Sygn. akt: KIO 5783/25
Warszawa, 17 lutego 2026 roku
WYROK
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodnicząca:Aneta Mlącka
Protokolant:
Aldona Karpińska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2026 roku w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej w dniu 22 grudnia 2025 roku przez Odwołującego Relobus Transport Polska sp. z o.o. (ul. Dąbrowskiego
8/24, 87-100 Toruń) w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego Gmina Miasto Zgierz w imieniu i na rzecz
której postępowanie prowadzą Miejskie Usługi Komunikacyjne (Plac Kilińskiego 7, 95-100 Zgierz)
przy udziale uczestnika postępowania odwoławczego po stronie Odwołującego Przedsiębiorstwo Komunikacji
Samochodowej w Gostyninie sp. z o.o. (ul. 18 stycznia 36, 09-500 Gostynin)
orzeka:
1.umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów opisanych w odwołaniu pod numerem 1,2,5,
2.w pozostałym zakresie oddala odwołanie,
3.kosztami postępowania obciąża Odwołującego Relobus Transport Polska sp. z o.o. (ul. Dąbrowskiego 8/24, 87-100
Toruń) i
3. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero
groszy) uiszczoną przez Odwołującego Relobus Transport Polska sp. z o.o. (ul. Dąbrowskiego 8/24, 87-100 Toruń)
tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) z tytułu
kosztów wynagrodzenia pełnomocnika Zamawiającego,
3.1. zasądza od Odwołującego Relobus Transport Polska sp. z o.o. (ul. Dąbrowskiego 8/24, 87-100 Toruń) na rzecz
Zamawiającego Gmina Miasto Zgierz w imieniu i na rzecz której postępowanie prowadzą Miejskie Usługi
Komunikacyjne (Plac Kilińskiego 7, 95-100 Zgierz)kwotę 3600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero
groszy) z tytułu zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika Zamawiającego.
Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.
Przewodnicząca: ….……………………………
Sygn. akt: KIO 5783/25
UZASADNIENIE
Zamawiający Miejskie Usługi Komunikacyjne prowadzące postępowanie w imieniu Gminy Miasto Zgierzprowadzi
postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pod nazwą: „Świadczenie
usługi w zakresie publicznego transportu zbiorowego o charakterze użyteczności publicznej na liniach komunikacji
miejskiej na terenie Miasta Zgierza i na liniach międzygminnych organizowanych na podstawie stosownych Porozumień".
Ogłoszenie o zamówieniu ukazało się 10 grudnia 2025 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod numerem
821074-2025.
Odwołujący: RELOBUS Transport Polska sp. z o.o. wniósł odwołanie, w którym zarzucił Zamawiającemu naruszenie:
- art. 115 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 oraz art. 112 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez
określenie warunków udziału w postępowaniu dotyczącego sytuacji ekonomicznej lub finansowej (pkt 5.1.6.Ogłoszenia o
zamówieniu i rozdział VII ust. 2 pkt 3 lit. a SW Z) w sposób: niezapewniający posiadania przez wykonawców zdolności
ekonomicznej lub finansowej niezbędnej do realizacji zamówienia, a także nieproporcjonalny, nadmiarowy,
nieuzasadniony obiektywnymi potrzebami Zamawiającego oraz w sposób uniemożlwiający uczciwą konkurencję i
naruszający zasadę równego traktowania wykonawców - wymagając braku straty przez ostatnie trzy lata obrotowe, co
eliminuje rzetelnych wykonawców z Postępowania, którzy są zdolni do realizacji zamówienia, a byli wcześniej dotknięci
np. skutkami pandemii i kryzysu energetycznego;
- art. 115 ust. 1 pkt 1 oraz art. 112 ust. 1 w zw. z art. 124 pkt 2 oraz w zw. z art. 16 pkt 3 ustawy Prawo zamówień
publicznych poprzez żądanie w Ogłoszeniu o zamówieniu oraz w dokumentach zamówienia (SW Z) podmiotowego
środka dowodowego w postaci oświadczenia o rocznym przychodzie Wykonawcy, w sytuacji gdy Zamawiający w SW Z
oraz w Ogłoszeniu o zamówieniu nie ustanowił warunku udziału w postępowaniu dotyczącego minimalnego rocznego
przychodu, co czyni powyższe żądanie zbędnym, nieadekwatnym i naruszającym zasadę proporcjonalności;
- art. 16 pkt 3 oraz art. 99 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez określenie nadmiarowych,
