Sygn. akt V ACa 639/12
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 września 2012 r.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku – Wydział V Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:
SSA Irma Kul
Sędziowie:
SA Zbigniew Koźma (spr.)
SO del. Grażyna Tarkowska
Protokolant:
stażysta Aleksandra Ćwiek
po rozpoznaniu w dniu 6 września 2012 r. w Gdańsku na rozprawie
sprawy z powództwa Ż. K.
przeciwko (...) S.A. w S.
o zapłatę
na skutek apelacji powódki i pozwanego
od wyroku Sądu Okręgowego w (...)
z dnia 28 marca 2012 r. sygn. akt I C 301/11
I. oddala obie apelacje;
II. nie obciąża powódki kosztami postępowania poniesionymi przez pozwanego w postępowaniu apelacyjnym.
Na oryginale właściwe podpisy.
Sygn. akt V ACa 639/12
UZASADNIENIE
Powódka Ż. K. domagała się zasądzenia od pozwanego (...) S.A. kwoty 190.210 zł z odsetkami ustawowymiliczonymi od kwot: 40.210 zł od 16 marca 2010r. do dnia zapłaty i 150.000 zł od dniawniesienia pozwu do dnia zapłaty, ustalenia odpowiedzialności pozwanego za skutkiwypadku z dnia 7 lipca 2007r. mogące powstać w przyszłości oraz kosztów procesu. Nakwotę żądania składa się kwota 190.000 zł tytułem zadośćuczynienia za cierpienia fizyczne ipsychiczne oraz kwota 210 zł tytułem zwrotu kosztów leczenia (...).
Pozwany wniósł o odrzucenie pozwu w zakresie zasądzenia kwoty 190.000 zł wraz zodsetkami i oddalenie powództwa w pozostałym zakresie oraz zasądzenie od powódki na jegorzecz kosztów procesu.
Postanowieniem z dnia 10 marca 201 lr. Sąd Apelacyjny w Gdańsku uchyliłpostanowienie Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 28 grudnia 2010r. odrzucające pozew.
Wyrokiem z dnia 28 marca 2012r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy zasądził odpozwanego na rzecz powódki kwotę 30.210 zł z ustawowymi odsetkami od dniawyrokowania do dnia zapłaty (pkt 1), ustalił, że pozwany ponosi odpowiedzialność za skutkiwypadku, które mogą powstać w przyszłości (pkt 2), oddalił powództwo w pozostałymzakresie (pkt 3), zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 974 zł tytułem zwrotukosztów procesu (pkt 4), zasądził od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Sądu O. B. kwotę 28,30 zł tytułem zwrotu części kosztów wynagrodzenia biegłychsądowych (pkt 5), zasądził od powódki na rzecz Skarbu Państwa Sądu Okręgowego wBydgoszczy kwotę 148,80 zł tytułem zwrotu części kosztów wynagrodzenia biegłychsądowych (pkt 6).
Sąd Okręgowy ustalił, że powódka w dniu 7 lipca 2007r. uległa wypadkowikomunikacyjnemu, w wyniku którego doznała licznych obrażeń. Sprawca wypadku byłubezpieczony u pozwanego od odpowiedzialności cywilnej z tytułu szkód związanych zruchem pojazdów. Stan zdrowia powódki wymagał repozycji (...) Nadto przeprowadzona została rehabilitacjapowódki. Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego pozwany wypłacił powódcekwotę 45.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Pozwem z 4 grudnia 2008r.powódka zażądała od pozwanego zapłaty kwoty 15.000 zł z ustawowymi odsetkami od 24stycznia 2008r. do dnia zapłaty. Wyrokiem z 18 lutego 2009r. Sąd Rejonowy w (...) nad
(...) orzekł zgodnie z żądaniem powódki. (...). Ponadto powódka kontynuowała rehabilitację dwukrotnieprzebywając w placówkach uzdrowiskowych. Obecnie powódka porusza się przy pomocykuli, ma trudności z wykonywaniem prac domowych. Odczuwa (...). Po 2008r.powódka zaprzestała leczenia (...), które wznowiła w czerwcu 201 lr. Ponownieprzyjmuje leki (...). Do 31 stycznia 201 lr. była całkowicie niezdolna do pracy. (...). Aktualny trwały uszczerbek na zdrowiu powódki w tym zakresie wynosi 10%.Rokowania są niepewne. (...) (...) Dolegliwości utrzymują się mimoprzyjmowania leków. Trwały uszczerbek na zdrowiu powódki wynosi z tego powodu 8%.Rokowania są niepewne. Powódka wymaga kontroli (...) Powódka pismem z dnia 10 września 2010r.domagała się od pozwanego dopłaty do zadośćuczynienia w wysokości 190.000 zł.
