Art. 88. Odrzucenie wniosku

Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Komentarz do Art. 88.

Przepis określa sposób postępowania z wnioskiem o przywrócenie terminu, który nie spełnia wymagań pozwalających na jego rozpoznanie. Sąd odrzuca taki wniosek, jeżeli jest on spóźniony albo z mocy ustawy niedopuszczalny. Są to dwie odrębne podstawy odrzucenia wskazane w przepisie. Pierwsza odnosi się do wniesienia wniosku po czasie, natomiast druga do sytuacji, w której przepisy ustawy nie dopuszczają takiego wniosku.

Odrzucenie następuje na posiedzeniu niejawnym, a więc przepis wskazuje także formę rozpoznania tej kwestii. Wnioski dotknięte jedną z wymienionych przeszkód nie są w tym trybie dalej procedowane, lecz kończą się wydaniem postanowienia o odrzuceniu. Regulacja nie określa w tym miejscu innych przesłanek przywrócenia terminu ani nie opisuje merytorycznej oceny samego żądania, ogranicza się do skutków spóźnienia lub ustawowej niedopuszczalności wniosku.

Na postanowienie o odrzuceniu przysługuje zażalenie. Oznacza to, że rozstrzygnięcie sądu wydane na posiedzeniu niejawnym może zostać zaskarżone w przewidzianej formie. Przepis łączy więc uproszczony sposób rozpoznania wniosku z możliwością zakwestionowania postanowienia. Znaczenie praktyczne regulacji polega na jasnym wskazaniu, że samo wniesienie wniosku nie wystarcza do jego rozpoznania, gdy wniosek jest spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy, a wydane w takiej sytuacji postanowienie podlega kontroli zażaleniowej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 87.Art. 89.