Art. 89. Dopuszczalność wstrzymania postępowania

Zgłoszenie wniosku o przywrócenie terminu nie wstrzymuje postępowania w sprawie ani wykonania orzeczenia. Sąd może jednak, stosownie do okoliczności, wstrzymać postępowanie lub wykonanie orzeczenia. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W razie uwzględnienia wniosku sąd może natychmiast przystąpić do rozpoznania sprawy.

Komentarz do Art. 89.

Przepis określa skutki zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu oraz dalsze działania sądu związane z takim wnioskiem. Samo zgłoszenie nie powoduje automatycznego wstrzymania ani postępowania w sprawie, ani wykonania orzeczenia. Oznacza to, że postępowanie i wykonanie orzeczenia co do zasady mogą być kontynuowane mimo złożenia wniosku.

Ustawa pozostawia jednak sądowi możliwość odmiennego rozstrzygnięcia, zależnie od okoliczności. Sąd może wstrzymać postępowanie albo wykonanie orzeczenia. Są to dwa odrębne zakresy działania, dlatego przepis nie przesądza, że wstrzymanie jednego z nich musi obejmować także drugi. Wstrzymanie nie następuje z mocy samego wniosku, lecz wymaga decyzji sądu.

Postanowienie w tej kwestii może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym, a więc bez przeprowadzania posiedzenia jawnego. Przepis dopuszcza także przyspieszenie dalszego rozpoznania sprawy. Jeżeli wniosek o przywrócenie terminu zostanie uwzględniony, sąd może natychmiast przystąpić do rozpoznania sprawy. Również to rozwiązanie ma charakter fakultatywny, ponieważ użyte w przepisie sformułowanie „może” nie nakłada na sąd obowiązku niezwłocznego rozpoznania. Znaczenie praktyczne przepisu polega więc na rozdzieleniu samego złożenia wniosku od decyzji o wstrzymaniu postępowania lub wykonania orzeczenia oraz na umożliwieniu sądowi szybkiego przejścia do rozpoznania sprawy po uwzględnieniu wniosku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 88.Art. 90.