Sygn. akt V KK 33/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 maja 2013r., sprawy R. Z., uniewinnionego od zarzutu popełnienia czynu z art. 157§1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 października 2013 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 26 czerwca 2013r. p o s t a n o w i ł: 1. oddalić kasację, uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć oskarżyciela posiłkowego T. R. UZASADNIENIE Kasacja wniesiona w imieniu oskarżyciela posiłkowego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym. Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została oparta na zarzucie obrazy prawa materialnego, a mianowicie art. 157§3 k.k. i art. 9§2 k.k. Skarżący stawiając zarzut kasacyjny nie kwestionuje ustaleń faktycznych dokonanych w sprawie przez Sąd Rejonowy i zaakceptowanych w pełni przez Sąd Odwoławczy skupiając się na podważeniu prawidłowości ocenienia charakteru związku przyczynowego zaistniałego pomiędzy działaniem oskarżonego, a obrażeniami, których doznał pokrzywdzony. Stawiając taki zarzut skarżący nie dokonuje jednak rozróżnienia pomiędzy niewątpliwym naruszeniem reguł 2 ostrożności, którym charakteryzowało się działanie oskarżonego, a możliwością przypisania mu odpowiedzialności za zaistniały skutek w postaci obrażeń, których ostatecznie doznał pokrzywdzony. Bezsprzecznie bowiem, pchając drzwi w stronę pokrzywdzonego, R. Z. dopuścił się naruszenia reguł ostrożności. Nie jest jednak jednocześnie tak, że normalnym (adekwatnym) następstwem takiego zachowania jest wypadnięcie szyby z pchniętych drzwi ciężkiego sprzętu w postaci ładowarki. Jak ustalono w sprawie, wypadnięcie szyby spowodowane było jej wcześniejszym pęknięciem, o czym oskarżony nie wiedział. W tej sytuacji, w pełni prawidłowo Sąd Okręgowy przyjął, że oskarżony nie mógł przewidzieć, że pchnięcie drzwi w stronę ramienia pokrzywdzonego, spowoduje wypadnięcie z nich szyby, a w konsekwencji obrażenia ciała w postaci ran ciętych jego przedramienia. W uzasadnieniu kasacji skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, które można uznać za podważające omówione wyżej wnioskowanie, które legło u podstaw rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. Oskarżyciela posiłkowego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.
Orzecznictwo
Postanowienie V KK 33/14
Sędzia: Jerzy Grubba
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnegoart. 535 § 3
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karnyart. 9 § 2, art. 157 § 1, art. 157 § 3