nieproporcjonalnych i utrudniających uczciwą konkurencję wymogów technicznych bazy eksploatacyjnej (p. 7 OPZ), w
szczególności utrzymanie obowiązku posiadania min. 5 stanowisk obsługowych dla floty 32 pojazdów oraz zbiornika
paliwa o pojemności min. 40 m3, co w szczególności nie jest uzasadnione obiektywnymi potrzebami Zamawiającego i
stanowi bezpośrednie skopiowanie infrastruktury dotychczasowego wykonawcy;
- art. 16 pkt 1 i 3 oraz art. 99 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych polegające na zaniechaniu dopuszczenia w
dokumentach zamówienia (SW Z, OPZ oraz PPU) możliwości stałego zapewnienia realizacji funkcji tankowania oraz
mycia pojazdów poza bazą eksploatacyjną, z ew. udziałem podmiotów trzecich oraz na określeniu zbyt krótkiego (18miesięcznego) okresu przejściowego na wybudowanie stacji tankowania ON o pojemności min. 40 m³, podczas gdy
proces ten wymaga uzyskania skomplikowanych pozwoleń środowiskowych i wodnoprawnych, co czyni ten termin
nierealnym i naruszającym zasadę proporcjonalności, a także skutkuje utrzymaniem opisu przedmiotu zamówienia w
sposób utrudniający uczciwą konkurencję oraz promujący dotychczasowego wykonawcę;
- art. 99 ust. 4 w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez bezpośrednie zignorowanie nakazu
zawartego w pkt 2b sentencji wyroku KIO z dnia 15 października 2025 r. (sygn. akt KIO 3695/25) i utrzymanie w
Projektowanych Postanowieniach Umowy (§ 1 ust. 7 pkt 1 PPU) wymogu posiadania bazy eksploatacyjnej „na terenie
Gminy Miasto Zgierz", co stanowi opis przedmiotu zamówienia utrudniający uczciwą konkurencję oraz faworyzujący
dotychczasowego operatora.
Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu dokonania zmiany postanowień Ogłoszenia o
zamówieniu oraz dokumentów zamówienia, w tym w szczególności w zakresie warunków udziału w postępowaniu oraz
opisu przedmiotu zamówienia (OPZ) i Projektowanych Postanowień Umowy (PPU)- zgodnie ze szczegółową treścią
żądań wskazanych każdorazowo przy opisie każdego z zarzutów.
W szczególności wniósł o:
1) Wykreślenie warunku udziału „brak straty" z Ogłoszenia o zamówieniu i SWZ.
2) Zmniejszenie liczby wymaganych stanowisk obsługowych z 5 do 2.
3) Zmniejszenie wymaganej pojemności zbiornika paliwa z 40 m³ do poziomu niewymagającego pozwolenia na budowę
lub usunięcie tego wymogu.
4) (1) Dopuszczenie możliwości stałego korzystania z myjni i stacji tankowania u podmiotów trzecich lub (2) wydłużenie
okresu przejściowego na korzystanie z myjni i stacji tankowania u podmiotów trzecich do 24 m-cy i na wybudowanie
własnej stacji tankowania ON, o ile Wykonawca nie zdecyduje się na opcję (1) powyżej.
5) Zmianę wymogu we wszystkich postanowieniach PPU dotyczących lokalizacji bazy na: „w odległości nie większej niż
20 km od granicy Gminy Miasto Zgierz".
Zamawiający dokonał zmian treści SW Z. Odwołujący w trakcie posiedzenia z udziałem stron oświadczył, że cofa zarzuty
opisane w odwołaniu pod numerem 1,2,5.
W konsekwencji w tym zakresie postępowanie odwoławcze podlegało umorzeniu na podstawie art. 568 pkt 1 ustawy
Prawo zamówień publicznych.
Odwołujący wskazał, że obecne postępowanie przetargowe jest postępowaniem przeprowadzanym ponownie, po
dokonaniu przez Zamawiającego czynności unieważnienia uprzednio prowadzonego postępowania z uwagi na wyrok
KIO 3695/25 z dnia 15 października 2025 roku.
W unieważnionym postępowaniu Zamawiający w punkcie 7 OPZ wymagał posiadania bazy na terenie Miasta Zgierz,
wyposażonej w 5 stanowisk obsługowych (w tym 2 dla przegubowych) - oraz zbiornik ON o pojemności min. 40 m3.
W obecnym postępowaniu Zamawiający w Załączniku nr 1 do SW Z utrzymał wymóg:„hala obsługowa [...] dostosowane
do możliwości obsługi wszystkich autobusów [...] w liczbie minimum 5 szt. obejmujące: a) kanały obsługowe lub zestawy
podnośników kolumnowych [...] w liczbie min. 5 szt. (w tym co najmniej 2 szt. przystosowana do obsługi autobusów
przegubowych)". Utrzymany został wymóg stacji tankowania wyposażonej w „zbiornik na olej napędowy o pojemności nie
mniejszej niż 40 m3".
