Sygnatura akt XVI GCo 905/25
POSTANOWIENIE
1 sierpnia 2025 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie, XVI Wydział Gospodarczy
w składzie:
Przewodniczący –
sędzia Arkadiusz Piotrowski
po rozpoznaniu 1 sierpnia 2025 roku w Warszawie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku uprawnionego
(...) spółki akcyjnej w W.
przeciwko obowiązanemu
Skarbowi Państwa – Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad w W.
o udzielenie zabezpieczenia
postanawia
1.
udzielić zabezpieczenia roszczenia uprawnionego:
a.
o ustalenie na podstawie art. 189 kpc, że obowiązanemu nie przysługuje roszczenie o zapłatę kary umownej przewidzianej w Subklauzuli 8.8. pkt I. lit. (b) Szczególnych Warunków Kontraktu (dalej jako: „SWK”) za okres od dnia 7 września 2023 r. do dnia 14 maja 2024 r., za niewykonanie Wymaganej Minimalnej Ilości Wykonania w zakresie Kamienia Milowego nr 1, który obejmował złożenie do właściwego organu administracji publicznej w terminie 10 miesięcy od Daty Rozpoczęcia tj. od dnia 7 listopada 2022 r. kompletnego wniosku o ZRID;
b.
roszczenia o nakazanie obowiązanemu na podstawie art. 439 k.c. powstrzymania się od zatrzymania z Przejściowej Płatności za maj 2025 r. lub późniejszej jakiejkolwiek kwoty z tytułu kary umownej z Subklauzuli 8.8. pkt I. lit. (b) SWK za okres od dnia 7 września 2023 r. do dnia 14 maja 2024 r., przewidzianej za niewykonanie Wymaganej Minimalnej Ilości Wykonania w zakresie Kamienia Milowego nr 1, który obejmował złożenie do właściwego organu administracji publicznej w terminie 10 miesięcy od Daty Rozpoczęcia tj. od dnia 7 listopada 2022 r. kompletnego wniosku o ZRID, w przypadku braku ustanowienia przez uprawnionego zabezpieczenia zakończenia Robót w Czasie na Ukończenie w formie gwarancji bankowej lub gwarancji ubezpieczeniowej, o którym mowa w Subklauzuli 8.15 SWK;
poprzez:
I.
w zakresie roszczenia, o którym mowa w pkt 1 a. powyżej zakazanie obowiązanemu i jego pełnomocnikom (w tym Inżynierowi Kontraktu) występowania wobec uprawnionego z żądaniem przedstawienia przewidzianego w Subklauzuli 8.15 SWK zabezpieczenia zakończenia Robót w Czasie na Ukończenie w formie gwarancji bankowej lub gwarancji ubezpieczeniowej odpowiadającego karze umownej z Subklauzuli 8.8. pkt I. lit. (b) SWK za okres od dnia 7 września 2023 r. do dnia 14 maja 2024 r. przewidzianej za niewykonanie Wymaganej Minimalnej Ilości Wykonania w zakresie Kamienia Milowego nr 1, który obejmował złożenie do właściwego organu administracji publicznej w terminie 10 miesięcy od Daty Rozpoczęcia tj. od dnia 7 listopada 2022 r. kompletnego wniosku o ZRID;
II.
w zakresie roszczenia, o którym mowa w pkt 1 a. i b. powyżej – zakazanie obowiązanemu zatrzymania z Przejściowej Płatności za maj 2025 r. lub późniejszej jakiejkolwiek kwoty z tytułu naliczonej kary umownej z Subklauzuli 8.8. pkt I. lit. (b) SWK za okres od dnia 7 września 2023 r. do dnia 14 maja 2024 r., przewidzianej za niewykonanie Wymaganej Minimalnej Ilości Wykonania w zakresie Kamienia Milowego nr 1, który obejmował złożenie do właściwego organu administracji publicznej w terminie 10 miesięcy od Daty Rozpoczęcia tj. od dnia 7 listopada 2022 r. kompletnego wniosku o ZRID, w przypadku braku ustanowienia przez uprawnionego zabezpieczenia zakończenia Robót w Czasie na Ukończenie w formie gwarancji bankowej lub gwarancji ubezpieczeniowej, o którym mowa w Subklauzuli 8.15 SWK;
III.