Sąd Okręgowy zważył, że istotą sprawy było ustalenie czy obok pierwotnychnastępstw wypadku pojawiły się nowe po dniu 18 lutego 2009r. Na podstawie ustalonegostanu faktycznego Sąd Okręgowy uznał, że żądanie powódki zasługiwało na uwzględnieniejedynie w niewielkiej części. Pierwotne następstwa wypadku są objęte powagą rzeczyosądzonej, a stan zdrowia powódki związany z doznanymi urazami kończyn nie pogorszył siępo lutym 2009r., przeciwnie - uległ poprawie, co wynika z opinii biegłego Z. G..Zabiegi operacyjne w maju 2009r. i styczniu 201 Or. były krótkotrwałe i nie powodowałyobciążenia dla organizmu powódki. Pobyt w szpitalu stanowił niewielki dyskomfort iniedogodność. W konsekwencji zadośćuczynienie powódce się nie należy. Nadmienił Sąd Iinstancji, że schorzenie w postaci niestabilności stawu(...), z którym były związanepobyty w szpitalu, zostało stwierdzone przed wydaniem wyroku z dnia 18 lutego 2009r.Powyższy uraz i dolegliwości z nim związane uznał Sąd za pierwotne następstwo wypadku.Reasumując Sąd Okręgowy wskazał, że w zakresie wyżej opisanych urazów nie ujawniły sięnowe następstwa wypadku. W ocenie Sądu Okręgowego po tej dacie, w czerwcu 201 lr.,
pogorszył się natomiast stan zdrowia(...) powódki, gdyż wymagał podjęcialeczenia, co wynika z opinii M. J.. Powódka doznała z tego tytułu 8%uszczerbku na zdrowiu. W ocenie Sądu Okręgowego zaburzenia zdrowia(...) powódki pozostają w związku z wypadkiem. Ustalony stan faktyczny pozwala także naprzyjęcie odpowiedzialności pozwanego za przyszłe ewentualne skutki wypadku, bowiem zewzględu na dolegliwości (...) (art. 189 kpc). W konsekwencji Sąd Okręgowy,mając również na uwadze dotychczas wypłaconą przez pozwanego kwotę 45.000 oraz kwotę15.000 zł zasądzoną orzeczeniem Sądu Rejonowego w Nakle, uznał, że odpowiednią kwotązadośćuczynienia w rozumieniu art. 445 § 1 kc będzie kwota 30.000 zł. Kwota żądana przezpowódkę była, zdaniem Sądu Okręgowego, wygórowana. Zasądzając kwotę odszkodowaniaza leczenie Sąd I instancji uznał, że powódka wykazała fakt poniesienia tych kosztów napoziomie 210 zł (art. 444 § 1 kc). Orzekając o kosztach procesu Sąd Okręgowy przyjął, żepowódka przegrała proces w 84%. W konsekwencji, na podstawie art. 100 kpc i § 6 ust. 6rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat zaczynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnejudzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu zasądził od niej na rzeczpozwanego kwotę 974 zł. O kosztach sądowych orzekł Sąd I instancji na podstawie art. 113ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych przy zastosowaniu art. 100 kpc.Apelacje od powyższego wyroku wniosły obie strony.
