Art. 25. Płatności do rąk upadłego

Uiszczenia, dokonane do rąk upadłego po obwieszczeniu o ogłoszeniu upadłości, nie są dla masy upadłości obowiązujące, chyba że równowartość została przekazana do masy lub uiszczający w czasie uiszczenia nie mógł wiedzieć o ogłoszeniu upadłości.

Komentarz do Art. 25.

Przepis nie obowiązuje. Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe utraciło moc z dniem 1 października 2003 r. Obowiązującym dziś aktem o upadłości jest ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe. Poniższe omówienie opisuje stan prawny z okresu, w którym przepis obowiązywał, i służy do czytania dawnych akt oraz starszego orzecznictwa.

Przepis przewidywał, że zapłata dokonana bezpośrednio upadłemu po obwieszczeniu o ogłoszeniu upadłości nie była wiążąca dla masy upadłości. Oznaczało to, że sama zapłata do rąk upadłego nie wystarczała, aby można było uznać ją za skuteczną wobec masy. Regulacja odnosiła się do uiszczeń dokonanych po obwieszczeniu, a więc po publicznym przekazaniu informacji o ogłoszeniu upadłości. Przepis przewidywał jednak dwa wyjątki. Zapłata pozostawała wiążąca dla masy, jeżeli jej równowartość została przekazana do masy upadłości. Ochronę zachowywała również osoba, która zapłaciła upadłemu, jeżeli w chwili uiszczenia nie mogła wiedzieć o ogłoszeniu upadłości. Ocena tej sytuacji odnosiła się więc do wiedzy uiszczającego w momencie zapłaty, a nie do późniejszych informacji. Regulacja rozstrzygała w ten sposób, kiedy świadczenie przekazane upadłemu mogło być uznane za skuteczne wobec masy upadłości.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1934 r. poz. 834.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

uiszczenie

upadły

obwieszczenie

ogłoszenie upadłościmasa upadłości

równowartość

Art. 24.Art. 26.