w zakresie roszczeń, o których mowa w pkt 1 a. i b. powyżej - zakazanie Obowiązanemu podejmowania jakichkolwiek czynności zmierzających do zaspokojenia w jakikolwiek sposób kary umownej z Subklauzuli 8.8. pkt I. lit. (b) SWK za okres od dnia 7 września 2023 r. do dnia 14 maja 2024 r. przewidzianej za niewykonanie Wymaganej Minimalnej Ilości Wykonania w zakresie Kamienia Milowego nr 1, który zakłada złożenie do właściwego organu administracji publicznej w terminie 10 miesięcy od Daty Rozpoczęcia tj. od dnia 7 listopada 2022 r. kompletnego wniosku o ZRID;
do czasu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie;
2.
w pozostałej części wniosek o udzielenie zabezpieczenia oddalić;
3.
zagrozić obowiązanemu nakazaniem zapłaty na rzecz uprawnionego kwoty 1000000 (milion) złotych na wypadek każdorazowego naruszenia obowiązków określonych w niniejszym postanowieniu;
4.
wyznaczyć uprawnionemu dwutygodniowy termin na wniesienie pozwu przeciwko obowiązanemu dotyczącego roszczeń, o których mowa w punkcie 1 niniejszego postanowienia.
sędzia Arkadiusz Piotrowski
Sygnatura akt XVI GCo 905/25
UZASADNIENIE
postanowienia z 1 sierpnia 2025 roku
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Uprawniony (...) spółka akcyjna w W. wniósł o udzielenie zabezpieczenia roszczenia o:
a.
ustalenie na podstawie art. 189 kpc, że obowiązanemu nie przysługuje roszczenie o zapłatę kary umownej przewidzianej w Subklauzuli 8.8. pkt I. lit. (b) Szczególnych Warunków Kontraktu (dalej jako: „SWK”) za okres od dnia 7 września 2023 r. do dnia 14 maja 2024 r., za niewykonanie Wymaganej Minimalnej Ilości Wykonania w zakresie Kamienia Milowego nr 1, który obejmował złożenie do właściwego organu administracji publicznej w terminie 10 miesięcy od Daty Rozpoczęcia tj. od dnia 7 listopada 2022 r. kompletnego wniosku o ZRID;
b.
nakazanie obowiązanemu na podstawie art. 439 k.c. powstrzymania się od zatrzymania z Przejściowej Płatności za maj 2025 r. lub późniejszej jakiejkolwiek kwoty z tytułu kary umownej z Subklauzuli 8.8. pkt I. lit. (b) SWK za okres od dnia 7 września 2023 r. do dnia 14 maja 2024 r., przewidzianej za niewykonanie Wymaganej Minimalnej Ilości Wykonania w zakresie Kamienia Milowego nr 1, który obejmował złożenie do właściwego organu administracji publicznej w terminie 10 miesięcy od Daty Rozpoczęcia tj. od dnia 7 listopada 2022 r. kompletnego wniosku o ZRID, w przypadku braku ustanowienia przez uprawnionego zabezpieczenia zakończenia Robót w Czasie na Ukończenie w formie gwarancji bankowej lub gwarancji ubezpieczeniowej, o którym mowa w Subklauzuli 8.15 SWK.
poprzez:
1.
