Przejdź do treści

Art. 142. Środki wczesnej interwencji

Brzmienie obowiązuje od 31 marca 2026 r. Zmieniono: ust. 9. Podstawa: Ustawa z dnia 23 stycznia 2026 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem rynku finansowego oraz ochroną uczestników tego rynku – Dz.U. 2026 poz. 340.

Zmiana uchwalona, wejdzie w życie po ogłoszeniu ustawy zmieniającej. Zmiana obejmie: ust. 9. Podstawa: Ustawa o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem rynku finansowego oraz ochroną uczestników tego rynku.
Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o 3 Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

1. W razie naruszenia przez bank lub wystąpienia niebezpieczeństwa naruszenia:
1) art. 92 rozporządzenia nr 575/2013 z uwzględnieniem dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych ponad wartość wynikającą z wymogów obliczonych zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w przepisach rozporządzenia nr 575/2013, o którym mowa w art. 138 ust. 2 pkt 2,
2) art. 4 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 2015/61 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wymogu pokrycia wypływów netto dla instytucji kredytowych (Dz. Urz. UE L 11 z 17.01.2015, str. 1, z późn. zm.47)) z uwzględnieniem wyższego wymogu dotyczącego pokrycia płynności, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 128 ust. 6a pkt 5, oraz obowiązku przestrzegania dodatkowych wymogów w zakresie płynności, o którym mowa w art. 138 ust. 2 pkt 1,
3) przepisów art. 412 lub art. 413 rozporządzenia nr 575/2013 lub przepisów działu IV rozdziału 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,
4) art. 3–7, art. 14–17 i art. 24–26 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 84) – zarząd banku niezwłocznie zawiadamia o tym Komisję Nadzoru Finansowego i Bankowy Fundusz Gwarancyjny oraz zapewnia wdrożenie planu naprawy.
2. Zarząd banku niezwłocznie zawiadamia o naruszeniach, o których mowa w ust. 1, Komisję Nadzoru Finansowego i Bankowy Fundusz Gwarancyjny oraz zapewnia wdrożenie planu naprawy w przypadku istotnie pogarszającej się sytuacji finansowej banku, w tym powstania straty bilansowej bądź groźby jej wystąpienia albo powstania niebezpieczeństwa niewypłacalności lub utraty płynności, pogarszającej się płynności i wypłacalności, rosnącego poziomu dźwigni, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 93 rozporządzenia nr 575/2013, rosnącej liczby zagrożonych pożyczek lub kredytów albo koncentracji ekspozycji.
3. Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji:
1) wystąpić do zarządu banku z żądaniem wdrożenia planu naprawy, w tym podjęcia działań określonych w planie naprawy lub aktualizacji tego planu, jeżeli przesłanki jego wdrożenia są odmienne od przesłanek przyjętych przy opracowywaniu planu naprawy, albo z żądaniem podjęcia w określonym czasie działań przewidzianych w zaktualizowanym planie, w celu spełnienia wymagań, o których mowa w ust. 1, lub poprawy sytuacji finansowej;
2) zakazać udzielania lub ograniczyć udzielanie kredytów i pożyczek pieniężnych akcjonariuszom (członkom) oraz członkom zarządu, rady nadzorczej i pracownikom banku;
3) nakazać obniżenie lub wstrzymanie wypłaty niektórych zmiennych składników wynagrodzeń osób zajmujących stanowiska kierownicze w banku;
4) wystąpić do zarządu banku z żądaniem zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia w celu rozpatrzenia sytuacji banku, podjęcia decyzji o pokryciu straty bilansowej lub podjęcia innych uchwał, w tym o zwiększeniu funduszy własnych;
5) wystąpić do banku z żądaniem odwołania jednego lub kilku członków zarządu banku lub osób zajmujących stanowiska kierownicze, jeżeli osoby te nie dają rękojmi ostrożnego i stabilnego zarządzania bankiem;
6) nakazać, z uwzględnieniem planu naprawy, sporządzenie oraz realizację planu restrukturyzacji zobowiązań wobec niektórych lub wszystkich wierzycieli;
7) nakazać wprowadzenie zmian w strategii biznesowej banku;
8) nakazać wprowadzenie zmian w statucie banku lub jego strukturze organizacyjnej;
9) wystąpić do zarządu banku z nakazem przekazania do Komisji Nadzoru Finansowego w terminie przez nią wskazanym:
a) analizy przyczyn pogarszającej się sytuacji finansowej banku oraz prognozy kształtowania się tej sytuacji we wskazanym przez Komisję Nadzoru Finansowego okresie,
b) w przypadku braku zaakceptowanego przez Komisję Nadzoru Finansowego planu naprawy lub konieczności jego zmiany – deklaracji o podjęciu środków pozwalających zminimalizować skutki naruszeń, o których mowa w ust. 1, lub ryzyko ich wystąpienia oraz okolicznościach wskazanych w ust. 2, wraz z harmonogramem działań mających na celu przywrócenie sposobu prowadzenia przez bank działalności do stanu zgodności z obowiązującymi przepisami prawa,
c) dodatkowego, w stosunku do planu naprawy, harmonogramu działań mających na celu poprawę sytuacji finansowej banku.
4. Przy ocenie sytuacji finansowej banku Komisja Nadzoru Finansowego może brać pod uwagę zachowywanie przez bank wymogu w zakresie funduszy własnych, określonego w ust. 1 pkt 1 powiększonego o 1,5 punktu procentowego oraz rosnący poziom dźwigni, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 93 rozporządzenia nr 575/2013, rosnącą liczbę zagrożonych pożyczek lub kredytów albo koncentrację ekspozycji.
5. Decyzja, o której mowa w ust. 3, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
6. Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję, o której mowa w ust. 3, może określić w jej treści warunki lub terminy.
7. W okresie realizacji planu naprawy zysk osiągany przez bank jest przeznaczany w pierwszej kolejności na pokrycie strat, a następnie na zwiększenie funduszy własnych banku.
8. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 3, Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie powiadamia Bankowy Fundusz Gwarancyjny.
9. Podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, o których mowa w ust. 3, i czynności, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2, w przypadku, o którym mowa w art. 141q ust. 8, oraz ustanowienia kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, albo zarządu komisarycznego, o którym mowa w art. 145 ust. 1, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez bank nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania banku wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. Przepisy art. 156 ust. 2−5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 38.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.