Art. 4. Zwierzchnia władza Narodu

1. Władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Polskiej należy do Narodu.

2. Naród sprawuje władzę przez swoich przedstawicieli lub bezpośrednio.

Komentarz do Art. 4.

Przepis wskazuje Naród jako podmiot, do którego należy władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że to Naród jest najwyższym źródłem władzy publicznej. Sformułowanie „należy do Narodu” określa, komu przypisana jest ta władza, a nie tylko kto wykonuje poszczególne zadania państwa. Władza może być sprawowana na dwa sposoby. Pierwszy polega na działaniu przez przedstawicieli. W takim modelu Naród wykonuje władzę za pośrednictwem osób, które występują w jego imieniu. Przepis nie wskazuje jednak, kim dokładnie są ci przedstawiciele ani w jaki sposób są wybierani lub powoływani. Drugi sposób to sprawowanie władzy bezpośrednio przez Naród. Oznacza to, że Naród może wykonywać władzę bez pośrednictwa przedstawicieli. Sam przepis nie określa form ani procedur takiego bezpośredniego działania. Najważniejsza reguła polega więc na tym, że władza zwierzchnia ma swoje źródło w Narodzie, a jej wykonywanie może odbywać się zarówno za pośrednictwem przedstawicieli, jak i bezpośrednio.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

władza zwierzchnia

naród

przedstawiciel

Art. 3.Art. 5.