Powódka zaskarżyła wyrok w części oddalającej powództwo, tj. co do kwoty 160.000zł, zapłaty odsetek ustawowych oraz odpowiednio - w części dotyczącej kosztówpostępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu powódka zarzuciła:
1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, mającyistotny wpływ na jego treść, polegający na zakreśleniu granic prowadzenia niniejszegopostępowania odnośnie żądania powódki zapłaty zadośćuczynienia jako całokształtudoznanej krzywdy przez rozpatrywanie niniejszego powództwa pod kątem nowychnastępstw wypadku, które nie były przedmiotem postępowania zakończonegoprawomocnym wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w (...) z dnia 18lutego 2009r., a które ujawniły się obok następstw pierwotnych i tym samymnierozpoznanie części żądania powódki,
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia mający istotnywpływ na treść rozstrzygnięcia, polegający na przyjęciu, że pomiędzy powództwemSądu Rejonowego w N. z dnia 18 lutego 2009r. a obecnympowództwem z dnia 4 grudnia 2008r, zachodzi ten sam przedmiot rozstrzygnięcia, w
sytuacji gdy powódka w pozwie z dnia 4 grudnia 2008r. dochodziła od pozwanegozapłaty bezspornej kwoty zadośćuczynienia, natomiast w pozwie z dnia 14 września2010r. po przeprowadzeniu dodatkowego leczenia dochodziła od pozwanego zapłatycałości świadczenia i w tej sytuacji nie występuje w niniejszej sprawie powaga rzeczyosądzonej,
3. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 444 § 1 kc w zw. z art. 445 § 1 kcprzez nieuwzględnienie szeregu istotnych okoliczności ujawnionych w tokupostępowania, a mających wpływ na ustalenie rozmiaru całokształtu krzywdydoznanej przez powódkę, a co za tym idzie i odpowiedniego zadośćuczynienia, wszczególności do zakresu i skutków zdarzenia dla zdrowia powódki, zuwzględnieniem wieku powódki, rodzaju trwałych następstw, konieczności poddaniasię długotrwałemu i uciążliwemu leczeniu oraz rehabilitacji, odczuwania bólu icierpienia psychicznego oraz konieczności przymusowego znoszenia niedogodności iograniczeń w życiu codziennym, normalnym funkcjonowaniu i tym samym rażącegozaniżenia świadczenia w stosunku do doznanej przez powódkę krzywdy,
4. naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności treści art. 481 § 1 kc wzw. z art. 445 § 1 kc przez błędne przyjęcie, że kwota zadośćuczynienia pieniężnegoza doznaną krzywdę podlega zasądzeniu z odsetkami ustawowymi od dnia wydaniawyroku, a nie od 16 marca 2010r. czyli od decyzji odmownej pozwanego co dowezwań do zapłaty zadośćuczynienia za doznaną przez powódkę krzywdę iponiesionych przez powódkę kosztów leczenia (...), a z którą to datąroszczenie powódki stało się wymagalne,
5. naruszenie przepisów prawa procesowego w szczególności art. 328 § 2 kpc w zw. zart. 108 kpc przez niezamieszczenie w uzasadnieniu orzeczenia istotnych elementów,tj. szczegółowych wyliczeń kosztów obciążających strony umożliwiających ocenę,czy w orzeczeniu końcowym sąd rozstrzygnął o wszystkich kosztach postępowania, wszczególności o kosztach postępowania zażaleniowego.
Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o zmianę wyroku w zaskarżonej częścipoprzez zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kwoty 160.000 zł tytułem zadośćuczynieniauwzględniającego całokształt doznanej przez nią krzywdy z ustawowymi odsetkamiliczonymi od kwoty 10.000 zł od dnia 16 marca 2010r. do dnia zapłaty, a od kwoty 150.000 złod dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty przy uwzględnieniu kosztów postępowania.Ewentualnie powódka domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy doponownego rozpoznania sądowi I instancji.
Pozwany zaskarżył wyrok w części, tj. co do punktu 1 - ponad kwotę 15.210 zł i co dopunktów 4 i 5 - w całości, zarzucając:
1. naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.:
-
art. 233 kpc przez niewłaściwą ocenę dowodu z opinii biegłego sądowego zdziedziny psychiatrii lek. med. M. J. i przyjęcie, że jest onaw pełni wiarygodna, a wnioski z niej płynące były jasne, logiczne i wyczerpującouzasadnione, podczas gdy między opinią pisemną a ustną uzupełniającą złożoną narozprawie w dniu 14 marca 2012r. zachodziła istotna sprzeczność polegająca naprzyjęciu w pisemnej opinii, że stan zdrowia powódki uległ pogorszeniu po lutym2009r. podczas gdy na posiedzeniu w dniu 14 marca 2012r. biegła wskazała, żestopień uszczerbku na zdrowiu przed lutym 2009r. był zbliżony do obecnegostopnia uszczerbku na zdrowiu (...) w wysokości 8%, a(...)istniały również przed lutym 2009r.
-
art. 233 kpc przez przekroczenie granic swobodnej oceny sędziowskiej iniewłaściwą ocenę dowodu z opinii biegłego sądowego z dziedziny (...) lek.med. M. J. i przyjęcie, (...)
2. naruszenie prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i niewłaściwezastosowanie, a w szczególności art. 445 § 1 kc przez uznanie, że kwota 30.000 złtytułem zadośćuczynienia jest odpowiednia w rozumieniu tego przepisu, wkontekście okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, w szczególnościwypłacenia przez ubezpieczyciela kwoty 60.000 zł oraz sytuacji zdrowotnejpowódki a zwłaszcza faktu, że powódka zarówno przed wydaniem wyrokuzaocznego w lutym 2009r., jak po tej dacie miała zbliżony 8% uszczerbek nazdrowiu i w obu okresach występowały u niej zaburzenia (...) cowskazywało, że stan zdrowia (...) powódki nie uległ pogorszeniu wstopniu uzasadniającym zasądzenie kwoty aż 30.000 zł.
Podnosząc powyższe zarzuty apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyrokupoprzez oddalenie powództwa w tej części i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanegokosztów procesu, ewentualnie domagał się uchylenia wyroku w zaskarżonej części iprzekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.
W odpowiedzi na apelację powódki pozwany wniósł o jej oddalenie i zasądzenie odpowódki na jego rzecz kosztów procesu.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Obie apelacje są bezzasadne.
Powódka nietrafnie podnosi, że Sąd I instancji błędnie zakreślił granice postępowaniauznając, iż istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy są tylko okoliczności faktyczneniebędące przedmiotem postępowania w sprawie I C (...) Sądu Rejonowego w (...). Wocenie Sądu odwoławczego Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że w sprawie niniejszejgranice rozpoznania wyznacza powaga rzeczy osądzonej w zakresie tego stanu faktycznego,który istniał w dacie wyrokowania w sprawie I C (...) tj. w dniu 18 lutego 2009r. Powódkapodnosi wprawdzie, że w postępowaniu w sprawie I C 127/08 domagała się jedynie częścizadośćuczynienia za krzywdę będącą skutkiem wypadku, lecz Sąd Apelacyjny twierdzeniatego nie podziela, bowiem w pozwie wniesionym w powyższym postępowaniu nie wskazała,że żądanie ma charakter częściowy i że nie wyczerpuje całości roszczenia o zadośćuczynieniewynikającego ze zdarzenia z 7 lipca 2007r. Powódka wskazała w owym pozwie, że domagasię zapłaty zadośćuczynienia za ujawnione dotąd skutki powypadkowe (v. pozew z dnia 4grudnia 2008r. k. 59-61). W konsekwencji powyższego nie znajduje uzasadnienia przyjęciewywodów powódki, że w postępowaniu I C (...)dochodziła jedynie częścizadośćuczynienia określanego przez nią jako bezsporne, a w niniejszym postępowaniu -pozostałej części świadczenia. Wbrew wywodom apelacji, bezsporna