Art. 37. Oświadczenie o potrąceniu

Wierzyciel, który chce skorzystać z prawa potrącenia, winien o tym oświadczyć nie później niż przy zgłoszeniu wierzytelności.

Komentarz do Art. 37.

Przepis nie obowiązuje. Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe utraciło moc z dniem 1 października 2003 r. Obowiązującym dziś aktem o upadłości jest ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe. Poniższe omówienie opisuje stan prawny z okresu, w którym przepis obowiązywał, i służy do czytania dawnych akt oraz starszego orzecznictwa.

Przepis przewidywał, że wierzyciel, który chciał skorzystać z prawa potrącenia, musiał złożyć w tej sprawie oświadczenie. Samo istnienie wierzytelności oraz możliwość dokonania potrącenia nie wystarczały do spełnienia wymogu określonego w tym przepisie. Konieczne było wyraźne zakomunikowanie, że wierzyciel korzystał z tego prawa. Oświadczenie musiało zostać złożone nie później niż przy zgłoszeniu wierzytelności. Oznaczało to, że wierzyciel mógł złożyć je wcześniej albo najpóźniej razem ze zgłoszeniem wierzytelności. Przepis wyznaczał więc granicę czasową dla skorzystania z prawa potrącenia i wiązał ją bezpośrednio z czynnością zgłoszenia wierzytelności. Z treści przepisu wynikało, że późniejsze złożenie oświadczenia nie odpowiadało wymaganemu terminowi. Przepis nie określał natomiast szczegółowej formy oświadczenia ani skutków uchybienia temu terminowi. Przy czytaniu dawnych akt należało zatem zwrócić uwagę przede wszystkim na to, czy wierzyciel złożył oświadczenie najpóźniej w chwili zgłoszenia wierzytelności.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1934 r. poz. 834.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wierzyciel oświadczeniezgłoszenie wierzytelnościwierzytelność

Art. 36.Art. 38.