Sygn. akt VIII U 391/16
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 września 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:
SSO Grzegorz Tyrka
Protokolant:
Igor Ekert
po rozpoznaniu w dniu 1 września 2016 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawy J. R.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.
o wysokość emerytury
na skutek odwołania J. R.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.
z dnia 31 grudnia 2015 r. nr (...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje J. R. prawo do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.), poczynając od dnia 1 grudnia 2015 roku.
(-) SSO Grzegorz Tyrka
VIII U 391/16
UZASADNIENIE
Dnia 10 grudnia 2015 roku ubezpieczony J. R. wniósł o przeliczenie wysokości emerytury na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2013 roku, Nr 1440 ze zm.) – zwanej dalej ustawą emerytalną.
Decyzją z dnia 31 grudnia 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu przeliczenia emerytury, albowiem nowo ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (tzw. wwpw) emerytury nie przekracza 250%.
Ubezpieczony wniósł odwołanie, domagając się zmiany zaskarżonej decyzji poprzez uwzględnienie wniosku złożonego dnia 10 grudnia 2015 roku.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. wniósł o oddalenie odwołania.
Na uzasadnienie podano, że organ rentowy obliczył wwpw na podstawie przedłożonego przez ubezpieczonego zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za lata 1980-1990. Z uwagi na fakt, że do obliczenia wwpw należało przyjąć zarobek z 20 dowolnie wybranych lat, to organ rentowy za pozostały okres przyjął minimalne wynagrodzenie za pracę – art. 15 ust. 2a ustawy emerytalnej.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Ubezpieczony był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w kopalni węgla kamiennego w okresie od dnia 31 maja 1967 roku do dnia 30 czerwca 1990 roku.
Decyzją z dnia 31 marca 1988 roku organ rentowy przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury górniczej, której wysokość zmniejszył w związku z kontynuowaniem zatrudnienia pracowniczego.
Zakład pracy ubezpieczonego posiada dokumentację płacową ubezpieczonego tylko za lata 1980-1990, i na tej podstawie wystawił zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu (druk Rp-7). Za wcześniejszy okres zatrudnienia ubezpieczonego dokumentacja uległa zniszczeniu.
Wynagrodzenie za lata 1969-1979 Sąd obliczył na podstawie angaży znajdujących się w aktach osobowych. W angażach ubezpieczony albo miał wynagrodzenie zasadnicze, albo wynagrodzenie zasadnicze i dodatek funkcyjny.
Wynagrodzenie za 1969 rok
2 750 zł x 12 m-cy = 33 000 zł
Wynagrodzenie za 1970 rok
(2 860 zł x 2-ce) + (3 200 zł x 4 m-ce) + (4 650 z 6 m-cy) = 46 420 zł
Wynagrodzenie za 1971 rok
(4 650 zł x 2-ce) + (4 750 zł x 4 m-ce) + (5 000 zł x 6 m-ce) = 58 300 zł
Wynagrodzenie za 1972 rok
(5 000 zł x 1-c) + (5 200 zł x 11 m-cy) = 62 200 zł
Wynagrodzenie za 1973 rok
5 200 zł x 12 m-cy = 62 400 zł
Wynagrodzenie za 1974 rok
(5 200 zł x 1-c) + (7 500 zł x 11 m-cy) = 87 700 zł
Wynagrodzenie za 1975 rok
(7 500 zł x 7 m-cy) + (8 000 zł x 5 m-cy) = 92 500 zł
Wynagrodzenie za 1976 rok
8 000 zł x 12 m-cy = 96 000 zł
Wynagrodzenie za 1979 rok
(7 000 zł x 6 m-cy) + (9 000 zł x 3 m-ce) + (9 800 zł x 2 m-ce) = 88 600 zł
Następnie Sąd obliczył wwpw świadczenia z wybranych 20 lat pracy ubezpieczonego, z tym że uwzględnił także okres zatrudnienia pracowniczego po przejściu na emeryturę, co przedstawia poniższa tabela:
1
1969
33 000,00 zł
26 088 zł
126,49%
2
1970
46 420,00 zł
26 820 zł
173,08%
3
1971
58 300,00 zł
28 296 zł
206,04%
4
1972
62 200,00 zł
30 108 zł
206,59%
5
1973
62 400,00 zł
33 576 zł
185,85%
6
1974
87 700,00 zł
38 220 zł
229,46%
7
1975
95 500,00 zł
46 956 zł
203,38%
8
1976
96 000,00 zł
51 372 zł
186,87%
9
1977
0,00 zł
55 152 zł
0,00%
10
1978
0,00 zł
58 644 zł
0,00%
11
1979
88 600,00 zł
63 924 zł
138,60%
12
1980
233 812,00 zł
72 480 zł
322,59%
13
1981
270 494,00 zł
92 268 zł
293,16%
14
1982
499 727,00 zł
139 572 zł
358,04%
15
1983
736 475,00 zł
173 700 zł
423,99%
16
1984
845 314,00 zł
202 056 zł
418,36%
17
1985
1 162 587,00 zł
240 060 zł
484,29%
18
1986
1 235 299,00 zł
289 140 zł
427,23%
19
1987
1 369 351,00 zł
350 208 zł
391,01%
20
1988
2 270 408,00 zł
637 080 zł
356,38%
21
1989
9 823 990,00 zł
2 481 096 zł
395,95%
22
1990
22 005 503,00 zł
12 355 644 zł
178,10%
5705,46%
:20
285,27%
/dowód z: akt ZUS, akt osobowych ubezpieczonego/.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie J. R. zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 [podstawa wymiaru składek], z uwzględnieniem art. 110 ust. 3 [wyższy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru], jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%.
Ubezpieczony spełnia przesłanki zawarte w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej.
Należy zwrócić uwagę, że organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję na podstawie przedłożonego przez ubezpieczonego dowodu, tj. druku Rp-7 za lata 1980-1990. Z uwagi na brak zarobków za wcześniejsze lata, organ rentowy przyjął minimalne wynagrodzenie za pracę – zgodnie z art. 15 ust. 2a ustawy emerytalnej. W przypadku ubezpieczonego należało obliczyć wwpw z okresu dowolnie wybranych 20 lat zatrudnienia pracowniczego poprzedzających rok, w którym zgłoszono wniosek o przeliczenie świadczenia w trybie art. 110a ustawy emerytalnej, z tym że część okresu musiała przypadać po nabyciu prawa do emerytury.
Ubezpieczony mógł w postępowaniu przed organem rentowym wykazać wysokość swoich zarobków za okres przed 1980 rokiem, czego nie uczynił. Dopiero w postępowaniu sądowym został przeprowadzony dowód z akt osobowych ubezpieczonego na okoliczność uzyskiwanego zarobku. Postępowanie dowodowe pozwoliło ustalić wysokość wynagrodzenia za lata: 1969-1976, 1979 oraz ponownie ustalić wwpw świadczenia, którego wartość przekracza 250%.
Skoro zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej, to na podstawie tego przepisu oraz art. 477 14 § 2 k.p.c. należało uwzględnić odwołanie i przyznać prawo ubezpieczonemu do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 110 a ustawy emerytalnej, poczynając od dnia 1 grudnia 2015 roku.
(-) SSO Grzegorz Tyrka