Postanowienie V CSK 41/08

Sygn. akt V CSK 41/08 POSTANOWIENIE Dnia 19 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku T. S. i P. S. następców prawnych zmarłej J. S. przy uczestnictwie M. P. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 czerwca 2008 r., skargi kasacyjnej Prokuratora Generalnego od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 9 maja 2007 r., sygn. akt III Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie, znosi postępowanie przed Sądem Okręgowym w G. i przekazuje sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Sąd Rejonowy w R. postanowieniem z dnia 30 listopada 2006 r. stwierdził, że wnioskodawczyni J. S. nabyła prawo własności szczegółowo opisanej nieruchomości przez zasiedzenie z dniem 24 marca 2002 r. Od tego postanowienia wniosła apelację uczestniczka postępowania M. P. Mimo że w dniu 29 grudnia 2006 r. wnioskodawczyni zmarła, o czym Sąd Rejonowy w sposób pośredni powziął wiadomość z treści pisma z dnia 7 marca 2007 r., apelacji nadany został bieg. Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 9 maja 2007 r. oddalił apelację. Od postanowienia tego Prokurator Generalny wniósł skargę kasacyjną opartą na podstawie naruszenia art.174 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art.13 § 2 k.p.c. Wnosił o uchylenie 2 zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W postępowaniu nieprocesowym śmierć uczestnika uzasadnia zawieszenie postępowania, gdy jego interesy są sprzeczne z interesem innego uczestnika. Nie budzi wątpliwości, że interesy wnioskodawczyni i uczestniczki postępowania są sprzeczne o czym świadczy wniesiona apelacja. Istniała zatem podstawa do obligatoryjnego zawieszenia postępowania z urzędu (art.174 § 1 pkt 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). Niezawieszenie postępowania spowodowało, że postępowanie apelacyjne zakończone zaskarżonym orzeczeniem toczyło się z udziałem nieistniejącej osoby. Czynności procesowe podejmowane przez pełnomocnika wnioskodawczyni należało potraktować jako niedokonane; postępowanie było więc nieważne. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 39815 w zw. z art. 386 § 2 i art. 39821 k.p.c.).