między stronami byłajedynie kwota wypłaconego w postępowaniu likwidacyjnym zadośćuczynienia w łącznejkwocie 45.000 zł, wynika to z lektury pozwu wniesionego w sprawie I C (...). Jeśli więc wsprawie I C (...) nie doszło do rozdrobnienia roszczenia, nie można przyjąć, że dochodzonew poprzedniej sprawie zadośćuczynienie miało charakter częściowy, uzasadniający dalszedochodzenie całości świadczenia w kolejnym procesie przy powołaniu się ponownie na tesame okoliczności faktyczne, które były podnoszone w postępowaniu I C (...). Ponownebadanie tych okoliczności naruszałoby powagę rzeczy osądzonej. Słusznie zatem Sąd Iinstancji badał tylko te okoliczności faktyczne, które nie były przedmiotem poprzedniegopostępowania. Nadmienić należy, iż w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto na grunciespraw o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę zasadę, że postępowanie w sprawie ozadośćuczynienie wyczerpuje całą podstawę faktyczną, aczkolwiek w przyszłości jestmożliwe ujawnienie innej, nowej krzywdy całkowicie odrębnej od krzywdy będącejprzedmiotem pierwszego procesu, niedającej się przewidzieć w trakcie pierwszego procesu i
zasądzenie zadośćuczynienia (v. uchwała SN z 13 listopada 1970r., III CZP 73/70, wyrok SNz 18 lipca 1966r., II PR 276/66, uchwała SN z 21 listopada 1967r., III PZP 37/67). Ocenazasadności żądania powódki zależała zatem od ustalenia, czy sytuacja taka wystąpiła wniniejszej sprawie.
Rozpoznawane w niniejszej sprawie żądanie zasądzenia kwoty 190.000 zł powódkaoparła w przeważającym zakresie na okolicznościach, które były znane w dacie orzekania wsprawie I C (...), a mianowicie na doznaniu obrażeń ciała, przejściu kilku zabiegówoperacyjnych w 2007r., wieku powódki, stopniu i czasie trwania cierpień fizycznych(...), ograniczeniach w funkcjonowaniu. Okoliczności te stały się podstawą ustaleńco do rozmiaru krzywdy powódki w postępowaniu I C (...) i wpłynęły na wysokośćorzeczonego wówczas zadośćuczynienia. Nie mogą zatem, ze względu na powagę rzeczyosądzonej, mieć znaczenia dla niniejszej sprawy. Nowymi okolicznościami podnoszonymi wniniejszym postępowaniu były te związane z przeprowadzeniem po dacie wyrokowaniadalszych zabiegów operacyjnych i rehabilitacji oraz związane z pogorszeniem się stanuzdrowia (...)powódki. Sąd I instancji uznał drugą z tych okoliczności zapowodującą krzywdę u powódki i uzasadniającą przyznanie jej dalszego zadośćuczynienia ztego tytułu, natomiast przeprowadzone zabiegi i rehabilitację uznał za okoliczności, które niespowodowały powstania u powódki krzywdy. Odnosząc się do kwestii pogorszenia się stanu (...) powódki stwierdzić należy, że ustalenia Sądu I instancji w tym zakresie sąprawidłowe - za wyjątkiem ustalenia, że wiązały się z 8% uszczerbkiem na zdrowiu (...), o czym niżej - bowiem z przeprowadzonych dowodów wynika, że zdrowiepowódki pogorszyło się w znacznym stopniu w czerwcu 201 lr. Zasadny jest wprawdziezarzut pozwanego, że opinie ustna i pisemna biegłej M. J. sobieprzeczą przez jednoczesne przyjęcie, że stopień uszczerbku na zdrowiu (...) powódkizarówno przed lutym 2009r., jak i po tej dacie kształtował się na poziomie 8%, niemniejjednak okoliczność ta nie powoduje, że opinia biegłej M. J. nie możebyć miarodajna dla ustaleń faktycznych w zakresie zdrowia (...) powódki.Przypomnieć bowiem należy, że z opinii tej wynika, iż rozpoczęte przez powódkę w 2007r.leczenie (...), kontynuowane do 2008r., doprowadziło do poprawy stanu zdrowia (...), tak że powódka przestała przyjmować leki i korzystać z (...). Do znacznego pogorszenia stanu zdrowia powódki doszło ponownie w czerwcu20lir. Od tego czasu pojawiły się u powódki lęki, obniżenie (...)
