Sygn. akt VI Ka 20/23
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 lutego 2023 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – sędzia Andrzej Tekieli
Protokolant Joanna Szmel
przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Małgorzaty Kopczyńskiej
po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2023r.
sprawy K. K. ur. (...) w Z.
s. E., Z. z domu S.
oskarżonego z art. 178a § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu
z dnia 27 października 2022 r. sygn. akt II K 560/22
I.
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. K.;
II.
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 140 złotych, w tym wymierza mu opłatę w kwocie 120 złotych za II instancję.
UZASADNIENIE
Formularz UK 2
Sygnatura akt
VI Ka 20/23
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
1
CZĘŚĆ WSTĘPNA
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 27 października 2022 r., sygn. akt II K 560/22
1.2. Podmiot wnoszący apelację
☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ oskarżyciel posiłkowy
☐ oskarżyciel prywatny
☐ obrońca oskarżonego
☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ inny
1.3. Granice zaskarżenia
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☐
co do winy
☒
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k.
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana
1
Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
2.1. Ustalenie faktów
2.1.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
----------------
-------------------------------------------------
------------------
----------
2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
----------------
-------------------------------------------------
------------------
----------
2.2. Ocena dowodów
2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 2.1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
--------------
------------------------------
--------------------------------------------------------------
2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
--------------
------------------------------
--------------------------------------------------------------
3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
Lp.
Zarzut
Rażąca niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego K. K. kary w wymiarze 5 miesięcy pozbawienia wolności wobec zastosowania przez Sąd I instancji wadliwych kryteriów jej wymiaru w sytuacji, gdy prawidłowa ocena okoliczności dotyczących jej wymiaru uzasadnia orzeczenie kary w niższej wysokości.
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż oskarżony w wywiedzionym środku odwoławczym prawidłowo przytoczył określone w art. 53 k.k. dyrektywy wymiaru kary, jak i ugruntowane stanowisko orzecznicze dotyczące sytuacji, w której zarzut rażącej surowości wymierzonej kary może zostać uznany za słuszny. Nie jest to jednak – wbrew stanowisku skarżącego – sytuacja mająca miejsce w badanym postępowaniu.
Przypisany K. K. czyn z art. 178a § 1 k.k. zagrożony jest karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Jak wynika z akt badanej sprawy, oskarżony prowadząc pojazd mechaniczny w ruchu lądowym w dniu 27 sierpnia 2018 r. znajdował się pod znacznym wpływem substancji odurzających: amfetaminy i metamfetaminy, na co wskazuje opinia toksykologiczna, jak i okoliczności jego zatrzymania, bowiem nie był on w stanie zapanować nad prowadzonym pojazdem i uderzył w bramę wjazdową do posesji. Mając przy tym na uwadze całościową ocenę postawy oskarżonego, który prezentuje lekceważący stosunek do obowiązującego porządku prawnego, na co wskazuje jego uprzednia i wielkokrotna karalność, w tym o czyny z art. 244 k.k. ( karta karna k. 58 – 60 ), co znamionuje notoryczne niestosowanie się do nałożonych na niego zakazów prowadzenia pojazdów mechanicznych. Nie sposób wymierzonej mu kary 5 miesięcy pozbawienia wolności uznać w tej sytuacji za karę niewspółmiernie i rażąco surową.
Wobec powyższego przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu (następnie przez niego odwołane), wobec jego dotychczasowej postawy i uporczywego naruszania porządku prawnego nie stanowi okoliczności uzasadniającej zmianę zaskarżonego wyroku poprzez złagodzenie rozstrzygnięcia o karze.
Wbrew stanowisku apelującego, Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary z art. 53 k.k. słusznie zauważając, iż stopień winy i społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego przestępstwa był wysoki. Zgodzić należy się także ze stanowiskiem, iż nie można pobłażać kierowcom znajdującym się pod wpływem środków odurzających i decydującym się na prowadzenie pojazdów mechanicznych, stwarzając w ten sposób realne zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Subiektywne przekonanie oskarżonego o nadmiernej i rażącej surowości kary wymierzonej mu za popełnione przez niego przestępstwo nie jest wystarczające dla stwierdzenia słuszności zarzutu z art. 438 pkt 4 k.p.k. Przypomnieć również należy, iż immanentną cechą kary jest jej dolegliwość, co służyć ma celom wychowawczym na postawę oskarżonego.
Wniosek
Zmiana zaskarżonego wyroku i orzeczenie wobec oskarżonego K. K. kary w niższym wymiarze.
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
W przekonaniu Sądu Odwoławczego wymiar kary orzeczonej wobec K. K. określony został zgodnie z dyrektywami art. 53 k.k., odpowiada stopniowi winy i społecznej szkodliwości popełnionego czynu, a także właściwie realizuje cele zarówno prewencji indywidualnej, jak generalnej. Wobec powyższego nie było podstaw do uwzględnienia zawartego w apelacji wniosku o zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie orzeczenia o karze, czego domagał się oskarżony.
4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Przedmiot utrzymania w mocy
Sąd Odwoławczy utrzymał w mocy w całości zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. K..
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
Sąd Odwoławczy nie uwzględnił zarzutu podniesionego w apelacji oskarżonego, w pełni aprobując ustalenia i oceny Sądu I instancji leżące u podstaw wydanego orzeczenia. Nie było również konieczności ingerowania w jego treść z urzędu, dlatego też zaskarżony wyrok jako trafny i prawidłowy podlegał utrzymaniu w mocy.
5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
Przedmiot i zakres zmiany
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zwięźle o powodach zmiany
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
1.1.
---------------------------------------------------------------------
☐ art. 439 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
2.1.
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
☐ art. 437 § 2 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
3.1.
Konieczność umorzenia postępowania
☐ art. 437 § 2 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
4.1.
---------------------------------------------------------------------
☐ art. 454 § 1 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
--------------------------------------------------------------------------------------------
6
Koszty Procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
II
Sąd Odwoławczy na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 140 złotych, w tym 120 złotych opłaty za II instancję, której wysokość określono zgodnie art. 8 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. opłatach w sprawach karnych oraz ryczałt za doręczenie wyzwań innych pism w postępowaniu odwoławczym w wysokości 20 złotych, zgodnie z regulacją zawartą w § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym.
PODPIS
1.3. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
1
Podmiot wnoszący apelację
oskarżony
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
orzeczenie o karze
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☐
co do winy
☒
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana