Postanowienie V KZ 43/14

Sygn. akt V KZ 43/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie P. W. skazanego z art. 148 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 listopada 2014 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 14 października 2014 r., o nieuwzględnieniu wniosku obrońcy o przywrócenie terminu do złożenia kasacji, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE P. W. skazany został wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn.[…], za przestępstwo z art. 148 § 1 k.k. Wyrok ten utrzymany został w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 19 marca 2013 r., sygn.[…]. Skazany wniósł o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia kasacji od tego wyroku już po upływie terminu do wniesienia kasacji. Ustanowiony obrońca wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji. Zaskarżonym postanowieniem nie uwzględniono tego wniosku. P. W. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc między innymi, że upływ terminu do wniesienia kasacji nastąpił z przyczyn od niego niezależnych, to jest z winy wyznaczonego w toku postępowania obrońcy z urzędu. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne i nie mogło zostać uwzględnione. Warunkiem przywrócenia terminu zawitego jest wykazanie, że niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych. Tymczasem stwierdzić należy, że autor zażalenia otrzymał odpis wyroku Sądu Apelacyjnego i uzyskał informacje na temat terminów i sposobu zaskarżenia wyroku w drodze kasacji. Skarżący nie wykazał, aby zaistniały szczególne, obiektywne okoliczności, które uniemożliwiły mu złożenie stosownego wniosku w terminie. W szczególności za okoliczności takie nie może być uznane opisywane przez skazanego, nienależyte jego zdaniem, postępowanie wyznaczonego obrońcy z urzędu, co zresztą przekonująco omówiono w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy brak było podstaw do uznania, że z przyczyn niezależnych od skazanego nie mógł on dotrzymać terminu. Zaskarżone postanowienie jest w pełni zasadne i jako takie zostało utrzymane w mocy. Istotą terminów zawitych jest swego rodzaju bezwzględność. Ich upływ powoduje m. in. utratę możliwości zaskarżenia wyroku kasacją. Tylko wyjątkowo, z powodów niezależnych od strony, obiektywnych okoliczności i przy jednoczesnym wykazaniu należytej staranności strony można termin przywrócić. W niniejszej sprawie nie stwierdzono jednak ani takich okoliczności, ani należytej staranności ze strony skazanego. W tym stanie rzeczy, zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy.