Sygn. akt: KIO 3117/24
WYROK
Warszawa, dnia 11 września 2024 r.
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodnicząca: Katarzyna Odrzywolska
Protokolant:
Mikołaj Kraska
po rozpoznaniu na rozprawie z udziałem stron w dniu 11 września 2024 r. w Warszawie odwołania wniesionego do
Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 27 sierpnia 2024 r. przez wykonawcę CELMAR Sp. z o.o. z siedzibą w
Bytomiu
w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego, którym jest: Przedsiębiorstwo Techniczno Handlowo Usługowe
INTERPROMEX Sp. z o.o. z siedzibą w Będzinie
orzeka:
1. uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu: unieważnienie czynności
unieważnienia postępowania oraz czynności korekty kwoty, jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie
przedmiotowego zamówienia, a także powtórzenie czynności badania i oceny ofert;
2. kosztami postępowania obciąża zamawiającego Przedsiębiorstwo Techniczno Handlowo Usługowe
INTERPROMEX Sp. z o.o. z siedzibą w Będzinie, i:
2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7 500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy
pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę CELMAR Sp. z o.o. z siedzibą w Bytomiu tytułem
wpisu od odwołania;
2.2. zasądza od zamawiającego Przedsiębiorstwa Techniczno Handlowo Usługowego INTERPROMEX
Sp. z o.o. z siedzibą w Będzinie na rzecz wykonawcy CELMAR Sp. z o.o. z siedzibą w Bytomiu kwotę 11
100 zł 00 gr (słownie: jedenaście tysięcy sto złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania
odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika.
Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.
Przewodnicząca: ……………………………….………
Sygn. akt: KIO 3117/24
Uz as adnienie
Przedsiębiorstwo Techniczno Handlowo Usługowe INTERPROMEX Sp. z o.o. z siedzibą w Będzinie (dalej:
„zamawiający”) prowadzi, na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 roku - Prawo zamówień publicznych
(Dz. U. z 2024 r., poz. 1320) -dalej: „ustawa Pzp” postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Zimowe
utrzymanie chodników i wyznaczonych miejsc na terenie Miasta Będzina w okresie od 1 listopada 2024 r. do 31 marca
2025 r.”; znak sprawy zamawiającego ZP-4/2024 (dalej „postępowanie” lub „zamówienie”), o wartości szacunkowej
poniżej progów unijnych, o których mowa w art. 3 ustawy Pzp.
Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych pod numerem 2024/BZP
00440625/01 z dnia 1 sierpnia 2024 r.
W dniu 22 sierpnia 2024 r. zamawiający poinformował wykonawców unieważnieniu postępowania na podstawie art. 255
pkt 3 i pkt 6 ustawy Pzp.
W dniu 27 sierpnia 2024 r. przez wykonawcę CELMAR Sp. z o.o. z siedzibą w Bytomiu (dalej „odwołujący” lub „Celmar”)
zostało wniesione odwołanie na czynność zamawiającego polegającą na unieważnieniu postępowania.
Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie niżej wymienionych przepisów ustawy Pzp:
1. art. 255 pkt 6 ustawy Pzp w związku z art. 457 ust. 1 ustawy Pzp oraz art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp poprzez
unieważnienie postępowania przetargowego pomimo braku wystąpienia przesłanek oraz zaniechanie wskazania
wyczerpującego uzasadnienia czynności unieważnienia postępowania;
2. art. 255 pkt 3 ustawy Pzp i art. 222 ust. 4 ustawy Pzp w związku z art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp poprzez
niezasadne i bezpodstawne dokonanie korekty kwoty, jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie
zamówienia po otwarciu ofert i późniejszego unieważnienia postępowania, w związku z niewystarczającą kwotą
jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na realizację zamówienia;
a także, z ostrożności procesowej, w razie nieuwzględnienia powyższych zarzutów:
3. art. 260 ust. 1 ustawy Pzp w związku z art. 255 pkt 3 i 6 ustawy Pzp i art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp poprzez
zaniechanie rzeczywistego i wyczerpującego uzasadnienia faktycznego czynności unieważnienia postępowania.
Zarzucając powyższe odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu: unieważnienia
czynności unieważnienia postępowania oraz czynności korekty kwoty, jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na
sfinansowanie przedmiotowego zamówienia, a także powtórzenie czynności badania i oceny ofert.
Uzasadniając podnoszone w odwołaniu zarzuty, odwołujący w pierwszej kolejności wskazał, że zamawiający wszczął
przedmiotowe postępowanie w dniu 1 sierpnia 2024 r. wraz z publikacją ogłoszenia o zamówieniu w Biuletynie Zamówień
Publicznych oraz specyfikacją warunków zamówienia (dalej „SWZ”) na stronie internetowej. W formularzu ofertowym
zamawiający wskazał krotność wykonywanych prac. Przed terminem składania ofert
w przedmiotowym postępowaniu zostało złożone odwołanie, które zostało uwzględnione w całości przez
zamawiającego. W konsekwencji zamawiający dokonał zmiany treści SWZ w zakresie krotności wykonywanej usługi.
Odwołujący przypomniał także, że ostateczny termin składania ofert został wyznaczony na dzień 20 sierpnia 2024 r.
Przed otwarciem ofert zamawiający zamieścił na stronie internetowej informację o kwocie, jaką zamierza przeznaczyć
na przedmiotowe zamówienie. Zgodnie z przekazaną informacją kwota ta wynosiła 432 000 zł. brutto. Otwarcie ofert
nastąpiło 20 sierpnia 2024 r. W przedmiotowym postępowaniu została złożona tylko jedna oferta
tj. oferta
odwołującego z ceną całkowitą 317 788,27 zł. brutto.
Następnie, w dniu 22 sierpnia 2024 r. zamawiający na stronie internetowej zamieścił dokument o nazwie „sprostowanie
informacji”. Zgodnie z treścią tego dokumentu, zamawiający dokonał korekty kwoty, o której mowa w art. 222 ust. 4
ustawy Pzp z kwoty 432 000
zł.
na kwotę 281 099,97 zł. brutto. W piśmie tym opisał przyczynę, która spowodowała podjęcie przez zamawiającego tej
decyzji.