w zakresie roszczenia, o którym mowa w pkt a powyżej – zakazanie Obowiązanemu i jego pełnomocnikom (w tym Inżynierowi Kontraktu) występowania wobec Uprawnionego z żądaniem przedstawienia przewidzianego w Subklauzuli 8.15 SWK zabezpieczenia zakończenia Robót w Czasie na Ukończenie w formie gwarancji bankowej lub gwarancji ubezpieczeniowej odpowiadającego karze umownej z Subklauzuli 8.8. pkt I. lit. (b) SWK za okres od dnia 7 września 2023 r. do dnia 14 maja 2024 r. przewidzianej za niewykonanie Wymaganej Minimalnej Ilości Wykonania w zakresie Kamienia Milowego nr 1, który obejmował złożenie do właściwego organu administracji publicznej w terminie 10 miesięcy od Daty Rozpoczęcia tj. od dnia 7 listopada 2022 r. kompletnego wniosku o ZRID;
2.
w zakresie roszczenia, o którym mowa w pkt a i b powyżej – zakazanie Obowiązanemu zatrzymania z Przejściowej Płatności za maj 2025 r. lub późniejszej jakiejkolwiek kwoty z tytułu naliczonej kary umownej z Subklauzuli 8.8. pkt I. lit. (b) SWK za okres od dnia 7 września 2023 r. do dnia 14 maja 2024 r., przewidzianej za niewykonanie Wymaganej Minimalnej Ilości Wykonania w zakresie Kamienia Milowego nr 1, który obejmował złożenie do właściwego organu administracji publicznej w terminie 10 miesięcy od Daty Rozpoczęcia tj. od dnia 7 listopada 2022 r. kompletnego wniosku o ZRID, w przypadku braku ustanowienia przez Uprawnionego zabezpieczenia zakończenia Robót w Czasie na Ukończenie w formie gwarancji bankowej lub gwarancji ubezpieczeniowej, o którym mowa w Subklauzuli 8.15 SWK;
3.
w zakresie roszczeń, o których mowa w pkt a i b powyżej - zakazanie Obowiązanemu podejmowania jakichkolwiek czynności zmierzających do zaspokojenia w jakikolwiek sposób kary umownej z Subklauzuli 8.8. pkt I. lit. (b) SWK za okres od dnia 7 września 2023 r. do dnia 14 maja 2024 r. przewidzianej za niewykonanie Wymaganej Minimalnej Ilości Wykonania w zakresie Kamienia Milowego nr 1, który zakłada złożenie do właściwego organu administracji publicznej w terminie 10 miesięcy od Daty Rozpoczęcia tj. od dnia 7 listopada 2022 r. kompletnego wniosku o ZRID;
lub ewentualnie również w inny sposób, który Sąd stosownie do okoliczności uzna za odpowiedni każdorazowo do upływu dwóch miesięcy i dwóch tygodni od uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie dotyczącej roszczeń, o których mowa powyżej; przy czym w przypadku, gdy orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie będzie orzeczenie sądu II Instancji, upadek zabezpieczenia nastąpi z upływem dwóch miesięcy i dwóch tygodni od daty doręczenia ostatniej ze stron orzeczenia sądu II instancji wraz z uzasadnieniem lub z upływem terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej – od wydania przez Sąd Najwyższy orzeczenia kończącego postępowanie wywołane wniesioną skargą kasacyjną.
Jednocześnie uprawniony na podstawie art. 756
2§1 kpc wniósł o zagrożenie obowiązanemu w postanowieniu o udzieleniu zabezpieczenia nakazaniem zapłaty na rzecz uprawnionego kwoty 86.443.245,00 zł na wypadek każdorazowego naruszenia obowiązków określonych w tym postanowieniu i o wyznaczenie uprawnionemu, stosownie do art. 733§1 kpc, dwutygodniowego terminu na wytoczenie powództwa dotyczącego roszczeń uwzględnionych w postanowieniu o zabezpieczeniu.