Odwołujący (inny podmiot niż w niniejszym postępowaniu odwoławczym) wskazywał wówczas, że tak szczegółowe
wymogi techniczne są skopiowane z infrastruktury obecnego operatora (Markab).
Odwołujący wskazał, że w ww. wyroku Krajowa Izba Odwoławcza w ww. wyroku (pkt 2 a sentencji wyroku) nakazała
Zamawiającemu zmianę treści SW Z poprzez ustanowienie okresów przejściowych min. 11 „a dla wymogów związanych
z bazą eksploatacyjną w zakresie posiadania:
- źródła zasilania pojazdów niskoemisyjnych i/lub zeroemisyjnych oraz automatyczną mechaniczną myjnię pojazdów
minimum 18 miesięcy (z uwagi na konieczność pozyskania zgód zewnętrznych).
lub alternatywnie (w zakresie ostatnich dwóch wymogów) możliwości zapewnienia realizacji tych funkcjonalności po
upływie podstawowego okresie przejściowym poza bazą eksploatacyjną, również z udziałem podmiotów trzecich".
Odwołujący wskazał, że Zamawiający w obecnym projekcie Umowy - § 1 ust. 8 PPU - w sposób dorozumiany odrzucił
ww. alternatywę, stanowiąc, iż Wykonawca ma dysponować myjnią i źródłem zasilania „zlokalizowaną na terenie bazy
eksploatacyjnej".
Wskazał także, że obecny wykonawca (Markab) realizuje przewozy z użyciem autobusów zasilanych CNG. Pojazdy
tankowane są na terenie bazy.
Zdaniem Odwołującego, ww. działanie Zamawiającego jest rażącym naruszeniem art. 99 ust. 4 ustawy Prawo zamówień
publicznych, ponieważ uniemożliwia wykonawcom skorzystanie np. z posiadanych umów zewnętrznych z podmiotami
trzecimi.
Odwołujący wskazał także, że planowo autobusy MAXI mają realizować średnio 1 254 000 km rocznie. Przy
przykładowym założeniu zaangażowania kilometrowego taboru na poziomie 100% w dni powszednie, 70% w soboty i
55% w niedziele i święta oraz zakładając kilometry puste na poziomie 6% w dni powszednie wykonywane jest 4121 km
dziennie przez autobusy ON. Zakładając średnie spalanie na poziomie 44l/100km potrzeba 1813 litrów dziennie dla 20
autobusów. To oznacza, że zbiornik 5m3 starczy na dwa pełne dni robocze, a 10m3 na pięć pełnych dni roboczych. Przy
założeniu podobnych wyliczeń dla 15% większej liczby wzkm, czyli 4739 km (z pustymi) to potrzeba 2085 litrów dziennie,
tj. dwa dni dla zbiornika 5 m3 i cztery dni dla 10m3. Zatem w ocenie Odwołującego, żądanie zbiornika min. 40 m³ i z ww.
względów jest nadmiarowe.
Zdaniem Odwołującego, narusza to również normę art. 16 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych: „Zamawiający
przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób: (...) 3) proporcjonalny". W jego ocenie,
zgodnie ze standardami rynkowymi, wymogi dotyczące dwóch kanałów OB/OO oraz jednego kanału OC są
wystarczające do obsługi floty 54 autobusów. Wynika to np. z warunków zamówienia określanych przez ZTM Warszawa.
Odwołujący przedstawił jako przykład postępowanie ZTM Warszawa na „Usługi regularnego przewozu osób wykonywane
w ramach komunikacji miejskiej na liniach autobusowych nadzorowanych przez ZTM na całej sieci komunikacyjnej (w
podziale na 3 części)", gdzie w Załączniku nr 2 do Specyfikacji Warunków Zamówienia „Wymagania dla zaplecza
technicznego oraz samochodów pogotowia technicznego i mobilnej służby zabezpieczenia ruchu" określono wymóg: 1
kanał/stanowisko do OC i 2 kanały/stanowiska do OB/OO, czyli łącznie 3 stanowiska na 54 pojazdy.
Odwołujący dodał, że proces OC (obsługi codziennej) dla floty 54 autobusów trwa od około godz. 19:00 do 3:00, co
oznacza, że przy wykorzystaniu jednego kanału na każdy pojazd przypada średnio około 8 minut na dokładne wykonanie
czynności OC. W jego ocenie, czas ten jest wystarczający zarówno do oceny sprawności technicznej autobusu, jak i do
uzupełnienia niezbędnych płynów eksploatacyjnych. Wyjaśnił, że w przypadku stwierdzenia niesprawności pojazdu
dysponuje odpowiednio dużą rezerwą taborową, która pozwala na zachowanie ciągłości realizacji usługi. Wskazał także,
że ZTM Warszawa od lat stosuje podobne wymagania przy konstruowaniu opisów przedmiotu zamówienia, a
doświadczenie potwierdza, że wymogi dotyczące dwóch kanałów OB/OO oraz jednego kanału OC są wystarczające do
obsługi floty 54 autobusów.
