Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok VII K 654/15

Sąd
Sąd powszechny
Data
Sygnatura
VII K 654/15
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Magdalena Banasiuk

Teza

udział w grach hazardowych

Powołane przepisy

  • Traktat z dnia 16 kwietnia 2003 r. między Królestwem Belgii, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Irlandią, Republiką Włoską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Republiką Portugalską, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej) a Republiką Czeską, Republiką Estońską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Rzecząpospolitą Polską, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką dotyczący przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej, podpisany w Atenach w dniu 16 kwietnia 2003 r.art. 56
  • Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowychart. 29 a
  • Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnegoart. 632; art. 632 pkt. 2
  • Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowyart. 107; art. 107 § 2

Treść orzeczenia

Sygn. akt VII K 654/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 lutego 2016 r.

Sąd Rejonowy w Siedlcach VII Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSR Magdalena Banasiuk

Protokolant: st. sekr. sąd. Beata Grochowska

w obecności oskarżyciela – T. K. (1)

po rozpoznaniu na rozprawie w dnu 25 lutego 2016r. w S.

sprawy T. K. (2), syna A. i E. z domu G.

urodzonego (...) w B.

oskarżonego o to, że:

w okresie od 04.10.2011r. do 25.11.2011r. uczestniczył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez sieć Internet w zagranicznych grach hazardowych, urządzanych przez firmę bet-at-home.com (...), wbrew przepisom art. 29a ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009r. nr 201 poz. 1540 z późn. zm.)

tj. o czyn z art. 107 § 2 kks

ORZEKA:

I. oskarżonego T. K. (2) uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II. koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Sygn.akt VII K 654/15

UZASADNIENIE

Na podstawie zebranego i ujawnionego w toku rozprawy głównej materiału dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Oskarżony T. K. (2) oskarżony został przez Urząd Celny w S., o to, że w okresie 04.10.2011 r. do 25.11.2011 r. uczestniczył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez sieć Internet w zagranicznych grach hazardowych, urządzanych przez firmę bet-at-home.com. (...), wbrew przepisom art.29a ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, tj. o czyn z art.107 § 2 kks.

Oskarżony T. K. (2) jest zalogowany i nadal posiada konto na stronie bet-at-home.com. (...). Gra i obstawia mecze na różnych stronach, w tym na przedmiotowej. Oskarżony posiada rachunek bankowy o nr (...) prowadzony przez (...) Bank (...) SA. Na ten rachunek otrzymywał on środki finansowe z rachunku bankowego o nr (...) prowadzonego na rzecz firmy bet-at-home.com. (...). W tytułach przelewu znajdowała się adnotacja „gewinnauszahlung”, co oznacza wypłatę zysków tj.wygraną.

Oskarżony nie był dotychczas karany.

Powyższy stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił na podstawie następujących dowodów: wyjaśnień oskarżonego (k.115v, 82), pismo Banku (...) (k.5), umowy świadczenie bankowej usługi elektronicznej (k.6-12), zestawienia operacji finansowych (k.13), ogólnych warunków handlowych bet-at-home (k.14-18), wyroku trybunału (k.19-25), pisma (...) Bank (...) S. A. (k.52), historii rachunku (k.53-69), umowy o prowadzenie rachunku (k.70-72), formularza identyfikacyjnego (k.73,74), karty karnej (k.85).

Oskarżony T. K. (2) w toku postępowania przygotowawczego jak i rozprawy nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i potwierdził fakt zalogowania na stronie bet-at-home.com. (...) oraz stawiania zakładów. Jednakże wskazał, iż grał za pośrednictwem Internetu, ale nie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jak wskazał przelewał różne kwoty na konto w/w firmy i różne też kwoty wypłacał, ale nie jest w stanie wskazać z jakiego tytułu.

Wyjaśnienia oskarżonego złożone w toku postępowania przygotowawczego, jak i sądowego są logiczne, konsekwentne i w ocenie Sądu zasługują na wiarę, tym bardziej, iż znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym.