Odwołujący argumentował w dalszej części, że w jego ocenie w przedmiotowym postępowaniu doszło do naruszenia
przepisu art. 255 pkt 6 ustawy Pzp, który w przedmiotowym stanie faktycznym w ogóle nie ma zastosowania. Zgodnie z
tym przepisem zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli to obarczone jest niemożliwą do
usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego.
Już z treści samego art. 255 pkt 6
ustawy Pzp wynika, że unieważnienie postępowania może nastąpić jedynie w przypadku łącznego wystąpienia trzech
warunków, tj.: (1) postępowanie obarczone jest wadą; (2) wada ta jest niemożliwa do usunięcia; (3) wada ta uniemożliwia
zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Zgodnie z art. 260 ust. 1 ustawy
Pzp
to na zamawiającym ciąży ciężar udowodnienia, że spełnione zostały wszystkie konieczne przesłanki do unieważnienia
postępowania.
Zamawiający w uzasadnieniu unieważnienia postępowania nie wykazał spełnienia wszystkich trzech warunków, o
których mowa powyżej. Zamawiający z jednej strony poinformował, że postępowanie obarczone w jego ocenie było wadą
polegającą na wskazaniu przed otwarciem ofert błędnej kwoty, o której mowa w art. 222 ust. 4 ustawy Pzp, a
jednocześnie w tym samym uzasadnieniu poinformował, że kwota ta została przez niego skorygowana. Gdyby nawet
zgodzić się ze stanowiskiem zamawiającego, że przedmiotowe postępowanie obarczone jest wadą, z czym odwołujący
się nie zgadza, to poprzez dokonanie korekty, zamawiający sam tę wadę usunął. Już tylko to uniemożliwia uznanie, że
zostały spełnione wszystkie trzy warunki konieczne do unieważnienia postępowania na podstawie art. 255 pkt 6 ustawy
Pzp.
Dodatkowo, w uzasadnieniu unieważnienia, nie zostało w żaden sposób udowodnione wystąpienie wady
uniemożliwiającej zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy. Katalog przesłanek unieważnienia umowy został
wskazany w art. 457 ust. 1 ustawy Pzp. Do uznawania uzasadnienia unieważnienia postępowania za skuteczne, na
podstawie art. 255 pkt 6 ustawy Pzp, konieczne jest wykazanie związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy
stwierdzoną wadą postępowania a brakiem możliwości zawarcia niepodlegającej unieważnieniu
umowy,
w tym wskazując spełnienie określonej przesłanki z art. 457 ust. 1 ustawy Pzp. Zamawiający w uzasadnieniu całkowicie
pominął wykazanie, że przyszła umowa podlegałaby unieważnieniu na podstawie art. 457 ust. 1 ustawy Pzp, a co za tym
idzie należy uznać, że zamawiający nie wykazał, że zachodzi trzeci warunek konieczny do zastosowania art. 255 pkt 6
ustawy Pzp.
Nawet pomijając fakt, że to zamawiający jest zobowiązany do wykazania związku przyczynowo skutkowego pomiędzy
art. 457 ust. 1 ustawy Pzp, a art. 255 pkt 6 ustawy Pzp, należy wskazać, że rzekome wskazanie błędnej kwoty, jaką
zamawiający zamierza przeznaczyć na realizację zamówienie, nie odpowiada żadnej przesłance, o której mowa w art.
457 ust. 1 ustawy Pzp.
Dalej odwołujący przypomniał, że jako drugą podstawę prawną unieważnienia postępowania, zamawiający wskazał art.
255 pkt 3 ustawy Pzp. W pierwszej kolejności odwołujący stwierdził, że zamawiający w jego ocenie działa w złej wierze.
Przyczyną unieważnienia postępowania nie jest brak środków na realizację zamówienia, a chęć uniknięcia podpisania
umowy z odwołującym, który spełnia warunki udziału w postępowaniu i, którego oferta jest zgodna z SWZ. W ocenie
zamawiającego, wartość oferty odwołującego przekracza kwotę, jaką zamierza przeznaczyć na realizację zamówienia.
Tymczasem jak już odwołujący wcześniej wskazał, jego oferta opiewała na kwotę 317 788,27 zł. brutto. Przed otwarciem
ofert zamawiający zamieścił informację, że na przedmiotowe zamówienie przeznacza kwotę 432 000,00 zł. Jak widać
zaoferowana przez odwołującego cena była niższa od pierwotnie wskazanej kwoty zamawiającego. Przedstawiona
przez zamawiającego w uzasadnieniu unieważnienia postępowania argumentacja, że cena ofertowa odwołującego jest
nierynkowa, a zamawiający nie dysponuje środkami niezbędnymi do podpisania umowy na warunkach przedstawionych
w ofercie odwołującego, jest nieprawdziwa.
Polemizując ze stanowiskiem zamawiającego odwołujący po pierwsze podkreślił, że zamawiający dysponuje niezbędną
kwotą do zrealizowania przedmiotowego zamówienia. Po drugie, wartość oferty, jak i umowy na zamówienie realizowane
w poprzednim sezonie zimowym wyniosła 346 894,97 zł. i jest wyższa od oferty odwołującego w przedmiotowym
postępowaniu. Tak więc realizacja zamówienia na warunkach cenowych z oferty odwołującego oznacza, że
zamawiający na przedmiotowe zamówienie wyda kwotę o 30 000 zł. niższą niż w przypadku umowy z roku ubiegłego.
