Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 12 października 2023 r., sygn. KIO 2832/23

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 2832/23
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Katarzyna Odrzywolska

Powołane przepisy

  • Prawo zamówień publicznych
  • Prawo budowlane

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 2832/23

WYROK

z dnia 12 października 2023 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący:Katarzyna Odrzywolska

Protokolant:Aldona Karpińska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2023 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej w dniu 25 września 2023 r. przez wykonawcę ERBUD INTERNATIONAL Spółka z ograniczoną

odpowiedzialnością z siedzibą w Jasionce

w postępowaniu prowadzonym przez wspólnego zamawiającego: Izbę Administracji Skarbowej w Rzeszowie, OPGK

Rzeszów S.A. z siedzibą w Rzeszowie, Totalizator Sportowy Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w imieniu i na

rzecz których działa, na mocy porozumienia zawartego w trybie art. 38 ust. 1 i 2 Prawo zamówień publicznych:

Izba Administracji Skarbowej w Rzeszowie

orzeka:

1.uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności unieważnienia postępowania;

2.Kosztami postępowania odwoławczego obciąża zamawiającego, i:

2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy

złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę ERBUD INTERNATIONAL Spółka z ograniczoną

odpowiedzialnością z siedzibą w Jasionce, tytułem wpisu od odwołania;

2.2.zasądza od wspólnego zamawiającego: Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie, OPGK Rzeszów S.A. z

siedzibą w Rzeszowie, Totalizatora Sportowego Sp. z o.o.

​ z siedzibą w Warszawie w imieniu i na rzecz których działa, na mocy porozumienia zawartego w trybie art.

38 ust. 1 i 2 Prawo zamówień publicznych: Izba Administracji Skarbowej w Rzeszowie na rzecz wykonawcy

ERBUD INTERNATIONAL Spółka

​ z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Jasionce kwotę 22 952,00 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia

dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote zero groszy), stanowiącą uzasadnione koszty strony

poniesione z tytułu wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika.

Stosownie do art. 579 ust. 1 i art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.

U. z 2023 r., poz. 1605 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za

pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący:………………………………

Sygn. akt: KIO 2832/23

UZASADNIENIE

Izba Administracji Skarbowej w Rzeszowie, OPGK Rzeszów S.A. z siedzibą

w Rzeszowie, Totalizator Sportowy Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w imieniu i na rzecz których działa, na

mocy porozumienia zawartego w trybie art. 38 ust. 1 i 2 Prawo zamówień publicznych: Izba Administracji

Skarbowej w Rzeszowie (dalej: „zamawiający”) prowadzi,

​na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych

​(Dz. U. z 2023 r., poz. 1605 ze zm.) - zwanej dalej "ustawa Pzp", postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w

trybie przetargu nieograniczonego pn.: „Przebudowa XV piętrowego budynku posadowionego przy ul. Geodetów 1 w

Rzeszowie na działce oznaczonej

​nr ewidencyjnym 1762 obręb 208 Nowe Miasto”; znak sprawy 1801-ILZ.260.16.2023 - dalej „postępowanie” lub

„zamówienie”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 8 maja 2023 r.

pod numerem 2023/S 089-271164.

W dniu 25 września 2023 r. przez wykonawcę ERBUD INTERNATIONAL Spółka

z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Jasionce (dalej „odwołujący”) do Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej, zostało wniesione odwołanie wobec niezgodnych z przepisami ustawy Pzp czynności zamawiającego,

polegających na unieważnieniu postępowania

​o udzielenie zamówienia publicznego, dokonanego pismem zamawiającego z 14 września

​2023 r. oraz zaniechania czynności wyboru oferty najkorzystniejszej.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie poniższych przepisów:

1.art. 255 pkt 3 ustawy Pzp, art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp poprzez niezasadne i bezpodstawne unieważnienie

postępowania o udzielenie zamówienia, podczas gdy zamawiający mógł zwiększyć kwotę na sfinansowanie

zamówienia do ceny najkorzystniejszej oferty,

​a zamawiający nie zweryfikował możliwości zwiększenia tej kwoty i nie wykazał faktycznego braku możliwości jej

zwiększenia, jak również kwota jaką zamawiający zamierzał przeznaczyć na realizację zamówienia został zaniżona

w odniesieniu do rzeczywistej wartości zamówienia;

2.art. 260 ustawy Pzp w zw. z art. 255 pkt 3 ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp poprzez zaniechanie

uzasadnienia faktycznego czynności unieważnienia postępowania,

​z uwagi na brak uzasadnienia faktycznego odnośnie podjęcia działań mających na celu faktyczne, a nie jedynie

pozorne, zweryfikowanie możliwości zwiększenia kwoty, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na

sfinansowanie zamówienia;

3.art. 239 ust. 1 i ust. 2 ustawy Pzp, art. 16 pkt 1 i pkt 2 ustawy Pzp poprzez bezpodstawne unieważnienie postępowania

o udzielenie zamówienia, zaniechanie przeprowadzenia badania i oceny złożonych ofert, a w konsekwencji

zaniechanie wyboru oferty najkorzystniejszej, a przez to brak prowadzenia postępowania w sposób zapewniający

zachowania uczciwej konkurencji oraz w sposób przejrzysty.

W związku z powyższym odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości

​i nakazanie zamawiającemu: unieważnienia czynności unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia

publicznego; dokonania badania i oceny złożonych ofert; dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej.

Odwołujący, na potwierdzenie swoich zarzutów, przywołał następującą argumentację.

W pierwszej kolejności przypomniał, że w postępowaniu przetargowym prowadzonym

​w niniejszej sprawie zamawiający, pismem z 18 sierpnia 2023 r., poinformował o unieważnieniu postępowania na

podstawie art. 255 pkt 3 ustawy Pzp, wskazując w treści pisma, że oferta

​z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia i brak jest

możliwości zwiększenia tej kwoty. Odwołujący wniósł w dniu 28 sierpnia 2023 r. odwołanie od ww. czynności

unieważnienia postępowania, zarzucając w szczególności, że unieważnienie postępowania było niezasadne i

bezpodstawne, a zamawiający mógł zwiększyć kwotę na sfinansowanie zamówienia do ceny najkorzystniejszej oferty,

zamawiający nie zweryfikował możliwości zwiększenia tej kwoty i nie wykazał braku możliwości jej zwiększenia, jak

również zarzucając zaniżenie kwoty, którą zamierzał przeznaczyć na realizację zamówienia

​w odniesieniu do rzeczywistej wartości zamówienia. Zamawiający pismem z 6 września 2023 r. dokonał unieważnienia

czynności unieważnienia postępowania, a następnie w odpowiedzi

​na odwołanie z dnia 8 września 2023 r. uwzględnił w całości zarzuty odwołującego, w tym odnoszące się do dokonania

ponownej oceny ofert i wyboru oferty najkorzystniejszej. Postępowanie odwoławcze pod sygnaturą akt KIO 2543/23

zostało umorzone postanowieniem

​z dnia 11 września 2023 r.

Tymczasem w dniu 14 września 2023 r. zamawiający ponownie unieważnił postępowanie o udzielenie

zamówienia publicznego, uzasadniając swoją czynność w ten sam sposób, tj. że oferta z najniższą ceną przewyższa

kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć

​na sfinansowanie zamówienia i brak jest możliwości zwiększenia tej kwoty do ceny najkorzystniejszej oferty. Taka

czynność zamawiającego nie zasługuje na aprobatę, albowiem dokonując jej zamawiający naruszył przepisy wskazane

w zarzutach przedstawionych w petitum niniejszego odwołania.

Odwołujący zauważył, że zgodnie z informacjami zawartymi w protokole postępowania

​w trybie przetargu nieograniczonego niniejsze zamówienie zostało podzielone na części, gdzie wartość całego

zamówienia wynosi 32 225 541,41 zł. netto, a wartość aktualnie udzielanego zamówienia częściowego została

oszacowana na kwotę 20 014 407,10 zł. netto. Wartość zamówienia została ustalona w dniu 23 lutego 2023 r., 24 lutego

2023 r., 17 kwietnia 2023 r. oraz 19 kwietnia 2023 r. na podstawie kosztorysu inwestorskiego.