Uzasadniając wniosek o zabezpieczenie roszczenia uprawniony wskazał, że 7 listopada 2022 roku strony zawarły umowę na wykonanie zadania pod nazwą „Zaprojektowanie i budowa drogi ekspresowej (...) na odcinku od węzła (...) (bez węzła) do węzła (...) (bez węzła) dł. ok. 12,5 km”. Kontrakt miał być realizowany w formule „zaprojektuj i wybuduj”, wobec czego został podzielony na etap projektowania trwający do momentu uzyskania ZRID oraz realizacji robót. Pomimo przygotowania Projektu Architektoniczno-Budowlanego przez uprawnionego zgodnie z opisem przedmiotu zamówienia, rozwiązania dotyczące długości obiektów inżynierskich (mostów, estakad) nie zostały zaakceptowane przez RDOŚ, od którego zależało wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, co z kolei będzie skutkowało koniecznością wykonania obiektów o 771,76 metrów dłuższych od przyjętych w dniu złożenia oferty, przy jednoczesnym poszerzeniu przejścia dla zwierząt, których szacunkowych koszt wynosi 332087393,43 złotych, a nadto wpłynie na wydłużenie czasu realizacji inwestycji o co najmniej 237 dni. Dodatkowo nieprzewidywalne warunki gruntowe oraz wadliwe przygotowanie przez obowiązanego dokumentacji geologiczno-inżynierskiej spowoduje konieczność poniesienia przez uprawnionego dodatkowego wydatku w wysokości co najmniej 77083384,12 złotych z tytułu dodatkowych/zamiennych robót i prac projektowych, a nadto będzie skutkować wydłużeniem czasu realizacji robót o co najmniej 347 dni. W konsekwencji powyższego i w związku z instrukcją obowiązanego uprawniony przeprojektował obiekty inżynierskie zgodnie z żądaniem RDOŚ. Pomimo tego obowiązany nie uwzględnił żądania uprawnionego uruchomienia procedury zmiany i nie wydał Polecenia Zmiany w zakresie obiektów inżynierskich zgodnie z pkt 1.1.3.3. PFU. Wobec tego uprawniony został zobowiązany do wybudowania odcinka drogi z uwzględnieniem dłuższych obiektów inżynierskich, pomimo że taki zakres robót nie wynikał z postanowień kontraktu, co zdaniem obowiązanego stanowiło ryzyko uprawnionego, którego koszt będzie musiał ponieść we własnym zakresie, a nadto spowoduje wydłużenie realizacji kontraktu. To samo dotyczy dokumentacji geologicznej, która z uwagi na zmianę parametrów, nie odpowiada lokalizacjom podpór obiektów przy takich długościach jakie zostały narzucone przez RDOŚ, wobec czego uprawniony będzie zobowiązany do ponownego przeprowadzenia badań geologicznych i jej ponownego sporządzenia na własny koszt, co wpłynie na wydłużenie realizacji kontraktu. Realizując ten obowiązek uprawniony dokonał ponownych badań geologicznych sporządzając stosowną dokumentację ponosząc koszt w wysokości 17202984,30 złotych, które potwierdziły istnienie odmiennych warunków gruntowych na terenie inwestycji od wskazanych w DGI oraz dodatkowych osuwisk względem wskazanych w DGI. Złożył również kolejny wniosek o Polecenie Zmiany obejmujący żądanie przyznania dodatkowego kosztu oraz czasu wydłużonego o 347 dni. Wniosek ten nie został jednak rozpoznany. Dodatkowo na żądanie obowiązanego uprawniony zaprojektował przyłączenie obiektów MOP (...) do sieci gazowej i w związku z tym przedstawił obowiązanemu Powiadomienie o Roszczeniu nr 5 domagając się wydłużenia terminu osiągnięcia Wymaganej Minimalnej Ilości Wykonania w zakresie Kamienia Milowego nr 1 o 66 dni. Do momentu złożenia niniejszego wniosku żądanie to nie zostało rozpoznane. Uprawniony wskazał również na inne okoliczności, które uzasadniały przedłużenie terminu do osiągnięcia Wymaganej Minimalnej Ilości Wykonania w zakresie Kamienia Milowego nr 1, szczegółowo je uzasadnił oraz dołączył dokumenty potwierdzające brak jego winy w przedłużeniu procesu w zakresie osiągnięcie Kamienia Milowego nr 1, jednakże żądania te nie zostały uwzględnione. Uprawnionemu nie zostało wypłacone również ponad 10 mln złotych kosztów poniesionych we własnym zakresie w celu realizacji kontraktu.