Dodatkowo odwołujący wskazał, że zamawiający dokonał korekty kwoty, jaką zamierza przeznaczyć na realizację
zamówienia w sposób błędny i oderwany od rynkowych wycen. Zamawiający założył, że zmniejszenie krotności nie
wpłynie na zmianę cen jednostkowych przy konieczności poniesienia takich samych kosztów stałych, jak w przypadku
realizacji zamówienia, przy ilościach pierwotnie wskazanych w SWZ. W ocenie odwołującego, przy wyliczaniu
skorygowanej kwoty, jaką zamawiający może przeznaczyć na zamówienie, celowo ustalił zaniżoną kwotę, aby uniknąć
udzielenia zamówienia odwołującemu, którego oferta jest zgodna z SWZ.
Odnosząc się w dalszej części bezpośrednio do drugiej podstawy prawnej wskazanej przez zamawiającego tj. art. 222
ust. 4 ustawy Pzp zaznaczył, że już treść samego cytowanego przepisu wskazuje, że kwotę jaką zamawiający zamierza
przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, podaje się przed otwarciem ofert. Katalog podstaw do
unieważnienia postępowania, wskazanych w art. 255 ustawy Pzp, ma charakter zamknięty. Możliwość zmniejszenia
kwoty przeznaczonej na realizację zamówienia, mogłaby doprowadzić
do dowolnego rozszerzania faktycznych podstaw unieważniania postępowań. Zamawiający, niezależnie od faktycznego
przebiegu postępowania, w każdej sytuacji mógłby je unieważnić na podstawie art. 255 pkt 3 ustawy Pzp i odpowiednio
obniżyć przedmiotową kwotę. W ocenie odwołującego, taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowym postępowaniu.
Odwołujący przypomniał w tym miejscu wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt: KIO
2678/17, z treści którego wynika, że podana przez zamawiającego kwota jest informacją dla wykonawców i jako taka nie
podlega zmianie.
Zgodnie z art. 222 ust. 4 ustawy Pzp, zamawiający ma obowiązek publikacji kwoty, jaką zamierza przeznaczyć na
realizację zamówienia przed otwarciem ofert. Jednocześnie żaden inny przepis nie daje zamawiającemu prawa do
dokonywania korekty wysokości tej kwoty, a dopuszczenie możliwości korekty ww. kwoty po terminie składania ofert,
naruszałoby podstawowe zasady ustawy Pzp tj. zasadę jawności i przejrzystości postępowania. Podobne stanowisko
zostało przedstawione przez Krajową Izbę Odwoławczą w wyroku z dnia 6 lipca 2023 r., sygn. akt: KIO 1790/23.
Odwołujący w dalszej części podnosił, że w toku postępowania przetargowego, zarówno wykonawcę jak i
zamawiającego uznaje się za profesjonalistę. Zamawiający jako gospodarz postępowania zobligowany jest do
zachowania należytej staranności przy przygotowywaniu i prowadzeniu postępowania przetargowego. Jednym z
obowiązków zamawiającego jest prawidłowe oszacowanie i wskazanie kwoty, jaką zamierza przeznaczyć na
sfinansowanie zamówienia. Gdyby nawet uznać, jak twierdzi zamawiający, że w przedmiotowym postępowaniu doszło
do omyłkowego wskazania błędnej kwoty, jaką ten zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, to wykonawca
nie może ponosić negatywnych konsekwencji wynikających z błędów zamawiającego. W związku z powyższym
ustalenia, czy wskazana przed otwarciem kwota jest prawidłowa, czy błędna, nie mają znaczenia w przedmiotowej
sprawie. Podobne stanowisko zostało wyrażone w wyroku z dnia z dnia 24 stycznia 2020 r., sygn. akt KIO 83/20.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy zdaniem odwołującego uznać, że zamawiający nie miał prawa dokonać korekty i
zmiany kwoty, jaką zamierza przeznaczyć na realizację zamówienia bez względu na to, czy pierwotna kwota wskazana
przed otwarciem ofert była błędna czy też prawidłowa, a czynność unieważnienia postępowania należy uznać za
bezpodstawną.
Ponadto, zamawiający dokonując czynności unieważnienia postępowania nie przedstawił uzasadnienia ani wyjaśnienia
dotyczącego braku możliwości zwiększenia kwoty przeznaczonej na realizację zamówienia. Zamiast tego, ograniczono
się do lakonicznej wzmianki o podstawie prawnej unieważnienia i odniesienia się do kwot widniejących w protokole
postępowania. Zgodnie z art. 260 ust. 1 ustawy Pzp, zamawiający ma obowiązek nie tylko podać podstawę prawną, ale
również szczegółowo uzasadnić faktyczne okoliczności, które były podstawą do podjęcia takiej decyzji. Zamawiający
zobowiązany jest do precyzyjnego poinformowania o wszystkich faktach, które wypełniają przesłanki określone w
powołanym przepisie. Zamawiający prowadząc postępowanie przetargowe, nie ma swobody decyzyjnej w kwestii
unieważnienia postępowania, a jego działania muszą opierać się na jasno określonych przesłankach wynikających
wprost z art. 255 ustawy Pzp. Interpretacja tych przesłanek powinna być dokładna, a zamawiający musi udowodnić, że
unieważnienie postępowania miało faktyczne i prawne podstawy. Fakty, na które się powołuje, powinny być
przedstawione w sposób klarowny i nie budzić wątpliwości. Uzasadnienie powinno być na tyle szczegółowe, aby
umożliwić wykonawcom pełne zrozumienie podstaw unieważnienia oraz ewentualne zaskarżenie tej decyzji.
Przedstawienie uzasadnienia faktycznego jest konieczne do uznania skuteczności czynności unieważnienia
postępowania. W związku z tym, brak odpowiedniego uzasadnienia przez zamawiającego, narusza zasady
przygotowania i prowadzenia postępowania określone w art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp. W tym przypadku zamawiający nie
spełnił obowiązku podania uzasadnienia faktycznego w sposób zgodny z przepisami, nie przedstawiając precyzyjnie
okoliczności uzasadniających unieważnienie postępowania, co utrudnia możliwość skutecznej weryfikacji tej decyzji
przez odwołującego.