Odwołujący przywołał przepis art. 222 ust. 4 ustawy Pzp zgodnie z którym zamawiający, najpóźniej przed

otwarciem ofert, udostępnia na stronie internetowej prowadzonego postępowania informację o kwocie brutto, jaką

zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Zamawiający przed otwarciem ofert ogłosił kwotę, jaką zamierza

przeznaczyć

​na sfinansowanie zamówienia, w wysokości 24 403 817,19 zł. brutto. Z kolei odwołujący złożył

​w postępowaniu najniższą ofertę w kwocie 25 764 944,00 zł. brutto, a więc o 1 361 126,81 zł. brutto wyższą niż kwota,

którą zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.

Odwołujący wskazał, że zasada przejrzystości prowadzenia postępowania, a także przepis art. 255 pkt 3 ustawy

Pzp zobowiązują zamawiającego, aby dokonał sprawdzenia możliwości zwiększenia kwoty, którą może przeznaczyć na

sfinansowanie zamówienia do wysokości ceny najniższej oferty. Odwołujący przywołał wyrok KIO z 23 października 2017

r. w sprawie KIO 2093/17 i powołując się na zawarte w nim tezy stwierdził, że zamawiający nie powinien unieważniać

przetargu, bez uprzedniego podjęcia czynności zmierzających do zbadania możliwości zwiększenia kwoty

przeznaczonej na realizację zadania. Tymczasem zamawiający nie podjął wystarczających działań, mających na celu

zbadanie czy istnieje obiektywna możliwość zwiększenia kwoty na sfinansowanie zamówienia do ceny najkorzystniejszej

oferty. Zamawiający podjął czynności pozorne, zmierzające do wytworzenia wrażenia, że zbadał możliwość zwiększenia

finansowania.

Jak wynika z uzasadnienia czynności unieważnienia postępowania oraz informacji zawartych w załącznikach do

protokołu z postępowania zamawiający, po tym jak uwzględnił odwołanie w sprawie przed KIO, w dniu 6 września 2023 r.

na spotkaniu wspólnych zamawiających, mającym na celu ponowne zbadanie możliwości zwiększenia kwoty

​na sfinansowanie przedmiotowego zamówienia, zamawiający - Izba Administracji Skarbowej

​w Rzeszowie podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w zakresie braku możliwości zwiększenia kwoty na

sfinansowanie zamówienia, zgodnie z przypadającym udziałem. Takie stanowisko wyraził każdy z podmiotów po stronie

zamawiającego. Po tym spotkaniu zamawiający otrzymał wskazaną informację o braku możliwości zwiększenia środków

na sfinansowanie zamówienia od pozostałych zamawiających na piśmie.

Mając na uwadze okoliczności sprawy odwołujący podkreślał, że powyższe zostało uczynione jedynie po to, aby

móc następnie powołać się na taki fakt w uzasadnieniu kolejnej czynności unieważnienia postępowania (z uwagi na

zarzut odwołującego dotyczący braku dostatecznego uzasadnienia wskazanej czynności), a nie po to, aby faktycznie i w

sposób wyczerpujący poszukać możliwości sfinansowania zamówienia. W jego ocenie zamawiający nie wykazał, że

faktycznie podjął próbę znalezienia środków, tj. że każdy z zamawiających, w swoim zakresie, dołożył staranności w

znalezieniu odpowiednich środków, czy to w ramach wstępnie ustalonego przez strony udziału w kosztach

postępowania, czy nawet w innych proporcjach,

​w zależności od możliwości finansowych danego podmiotu. Odwołujący zauważył, iż nie sposób dać wiarę stanowisku

zamawiającego, że podmioty o takich możliwościach finansowych nie miały obiektywnej możliwości pozyskania

finansowania w brakującym zakresie.

