Art. 241. Braki zgłoszenia wierzytelności

Jeżeli zgłoszenie wierzytelności nie odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego lub wymaganiom określonym w art. 23912) i art. 240 lub wierzyciel w terminie wyznaczonym przez syndyka nie wpłacił zryczałtowanych kosztów, o których mowa w art. 235 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis art. 130 Kodeksu postępowania cywilnego.

Komentarz do Art. 241.

Przepis określa, co dzieje się, gdy zgłoszenie wierzytelności nie spełnia wymaganych warunków. Chodzi o warunki formalne pisma procesowego oraz wymagania wskazane w art. 239 i art. 240. W takiej sytuacji zgłoszenie jest dotknięte brakiem, który uruchamia zastosowanie innego przepisu. Taką samą zasadę stosuje się, gdy wierzyciel nie wpłaci w terminie wyznaczonym przez syndyka zryczałtowanych kosztów, o których mowa w art. 235 ust. 1. Przepis nie opisuje samodzielnie dalszego postępowania, lecz odsyła do art. 130 Kodeksu postępowania cywilnego. Ten przepis należy zastosować odpowiednio, czyli z uwzględnieniem tego, że chodzi o zgłoszenie wierzytelności oraz koszty wskazane w Prawie upadłościowym. W efekcie zarówno braki formalne, jak i brak wpłaty kosztów w wyznaczonym terminie są traktowane jako sytuacje, do których odnosi się wskazana procedura.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 913.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

zgłoszenie wierzytelności

warunki formalne

pismo procesowe

wierzyciel

syndyk

zryczałtowane koszty

Art. 240a.Art. 242a.