Sygn. akt VIII U 1487/15
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 lutego 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:
SSO Teresa Kalinka
Protokolant:
Ewa Grychtoł
po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2016 r. w Gliwicach
sprawy R. K. (K.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.
o prawo do emerytury
na skutek odwołania R. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.
z dnia 3 sierpnia 2015 r. nr (...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu R. K. prawo do emerytury poczynając od (...) roku.
(-) SSO Teresa Kalinka
Sygn. VIII U 1487/ 15
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 3 sierpnia 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu w R. K. ( K.) prawa do emerytury w na podstawie artykułu 1 84 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Organ rentowy odmówił prawa do wnioskowanego świadczenia ponieważ ubezpieczony udowodnił jedynie 12 lat 1 miesiąc i 29dni pracy w szczególnych warunkach zamiast wymaganych co najmniej 15 lat. Decyzją z dnia 21 sierpnia 2015 roku organ rentowy podtrzymał dotychczasowe stanowisko wskazując, że do pracy szczególnych warunkach zaliczono okresy od 3 listopada 1977 roku do 27 marca 1982 roku, od 23 lipca 1982 roku do 31 sierpnia 1985 roku, i od 6 września 1985 roku do 30wietnia 1990.
Ubezpieczony w odwołaniu domagał się zmiany zaskarżonej decyzji podnosząc że od 1 lutego 1994 roku do 7 kwietnia 2008 roku w pracował w Fabryce (...) w T. w na stanowisku montera, które to stanowiska wymienione w dziale III pozycja 61 pkt 1 wykazu Dziennika Urzędowego Ministerstwa Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wskazał że do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono okresu zatrudnienia od 1 lutego 1994 roku do 31 grudnia 1998 roku w z uwagi na rozbieżności odnośnie zajmowanego stanowiska. Z treści świadectwa pracy w warunkach szczególnych z 31 października 2013 roku wynika, że ubezpieczony wykonywał pracę w szczególnych warunkach w na stanowisku brygadzisty ustawiacza, a ze świadectwa pracy , że ubezpieczony zajmował stanowisko ustawiacza maszyny i brygadzisty ustawiacza. W zarządzeniu wskazanym w świadectwie pracy w szczególnych warunkach wymienione zostały prace przy obróbce końcowej elektrody węglowej na stanowiska : monter operator mechanicznej obróbki elektrod, tokarz, frezer w i strugacz wyrobów węglowych, traser wyrobów węglowych. Brak jest stanowiska zajmowanego przez ubezpieczonego.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
R. K. urodził się (...) Jest uprawniony do świadczenia przedemerytalnego. W dniu 22 czerwca 2015 roku w złożył wniosek o emeryturę. Do wniosku o emeryturę załączył świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 31 października 2013 roku wystawione przez (...) sp. z o.o.,w którym w wskazano, że ubezpieczony od 1 lutego 1994 roku do 31 grudnia 1999 roku wykonywał pracę na stanowisku ustawiacza, wymienioną w dziale III pozycja 61 pkt 1 wykazu A załącznika nr 1 do zarządzenia nr 3 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30 marca 1985 roku w sprawie stanowisk pracy na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze w zakładach pracy resortu hutnictwa i przemysłu maszynowego. Organ rentowy decyzją z dnia 10 lipca 2015 roku odmówił prawa do emerytury, a w dniu 17 lipca 2015 roku ubezpieczony złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie wniosku o emeryturę przedkładając świadectwo pracy w szczególnych warunkach , w którym w miejsce zarządzenia nr 3 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego zakład pracy wskazał rozporządzenie z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach.. Wskazał , że pomimo innej niż powoływanym zarządzeniu nazwy stanowiska, roboty wykonywane na tym stanowisku ustawiacza są ściśle związane z pracami wykonywanymi na stanowisku montera. Brygadzista jest pełnioną funkcją i nie zakłóca pracy na stanowisku w warunkach szczególnych. Organ rentowy decyzją z 3 sierpnia 2015 roku w podtrzymał dotychczasowe stanowisko.