W związku z opóźnieniem w złożeniu wniosku o wydanie decyzji ZRID obowiązany naliczył karę umowną na ponad 43 mln złotych za nieosiągnięcie, z przyczyn leżących po stronie uprawnionego, Wymaganej Minimalnej Ilości Wykonania w zakresie Kamienia Milowego nr 1 w terminie, pomimo tego że osiągnięcie kamienia nastąpiło z przyczyn niezależnych od uprawnionego, a nadto kara została naliczona za nieprawidłowy okres, to jest za okres od 7 września 2023 roku do 14 maja 2023 roku, zamiast od 7 września 2023 roku do 13 marca 2024 roku, kiedy to po konsultacji z obowiązanym został złożony kompletny wniosek o wydanie decyzji ZRID. Zdaniem uprawnionego naliczenie kary umownej było niezasadne, ponieważ opóźnienie w złożeniu wniosku o wydanie decyzji ZRID powstało na skutek niezależnych od niego okoliczności, a zatem nie było podstaw do naliczenia kary umownej. Konsekwencją tego był też brak uprawnienia obowiązanego do żądania od uprawnionego ustanowienia dodatkowej gwarancji bankowej mającej stanowić zabezpieczenie zakończenia robót w czasie, a jednocześnie uprawnienia obowiązanego do zatrzymania z najbliższej Przejściowej Płatności kwoty odpowiadającej wysokości naliczonej kary umownej w razie nieustanowienia zabezpieczenia.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z artykułem 730 ustawy z 17 listopada 1964 roku – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. 1964 Nr 43 poz. 296), w każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez Sąd można żądać udzielenia zabezpieczenia, które zgodnie z art. 730§2 kpc Sąd może udzielić przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie z brzmieniem art. 730
1§1 kpc udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Pojęcie interesu prawnego zostało dookreślone przez ustawodawcę w §2 przepisu, a zatem o jego istnieniu mówić można wówczas, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Tak wskazane warunki dopuszczalności zabezpieczenia muszą istnieć łącznie, co oznacza, że brak chociażby jednej z nich powoduje, że zabezpieczenie roszczenia jest niedopuszczalne. Wymóg uprawdopodobnienia roszczenia odpowiada obowiązkowi uprawdopodobnienia wiarygodności roszczenia.
Uprawdopodobnienie roszczenia w postępowaniu zabezpieczającym, przy uwzględnieniu treści art. 243 kpc oznacza, że uprawniony przedstawił i należycie uzasadnił twierdzenia, które stanowią podstawę dochodzonego roszczenia. Należy przyjąć, że roszczenie jest uprawdopodobnione, jeżeli po pobieżnej analizie, istnieje znaczna szansa na jego istnienie. Uprawdopodobnienie nie daje więc pewności, co do prawdziwości twierdzeń o istnieniu konkretnego roszczenia, lecz pozwala jedynie przyjąć, iż jest ono prawdopodobne. W fazie rozpoznawania wniosku o udzielenie zabezpieczenia wystarczającym jest jedynie przeprowadzenie wstępnej analizy zaoferowanego materiału dowodowego, to jest wysnucie wniosku, czy na podstawie dowodów zaoferowanych przez uprawnionego można postawić tezę o przysługującym mu roszczeniu wobec obowiązanego. Stąd też uprawdopodobnienie określa się niekiedy jako ułatwione postępowanie dowodowe, surogat, namiastkę dowodu niedającą pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (J. Jagieła [w]: Kodeks postępowania cywilnego. Tom IV. Komentarz pod red. A. Marciniaka. Art. 730–1095
1, Warszawa 2020, Legalis). Należy jednak poczynić zastrzeżenie, że po dogłębniej analizie faktycznej oraz prawnej może dojść do sytuacji, że przedmiotowy wniosek nie ostanie się. Istota postępowania zabezpieczającego jest wyrażona, bowiem w tym, że sąd dokonuje jedynie pobieżnej analizy dostarczonego przez wnioskodawcę materiału dowodowego. Możliwość dojścia, w wyniku pełnego postępowania, do wniosku o niezasadności roszczenia, jest więc oczywistym założeniem tej instytucji (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 11 lutego 2015 roku, I ACa 800/14, LEX nr 174577).