Odwołujący wskazał, że Zamawiający utrzymał wymóg zbiornika 40 m3, który wymusza procedurę pozwolenia na
budowę. Odwołujący przytoczył wybrany przez siebie fragment z uzasadnienia w sprawie (KIO 3695/25), wskazując że:
„Ustanowienie takiego obowiązku, mimo że przy codziennej dostawie paliwa spokojnie wystarczyłby zbiornik 5000 litrów
[5 m3] stanowi kolejną barierę (...) gdyż przy takiej pojemności konieczne będzie uzyskanie stosownego zezwolenia w
drodze administracyjnej". Ponadto Odwołujący wskazał, że np. ZTM Warszawa w ww. Zał. 2 do SW Z nie określił w ogóle
minimalnej pojemności zbiornika na paliwo.
W ocenie Odwołującego, utrzymanie przez Zamawiającego parametrów technicznych bazy (5 stanowisk, 40 m³ zbiornik)
stanowi rażące naruszenie art. 99 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych. Zdaniem Odwołującego, celem
Zamawiającego nie jest rzetelny opis potrzeb, lecz utrzymanie monopolu podmiotu Markab poprzez zmuszanie
konkurentów do budowy infrastruktury identycznej z tą, którą obecny operator już posiada, a która dla floty 32 pojazdów
jest ekonomicznie i technologicznie nieuzasadniona.
W związku z powyższym Odwołujący wniósł o:
1.nakazanie Zamawiającemu zmniejszenia liczby wymaganych stanowisk obsługowych z 5 do 2.
2.nakazanie Zamawiającemu zmniejszenia wymaganej pojemności zbiornika paliwa z 40 m3 do poziomu
niewymagającego pozwolenia na budowę (np. do 5 m3) albo w ogóle usunięcie wymogi minimalnej pojemności zbiornika
paliwa.
3.nakazanie Zamawiającemu pełnej implementacji wyroku o sygn. akt KIO 3695/25 poprzez dopuszczenie w SW Z i PPU
stałej możliwości korzystania z myjni oraz stacji ładowania/tankowania u podmiotów trzecich, zamiast wymogu
posiadania ich „w ramach bazy".
Zdaniem Odwołującego, utrzymanie obowiązku posiadania własnej stacji ON na terenie bazy jest wymogiem skrojonym
pod infrastrukturę dotychczasowego operatora (Markab). W ocenie Odwołującego, Izba wprost stwierdziła tak w
uzasadnieniu wyroku 3695/25: „zamawiający przygotowując się do przedmiotowego zamówienia inspirował się
standardem wyposażenia bazy transportowej charakterystycznym dla dotychczasowego wykonawcy".
Ponadto Odwołujący podniósł, że termin 18 miesięcy na pełne zorganizowanie stacji paliw wyposażonej w zbiornik o
pojemności min. 40 m³ jest nieproporcjonalny i obarczony ogromnym ryzykiem kontraktowym. Wskazał, że zbiornik o
pojemności 40 m³ nie korzysta ze zwolnień z art. 29 ust. 2 pkt 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Wymaga on pełnej procedury pozwolenia na budowę oraz uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, co w
praktyce administracyjnej często przekracza 18 miesięcy.
Odwołujący wskazał na standardy innych organizatorów transportu, np. w przetargach ZTM Warszawa - w Warszawie
dla tej infrastruktury [stacji paliw] jest okres 18 m-cy, a wykonawcy w okresie przejściowym mogą tankować poza
zajezdnią.
Zdaniem Odwołującego, Zamawiający, dysponując mniejszą skalą zamówienia (32 autobusy vs 54 w Warszawie),
stawia bariery surowsze niż w stolicy, co narusza art. 16 pkt 3 ustawy Pzp: „Zamawiający przygotowuje i przeprowadza
postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób: (... ) 3) proporcjonalny".
Odwołujący wskazał, że posiada umowę z ORLEN na karty flota dla autobusów oraz zidentyfikował 8 stacji paliw w
promieniu 10 km od Miasta Zgierz, co w pełni zabezpiecza potrzeby operacyjne floty bez konieczności budowy własnego
magazynu/stacji paliw.
Zdaniem Odwołującego, zaniechanie pełnej implementacji wyroku KIO 3695/25 oraz wyznaczenie zbyt krótkiego terminu
na inwestycję o charakterze 40 m³ zbiornika ON, przy jednoczesnym braku zgody na stałą możliwość zapewnienia
tankowania oraz funkcji myjni przed podmioty trzecie, stanowi „sztuczną barierę" faworyzującą podmiot Markab, czyli
dotychczasowego wykonawcę. Wobec powyższego, Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu zmiany SW Z,
OPZ oraz PPU (§ 1 ust. 7 i 8) poprzez:
Dopuszczenie możliwości stałej realizacji funkcji tankowania pojazdów i myjni poza bazą
eksploatacyjną
u podmiotów trzecich przez cały okres trwania umowy (10 lat).