Słusznie podnosi oskarżony, iż nie zostało w jakikolwiek sposób uprawdopodobnione, iż oskarżony dokonywał zakładów, czy też grał w gry hazardowe za pośrednictwem internetu, znajdując się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do tego, aby uznać oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu.

Sprawcą przestępstwa spenalizowanego w art. 107 § 2 k.k.s. będzie każda osoba, która na terytorium RP uczestniczyć będzie w zagranicznej grze losowej lub zagranicznym zakładzie wzajemnym, co równocześnie oznacza, że nie wypełni znamion przestępstwa skarbowego udział na terytorium innego państwa obywatela polskiego np. w grze losowej tam organizowanej.

Uczestniczenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zagranicznej grze losowej lub zagranicznym zakładzie wzajemnym to tyle, co branie udziału w takiej grze czy zakładzie. Wskazać jednak należy, że zakazy z art. 29a ustawy o grach hazardowych naruszają traktatową zasadę swobodnego przepływu towarów i usług w państwach członkowskich Unii Europejskiej. W obszarze rynku hazardowego niedopuszczalne jest co do zasady ograniczanie świadczenia usług hazardowych w którymś kraju członkowskim, stanowi to bowiem naruszenie art. 56 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W kontekście komentowanego typu czynu zabronionego warto zauważyć, że przyjmując zakaz uczestnictwa w grach hazardowych urządzanych przez internet za relewantny dla art. 107 § 2 k.k.s., należy wskazać, iż obejmuje on wyłącznie uczestnictwo w takich zagranicznych grach losowych i takich zagranicznych zakładach wzajemnych, które są urządzane za granicą nielegalnie. Oznacza to, że typ z art. 107 § 2 k.k.s. nie obejmuje uczestnictwa w legalnych na obszarze Unii Europejskiej internetowych grach losowych i zakładach wzajemnych, bowiem pozwala na to Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, jak również uczestnictwa w grach na automatach (w tym o niskich wygranych), zarówno internetowych, czy to innych.

W piśmiennictwie słusznie wskazuje się na praktycznie zupełny brak świadomości wśród adresatów norm prawnych karalności zachowań stypizowanych w art. 107 § 2 k.k.s., czego przyczyn można upatrywać w publicznym (zwłaszcza przy wykorzystaniu mediów) propagowaniu uczestnictwa w zagranicznych grach losowych i zakładach wzajemnych.

Sąd I instancji w całej rozciągłości podziela orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 17 września 2014 r. w sprawie II AKz 324/14, w którym to stanął na stanowisku, iż: „Nie sposób mówić o choćby uprawdopodobnieniu występowania przesłanek czynu z art. 107 § 2 k.k.s., skoro brak jakiejkolwiek informacji o tym, czy dysponent wskazywanego konta podejmował się udziału w jakichkolwiek grach losowych lub zakładach wzajemnych, a także czy działania te wykonywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Posiadanie konta w polskim banku nie może być utożsamiane z działaniem na terytorium tego kraju tym bardziej, że przestępstwa dokonano przez sieć Internet, z którą gracze mogli się łączyć teoretycznie z każdego miejsca na świecie”.

Zauważyć ponadto należy, iż jeśli chodzi o internetową grę, czy zakład , to może być ona zorganizowana przez zagraniczne podmioty z wykorzystaniem zagranicznego systemu komputerowego, do którego uzyskuje dostęp również polski użytkownik. W takim przypadku zdaniem Sądu, korzystanie przez użytkownika znajdującego się na terytorium państwa polskiego z "wirtualnego kasyna" zlokalizowanego na serwerze znajdującym się za granicą powoduje, iż nie popełnia on przestępstwa ze względu na kwestie miejsca popełnienia czynu i zasadę terytorialności jako podstawę jurysdykcji.

Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w wyroku. Orzeczenie o kosztach procesu uzasadnia art. 632 pkt 2 kpk.

Powołane sygnatury

II AKz 324/14