W tym miejscu podkreślił, że w przedmiotowym postępowaniu występuje trzech zamawiających: (1) Skarb

Państwa - Izba Administracji Skarbowej w Rzeszowie z udziałem procentowym w finansowaniu zamówienia

wynoszącym 64,54 %; (2) OPGK RZESZÓW Spółka Akcyjna z udziałem procentowym w finansowaniu zamówienia

wynoszącym 28,79 %; (3) Totalizator Sportowy Sp. z o.o. z udziałem procentowym w finansowaniu zamówienia

wynoszącym 6,67 %. Postępowanie zamawiającego jest jego zdaniem niezrozumiałe

​i pozbawione jakiegokolwiek ekonomicznego sensu. Rozbijając kwotę brakującą do najtańszej oferty (1 361 126,81 zł.) na

udziały ww. zamawiających w finansowaniu zamówienia, otrzymujemy konieczność zwiększenia finansowania przez

poszczególne podmioty o: (1) Skarb Państwa - Izba Administracji Skarbowej w Rzeszowie - o kwotę 878 471,24 zł. brutto

(przy udziale 64,54 %);

​(2) OPGK RZESZÓW Spółka Akcyjna - o kwotę 391 868,41 zł. brutto (przy udziale 28,79 %);

​(3) Totalizator Sportowy Sp. z o.o. - o kwotę 90 787,16 zł. brutto (przy udziale 6,67 %).

Mając na uwadze, że niniejsze postępowanie jest już drugim postępowaniem dotyczącym tego samego

przedmiotu zamówienia (poprzednie postępowanie prowadzone przez tych samych zamawiających pod numerem

postępowania: 1801-ILZ.260.62.2022, numer ogłoszenia: 2022/BZP 00404722 z dnia 21 października 2022 r.), zostało

unieważnione również na podstawie art. 255 pkt 3 ustawy Pzp tj. również ze względu na to, że oferta z najniższą ceną

(23 610 963,17 zł.) przewyższała kwotę, którą zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia (15

178 894,63 zł.) i brak było możliwości zwiększenia tej kwoty. Mimo takiego uzasadnienia, ogłaszając obecne

postępowanie przetargowe, zamawiający zwiększył tę kwotę w stosunku do kwoty jaką zamierzał wówczas przeznaczyć

na sfinansowanie zamówienia o 9 224 922,56 zł. Powyższe pokazuje, że zamawiający, pomimo twierdzeń, posiada

zdolności do zwiększenia finansowania zamówienia. Powyższe pokazuje również, że w kolejnym postępowaniu o

udzielenie zamówienia, z dużym prawdopodobieństwem, zostaną złożone oferty z jeszcze wyższymi cenami, co

oznacza, że opisane powyżej zaniechanie zamawiającego można będzie oceniać również

​w kategoriach braku przejrzystości, a nawet braku odpowiedniej gospodarności i zapewnienia dyscypliny finansów

publicznych. Tymczasem koszty realizacji robót budowlanych cały czas rosną a zamawiający, chcąc wybrać najtańszą

ofertę, będzie musiał zwiększyć swój budżet o wyższą kwotę niż obecnie brakującą do najtańszej oferty. W rezultacie

zamawiający, chcąc uniknąć zwiększonych wydatków, będzie je musiał ponieść w jeszcze wyższej kwocie, albo po raz

kolejny unieważnić postępowanie. Przedstawione powyżej okoliczności zaniechania zwiększenia kwoty jaką

zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia do ceny najkorzystniejszej oferty, stanowią zdaniem

odwołującego o naruszeniu art. 255 pkt 3 ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i pkt 2 ustawy Pzp.