2) Wydłużenie okresu przejściowego na korzystanie z myjni i stacji tankowania u podmiotów trzecich do 24 m-cy i na
wybudowanie własnej stacji tankowania ON do 24 miesięcy od dnia podpisania umowy, o ile Wykonawca nie zdecyduje
się na opcję 1 powyżej.
Izba ustaliła i zważyła co następuje.
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 99 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych: Przedmiotu zamówienia nie można opisywać w sposób,
który mógłby utrudnić uczciwą konkurencję, w szczególności przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub
pochodzenia, źródła lub szczególnego procesu, który charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego
wykonawcę, jeżeli mogłoby to doprowadzić do uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców lub
produktów.
Nie sposób uznać, że Zamawiający opisał przedmiot zamówienia w sposób, który miałby uprzywilejować lub
wyeliminować niektórych wykonawców lub produkty. Odwołujący nie wykazał okoliczności, że nie będzie mógł złożyć
oferty, że nie będzie mógł zrealizować zamówienia.
Odwołujący w treści odwołania wielokrotnie podkreślał zdanie, że Zamawiający inspirował się rozwiązaniami, jakie posiada
dotychczasowy wykonawca. Jednak sama okoliczność, że Zamawiający oczekuje podobnego i nie niższego niż
dotychczasowy standardu świadczenia usługi, nie oznacza, że Zamawiający w sposób niezgodny z prawem opisał
przedmiot zamówienia.
Argumentacja podnoszona przez Odwołującego w odniesieniu do wymaganych przez Zamawiającego pięciu stanowisk
obsługi autobusów sprowadzała się do porównania z wymaganiami zamawiających w innych miastach. Jednak sama
okoliczność, że w innych miastach ilość stanowisk do obsługi autobusów (trzy) jest wystarczająca, nie oznacza, że
Zamawiający w niniejszym postępowaniu nie ma możliwości oczekiwać pięciu stanowisk. W ocenie Izby Zamawiający
wskazał na własne potrzeby oraz na istotne kwestie dotyczące różnic pomiędzy dużymi miastami, a warunkami
Zamawiającego, co uzasadniało jego wymagania.
Zamawiający wskazał, że w Zgierzu, w odróżnieniu do innych dużych miast, nie funkcjonuje kilka niezależnych miejsc do
obsługi pojazdów, co oznacza, ze całość czynności serwisowych musi być wykonywana w jednej lokalizacji.
Ograniczenie liczby stanowisk - jak proponuje Odwołujący - prowadziłoby do realnego ryzyka obniżenia jakości usług
komunikacyjnych świadczonych mieszkańcom, którzy przywykli do obecnego poziomu funkcjonowania komunikacji
miejskiej. Miejsca obsługi mają bezpośredni wpływ na stan techniczny pojazdów, ich czystość, punktualność oraz
gotowość do realizacji kursów, a zatem na jakość usług odczuwaną przez pasażerów. Jak wyjaśnił Zamawiający,
przyjęcie niewielkiej ilości miejsc do obsługi, w szczególności w okresach trudnych warunków zimowych, kiedy pojazdy
wymagają częstszych czynności obsługi codziennej, usuwania usterek wynikających z niskich temperatur, a także
intensywniejszego czyszczenia, zapotrzebowanie na przepustowość stanowisk obsługowych znacząco wzrasta.
Zamawiający wskazał również, że flota 32 autobusów pracuje w trybie ciągłym, co generuje konieczność wykonywania
codziennych czynności obsługowych, usuwania usterek eksploatacyjnych, przeprowadzania przeglądów okresowych
oraz utrzymywania pełnej gotowości operacyjnej każdego pojazdu. W takich warunkach wymóg posiadania pięciu
stanowisk obsługowych przekłada się na realną obsługę około 6/7 pojazdów na jedno stanowisko, co odpowiada
standardom rynkowym stosowanym dla flot liczących powyżej 25 pojazdów i stanowi minimalny poziom organizacyjny
pozwalający na zapewnienie ciągłości usług.
Odwołujący nie wykazał, aby nie mógł wybudować i wyposażyć pięć stanowisk obsługowych. Jak wskazał Zamawiający,
koszt takiej inwestycji jest znikomy w porównaniu do wartości zamówienia, która w perspektywie dziesięciu lat wynosi
około 300 mln zł, zatem nie może być uznany za barierę wejścia na rynek dla profesjonalnego podmiotu. Odwołujący nie
wykazał okoliczności przeciwnej. To, że Odwołujący życzyłby sobie, aby przedmiot zamówienia stanowiły dwa
stanowiska (zamiast pięciu), nie oznacza, że Zamawiający naruszył art. 99 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych.
