Kodeks karny

Poseł jest przedstawicielem całego Narodu. Oznacza to, że wykonuje mandat w imieniu Narodu, a nie wyłącznie osób, które głosowały na niego w wyborach. Posła nie wiążą instrukcje wyborców, więc wyborcy nie mogą wydawać mu poleceń, które określałyby sposób wykonywania mandatu. Przed rozpoczęciem sprawowania mandatu poseł musi złożyć przed Sejmem ślubowanie. Przyrzeka w nim rzetelnie i sumiennie wykonywać obowiązki wobec Narodu, strzec suwerenności i interesów Państwa, działać dla pomyślności Ojczyzny i dobra obywateli oraz przestrzegać Konstytucji i innych praw Rzeczypospolitej Polskiej. Ślubowanie może zostać uzupełnione zdaniem „Tak mi dopomóż Bóg”. Złożenie ślubowania jest związane z rozpoczęciem wykonywania mandatu. Jeżeli poseł odmówi jego złożenia, oznacza to zrzeczenie się mandatu. Przepis wskazuje więc zarówno obowiązek złożenia ślubowania, jak i bezpośredni skutek odmowy.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Prezydent Rzeczypospolitej obejmuje urząd dopiero po złożeniu przysięgi wobec Zgromadzenia Narodowego. Oznacza to, że przysięga jest formalnym etapem rozpoczęcia wykonywania urzędu. Musi zostać złożona przed wskazanym w przepisie organem, a jej treść została określona w Konstytucji. W przysiędze Prezydent oświadcza, że obejmuje urząd z woli Narodu i będzie wierny postanowieniom Konstytucji. Zobowiązuje się także niezłomnie strzec godności Narodu, niepodległości i bezpieczeństwa Państwa. Przepis wskazuje ponadto, że dobro Ojczyzny oraz pomyślność obywateli mają być dla niego zawsze najwyższym nakazem. Są to wartości i obowiązki wyraźnie wymienione w treści przysięgi. Przysięga może zostać złożona w podstawowym brzmieniu albo z dodaniem zdania „Tak mi dopomóż Bóg”. Dodanie tego zdania jest dopuszczalne, ale nie zostało przedstawione jako obowiązkowa część przysięgi. Niezależnie od tego, czy zostanie dodane, zasadnicza treść przysięgi obejmuje zobowiązania dotyczące Konstytucji, Narodu, Państwa, Ojczyzny i obywateli.

Przepis wskazuje Naród jako podmiot, do którego należy władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że to Naród jest najwyższym źródłem władzy publicznej. Sformułowanie „należy do Narodu” określa, komu przypisana jest ta władza, a nie tylko kto wykonuje poszczególne zadania państwa. Władza może być sprawowana na dwa sposoby. Pierwszy polega na działaniu przez przedstawicieli. W takim modelu Naród wykonuje władzę za pośrednictwem osób, które występują w jego imieniu. Przepis nie wskazuje jednak, kim dokładnie są ci przedstawiciele ani w jaki sposób są wybierani lub powoływani. Drugi sposób to sprawowanie władzy bezpośrednio przez Naród. Oznacza to, że Naród może wykonywać władzę bez pośrednictwa przedstawicieli. Sam przepis nie określa form ani procedur takiego bezpośredniego działania. Najważniejsza reguła polega więc na tym, że władza zwierzchnia ma swoje źródło w Narodzie, a jej wykonywanie może odbywać się zarówno za pośrednictwem przedstawicieli, jak i bezpośrednio.

Naród

Naród w przepisach

Kodeks karny1 przepis

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej3 przepisy