Niezależnie od powyższego odwołujący zauważył, że wskazana w protokole postępowania wartość zamówienia,

tj. kwota 20 014 407,10 zł. po uwzględnieniu podatku VAT 23% wynosi

​24 617 720,73 zł. brutto, a zatem kwota szacowanej wartości zamówienia oraz kwota, jaką zamawiający zamierza

przeznaczyć na jego realizację (24 403 817,19 zł brutto) są niemal tożsame. Powyższe oznacza, że zamawiający

zaplanował kwotę na realizację zamówienia zgodnie z kosztorysem inwestorskim jaki przygotował na potrzeby

oszacowania kosztu tego zamówienia. Powyższe znajduje potwierdzenie w notatce zamawiającego z dnia 14 września

2023 r. (załącznik do protokołu postępowania), gdzie znajduje się informacja, że dysponent środków pismem z 28 marca

2023 r. zatwierdził wartość kosztorysową inwestycji. Sam zamawiający w informacji z 14 września 2023 r. o

unieważnieniu postępowania wskazuje,

​że „Kwota przeznaczona na sfinansowanie zamówienia została zabezpieczona na podstawie zatwierdzonej przez

dysponenta środków (Ministerstwa Finansów) wartości kosztorysowej inwestycji, z zastrzeżeniem, że łączna kwota

środków z budżetu państwa na realizację zadania, nie może być wyższa niż wartość kosztorysowa inwestycji określona

przy rozpoczęciu jej realizacji”. Z powyższego jednoznacznie więc wynika, że w przypadku niniejszego postępowania

kwota szacowanej wartości zamówienia oraz kwota jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na jego realizację, są

tożsame, tzn. ta druga jest wynikiem oszacowania pierwszej. Jeśli więc oszacowanie pierwszej wartości zawiera błędy

(w tym pominięcia), jak również wartość ta nie została odpowiednio zaktualizowana (z uwagi na szybko zmieniające się

ceny i koszty robót budowlanych), to powyższe ma oczywisty wpływ na tę drugą wartość (kwotę jaką zamawiający

zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia).

Odwołujący przypomniał, że zgodnie z art. 28 ustawy Pzp podstawą ustalenia wartości zamówienia jest całkowite

szacunkowe wynagrodzenie wykonawcy, bez podatku od towarów

​i usług, ustalone z należytą starannością. Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy Pzp wartość zamówienia na roboty budowlane

ustala się na podstawie kosztorysu inwestorskiego sporządzanego

​na podstawie dokumentacji projektowej oraz specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót, jeżeli przedmiotem

zamówienia jest wykonanie robót budowlanych w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z

2023 r. poz. 682, 553 i 967).

Odwołujący przypomniał zapisy SW Z, odnoszące się do opisu przedmiotu zamówienia. Wskazał, że w wyniku

analizy dokumentacji projektowej, wyjaśnień zamawiającego na etapie postępowania (pytania i odpowiedzi) oraz

kosztorysu inwestorskiego stwierdził, że kwota jaką ten zamierzał przeznaczyć na realizację zamówienia

(odpowiadająca wartości zamówienia obliczonej na podstawie kosztorysu inwestorskiego) została zaniżona w stosunku

do wartości zamówienia, jaka wynikałaby z poprawnie tj. zgodnie z ww. przepisami, opracowanego kosztorysu

inwestorskiego. Zamawiający błędnie, w kosztorysie inwestorskim stanowiącym w istocie podstawę do określenia kwoty

jaką zamierzał przeznaczyć na realizację zamówienia, przykładowo (z zastrzeżeniem że jest to wartość jedynie

przykładowych pozycji, a kwota ta nie wyczerpuje wszystkich braków kosztorysu inwestorskiego): a) w zakresie branży

elektrycznej: nie przewidział wykonania tras kablowych wewnątrz budynku do doprowadzenia zasilania do jednostek

klimatyzacyjnych, nie przewidział wykonania bruzdowania pod przewody (zamawiający odpowiedziami nakazał

wykonanie instalacji oprzewodowania jako podtynkowych), nie obejmuje wykonania połączeń wyrównawczych w budynku

