Art. 90. Zasada jawności posiedzeń sądowych

§ 1. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, posiedzenia sądowe są jawne, a sąd orzekający rozpoznaje sprawy na rozprawie.

§ 2. Sąd może skierować sprawę na posiedzenie jawne i wyznaczyć rozprawę także wówczas, gdy sprawa podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.

Komentarz do Art. 90.

Przepis określa podstawowe zasady dotyczące jawności posiedzeń sądowych oraz formy rozpoznawania spraw przez sąd administracyjny. Zgodnie z § 1, zasadą jest jawność posiedzeń sądowych, a także rozpoznawanie spraw na rozprawie. Reguła ta obowiązuje jednak tylko wtedy, gdy przepis szczególny nie stanowi inaczej. Oznacza to, że szczególne uregulowanie może przewidywać odmienny sposób procedowania, w tym rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.

Posiedzenie jawne i rozprawa nie są w tym przepisie pojęciami tożsamymi. Jawność odnosi się do charakteru posiedzenia, natomiast rozprawa oznacza formę rozpoznania sprawy. Z przepisu wynika, że co do zasady sprawa jest rozpoznawana właśnie na rozprawie, a posiedzenie ma charakter jawny.

§ 2 przyznaje sądowi dodatkową możliwość proceduralną. Nawet jeśli sprawa, na podstawie właściwego uregulowania, podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, sąd może skierować ją na posiedzenie jawne i wyznaczyć rozprawę. Nie jest to obowiązek sądu, lecz uprawnienie pozostawiające mu wybór formy rozpoznania sprawy w granicach określonych przepisem. Praktyczne znaczenie regulacji polega więc na ustanowieniu jawności i rozprawy jako rozwiązań podstawowych, przy jednoczesnym dopuszczeniu wyjątków wynikających z przepisów szczególnych oraz możliwości zastosowania przez sąd bardziej jawnej formy także w sprawie przewidzianej do rozpoznania niejawnego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 89.Art. 91.