Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej z 14 listopada 2022 r., sygn. KIO 2854/22

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 2854/22
Rodzaj
Postanowienie

Sędzia: Anna Wojciechowska

Powołane przepisy

  • Prawo zamówień publicznych

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 2854/22

POSTANOWIENIE

z dnia 14 listopada 2022 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Anna Wojciechowska

Protokolant: Aldona Karpińska

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym z udziałem stron i uczestnika postępowania

odwoławczego w Warszawie w dniu 14 listopada 2022 r. odwołania wniesionego do Prezesa

Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 31 października 2022 r. przez wykonawcę A. K.

prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą INSTAL DIAMENT A. K. z siedzibą w

Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego 26 Wojskowy Oddział

Gospodarczy z siedzibą w Zegrzu

przy udziale wykonawcy M. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą

EKOMAX K. M. z siedzibą we Wręczycy Wielkiej zgłaszającego przystąpienie do

postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego

postanawia:

1. umorzyć postępowanie odwoławcze;

2. nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz

wykonawcy A. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą INSTAL

DIAMENT A. K. z siedzibą w Warszawie kwoty 10 000 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy

złotych zero groszy), uiszczonej tytułem wpisu od odwołania.

Stosownie do art. 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo

zamówień publicznych (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1710 z późn. zm.) na niniejsze

postanowienie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za

pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący:

Sygn. akt KIO 2854/22

Uzasadnienie

Zamawiający - 26 Wojskowy Oddział Gospodarczy z siedzibą w Zegrzu - prowadzi

postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym na podstawie

ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity Dz. U.

2022 r., poz. 1710 z późn. zm. - dalej „ustawa pzp”), pn. „Wymiana stolarki okiennej w

budynku nr 4 Zegrze - Część I (numer sprawy: ZP/152/2022)”. Ogłoszenie o zamówieniu

opublikowane zostało w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu 29 września 2022 r., za

numerem 2022/BZP 00371065/01.

W dniu 31 października 2022 r. odwołanie wniósł wykonawca A. K. prowadzący

działalność gospodarczą pod firmą INSTAL DIAMENT A. K. z siedzibą w Warszawie - dalej

Odwołujący. Odwołujący wniósł odwołanie wobec wyboru jako najkorzystniejszej w części I

postępowania oferty wykonawcy M. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą

EKOMAX K. M. z siedzibą we Wręczycy Wielkiej - dalej Przystępujący, oraz zaniechania

odrzucenia oferty tego Wykonawcy.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów:

1. art. 239 ust. 1 ustawy pzp poprzez dokonanie czynności wybór oferty Przystępującego

jako najkorzystniejszej w części I postępowania, która to oferta powinna zostać odrzucona

na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 224 ust. 6 ustawy pzp,

2. art. 226 ust. 1 pkt 8 związku z art. 224 ust. 6 ustawy pzp, poprzez zaniechanie odrzucenia

oferty Przystępującego, poprzez błędną ocenę ofert i wyjaśnień złożonych w trybie art. 224

ust. 1 i 2 ustawy pzp.

Odwołujący w oparciu o wyżej wskazane zarzuty wniósł o uwzględnienie odwołania,

jak również nakazanie Zamawiającemu:

1) unieważnienia czynności polegającej na wyborze oferty Przystępującego jako

najkorzystniejszej w części I postępowania,

2) powtórzenia czynności badania i oceny ofert i odrzucenie oferty Przystępującego w części

I postępowania.

Skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej, wyznaczony do rozpoznania niniejszej

sprawy odwoławczej ustalił i zważył, co następuje:

Izba stwierdziła, że odwołanie czyni zadość wymogom proceduralnym zdefiniowanym w

Dziale IX ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych, tj. odwołanie nie

zawiera braków formalnych oraz został uiszczony od niego wpis. Izba ustaliła, że nie

zaistniały przesłanki określone w art. 528 ustawy pzp, które skutkowałyby odrzuceniem

odwołania.

Izba ustaliła, że w dniu 7 listopada 2022 r. do postępowania odwoławczego po stronie

Zamawiającego zgłosił skuteczne przystąpienie wykonawca M. K. prowadzący działalność

gospodarczą pod firmą EKOMAX K. M. z siedzibą we Wręczycy Wielkiej.

W dniu 7 listopada 2022 r. wpłynęło do Krajowej Izby Odwoławczej oświadczenie

Zamawiającego o uwzględnieniu wniesionego odwołanie w całości. Krajowa Izba

Odwoławcza stwierdziła, że pismo uwzględniające odwołanie zostało złożone prawidłowo

i podpisane przez osobę umocowaną, w konsekwencji czego uznała, że odwołanie zostało

skutecznie uwzględnione przed otwarciem rozprawy.