(zamawiający odpowiedziami nakazał wykonać), nie przewidział wykonania monitoringu i sterowania klapami ppoż. z

instalacji SSP (zamawiający odpowiedziami potwierdził konieczność wykonania tego zakresu prac), nie przewidział

wykonania zasilania do klap ppoż. (zakres ujęty w dokumentacji projektowej innych branż), nie przewidział dostaw i

montażu kontaktronów w oknach oraz wykonania połączenia kontaktronów

​z klimatyzatorami w pomieszczeniach do sterowania klimatyzacją (częściowe wyłączenia jednostek przy otwarciu okna)

zakres ujęty w dokumentacji projektowej (szacowana wartość wskazanych braków w kosztorysie ok. 420 000 zł netto

/516 000 zł brutto); b) w zakresie branży budowlanej: nie przewidział demontażu z wyniesieniem stalowej klatki

przeznaczonej

​do likwidacji, błędnie skalkulował docieplenie dachu budynku niskiego, nie przewidział utylizacji gazu z demontowanych

jednostek klimatyzacyjnych, nie przewidział wykonania balustrad (szacowana wartość wskazanych braków ok 150 000

zł. netto /185 000 zł. brutto); c) w zakresie branży sanitarnej: nie przewidział lub nieprawidłowo skalkulował demontaż

instalacji wentylacji mechanicznej (szacowana wartość wskazanych braków ok 210 000 zł. netto / 258 000 zł. brutto) a

więc nie przewidział przykładowego zakresu robót wynikającego z dokumentacji projektowej

​i STWiORB, a także nie uwzględnił braków tej dokumentacji, które na etapie przetargu zostały przez niego skorygowane

wyjaśnieniami do SW Z, o wartości szacowanej w kwocie 959 000 zł. brutto. Odwołujący przywołał w tym miejscu

orzeczenie w sprawie KIO 3194/ 21 z 9 listopada 2021 r., w którym Izba wskazała, że: „podstawą ustalenia wartości

zamówienia jest całkowite szacunkowe wynagrodzenie wykonawcy bez podatku od towarów i usług, ustalone z należytą

starannością. Oznacza to, że przy ustaleniu wartości zamówienia zamawiający musi uwzględnić wszystkie elementy

objęte zamówieniem, przekładające się na wynagrodzenie wykonawcy.”. Powyższe wynika również z rozporządzenia

Ministra Rozwoju i Technologii z 20 grudnia 2021 r. w sprawie określenia metod i podstaw sporządzania kosztorysu

inwestorskiego, obliczania planowanych kosztów prac projektowych oraz planowanych kosztów robót budowlanych

określonych w programie funkcjonalno-użytkowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 2458) zgodnie z którym podstawę do

sporządzania kosztorysu inwestorskiego stanowią: 1) dokumentacja projektowa; 2) specyfikacja techniczna wykonania i

odbioru robót budowlanych; 3) założenia wyjściowe do kosztorysowania; 4) ceny jednostkowe robót podstawowych.

Ponadto odwołujący zauważył, że kosztorys inwestorski (jak wynika z dokumentu „Założenia wyjściowe do

kosztorysu inwestorskiego”) został opracowany przez zamawiającego

​w dniu 24 lutego 2023 r. w oparciu o: stawkę roboczogodziny - średnia dla robót w stolicy dla woj. podkarpackiego wg.

biuletynów SEKOCENBUD IV kw. 2022, narzuty: koszty pośrednie, zysk Z, koszty zakupów Kz - średnie dla robót

ogólnobudowlano-inwestycyjne poziom cen IV kw. 2022 r., ceny materiałów bez kosztów zakupów - średnie z

informatorów cenowych z IV kw. 2022 r., ceny pracy sprzętu łącznie z kosztami jednorazowymi: średnie z informatorów

9 cenowych z IV kw. 2022 r., a zatem został opracowany o nieaktualny na dzień ogłoszenia (8 maja 2023 r.)

​o zamówieniu poziom cen lub kosztów robót, sprzętu i materiałów, gdyż na ten moment były już opublikowane biuletyny

SEKONCENBUD za I kwartał 2023 r. i zamawiający powinien był zaktualizować odpowiednio przygotowany kosztorys

inwestorski.

