Dłużnik solidarny

Dłużnik solidarny to jeden z co najmniej dwóch dłużników zobowiązanych wobec tego samego wierzyciela w taki sposób, że każdy z nich odpowiada za spełnienie całego świadczenia. Solidarność dłużników może wynikać z ustawy albo z czynności prawnej, na przykład z umowy. Nie oznacza ona, że każdy dłużnik ma odrębny dług w pełnej wysokości, lecz że wierzyciel może skutecznie żądać całego świadczenia od któregokolwiek z nich.

Najważniejsze cechy solidarności dłużników to:

• wierzyciel może żądać całości albo części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich albo tylko od jednego, według własnego wyboru;
• dopóki świadczenie nie zostanie w pełni spełnione, żądanie może być kierowane także do pozostałych dłużników;
• spełnienie świadczenia przez jednego dłużnika zwalnia pozostałych w zakresie, w jakim wierzyciel został zaspokojony;
• dłużnik, który spełnił świadczenie w całości lub ponad przypadającą na niego część, może żądać rozliczenia od współdłużników, co określa się jako roszczenie regresowe.

Stosunek między dłużnikiem solidarnym a wierzycielem należy odróżnić od rozliczeń pomiędzy samymi współdłużnikami. Wobec wierzyciela każdy z nich może odpowiadać za całość długu, natomiast wewnętrznie ciężar świadczenia może zostać podzielony między nich w określonych częściach.

Działania lub zaniechania jednego dłużnika co do zasady nie mogą pogorszyć sytuacji pozostałych. Dotyczy to również biegu przedawnienia, którego przerwanie lub zawieszenie wobec jednego dłużnika nie wpływa automatycznie na współdłużników. Zasady te ograniczają skutki czynności podejmowanych tylko wobec jednego z dłużników.

Pojęcie dłużnika solidarnego występuje przede wszystkim w prawie zobowiązań, a także w postępowaniu cywilnym, między innymi przy dochodzeniu roszczeń i podnoszeniu zarzutu potrącenia. Solidarność zwiększa ochronę wierzyciela, ponieważ pozwala mu dochodzić zaspokojenia od kilku podmiotów, bez konieczności ustalania z góry, który z nich ostatecznie poniesie ekonomiczny ciężar długu.