W odniesieniu do podstawy unieważnienia postępowania opisanej w art. 255 pkt 6 ustawy Pzp, zamawiający w informacji
o unieważnieniu postępowania w ogóle nie wskazał z jakiego powodu uznaje, że wskazana przez niego wada
postępowania jest nieusuwalna. Zamawiający nie podjął również próby udowodnienia, że zawarta w przedmiotowym
stanie umowa podlegałaby unieważnieniu. Z kolei w odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 255 pkt 3 ustawy Pzp zwrócił
uwagę, że przepis ten nakłada na zamawiającego obowiązek sprawdzenia możliwości zwiększenia kwoty, którą można
przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia publicznego do wysokości najniższej oferty złożonej w postępowaniu.
Zamawiający w swoim uzasadnieniu unieważnienia postępowania zawarł jedynie wyjaśnienia pozorne, stwarzające
wrażenie spełnienia tego obowiązku. Takie działanie zamawiającego narusza art. 260 ust. 1 ustawy Pzp, co z kolei
prowadzi do naruszenia podstawowych zasad opisanych w art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp. Uzasadnienie unieważnienia
postępowania powinno być na tyle wyczerpujące, aby pozwoliło wykonawcy na pełne
zrozumienie decyzji zamawiającego i ich analizę w celu ustalenia, czy czynność zamawiającego została podjęta zgodnie
z przepisami ustawy Pzp.
Zamawiający poinformował wykonawców, zgodnie z art. 185 ust. 1 ustawy Pzp, o wniesieniu odwołania, wzywając
uczestników postępowania do złożenia przystąpienia. W terminie określonym w art. 525 ust. 1 ustawy Pzp, żaden
wykonawca nie przystąpił do toczącego się postępowania odwoławczego.
Zamawiający złożył do akt sprawy pismo procesowe z 9 września 2024 r. - odpowiedź na odwołanie, wnosząc o jego
oddalenie w całości jako niezasadnego.
Krajowa Izba Odwoławcza, po przeprowadzeniu rozprawy w przedmiotowej sprawie, na podstawie zebranego materiału
dowodowego, po zapoznaniu się z dokumentacją postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, przesłaną przez
zamawiającego w formie elektronicznej, po zapoznaniu się z treścią odwołania, odpowiedzią na nie, a także po
wysłuchaniu oświadczeń, jak też stanowiska odwołującego, złożonego ustnie do protokołu w toku rozprawy ustaliła i
zważyła, co następuje
Izba ustaliła, że nie zaszła żadna z przesłanek, o których stanowi art. 528 ustawy Pzp, skutkujących odrzuceniem
odwołania.
Izba dokonała również badania spełnienia przez odwołującego przesłanek określonych w art. 505 ustawy Pzp, to jest
kwestii posiadania przez niego legitymacji do wniesienia odwołania uznając, że jego interes we wniesieniu odwołania
przejawia się w następujący sposób.
Odwołujący złożył swoją ofertę w postępowaniu i ubiega się o zamówienie, jego oferta jest jedyną ofertą złożoną w
postępowaniu i nie podlega odrzuceniu. W przypadku uwzględnienia odwołania przez Izbę jego oferta miałaby szansę
zostać wybrana jako najkorzystniejsza, gdyby bowiem Izba uznała, że zamawiający niezasadnie podjął decyzję o
unieważnieniu postępowania, to odwołujący miałby możliwość uzyskania zamówienia. Odwołujący może zatem ponieść
szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy Pzp, możliwość uzyskania zamówienia została
bowiem odwołującemu odebrana, a co za tym idzie utracił szansę na osiągnięcie zysku, który planował osiągnąć w
wyniku jego realizacji. Powyższe stanowi wystarczającą przesłankę do skorzystania przez odwołującego ze środków
ochrony prawnej przewidzianych w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp.
Izba dopuściła i oceniła dowody przedłożone przez odwołującego, złożone
na rozprawie, inne niż stanowiące element dokumentacji postępowania, na okoliczności przez niego wskazane.
Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła, co następuje
Izba ustaliła, że przedmiotem zamówienia, zgodnie z SWZ jest: Zimowe utrzymanie chodników i wyznaczonych miejsc
na terenie Miasta Będzina w okresie od 1 listopada 2024 r. do 31 marca 2025 r.
Termin składania ofert w przedmiotowym postępowaniu został wyznaczony na dzień 20 sierpnia 2024 r. Przed
otwarciem ofert zamawiający zamieścił na stronie internatowej informację o kwocie, jaką zamierza przeznaczyć na
przedmiotowe zamówienie. Zgodnie z przekazaną informacją kwota ta wynosiła 432 000 zł. brutto.
Otwarcie ofert nastąpiło 20 sierpnia 2024 r. W postępowaniu została złożona tylko jedna oferta tj. oferta odwołującego z
ceną całkowitą 317 788,27 zł. brutto.
W dniu 22 sierpnia 2024 r. zamawiający na stronie internetowej zamieścił dokument o nazwie „Sprostowanie informacji”,
zgodnie z treścią którego dokonał korekty kwoty, o której mowa w art. 222 ust. 4 ustawy Pzp z kwoty 432 000 zł. na kwotę
281 099,97 zł. brutto. Jako przyczynę tej decyzji wskazał: „Zamawiający podczas otwarcia ofert, nie uwzględnił istotnej
zmiany wprowadzonej do SWZ oraz załączników z dnia 08.08.2024 r. Istotnej zmianie uległ formularz ofertowy Załącznik nr 2 do SWZ w którym skorygowano krotności wykonywania czynności ręcznego i mechanicznego usuwania
śniegu z chodników i miejsc wyznaczonych. Po dokonaniu korekty, kwota jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć na
realizację zamówienia wynosi 260 277,75 zł netto + VAT, brutto 281 099,97 zł”.
Tego samego dnia zamawiający unieważnił postępowanie o udzielenie zamówienia, podając jako podstawę prawną art.
255 ust. 3 i ust. 6 ustawy Pzp. Uzasadniając swoją decyzję stwierdził co następuje: „zgodnie z art. 255 ust 6 oraz art.