Izba ustaliła, że w dniu 8 listopada 2022 r. Zamawiający dokonał unieważnienia czynności

wyboru oferty najkorzystniejszej w części I postępowania.

W dniu 14 listopada 2022 r. odbyło się posiedzenie z udziałem Stron i Uczestników

postępowania odwoławczego. Na posiedzeniu Zamawiający poinformował, że unieważnił

czynność wyboru najkorzystniejszej oferty w części I postępowania w dniu 8 listopada 2022

r. i ponawia czynność badania i oceny ofert.

Na posiedzeniu Przystępujący wniósł sprzeciw wobec uwzględnienia odwołania w całości.

W ocenie Izby nie budzi wątpliwości, iż w przedmiotowej sprawie, w związku

z unieważnieniem czynność wyboru najkorzystniejszej oferty w części I może znaleźć

zastosowanie art. 568 pkt 2 ustawy pzp, w myśl którego Izba umarza postępowanie

odwoławcze w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny

zbędne.

Zgodnie ze stanowiskiem doktryny „podstawą do umorzenia postępowania jest również

stwierdzenie przez Izbę, że postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub

niedopuszczalne. Ustawodawca nie doprecyzował, o jakie sytuacje chodzi. Z pewnością

dyspozycją przepisu objęte będą sytuacje utraty bytu prawnego przez stronę odwołania, na

skutek likwidacji lub śmierci odwołującego. Wydaje się również, że podstawa umorzenia

zaistnieje, jeśli zamawiający przed zakończeniem rozprawy unieważni postępowanie,

wówczas spór stanie się bezprzedmiotowy, a ewentualnemu zaskarżeniu w drodze

odwołania będzie podlegała nowa czynność zamawiającego.” (Komentarz Prawo Zamówień

Publicznych, pod red. Marzeny Jaworskiej, Wydawnictwo C. H. Beck, W-wa 2021, str. 1236).

Ponadto, jak wynika z uchwały Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 18 stycznia 2019 r.

III CZP 55/18, w którym SN analizował rozbieżność orzeczniczą skutku procesowego

następczej utraty interesu prawnego: przyczyna umorzenia postępowania określona w art.

355 § 1 kpc jako zbędność postępowania stanowi ogólny przejaw uznania przez

ustawodawcę, że nie jest dopuszczalne kontynuowanie postępowania w sytuacji, w której

jego cel został osiągnięty w inny sposób. W rezultacie wydanie wyroku stało się zbędne.

Pojęcie zbędności wydania wyroku jako przyczyny umorzenia postępowania wiązane jest

najczęściej z szeroko pojętą następczą bezprzedmiotowością postępowania. Stanowi ona jej

swoisty korelat (zbędność wydania wyroku jako następstwo odpadnięcia przedmiotu

postępowania ewentualnie inne przypadki niecelowości wydawania wyroku). Dalej Sąd

wywiódł, że skoro wskutek zgaśnięcia interesu prawnego powoda - zazwyczaj w rezultacie

uzyskania ochrony prawnej poszukiwanej w toczącym się postępowaniu poza jego ramami proces cywilny nie może doprowadzić do oczekiwanego przez powoda rezultatu (choćby

powództwo to w chwili wniesienia było całkowicie zasadne), to dalsze procedowanie w

kierunku wydania wyroku oddalającego to powództwo staje się zbyteczne i bezcelowe. W

konsekwencji trzeba przyjąć, że w sytuacji, w której potrzeba udzielenia żądanej przez strony

ochrony prawnej uległa dezaktualizacji, wydanie orzeczenia kończącego postępowanie w

sprawie o charakterze procesowym w postaci umorzenia procesu jest w pełni wystarczające

dla uczynienia zadość prawu stron do sądu i rzetelnego procesu.

W ocenie Izby powyższe rozważania prawne mają zastosowanie w niniejszym postępowaniu

o udzielenie zamówienia publicznego oraz postępowaniu odwoławczym. Izba zauważa, że

wobec formalnego uwzględnienia odwołania przez Zamawiającego Przystępujący był

uprawniony wnieść sprzeciw, co też uczynił. Ponadto, Zamawiający po wniesieniu odwołania

dokonał unieważnienia wyboru najkorzystniejszej oferty w części I. W konsekwencji

powyższego, na dzień rozpoznania odwołania na posiedzeniu niejawnym nie istniała już

czynność, wobec której zostało wniesione odwołanie. Oznacza to, że w momencie orzekania

przez Izbę nie istniał substrat odwołania, będący podstawą korzystania ze środków ochrony

prawnej przez Odwołującego. Wobec nowych czynności podjętych przez Zamawiającego w

postępowaniu Przystępujący oraz Odwołujący będzie uprawniony skorzystać ze środków

ochrony prawnej. Ostatecznie spór stał się bezprzedmiotowy. Aby Izba mogła rozpoznać

wniesione odwołanie - musi ono dotyczyć czynności Zamawiającego (art. 513 pkt 1 ustawy

pzp). Zatem na moment wniesienia odwołania musi istnieć substrat zaskarżenia, będący

podstawą dla wykonawcy do wniesienia środka ochrony prawnej. W niniejszej sprawie

niewątpliwie substratem zaskarżenia była czynność Zamawiającego polegająca na wyborze

najkorzystniejszej oferty w części I postępowania.

