Art. 83. Lokowanie środków masy upadłości

Sumy pieniężne należące do masy upadłości, jeżeli nie mają być niezwłocznie wydane, winny być, za zgodą sędziego-komisarza, złożone na oprocentowany rachunek bankowy albo do depozytu sądowego.

Komentarz do Art. 83.

Przepis nie obowiązuje. Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe utraciło moc z dniem 1 października 2003 r. Obowiązującym dziś aktem o upadłości jest ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe. Poniższe omówienie opisuje stan prawny z okresu, w którym przepis obowiązywał, i służy do czytania dawnych akt oraz starszego orzecznictwa.

Przepis regulował postępowanie z pieniędzmi należącymi do masy upadłości, które nie miały być od razu wydane. Takie środki nie powinny były pozostawać bez określonego sposobu zabezpieczenia. Ich dalsze przechowywanie wymagało podjęcia jednej z dwóch czynności wskazanych w przepisie. Za zgodą sędziego-komisarza pieniądze mogły zostać złożone na oprocentowanym rachunku bankowym albo do depozytu sądowego. W pierwszym przypadku środki znajdowały się na rachunku, który przynosił odsetki. W drugim przypadku były przekazywane do depozytu sądowego, czyli składane w sposób przewidziany dla tego rodzaju środków. Z przepisu wynikało, że zgoda sędziego-komisarza była konieczna przed złożeniem pieniędzy na rachunku bankowym lub w depozycie sądowym. Regulacja obejmowała wyłącznie sumy, których nie wydawano niezwłocznie. Nie wskazywała natomiast dalszych zasad korzystania z rachunku ani szczegółowego trybu składania środków do depozytu. Jej celem było określenie dopuszczalnego sposobu przechowywania niewydanych pieniędzy masy upadłości oraz zapewnienie, aby rachunek bankowy był oprocentowany.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1934 r. poz. 834.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 82.Art. 84.