255 ust 3 ustawy pzp, Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, jeżeli postępowanie
obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w
sprawie zamówienia publicznego lub w sytuacji, gdy cena lub koszt najkorzystniejszej oferty lub ofert z najniższą cena
przewyższa kwotę, która zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Zamawiający, udzielając
informacji o sprostowaniu kwoty jaką zamierza przeznaczyć na realizacji zamówienia i dokonaniu analizy złożonych ofert
w postepowaniu nie może podpisać umowy z Wykonawca, który zaoferował ceny znacznie przewyższające ceny z roku
ubiegłego, obowiązujące w zrealizowanej umowie na usługi odśnieżania chodników. Brak jest możliwości zwiększenia
kwoty jaką zamierzał przeznaczyć Zamawiający na zamówienie do kwoty zaproponowanej przez Wykonawcę z punktu
widzenia uzasadnienia ekonomicznego. Podpisanie przez Zamawiającego umowy na warunkach cenowych wskazanych
w ofercie Wykonawcy byłoby ekonomicznie nieracjonalne, znacząco zwiększałoby koszty realizacji zamówienia i
nieuzasadnione ekonomicznie wydatkowania środków publicznych. Po uzasadnionej korekcie kwoty, wartość oferty
przewyższa kwotę jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na realizację niemniejszego zadania. W tych
okolicznościach zawarcie umowy na warunkach wskazanych w ofercie Wykonawcy narażałoby Zamawiającego na
uszczuplenie środków publicznych.”
Z powyższą decyzją nie zgodził się odwołujący, składając w dniu 27 sierpnia 2024 r. swoje odwołanie do Prezesa
Krajowej Izby Odwoławczej.
Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje
Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, stanowiska stron prezentowane na rozprawie i w
pismach procesowych, a także zakres zarzutów podnoszonych w odwołaniu Izba uznała, że odwołanie zasługiwało w
całości na uwzględnienie.
Na wstępie konieczne jest przypomnienie treści przepisów, które znajdą zastosowanie w niniejszej sprawie.
I tak, zgodnie z art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp, zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie
zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców oraz
przejrzysty.
W myśl przepisu art. 222 ust. 4 ustawy Pzp, zamawiający zobowiązany jest udostępnić na stronie internetowej
prowadzonego postępowania informacji o kwocie jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.
Stosownie do art. 255 ustawy Pzp Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli (pkt 3) cena
lub koszt najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza
przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu
najkorzystniejszej oferty; (pkt 6) postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie
niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego.
W myśl art. 260 ust. 1 ustawy Pzp o unieważnieniu postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający zawiadamia
równocześnie wykonawców, którzy złożyli oferty lub wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu lub zostali
zaproszeni do negocjacji -podając uzasadnienie faktyczne i prawne.
Zgodnie z art. 457 ust. 1 ustawy Pzp umowa podlega unieważnieniu, jeżeli zamawiający: (1) z naruszeniem ustawy
udzielił zamówienia, zawarł umowę ramową lub ustanowił dynamiczny system zakupów bez uprzedniego zamieszczenia
w Biuletynie Zamówień Publicznych albo przekazania Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej ogłoszenia wszczynającego
postępowanie lub bez wymaganego ogłoszenia zmieniającego ogłoszenie wszczynające postępowanie, jeżeli zmiany
miały znaczenie dla sporządzenia wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo ofert; (2) zawarł umowę z
naruszeniem lublubalbo jeżeli uniemożliwiło to Krajowej Izbie Odwoławczej uwzględnienie odwołania przed zawarciem
umowy; (3) zawarł umowę przed upływem terminu, o którym mowa w (4) z naruszeniem lubudzielił zamówienia objętego
umową ramową; (5) z naruszeniemlubudzielił zamówienia objętego dynamicznym systemem zakupów.
Na wstępie przypomnienia wymaga, że Izba ocenia prawidłowość dokonanych przez zamawiającego czynności w
oparciu o uzasadnienie prawne i faktyczne tych czynności, dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia
publicznego, jak też dowody zgromadzone w sprawie. W tym przypadku istotna jest argumentacja zamawiającego
wskazana w piśmie z 22 sierpnia 2024 r., w którym poinformował odwołującego o unieważnieniu prowadzonego
postępowania, jak też dokumentacja prowadzonego postępowania, z treści której wynika w jakiej dacie zamawiający
podejmował poszczególne decyzje, prowadzące do zmniejszenia kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia a
w konsekwencji do unieważnienia prowadzonego postępowania.
Na wstępie izba zwraca uwagę, że obowiązkiem zamawiającego, w myśl cytowanego art. 260 ust. 1 ustawy Pzp jest
zawiadomienie wykonawców o podjętej decyzji unieważnienia postępowania, wraz z podaniem uzasadnienia prawnego i
faktycznego tej czynności. Przypomnieć należy, że przywołany przepis, stanowiący realizację zasad postępowania o
udzielenie zamówienia publicznego, takich jak jawność postępowania, równe traktowanie wykonawców i zachowanie
uczciwej konkurencji, nakłada na zamawiającego obowiązek zakomunikowania wykonawcom, dlaczego zamiast
dokonać wyboru oferty najkorzystniejszej i zawrzeć umowę, zdecydował się na zakończenie go w taki sposób. Z kolei po
stronie wykonawcy kształtuje on prawo do uzyskania pełnej i rzetelnej wiedzy na temat przyczyn takiej decyzji.
Przypomnienia wymaga także, że unieważnienie postępowania nie jest celem
dla którego jest ono wszczynane, celem tym jest wybór oferty i zawarcie umowy. Wykonawcy, angażując swój czas i
środki finansowe, składając ofertę w danej procedurze liczą na zawarcie umowy i osiągnięcie zysku z jego realizacji.