Przede wszystkim Odwołujący nie wykazał, aby to akurat dwa stanowiska były właściwą ilością, która będzie w stanie
zagwarantować nieprzerwaną i zgodną z wymaganiami Zamawiającego realizację zamówienia. Twierdzenia
Odwołującego pozostały wyobrażeniem Odwołującego. Natomiast Zamawiający jest odpowiedzialny za prawidłową
realizację zamówienia, za prawidłowe funkcjonowanie transportu przez okres 10 lat.
Powołanie się przez Odwołującego na przykład ZTM Warszawa jest nieadekwatne. Jak zauważył Zamawiający, ZTM w
Warszawie funkcjonuje w warunkach diametralnie odmiennych od realiów Miasta Zgierza: operuje flotą jednorodną i
relatywnie nową, dysponuje rozbudowanym zapleczem technicznym rozmieszczonym w wielu lokalizacjach na terenie
miasta, a ponadto posiada znaczną rezerwę taborową, która pozwala na elastyczne reagowanie na wszelkie opóźnienia
w obsłudze technicznej. W takich warunkach presja na przepustowość pojedynczej bazy jest nieporównywalnie
mniejsza. Tymczasem w niniejszym postępowaniu wykonawca odpowiada za całość obsługi technicznej w jednej bazie
eksploatacyjnej, bez możliwości korzystania z infrastruktury miejskiej, czy zaplecza rozproszonego. Oznacza to
konieczność zapewnienia odpowiednio większej liczby stanowisk obsługowych, aby utrzymać ciągłość i jakość usług na
poziomie oczekiwanym przez Zamawiającego i mieszkańców.
Jak słusznie zauważył Zamawiający, Odwołujący buduje zarzut nadmiarowości liczby stanowisk obsługowych na
podstawie własnych wyliczeń, odnoszących się do dziennych przebiegów autobusów, zużycia paliwa oraz
zapotrzebowania na paliwo. Izba podziela stanowisko, że kalkulacje pozostają bez związku z rzeczywistą funkcją
stanowisk obsługowych. Budowana infrastruktura nie służy do tankowania pojazdów, lecz do wykonywania czynności
technicznych i eksploatacyjnych, takich jak obsługa codzienna, bieżąca i okresowa, diagnostyka, usuwanie usterek,
czynności sezonowe, czy obsługa awaryjna. Zakres i czasochłonność tych czynności determinują wymaganą
przepustowość bazy, a nie parametry związane z konsumpcją paliwa czy dziennym przebiegiem pojazdów.
Posługiwanie się liczbą wozokilometrów również nie ma żadnego znaczenia dla oceny proporcjonalności wymogu,
ponieważ pojazdy kierowane są na stanowiska obsługowe nie według liczby przejechanych kilometrów, lecz wtedy, gdy
wymagają czynności serwisowych lub gdy są zabrudzone i wymagają obsługi codziennej. Stopień zabrudzenia pojazdu
zależy od warunków atmosferycznych, charakteru linii, intensywności ruchu, czy rodzaju wykonywanych żądań, a nie od
samego przebiegu. W praktyce oznacza to, ze nawet pojazd o relatywnie niewielkim przebiegu może wymagać obsługi,
podczas gdy inny - mimo większej liczby przejechanych kilometrów - nie będzie jej wymagał w tym samym czasie.
Dlatego też liczba wozokilometrów nie może stanowić miarodajnego kryterium dla określenia potrzebnej przepustowości
zaplecza technicznego.
Złożone przez Odwołującego dowody w postaci wydruków fragmentów ogłoszeń, czy fragmentów SW Z w innych
postępowaniach odwoławczych wskazują jedynie, że toczyły się inne postępowania przetargowe. Należy zauważyć, że
Zamawiający w innych miastach mogą mieć inne wymagania, co jest związane z odmiennymi warunkami, w których
funkcjonują – oczekują innego rodzaju stanowisk, posiadają kilka baz na terenie miasta. Każdy Zamawiający odpowiada
samodzielnie za prawidłowe funkcjonowanie transportu na własnym terenie i ostatecznie to Zamawiający podejmuje
decyzję co do kształtu opisu przedmiotu zamówienia. Odwołujący nie wykazał, aby opis przedmiotu zamówienia w
niniejszym postępowaniu rzeczywiście naruszał konkurencyjność, uniemożliwiał Odwołującemu złożenie oferty, wycenę
przedmiotu zamówienia.