W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż uprawniony uprawdopodobnił roszczenia, których zabezpieczenia się domagał, co wynika z dokumentacji dołączonej do akt sprawy. Po pobieżnej analizie zaoferowanego materiału dowodowego, w szczególności zapisów przedmiotowej umowy, złożonych w sprawie decyzji i opinii, a nadto korespondencji pomiędzy stronami, można uznać, że istnieje znaczna szansa na ich uwzględnienie, albowiem rzeczywiście opóźnienia w realizacji kontraktu w jego obecnym etapie, nie były zawinione przez uprawnionego, a nadto poniósł on znaczne, dodatkowe koszty jego realizacji, które nie zostały uznane przez obowiązanego. Należy zatem uznać, że uprawdopodobnił on, iż obowiązanemu nie przysługuje roszczenie o zapłatę wskazanej we wniosku kary umownej, a nadto powinien on powstrzymać się od zatrzymania z Przejściowej Płatności za maj 2025 r. lub późniejszej jakiejkolwiek kwoty z tytułu przedmiotowej kary umownej w przypadku braku ustanowienia przez uprawnionego zabezpieczenia zakończenia Robót w Czasie na Ukończenie w formie gwarancji bankowej lub gwarancji ubezpieczeniowej, jak też podejmowania jakichkolwiek czynności zmierzających do zaspokojenia w jakikolwiek sposób naliczonej kary umownej.
Zdaniem Sądu uprawniony uprawdopodobnił także interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Jak wynika z art. 730
1§2 kpc interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Nie ulega wątpliwości, że zarówno roszczenie o ustalenie, jak i roszczenie o nakazanie opisane we wniosku nie będzie podlegało wykonaniu, a zatem do oceny pozostaje jedynie czy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. W ocenie Sądu ma rację uprawniony wskazując, że w przypadku roszczenia o ustalenie zabezpieczenie powinno służyć wyeliminowaniu sytuacji, w których ochrona zapewniona przez orzeczenie Sądu przychodzi zbyt późno, w wyniku czego udaremnione są jej skutki, a w przedmiotowym przypadku brak udzielenia tymczasowej ochrony będzie powodował konieczność poniesienia wysokich kosztów ustanowienia gwarancji, które nie będę mogły już zostać odzyskane, albowiem nie są one zwrotne także w razie niezrealizowania gwarancji. Zatem interes prawny uprawnionego w tym przypadku sprowadza się do zapobieżenia naruszenia jego praw majątkowych w czasie postępowania, ponieważ ochrona prawna udzielona w merytorycznym orzeczeniu okaże się niepełna. Także w przypadku roszczenia o nakazanie uprawniony posiada interes prawny w uzyskaniu zabezpieczenia, albowiem w przypadku uwzględnienia wniosku o udzielenie zabezpieczenia roszczenia o ustalenie, aktualizowałoby się uprawnienie obowiązanego do zatrzymania kwoty odpowiadającej karze umownej z przejściowej płatności, ewentualnie obowiązany mógłby podjąć inne czynności zmierzające do naliczenia i zaspokojenia w jakikolwiek sposób kary umownej, a więc ochrona udzielona uprawnionemu byłaby niepełna. Ponadto udzielenie takiej tymczasowej ochrony jest niezbędne dla osiągnięcia celu postępowania w sprawie, jakim jest prawomocne ustalenie czy obowiązany, wobec argumentów przedstawionych