Z tych powodów ustawodawca wskazał określone przypadki i sytuacje oraz opisał przesłanki, w których możliwe jest
zakończenie przez zamawiającego postępowania jego unieważnieniem. Jest to zatem sytuacja wyjątkowa, a na
czynność zamawiającego przysługuje wykonawcy środek ochrony prawnej tj. prawo wniesienia odwołania do Prezesa
Krajowej Izby Odwoławczej. Stąd tak istotne jest, aby zamawiający w sposób wyczerpujący poinformował danego
wykonawcę o przyczynach podjętej decyzji unieważnienia postępowania i wskazał która z przesłanek ustawy Pzp zaszła
w danych okolicznościach. To na podstawie informacji, przekazanej zgodnie z wskazywanym wyżej przepisem,
wykonawca po pierwsze dowiaduje się czy decyzja zamawiającego była prawidłowa, a jeśli nie - podejmuje decyzję, czy
skorzystać ze środków ochrony prawnej, jakie zarzuty sformułować w odwołaniu i w jaki sposób polemizować ze
stanowiskiem zamawiającego.
Izba podziela w całej rozciągłości stanowisko o doniosłości instytucji uzasadnienia czynności zamawiającego, wyrażone
w wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 15 lipca 2011 r., XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy, sygn. akt w
którym zwrócono uwagę: „Z punktu widzenia Zamawiającego, oznacza to że nie może on zmienić ani rozszerzać
podstawy faktycznej decyzji o wykluczeniu wykonawcy z postępowania
po wniesieniu przez tego drugiego odwołania. W świetle związania KIO, Sądu Okręgowego i Odwołującego zarzutami
podniesionymi w odwołaniu, sprzeczne z naczelną zasadą postępowania cywilnego, jaką jest zasada równouprawnienia
stron, byłoby dopuszczenie do rozszerzenia podstawy faktycznej decyzji o wykluczeniu Odwołującego. Wobec
związania swoimi zarzutami, Odwołujący nie mógłby bowiem odnieść się do nowych okoliczności przedstawionych
przez Zamawiającego, po wniesieniu odwołania (…). Dopuszczenie do rozszerzenia podstawy faktycznej decyzji przez
Zamawiającego uniemożliwiłoby jednocześnie Odwołującemu - wykonawcy przedstawienie zarzutów, co do tych nowych
okoliczności. Wobec tego dowody zgłoszone przez Zamawiającego jako dotyczące okoliczności związanych z
rozszerzoną podstawą faktyczną decyzji o wykluczeniu, nie mogły zostać uwzględnione”. Choć przywołane powyżej
orzeczenie dotyczyło uzasadnienia czynności wykluczenia wykonawcy z postępowania, poglądy tam wyrażone znajdują,
zdaniem Izby, także zastosowanie do uzasadnienia czynności unieważnienia postępowania, co do której ustawodawca
analogicznie przewidział obowiązek jej uzasadnienia.
Mając na uwadze powyższe rozważania, zasadność zarzutów odwołania kwestionujących czynność unieważnienia
postępowania jest przez Izbę oceniana w zakresie tych okoliczności, które zostały przez zamawiającego przedstawione
jako uzasadniające tą czynność. Ocena dokonywana przez Izbę w tym zakresie nie może więc wykraczać poza
uzasadnienie przedstawione przez zamawiającego i polegać na badaniu istnienia podstaw do unieważnienia w szerszym
aspekcie.
Izba kierując się uzasadnieniem decyzji wyrażonej przez zamawiającego w piśmie z 22 sierpnia 2024 r. uznała, że trafne
są zarzuty odwołującego, który kwestionuje podjęte czynności, gdyż zamawiający nie wykazał, aby zaszły przesłanki
uprawniające go do unieważnienia postępowania na podstawie wskazywanych przez niego przepisów art. 255 pkt 3 lub
pkt 6 ustawy Pzp.
W odniesieniu do pierwszej z przesłanek, opisanej w art. 255 pkt 3 ustawy Pzp, w pierwszej kolejności przypomnieć
należy, że wskazywany przepis art. 222 ust. 4 ustawy Pzp, zobowiązuje zamawiającego do udostępnienia na stronie
internetowej prowadzonego postępowania informacji o kwocie jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie
zamówienia. Przy czym należy podkreślić, że instytucja informowania wykonawców przed otwarciem ofert o wysokości
kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia, została wprowadzona przez ustawodawcę w konkretnym celu,
jakim było zapobieganie bezpodstawnemu unieważnianiu postępowań. W związku bowiem z dopuszczalnością
unieważnienia postępowania z powodu tego, że cena najkorzystniejszej oferty przewyższa kwotę przeznaczoną na
sfinansowanie zamówienia, istniało ryzyko, że przesłanka ta będzie wykorzystywana jako pretekst do unieważniania
postępowań w sytuacji, gdy najkorzystniejszą ofertę złoży „niechciany” przez zamawiającego wykonawca. Aby nie
dopuścić do takiego procederu, ustawodawca wprowadził zatem obowiązek informowania o wysokości kwoty
przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia, przy czym istotny jest moment w którym zamawiający taką informację
przekazuje tj. przed upływem terminu otwarcia ofert, czyli przed momentem poznania cen, jakie zaoferowali wykonawcy
ubiegający się o zamówienie. Istotne przy tym jest to, że podawana w tych warunkach kwota jest dla zamawiającego
wiążąca (w tym znaczeniu, że nie może być zmniejszona), co w konsekwencji ma zapobiegać arbitralnemu
decydowaniu przez zamawiających o podstawach unieważnienia postępowania.
Biorąc pod uwagę wyżej wskazane uwarunkowania nie sposób nie zauważyć, że omawiana instytucja ma walor nie tylko
informacyjny, ale stanowi także narzędzie
przyczyniające się do przestrzegania przez zamawiających podstawowych zasad udzielania zamówień publicznych.
