Art. 189. Definicja wierzyciela

Wierzycielem w rozumieniu ustawy jest każdy uprawniony do zaspokojenia z masy upadłości, choćby wierzytelność nie wymagała zgłoszenia.

Komentarz do Art. 189.

W rozumieniu ustawy wierzycielem jest każda osoba lub jednostka uprawniona do zaspokojenia z masy upadłości. Oznacza to, że o uznaniu za wierzyciela decyduje istnienie uprawnienia do otrzymania zaspokojenia z majątku objętego masą upadłości. Przepis nie uzależnia tego statusu od dodatkowych cech wskazanych w tym artykule. Reguła obejmuje również przypadki, w których wierzytelność nie wymaga zgłoszenia. Sam brak obowiązku zgłoszenia wierzytelności nie oznacza więc, że uprawniony przestaje być wierzycielem w rozumieniu ustawy. Przepis wyraźnie oddziela status wierzyciela od kwestii tego, czy w danej sytuacji konieczne jest zgłoszenie wierzytelności. Najważniejsze jest zatem to, czy dana osoba jest uprawniona do zaspokojenia z masy upadłości. Jeżeli tak, ustawa traktuje ją jako wierzyciela, nawet wtedy, gdy związana z tym uprawnieniem wierzytelność nie wymaga zgłoszenia. Przepis przedstawia w ten sposób ogólną definicję wierzyciela na potrzeby ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 913.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wierzyciel

uprawniony

zaspokojenie

masa upadłości

wierzytelność

zgłoszenie

Art. 188.Art. 190.