Wbrew stanowisku Odwołującego, przedmiotem rozprawy przed Krajową Izbą Odwoławczą w postępowaniu o sygn. akt
K IO 3695/25 nie został postawiony zarzut w zakresie posiadania pięciu stanowisk obsługi autobusów. Wskazując na
uzasadnienie wyroku KIO w postępowaniu o sygn. akt KIO3695/25, Odwołujący przywołał str. 43 i nast. Jednak str. 43
uzasadnienia wyroku nie odnosi się do rozważań KIO.
Zgodnie z sentencją wyroku o sygnaturze akt KIO 3695/25 Krajowa Izba Odwoławcza w pkt. 2 a sentencji wyroku
nakazała Zamawiającemu zmianę treści SW Z poprzez ustanowienie okresów przejściowych min. 11 miesięcy, „a dla
wymogów związanych z bazą eksploatacyjną w zakresie posiadania:
- źródła zasilania pojazdów niskoemisyjnych i/lub zeroemisyjnych oraz automatyczną mechaniczną myjnię pojazdów
minimum 18 miesięcy (z uwagi na konieczność pozyskania zgód zewnętrznych)
lub alternatywnie (w zakresie ostatnich dwóch wymogów) możliwości zapewnienia realizacji tych funkcjonalności po
upływie podstawowego okresie przejściowym poza bazą eksploatacyjną, również z udziałem podmiotów trzecich”.
Należy zauważyć, że sentencja ww. wyroku adresowana jest do Zamawiającego (nie do wykonawców). Treść sentencji
wskazuje na możliwość wyboru przez Zamawiającego sposobu zmiany treści SW Z. W treści sentencji Krajowa Izba
Odwoławcza nakazała Zamawiającemu dokonanie zmiany treści SW Z poprzez ustanowienie terminu przejściowego
minimum 18 miesięcy dla rozpoczęcia świadczenia usługi związanej z funkcjonalnościami zasilania pojazdów
niskoemisyjnych i/lub zeroemisyjnych oraz automatyczną mechaniczną myjnią pojazdów (z uwagi na konieczność
pozyskania zgód odpodmiotów zewnętrznych) lub alternatywnie możliwość zapewnienia tych funkcjonalności po upływie
podstawowego terminu przejściowego (określonego jako 11 miesięcy w treści tej sentencji) poza bazą eksploatacyjną,
również z udziałem podmiotów trzecich. Nie jest tak, że sentencja wyroku określała obowiązek Zamawiającego wpisania
do treści SW Z każdej z możliwości. Rozumienie treści sentencji przedstawiane przez Odwołującego jest nieprawidłowe i
nielogiczne. Nie byłby potrzebny okres przejściowy dla stworzenia warunków dla ww. funkcjonalności (myjnia, stacja
paliw) w sytuacji, gdy wykonawcy mieliby realizować ww. funkcjonalności z udziałem podmiotów trzecich. Skoro bowiem
wykonawcy mieliby i tak realizować ww. funkcjonalności (myjni, stacji paliw) z udziałem podmiotów trzecich, to nie byłby
potrzebny okres przejściowy na stworzenie takiej infrastruktury. Wbrew twierdzeniu Odwołującego, Zamawiający nie
został zatem zobowiązany do wpisania do SW Z każdego z rozwiązań wskazanych w sentencji (jako alternatywne) do
treści SWZ, ale do określenia w treści SWZ jednego z tych wariantów (opisanych jako rozwiązanie alternatywne).
Z powyżej wspomnianej sentencji wyroku wynika także kolejna istotna informacja - Krajowa Izba Odwoławcza uznała za
wystarczający czas 18 miesięcy jako czas na przygotowanie do świadczenia usługi w zakresie pozyskania źródła
zasilania pojazdów oraz myjni automatycznej. O taki czas wnosił w treści żądania w odwołaniu Odwołujący (w
niniejszym postępowaniu odwoławczym uczestnik po stronie Odwołującego). Taki czas (18 miesięcy) określony został
również przez ZTM Warszawa (na co wskazał sam Odwołujący w niniejszymodwołaniu). Odwołujący mimo
powyższego, kwestionuje termin 18 miesięcy jako czas zbyt krótki dla uzyskania pozwolenia na budowę zbiornika ON o
pojemności 40 m³.
Jak jednak wskazano powyżej, z treści orzeczenia Izby wynikało, że Izba uznała za wystarczający czas 18 miesięcy dla
spełnienia wymogów związanych ze stworzeniem bazy eksploatacyjnej wyposażonej w źródło zasilania pojazdów
niskoemisyjnych i/lub zeroemisyjnych oraz automatyczną myjnię pojazdów – mając na uwadze konieczność posiadania
zgód zewnętrznych. Stąd już w poprzednim postępowaniu odwoławczym taki czas uznany został za wystarczający dla
pozyskania źródła zasilania. Nie można zatem uznać twierdzenia Odwołującego, że Zamawiający nie zapewnił
prawidłowej implementacji wyroku Izby lub przewidział niewystarczający czas.