(...) (...)W świetle powyższego nie można pomijać przy ustalaniu rozmiaru (...)W ocenieSądu odwoławczego w świetle doświadczenia życiowego oczywiste jest, że te wydarzenia wżyciu powódki wiązały się z odczuwaniem przez nią dolegliwości natury fizycznej idyskomfortu (...) W ich wyniku została czasowo ograniczona aktywność życiowapowódki, zmienił się jej tryb życia. Powódka nie była przez ten czas samodzielna wpodejmowaniu decyzji o sposobie życia, była zależna od innych osób. Z kolei sam procesrehabilitacji niewątpliwie wiązał się z koniecznością podjęcia przez nią znacznego wysiłkufizycznego i wymagał determinacji. Nawet więc jeśli ostatecznie w następstwie leczenia stanzdrowia fizycznego powódki polepszył się, to nie można zasadnie przyjmować, że sam procesleczenia nie powodował u niej ujemnych uczuć uzasadniających zwiększenie rozmiarukrzywdy.
Mając to wszystko na uwadze Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko Sądu I instancji,że zgłoszone w niniejszym postępowaniu żądanie powódki zasądzenia zadośćuczynienia zadoznaną krzywdę jest uzasadnione. Mimo poczynienia częściowo odmiennych ustaleń SądApelacyjny przyjął, że zasądzona przez Sąd I instancji kwota 30.000 zł jest odpowiednia do
rozmiaru krzywdy. Natomiast kwota 190.000 zl byłaby w tych okolicznościach wygórowana,szczególnie że żądanie jej zasądzenia powódka oparła w przeważającym zakresie naokolicznościach, które były podstawą ustaleń rozmiaru krzywdy w poprzednim postępowaniui wpłynęły na wysokość orzeczonego wówczas zadośćuczynienia. Same tylko ustalone wniniejszym postępowaniu nowe okoliczności związane z krzywdą powódki takiej kwotyzadośćuczynienia nie uzasadniały. Zważyć w tym miejscu należy, że określenie wysokościzadośćuczynienia za doznaną krzywdę w razie uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowiastanowi istotne uprawnienie sądu merytorycznie rozpoznającego sprawę. Korygowaniezasądzonego już zadośćuczynienia uzasadnione byłoby wówczas i tylko wówczas, gdy przyuwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, mających wpływ na jego wysokość, jest onorażąco niskie lub rażąco wygórowane (por. wyrok SN z 8 sierpnia 2007r., I CSK 165/07, z 15października 2009r., I CSK 83/09, SA w Poznaniu z 4 marca 2010r., I ACa 141/10). ZdaniemSądu odwoławczego taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie.
