Miejsce przechowywania

Miejsce przechowywania to określona przestrzeń, lokal albo obiekt, w którym przechowuje się rzeczy, dokumenty, materiały lub zbiory przez oznaczony czas albo do chwili ich wydania, wykorzystania lub zniszczenia. W polskim prawie nie jest to pojęcie o jednej, uniwersalnej definicji. Jego znaczenie zależy od rodzaju przechowywanego przedmiotu, celu przechowywania oraz przepisów regulujących daną dziedzinę.

Miejsce przechowywania może mieć charakter fizyczny, na przykład magazynu, pomieszczenia zakładowego, archiwum, depozytu albo odpowiednio zabezpieczonego obiektu. W odniesieniu do dokumentów może oznaczać także wskazaną lokalizację, o której należy poinformować organ publiczny. Przepisy mogą wymagać, aby miejsce to zapewniało ochronę przed zniszczeniem, utratą, kradzieżą, dostępem osób nieuprawnionych lub oddziaływaniem czynników szkodliwych.

Szczególne wymagania dotyczą między innymi:

• dokumentów i ksiąg podatkowych, które powinny pozostawać dostępne przez okres określony przepisami, a po zakończeniu działalności ich miejsce przechowywania może podlegać zgłoszeniu organowi podatkowemu;
• skażonej odzieży, obuwia roboczego i środków ochrony indywidualnej, które wymagają przechowywania w sposób zapobiegający zagrożeniu dla pracowników i otoczenia;
• zbiorów muzealnych, dzieł sztuki oraz materiałów niebezpiecznych, dla których istotne są zabezpieczenia przeciwpożarowe, przeciwwłamaniowe i odpowiednie warunki techniczne;
• zbiorów konopi innych niż włókniste oraz innych przedmiotów objętych szczególnym nadzorem, których miejsce przechowywania powinno być odpowiednio chronione.

W prawie cywilnym miejsce przechowywania może wiązać się z wykonaniem umowy przechowania i obowiązkiem zachowania rzeczy oraz jej zwrotu na określonych zasadach. W przepisach administracyjnych i podatkowych wskazanie takiego miejsca służy ustaleniu, gdzie znajdują się dokumenty lub rzeczy podlegające kontroli. Wymóg określenia albo zabezpieczenia miejsca przechowywania ma zatem praktyczne znaczenie dla odpowiedzialności za rzecz, możliwości jej odzyskania oraz skuteczności nadzoru organów publicznych.