Następnie dostrzeżenia wymaga, iż zgodnie z treścią art. 552 ust. 1 ustawy pzp Izba

wydając orzeczenie bierze pod uwagę stan rzeczy ustalony na moment zamknięcia

postępowania odwoławczego. Ustawodawca przewidział zatem sytuację, w której może

dojść do zmian w toku postępowania o udzielenie zamówienia - co Izba zobowiązana jest

uwzględnić wydając orzeczenie w sprawie w toku postępowania przed Izbą. Zauważenia

również wymaga, że przepisy ustawy nie zobowiązują Zamawiającego do zawieszenia

postępowania o udzielenie zamówienia, wobec wniesionego odwołania.

Izba wskazuje, że treść art. 552 ust. 1 ustawy pzp, podobnie jak w przypadku art. 316 § 1

kpc, w myśl którego podstawą wydania przez sąd wyroku jest stan rzeczy istniejący w chwili

zamknięcia rozprawy - nakazuje uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego

w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Ponadto stan rzeczy - o którym mowa jest

w przepisie art. 552 ust. 1 ustawy pzp - należy analogicznie - jak w art. 316 § 1 kpc interpretować jako okoliczności faktyczne ustalone przed zamknięciem rozprawy oraz stan

prawny, tj. obowiązujące przepisy, które mogą stanowić podstawę rozstrzygnięcia (wyrok SN

z 25.06.2015 r., sygn. akt: V CSK 535/14, wyrok Sądu Apelacyjnego ze Szczecina

z 13.09.2018 r., sygn. akt: I Aga 159/18). Rolą ustalenia stanu rzeczy na moment zamknięcia

postępowania odwoławczego jest uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego

w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Izba jest więc w takim przypadku zobowiązania

uwzględnić czynności Zamawiającego, które miały miejsce po wniesieniu odwołania, do

czasu wydania orzeczenia w sprawie. Skoro Zamawiający dokonał czynności unieważnienia

wyboru najkorzystniejszej oferty w części I, tym samym czynność stanowiąca podstawę

wniesienia środka ochrony prawnej przestała istnieć. Zaskarżenie czynności, która już nie

istnieje, nie daje podstaw Izbie do stwierdzenia naruszenia przepisów przez Zamawiającego

i nie może być podstawą do wydania orzeczenia merytorycznego. Uznać w takiej sytuacji

w ocenie składu orzekającego Izby należy, iż prowadzenie dalszego postępowania

odwoławczego jest bezcelowe, czyli jak stanowi przepis ustawy pzp - zbędne. Jest to nowa

przesłanka umożliwiająca umorzenie postępowania odwoławczego i zdaniem Izby może być

ona wykorzystywana właśnie w podobnych sytuacjach. W innym wypadku bowiem odwołanie

podtrzymywane przez Odwołującego podlegałoby oddaleniu jako bezzasadne wobec

nieistniejącej czynności Zamawiającego. Orzekanie przez Izbę wobec nowych czynności

Zamawiającego nie może mieć miejsca, gdyż wykraczałoby poza ramy postępowania

odwoławczego, które wyznacza treść wniesionego odwołania.

W konsekwencji mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy, orzeczono jak

w sentencji, na podstawie przepisu art. 568 pkt 2 ustawy pzp, umarzając postępowanie

odwoławcze.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie

art. 557 i 575 ustawy pzp w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów

w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania

oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U.

z 2020 r., poz. 2437) z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania

odwoławczego przez Izbę na skutek stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej

przyczyny zbędne lub niedopuszczalne, koszty o których mowa w § 5 pkt 2, znosi się

wzajemnie. Na podstawie art. 574 ustawy pzp Izba orzekła o dokonaniu zwrotu

Odwołującemu uiszczonego wpisu w wysokości 10 000 zł 00 gr, o czym orzeczono w pkt 2

sentencji orzeczenia.

Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji.

Przewodniczący: .........................

Uzasadnienie liczy 12 723 znaki.

Dokument w bazie źródłowej