Skoro bowiem zastosowanie ww. instytucji ma na celu zapobieganie nieuprawnionemu unieważnianiu postępowań z
powodu złożenia najkorzystniejszej oferty przez określonego wykonawcę (choć powody mogą też być inne, np. zmiana
koncepcji realizacji zamówienia przez zamawiającego), to nie ulega wątpliwości, że cel taki wpisuje się w zasadę
równego traktowania wykonawców, zapewnienia uczciwej konkurencji i przejrzystości postępowania o udzielenie
zamówienia publicznego. Potencjalne zatem odstąpienie od obowiązku traktowania informacji o kwocie na sfinansowanie
zamówienia jako wiążącej i pozwolenie na to, by po otwarciu ofert zamawiający mogli doprecyzować podaną informację,
np. w zakresie tego, jaka część zamówienia miała w ich zamyśle zostać z tej kwoty sfinansowana, prowadziłoby do
wypaczenia celu ustanowienia tej instytucji i do łamania zasad, o których mowa w art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp.
W niniejszej sprawie zamawiający dopełnił obowiązku informacyjnego i wskazał, że na przedmiotowe zamówienie
zamierza przeznaczyć kwotę 432 000 zł. Z kolei cena złożonej przez odwołującego oferty opiewała na kwotę 317 788,27
zł. Biorąc powyższe pod uwagę nie budzi wątpliwości, że kwota zaoferowana w postępowaniu przez wykonawcę
mieściła się w tej, którą zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie tego zadania.
Nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja zamawiającego, który opisuje przebieg postępowania, powołuje się na fakt
dokonania zmian w opisie przedmiotu zamówienia, które to w rezultacie miały doprowadzić do zmniejszenia zakresu
realizowanych usług, by finalnie stwierdzić, że wskutek błędu ludzkiego kwota przeznaczona na jego sfinansowanie,
podana na stronie internetowej, była nieprawidłowa. Powyższe nie może stanowić argumentu dla unieważnienia
postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, gdyż jak wyżej wskazano zamawiający związany jest kwotą
opublikowaną przez siebie na stronie internetowej przed otwarciem ofert i nie może jej zmienić po dokonaniu tej
czynności. Powtórzyć należy, że podanie tej kwoty przed terminem otwarcia ofert stanowi gwarancję dla wykonawcy, że
zamawiający nie będzie w sposób arbitralny decydował czy zamierza udzielić zamówienia danemu wykonawcy, czy też
nie. Będąc związany tą kwotą nie może w sposób dowolny manipulować postępowaniem, powołując się na ewentualne
błędy ludzkie czy dokonywane w toku postępowania zmiany opisu przedmiotu zamówienia, w tym zmniejszenie zakresu
zadań do wykonania.
Dodatkowo, w niniejszej sprawie, trafnie zauważa odwołujący, że wbrew stanowisku zamawiającego, który to twierdzi, że
zmniejszenie kwoty miało być wynikiem dokonania zmian w treści SWZ (jak wskazał zamawiający nastąpiło
zmniejszenie krotności wykonywanych czynności, i nastąpiło to wskutek uwzględnienia pierwszego odwołania w dniu 8
sierpnia 2024 r.), zamawiający pierwsze czynności zmierzające do zmniejszenia
kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia podjął dopiero po terminie otwarcia ofert (otwarcie miało miejsce w
dniu 20 sierpnia 2024 r.). Wynika to z treści załącznika nr 1, w którym znajduje się adnotacja z dnia 21 sierpnia 2024 r. o
treści: „Wnoszę o zmianę wartości zamówienia po korekcie krotności wykonania przedmiotu zamówienia”. Z kolei zgoda
na powyższą modyfikację została udzielona w dniu następnym. Dopiero wskutek tej decyzji podjętej, co jeszcze raz
należy podkreślić, już po otwarciu złożonych ofert a zatem kiedy zamawiający dowiedział się o tym jakie podmioty
ubiegają się o zamówienie zdecydował arbitralnie, że kwota którą opublikował na stronie internetowej przed ich
otwarciem, jest zawyżona. W konsekwencji zamawiający, w dniu 22 sierpnia 2024 r. dokonał czynności, do której nie był
uprawniony w myśl przepisów ustawy Pzp tj. skorygował kwotę jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie
zamówienia do kwoty 281 099,97 zł., co w konsekwencji spowodowało, że zaproponowana przez odwołującego w
ofercie cena przewyższała kwotę przeznaczoną na jego sfinansowanie.
W świetle przepisu art. 222 ust. 4 ustawy Pzp działanie takie jest niedopuszczalne i nie uzasadniają go żadne względy
czy okoliczności, na które zamawiający się powołuje. Przepisy ustawy Pzp nie przewidują możliwości dokonania takiej
czynności, jaką jest „sprostowanie informacji”, a takie działanie godzi w zasady udzielania zamówień publicznych
wyrażone w art. 16 ustawy Pzp.
Ponownie należy powtórzyć w tym miejscu, że jeśli zamawiający zamieści stosowną informację na stronie internetowej
prowadzonego postępowania o kwocie, jaką zamierza przeznaczyć na realizację zamówienia, to tym samym
zobowiązuje się do wyboru oferty najkorzystniejszej, w której zaoferowana cena lub koszt nie przekroczą podanej przez
niego wartości. Wielokrotnie w orzecznictwie Krajowej Izby odwoławczej znaleźć można wytyczne dotyczące tego, jak
traktować oświadczenie złożone przez zamawiającego, a odnoszące się do deklaracji w zakresie kwoty przeznaczonej
na sfinansowanie zamówienia. Tak między innymi w Wyroku z dnia 11 grudnia 2023 r., sygn. akt KIO 3551/23 trafnie Izba
zaznaczyła, że: „podanie informacji o kwocie jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia nie
jest celem samym w sobie, ale stanowi wyraz realizacji przede wszystkim zasady przejrzystości postępowania. Nie
ulega wątpliwości, że kwota podana na sfinansowanie zamówienia jest kwotą minimalną, którą zamawiający może
przeznaczyć, a którą uprawniony będzie zwiększyć do ceny najkorzystniejszej oferty. Określona i podana do publicznej
wiadomości kwota stanowi gwarancję dla wykonawców, że w przypadku, gdy cena oferty najkorzystniejszej będzie
niższa to zamawiający zawrze z wykonawcą umowę. Przepis służy więc realizacji zasad zamówień publicznych, jest
gwarancją jawności, przejrzystości i uczciwej konkurencji w postępowaniu oraz równości. Kwota ujawniona w trybie art.