Chybiony jest zarzut nieprawidłowego zasądzenia odsetek ustawowych od dniawyrokowania. Sąd I instancji ustalił wysokość zadośćuczynienia za doznaną przez powódkękrzywdę według stanu istniejącego w chwili zamknięcia sprawy. W tych okolicznościachuzasadnione jest przyznanie odsetek za opóźnienie dopiero od wyrokowania. Takiestanowisko przyjął Sąd Najwyższy w orzeczeniach: z dnia 30 października 2003r., IV CK130/2002, z dnia 8 grudnia 1997r. I CKN 361/97, z dnia 9 stycznia 1998r. III CKN 301/97, zdnia 20 marca 1998r. II CKN 650/97, z dnia 4 września 1998r. II CKN 875/97, z dnia 9września 1999 r. II CKN 477/98. Sąd Apelacyjny w niniejszym składzie podziela tostanowisko, jak i argumentację przytaczaną dla jego uzasadnienia.
Sąd Apelacyjny nie podzielił zarzutu naruszenia art. 328 § 2 kpc w zw. z art. 108 kpc.Zgodnie z aprobowanym w orzecznictwie poglądem zarzut naruszenia art. 328 § 2 kpc możebyć skutecznie podniesiony jedynie w wyjątkowych sytuacjach, gdy treść uzasadnieniauniemożliwia całkowicie dokonanie oceny motywów, które doprowadziły do wydaniaorzeczenia (por. wyrok SN z dnia 25 stycznia 2010r., I UK 244/09; wyrok SN z dnia 7stycznia 2010r., II UK 148/09, wyrok SN z dnia 8 października 2009r., I CSK), z czymjednak nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Sporządzone uzasadnienie pozwoliło nadokonanie kontroli stanowiska Sądu Okręgowego w toku postępowania odwoławczego.Wysokość zasądzonej od powódki na rzecz pozwanego kwoty 974 zł wskazuje na to, że Sąd Iinstancji uwzględnił z jednej strony poniesione przez powódkę koszty zastępstwaprocesowego i opłaty od pozwu, a z drugiej strony poniesione przez pozwanego kosztyzastępstwa procesowego oraz uwzględnił wynik postępowania, tj. wygraną powódki w 16% iprzegraną w 84% oraz wygraną pozwanego w 84% i przegraną w 16%.
Przechodząc do apelacji pozwanego wskazać należy, że zasadność zarzutówpodważających ocenę dowodu z opinii biegłej M. J. została omówionawe wcześniejszej części uzasadnienia.
Chybiony jest sformułowany w apelacji pozwanego zarzut naruszenia art. 445 § 1 kc. Pozwany upatruje naruszenia powyższego przepisu w tym, że powódka otrzymała już odpozwanego kwotę 60.000 zł. Skarżący pomija jednak, że kwotę tę uzasadniały okolicznościustalone przed wyrokowaniem w sprawie I C (...), zarówno w postępowaniulikwidacyjnym i w postępowaniu sądowym, zaś w niniejszym postępowaniu pojawiły sięnowe okoliczności przemawiające za stwierdzeniem, że od tego czasu powstała nowakrzywda powódki, nieznana ani powódce, ani pozwanemu, jak też nieznana sądowiorzekającemu w sprawie I C (...) Tymczasem na skutek ujawnienia się dalszych skutkówwypadku, powódka doznała nowej krzywdy, którą omówiono w części uzasadnieniadotyczącej apelacji powódki. W tej sytuacji powódka mogła wystąpić z żądaniem zasądzeniadalszej kwoty z tytułu zadośćuczynienia w odrębnym procesie. Kwotę tego zadośćuczynieniaSąd Apelacyjny uważa za odpowiednią w rozumieniu art. 445 § 1 kc ze względów, o którychwspomniano wyżej. Dodać do tych rozważań należy, że zważając na rozmiar doznanejkrzywdy zasądzona na jej rzecz kwota nie spowodowała jej wzbogacenia, co równieżpowoduje, że nie sposób ocenić ją jako rażąco nieodpowiednią.
Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 kpc oddalił obieapelacje jako bezzasadne.
O kosztach postępowania odwoławczego Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie art. 102kpc, mając na uwadze szczególną sytuację życiową i zdrowotną powódki.