Ponadto Odwołujący w niniejszym postępowaniu odwoławczym kwestionuje taki czas, oczekując od obecnego składu
orzekającego nakazania Zamawiającemu wydłużenia okresu określonego w SW Z (jak i w uprzednio zapadłym
orzeczeniu). Odwołujący poza hasłem, że termin 18 miesięczny jest niewystarczający, nie przedstawił w tym zakresie
żadnych dowodów. Nie przedstawił żadnej argumentacji, która choćby uprawdopodabniałaby jego twierdzenie, że czas
18 miesięcy będzie niewystarczający.
Odwołujący domagał się również, aby Zamawiający zmienił wymaganie co do pojemności zbiornika na paliwo – z
dotychczasowych 40 m³ na 5 lub 10 m³. Odwołujący pominął jednak okoliczność, że to Zamawiający określa własne
potrzeby. Twierdzenia Odwołującego, że dla Zamawiającemu wystarczający byłby zbiornik o pojemności 5-10 m³
stanowi jedynie dywagacje Odwołującego. Zamawiający jednoznacznie wskazał, że oczekuje zbiornika o pojemności,
która zapewni mu rezerwę paliwa na 10-14 dni, a więc na czas związany z nadzwyczajnymi sytuacjami, a nie na
zaledwie 2-3 dni. Potrzeby Zamawiającego mają elementarne znaczenie. Istota zamówienia publicznego polega na tym,
że Zamawiający poprzez publiczne ogłoszenie poszukuje wykonawcy, który zrealizuje opisany przez Zamawiającego
przedmiot zamówienia. Rolą wykonawcy jest zrealizowanie zamówienia. Przepisy prawa określają ograniczenia dla
opisu przedmiotu zamówienia. Jednak w niniejszym postępowaniu samo określenie przez Zamawiającego, że oczekuje
zbudowania przez wykonawcę zbiornika o określonej pojemności, nie jest jakimkolwiek naruszeniem przepisów prawa
przez Zamawiającego. Odwołujący nie wykazał, że nie ma żadnych możliwości zbudowania takiego zbiornika.
W treści odwołania Odwołujący stwierdził, że utrzymanie obowiązku posiadania własnej stacji ON na terenie bazy jest
wymogiem skrojonym pod infrastrukturę dotychczasowego operatora (Markab). W ocenie Odwołującego, Izba wprost
stwierdziła tak w uzasadnieniu wyroku 3695/25: „zamawiający przygotowując się do przedmiotowego zamówienia
inspirował się standardem wyposażenia bazy transportowej charakterystycznym dla dotychczasowego wykonawcy”. Jak
wskazano powyżej, wymaganie Zamawiającego posiadania własnej stacji na terenie bazy nie jest wymogiem skrojonym
pod infrastrukturę dotychczasowego operatora (Markab). Inni Zamawiający, w tym ZTM Warszawa, również oczekują
posiadania własnej stacji tankowania pojazdów (co wynika ze złożonego fragmentu SW Z załącznik nr 2 ZTM Warszawa)
i samego twierdzenia Odwołującego w niniejszym postępowaniu.
Jak wynika z dokumentów dostarczonych przez samego Odwołującego, posiadanie myjni na terenie zajezdni również nie jest
wymaganiem nadzwyczajnym. Wskazuje na okoliczność, że zamawiający chcą mieć kontrolę, rozwiązanie
przeznaczone dla taboru do realizacji konkretnego zamówienia. Wynika to chociażby z ogłoszenia o zamówieniu
prowadzonym przez ZTM w Warszawie.
Najistotniejszą okolicznością jest fakt, że Odwołujący nie wykazał, że nie będzie w stanie zrealizować zamówienia –
zbudować myjni. Okoliczność, że Odwołujący będzie zobowiązany ponieść koszty związane z budową myjni nie
oznacza, że nie będzie w stanie realizować zamówienia. Sam fakt, że dla wykonawcy stanowi to pewien wysiłek, czy
nakłady nie oznacza, że Zamawiający naruszył art. 99 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych, czy ograniczył
konkurencyjność w postępowaniu w taki sposób, że wykonawca nie będzie miał możliwości wzięcia udziału w
postępowaniu.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 oraz art. 574 ustawy z
11.09.2019 r. Prawo zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 oraz § 8 ust. 2 pkt 1) , zaliczając w
poczet kosztów postępowania uiszczony przez Odwołującego wpis od odwołania oraz koszty wynagrodzenia
pełnomocnika Zamawiającego.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.
Przewodnicząca:………………………..