222 ust. 4 ustawy pzp wiąże więc zamawiającego w tym sensie, że zamawiający nie będzie uprawniony unieważnić
postępowania w sytuacji, gdy cena oferty
najkorzystniejszej mieści się w podanej kwocie”.
Podobnie w rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że zamawiający nie był uprawniony do podjęcia decyzji o
unieważnieniu postępowania w sytuacji, gdy cena oferty najkorzystniejszej mieściła się w budżecie zamawiającego.
Podejmując ją, zamawiający naruszył zatem zasady udzielania zamówień publicznych, co skutkowało uznaniem, że nie
zaistniała w sprawie przesłanka unieważnienia postępowania opisana w art. 255 pkt 3 ustawy Pzp.
Mając również na uwadze, że dokonana czynność w postaci zamieszczenia na stronie internetowej w dniu 22 sierpnia
2024 r. pn. „Sprostowanie informacji” została dokonana
z naruszeniem zasad udzielania zamówień publicznych, Izba nakazała unieważnienie czynności korekty kwoty, jaką
zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie przedmiotowego zamówienia.
Odnosząc się do drugiej z wymienionych przez zamawiającego przesłanek unieważnienia postępowania, opisanej w art.
255 pkt 6 ustawy Pzp, w ocenie Izby zamawiający nie wykazał, aby zaszły okoliczności wymienione w tym przepisie,
uprawniające go do podjęcia takiej decyzji.
W tym miejscu po raz kolejny należy przypomnieć, że granicę rozpoznania przez Izbę zarzutów dotyczących
zasadności unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, wyznaczają wyłącznie te podstawy i
okoliczności, które zostały przez zamawiającego przedstawione jako uzasadniające tę czynność. W okolicznościach
rozpoznawanej sprawy zamawiający w piśmie z 22 sierpnia 2024 r. wskazywał jedynie sam przepis, nie podejmując
nawet próby wykazania, że wystąpiły przesłanki w nim wymienione.
Podkreślić należy, że unieważnienie postępowania w oparciu o art. 255 pkt 6 ustawy Pzp może mieć miejsce jedynie w
przypadku, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące okoliczności: po pierwsze, postępowanie musi być obarczone
wadą o nieusuwalnym charakterze; po drugie wada taka, musi uniemożliwić zawarcie niepodlegającej unieważnieniu
umowy w sprawie zamówienia publicznego.
Podstawą do unieważnienia postępowania jest zatem obarczenie postępowania wadą, przez którą należy rozumieć
wyłącznie takie uchybienia proceduralne, które nie mogą być skorygowane przez zamawiającego w toku postępowania
poprzez unieważnienie lub powtórzenie nieprawidłowej czynności. Ponadto, wada taka musi uniemożliwić zawarcie
niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. W konsekwencji takie błędy w postępowaniu,
które pozostają bez wpływu na możliwość zawarcia niepodlegającej unieważnieniu umowy, nie są wystarczającą
podstawą do unieważnienia postępowania. Powyższe wskazuje, iż konieczne jest ustalenie związku przyczynowo
- skutkowego pomiędzy wystąpieniem wady postępowania a brakiem możliwości zawarcia umowy niepodlegającej
unieważnieniu.
Ustalenie, czy w danym postępowaniu wystąpiła wada uniemożliwiająca zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy,
powinno być dokonywane przede wszystkim poprzez odniesienie określonego naruszenia przepisów Pzp do przyczyn, z
powodu których zawarta umowa podlega unieważnieniu, określonych w art. 457 ust. 1 ustawy Pzp. Wady te stanowią
konsekwencję znaczących uchybień, w stosowaniu przepisów odnoszących się do prowadzenia postępowania,
spowodowanych przez zamawiającego.
W niniejszej sprawie, co wynika z treści przekazanego wykonawcy uzasadnienia o unieważnieniu postępowania z dnia
22 sierpnia 2024 r., zamawiający nie wskazuje na żaden błąd w postępowaniu, ale twierdzi, że podpisanie umowy na
warunkach zaproponowanych
w ofercie odwołującego, byłoby nieuzasadnione ekonomicznie. Przy tym zamawiający w żaden sposób swojego
stanowiska w tym zakresie nie uzasadnia. Niezależnie od powyższego, że nie jest to wada postępowania, o której mowa
w tym przepisie, zamawiający w żaden sposób nie wykazuje w jaki to sposób owa „wada” miałaby uniemożliwić
zamawiającemu zawarcie umowy niepodlegającej unieważnieniu.
Mając na względzie powyższe, Izba doszła do przekonania, że zamawiający podejmując decyzję o unieważnieniu
postępowania, naruszył wszystkie wskazywane przez odwołującego przepisy ustawy Pzp. Z treści uzasadnienia
faktycznego, zawartego w piśmie z 22 sierpnia 2024 r. nie wynika, że zaistniały podstawy do unieważnienia
postępowania, co stanowi samodzielną przesłankę do uwzględniania odwołania.
Z kolei analiza akt prowadzonego postępowania, dokonana przez skład orzekający, prowadzi do wniosku, że powyższe
przesłanki w niniejszej sprawie nie zaistniały. Zamawiający opublikował przed otwarciem ofert informację o kwocie, którą
zamierzał przeznaczyć
na sfinansowanie zamówienia, cena oferty mieści się we wskazanej kwocie, zaś sama okoliczność, że zamawiający
zapomniał dokonać stosownej korekty, nie upoważnia do twierdzenia, że mamy w niniejszej sprawie do czynienia z
jakąkolwiek wadą, tym bardziej taką, która uniemożliwia zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie
zamówienia publicznego.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do wyniku postępowania - na podstawie art. 557 i art.
575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 7 ust. 1 pkt 1 w związku z § 5 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów
z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich
rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r., poz.
2437).
Przewodnicząca: ……………………………….………