Art. 130. Ślubowanie Prezydenta

Prezydent Rzeczypospolitej obejmuje urząd po złożeniu wobec Zgromadzenia Narodowego następującej przysięgi: „Obejmując z woli Narodu urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, uroczyście przysięgam, że dochowam wierności postanowieniom Konstytucji, będę strzegł niezłomnie godności Narodu, niepodległości i bezpieczeństwa Państwa, a dobro Ojczyzny oraz pomyślność obywateli będą dla mnie zawsze najwyższym nakazem”. Przysięga może być złożona z dodaniem zdania „Tak mi dopomóż Bóg”.

Komentarz do Art. 130.

Prezydent Rzeczypospolitej obejmuje urząd dopiero po złożeniu przysięgi wobec Zgromadzenia Narodowego. Oznacza to, że przysięga jest formalnym etapem rozpoczęcia wykonywania urzędu. Musi zostać złożona przed wskazanym w przepisie organem, a jej treść została określona w Konstytucji. W przysiędze Prezydent oświadcza, że obejmuje urząd z woli Narodu i będzie wierny postanowieniom Konstytucji. Zobowiązuje się także niezłomnie strzec godności Narodu, niepodległości i bezpieczeństwa Państwa. Przepis wskazuje ponadto, że dobro Ojczyzny oraz pomyślność obywateli mają być dla niego zawsze najwyższym nakazem. Są to wartości i obowiązki wyraźnie wymienione w treści przysięgi. Przysięga może zostać złożona w podstawowym brzmieniu albo z dodaniem zdania „Tak mi dopomóż Bóg”. Dodanie tego zdania jest dopuszczalne, ale nie zostało przedstawione jako obowiązkowa część przysięgi. Niezależnie od tego, czy zostanie dodane, zasadnicza treść przysięgi obejmuje zobowiązania dotyczące Konstytucji, Narodu, Państwa, Ojczyzny i obywateli.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

przysięga

zgromadzenie narodowe

konstytucja

naród

Art. 129.Art. 131.