Z akt osobowych ubezpieczonego wynika, że w dniu 1 lutego 1994 roku został zatrudniony w Fabryce (...) w T. w wydziale szczotek elektrycznych na stanowisku ustawiacza maszyn. W dniu 30 kwietnia 1994 roku wystawiono w świadectwo pracy z którego wynika że ubezpieczony w okresie od 1 lutego 1994 roku do 30 kwietnia 1994 roku wykonywał pracę w warunkach szczególnych wymienioną w Dziale III pozycja 61 pkt 1. Od dnia 1 maja 1994 roku zawarto nową umowę o pracę na czas nieokreślony na takim samym stanowisku. Z dniem 1 września 1994 roku R. K. powierzono stanowisko brygadzisty, co wynikało z odejścia z pracy dotychczasowych dwóch brygadzistów ustawia czy. Taką pracę ubezpieczony wykonywał do dnia ze zwolnienia, to jest do 31 października 2013 roku. W dacie rozwiązania stosunku pracy wystawiono świadectwa pracy i świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Ubezpieczony w spornym okresie pracował w wydziale produkcyjnym przy produkcji szczotek automatycznych grafitowych, i elektrografitowych. Są to części silników. Szkodliwości warunków polegała na występowaniu pyłu grafitowego, pyłu miedzi. Ubezpieczony wykonywał taką samą pracę, jak świadek J. K. , to jest przy ustawianiu automatów szlifierskich, prasek pneumatyczne, pras mimośrodowych, automatów do zaprasowywania. Wszystkie te maszyny służyły do produkcji szczotek. Świadek J. K. otrzymał takie samo świadectwo pracy w szczególnych warunkach i po wyjaśnieniu wątpliwości związanych z zajmowanym stanowiskiem organ rentowy przyznał mu prawo do emerytury w obniżonym wieku. Pracownicy otrzymywali z tytułu pracy w szczególnych warunkach dodatki żywieniowe do pensji oraz posiłki i mleko . Ustawianie maszyn zajmować mogło od kilku godzin do kilku dni. Ustawiacz pracował w takich samych warunkach jak wszyscy inni pracownicy zatrudniani w tym wydziale. Przy ustawianiu zachodziła konieczność kilkakrotnego wyłączenia maszyny. Wówczas unosił się szkodliwy pył. Zapylenie było takie samo w całej hali. Kiedy nie było maszyny do ustawienia ustawiacze przystępowali do produkcji szczotek. Warunki pracy na stanowiskach ustawiacza, ustawiacza- brygadzisty i montera niczym się nie różniły. Ubezpieczony uczestniczył w całym procesie produkcyjnym szczotek. Była to praca stała ich pełnym wymiarze czasu pracy.
Stan faktyczny sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, akt osobowych ubezpieczonego oraz przesłuchania świadka J. K. i K. M. (karta 20 21 akt sądowych) oraz przesłuchania ubezpieczonego (karta 33 akt sądowych). Powyższym dowodom sąd dał wiarę.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Spór w niniejszej sprawie dotyczył wyłącznie oceny, czy praca, którą ubezpieczony świadczył w okresie od 1 lutego 1994 roku do 31 grudnia 1998 roku była pracą, w szczególnych warunkach.
Przeprowadzone postępowanie wyjaśniło na czym polegała praca ubezpieczonego w wydziale produkcji szczotek grafitowych. Należy zgodzić się ze stanowiskiem pracodawcy ujawnionym w świadectwie pracy w szczególnych warunkach, że praca na stanowisku ustawiacza jest tożsama z pracą na stanowisku montera, o której mowa w dziale III pozycja 61 wykazu A rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Niewątpliwie ustawianie maszyn wchodzi w zakres prac monterskich. Obejmuje jednak ściśle określony zakres obowiązków – to jest ustawianie maszyn, a nie całość prac, jakie może wykonywać monter.. Takie prace były wykonywane przed przystąpieniem do produkcji określonego rodzaju ( wielkości) szczotek, w wydziale produkcyjnym na którym prace były wykonywane w warunkach szczególnych.
Ubezpieczony domagał się emerytury na podstawie art. 184 ust. 1 w związku z art32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS i par. 3 i 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z ęłęó dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Z przesłanek niezbędnych do nabycia prawa do emerytury sporne pozostawało jedynie, czy R. K. legitymuje się wymaganym okresem pracy szczególnych warunkach. Organ rentowy zaliczył do pracy takich warunkach 12 lat 1 miesiac i 29 dni . po zaliczeniu spornego okresu ubezpieczony wykaże wymagany 15-letni okres. Biorąc pod uwagę charakter pracy ubezpieczonego , sad uznał, ze pracę wykonywana przez R. K. zaliczyć można do pracy o której mowa w Wykazie A Dział III poz. 61 – w czasie kiedy pracował przy produkcji szczotek oraz w Dziale XIV poz. 24 – w czasie gdy wykonywał prace montażowe ( ustawianie maszyn) do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Ubezpieczony do dnia 1 stycznia 1999 roku udowodnił ponad 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, nie jest członkiem OFE.
Ubezpieczony ukończył 60 lat w dniu (...) roku. Prawo do emerytury przyznano od tej daty uznając, że przedmiotem rozpoznania w organie rentowym był wniosek z dnia 22 czerwca 2015 roku. Decyzją odmowna z dnia 13 lipca 2015 roku nie uprawomocniła się wskutek złożenia dodatkowego dokumentu w dniu 17 lipca 2015 roku, co należało potraktować jako uzupełnienie wniosku z czerwca 2015 roku.
(-) SSO Teresa Kalinka