przez uprawnionego, może naliczyć, ewentualnie wyegzekwować przedmiotową karę umowną. Jednocześnie należy przyznać, że roszczenia będące przedmiotem niniejszego postępowania zabezpieczającego nie blokują możliwości realizacji kontraktu, a w konsekwencji udzielone zabezpieczenie nie będzie stanowiło z jednej strony nadmiernego obciążenia dla obowiązanego, a z drugiej strony zapewni uprawnionemu należytą ochronę umożliwiającą zrealizowanie inwestycji, w szczególności przy uwzględnieniu, że wchodzi ona w najbardziej kosztochłonną fazę, a jednocześnie pozwoli stronom na rozliczenie wzajemnych roszczeń po jej zakończeniu. Ma rację także uprawniony wskazując, że udzielone zabezpieczenie nie spowoduje nałożenia na obowiązanego uciążliwych obowiązków czynienia, ani nie obciąży go finansowo, a jedynie przesunie w czasie możliwość nałożenia kary umownej i jej rozliczenie.
Mając powyższe na uwadze należało wniosek o zabezpieczenie uwzględnić, o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia. Zdaniem Sądu brak jednak było podstaw do zabezpieczenia roszczenia zgodnie z wnioskiem uprawnionego do upływu dwóch miesięcy i dwóch tygodni od uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie dotyczącej roszczeń, o których mowa powyżej; a w przypadku, gdy orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie będzie orzeczenie sądu II Instancji, upadek zabezpieczenia miał nastąpić z upływem dwóch miesięcy
i dwóch tygodni od daty doręczenia ostatniej ze stron orzeczenia sądu II instancji wraz z uzasadnieniem lub z upływem terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej – od wydania przez Sąd Najwyższy orzeczenia kończącego postępowanie wywołane wniesioną skargą kasacyjną. Udzielenie zabezpieczenia roszczenia do czasu prawomocnego zakończenia postepowania w sprawie przedmiotowych roszczeń w sposób właściwy zabezpieczy interesy uprawnionego, a jednocześnie nie obciąży obowiązanego ponad miarę. Z tego względu Sąd w pozostałym zakresie wniosek o udzielenie zabezpieczenia oddalił, o czym orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia.
Sąd uwzględnił wniosek uprawnionego i na podstawie art. 756
2§1 pkt 1 kpc zagroził obowiązanemu nakazaniem zapłaty na rzecz uprawnionego kwoty 1000000 złotych na wypadek każdorazowego naruszenia obowiązków określonych w niniejszym postanowieniu. W ocenie Sądu jest to kwota adekwatna i skutecznie zmobilizuje obowiązanego do stosowania się do postanowienia o zabezpieczeniu, a jednocześnie uwzględnia wzajemne zobowiązania stron wynikające z umowy i pozwoli na dalsze realizowanie kontraktu zgodnie z jego postanowieniami. Uwzględnia przy tym rodzaj zabezpieczenia, który został udzielony. Mając to na uwadze orzeczono jak w punkcie 3 sentencji postanowienia.
Sąd zgodnie z treścią art. 733§1 kpc wyznaczył uprawnionemu dwutygodniowy termin na wniesienie pozwu przeciwko obowiązanemu dotyczącego roszczeń, o których mowa w punkcie 1 niniejszego postanowienia, o czym orzeczono w punkcie 4 sentencji postanowienia.
sędzia Arkadiusz Piotrowski
ZARZĄDZENIE
(...).
sędzia Arkadiusz Piotrowski