Art. 130a. Bezskuteczność kar umownych

Sędzia-komisarz na wniosek syndyka uzna za bezskuteczne w stosunku do masy upadłości w całości lub części kary umowne zastrzeżone na wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, jeżeli zobowiązanie zostało w znacznej części wykonane przez upadłego lub jeżeli kara umowna jest rażąco wygórowana. Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.

Komentarz do Art. 130a.

Przepis dotyczy kar umownych zastrzeżonych na wypadek niewykonania albo nienależytego wykonania zobowiązania przez upadłego. Jeżeli takie zobowiązanie zostało wykonane w znacznej części albo kara umowna jest rażąco wygórowana, sędzia-komisarz może uznać ją za bezskuteczną w stosunku do masy upadłości. Decyzja nie jest podejmowana z urzędu. Warunkiem jest wniosek syndyka. We wniosku może chodzić o całą karę umowną albo tylko o jej część. Przepis wskazuje dwie przesłanki, które uzasadniają takie rozstrzygnięcie: znaczne wykonanie zobowiązania przez upadłego lub rażąco wygórowaną wysokość kary. Uznanie kary za bezskuteczną w stosunku do masy upadłości oznacza, że skutek ten odnosi się do masy upadłości, a nie ogólnie do wszystkich możliwych relacji związanych z karą. O tym, czy kara zostanie objęta rozstrzygnięciem w całości lub w części, decyduje sędzia-komisarz. Na jego postanowienie przysługuje zażalenie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 913.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

sędzia-komisarz

syndyk

kara umowna

masa upadłości

zobowiązanie

zażalenie

Art. 130.Art. 131.