Odwołujący przypomniał, że zamawiający wskazał w protokole z postępowania,

​że „Wartość zamówienia została ustalona w dniu 23 lutego 2023 r., 24 lutego 2023 r., 17 kwietnia 2023 r. na podstawie

kosztorysu inwestorskiego”, co oznacza, że zgodnie z tą deklaracją powinien był już przyjąć ceny za I kwartał 2023 r. (17

kwietnia 2023 r.), tymczasem jedyny kosztorys obejmuje ceny za IV kwartał 2022 r. Podkreślał, że występuje różnica

pomiędzy IV kwartałem 2022 r. a I kwartałem 2023 r., gdzie poszczególne ceny mogą różnić się od kilku do kilkunastu

procent, co ma wpływ na ustalenie prawidłowej wartości zadania. Niestety zamawiający, przyjmując nieaktualne ceny i

średnie cen, zaniżył wartość zamówienia i nie dochował należytej staranności w ustaleniu wartości zamówienia.

Zamawiający dokonał w dniu 17 kwietnia 2023 r. aktualizacji w zakresie wyłącznie szacowania kosztów

uwzględniających jakościowe kryteria oceny ofert, wskazanych w SW Z, ale zaniechał dokonanie powyższego odnośnie

zaktualizowania całego kosztorysu inwestorskiego. W efekcie uchybień przepisom wskazanego Rozporządzenia

zamawiający sporządził wadliwy kosztorys inwestorski, zaniżając wartość zamówienia,

​a w konsekwencji zaplanował niższą niż należało kwotę jaką należy przeznaczyć na realizację zamówienia. Gdyby

zamawiający prawidłowo określił wartość zamówienia w oparciu o prawidłowo sporządzony kosztorys inwestorski, to

cena oferty najniższej mieściłaby się w kwocie jaką zamierzał przeznaczyć na realizację zamówienia. Mając powyższe

na uwadze, zdaniem odwołującego, nie było zasadne unieważnienie postępowania w oparciu o art. 255 pkt 3 ustawy

Pzp. W tej sytuacji zasadnym było usunięcie błędów wadliwej wyceny wartości zamówienia

​i zwiększenie w wyniku tego kwoty jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na jego realizację.

W dalszej części odwołujący argumentował, że mając na uwadze, że zamówienie zostało podzielone na części,

zamawiający posiada środki aby zwiększyć wartość części zamówienia objętej niniejszym postępowaniem, gdyż

przewidział wydatek 32 225 541,41 zł. netto (39 637 415,93 zł. brutto przy stawce VAT 23 %) na całe zamówienie. W tej

sytuacji możliwe jest podwyższenie kwoty, jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na realizację zamówienia

​co najmniej o kwotę 1 361 126,81 zł. brutto, dokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej

​i udzielenie zamówienia. Wskazane powyżej uchybienia w konsekwencji oznaczają,

​że zamawiający naruszył w toku postępowania przetargowego przepisy wskazane na wstępie.

​W okolicznościach sprawy postępowanie przetargowe nie powinno zostać unieważnione.

Odnosząc się następnie do zarzutu naruszenia art. 260 ustawy Pzp w zw. z art. 255 pkt 3 ustawy Pzp w zw. z

art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp odwołujący wskazał, że w piśmie informującym

​o unieważnieniu postępowania kwestia braku możliwości zwiększenia kwoty przeznaczonej

​na sfinansowanie zamówienia, nie została w żaden sposób uzasadniona ani wyjaśniona, poza lakoniczną informacją o

podstawie prawnej unieważnienia i ograniczeniu się do wskazania kwot widniejących w protokole postępowania. Zgodnie

z art. 260 ustawy Pzp zamawiający zobowiązany jest podać nie tylko podstawę prawną z przytoczeniem treści przepisu,

lecz

​w szczególności obwiązany jest do podania uzasadnienia faktycznego, które leżało u podstaw przyjęcia określonego

wskazanym przepisem działania zamawiającego. Niezbędne jest dokładne poinformowanie o okolicznościach

faktycznych, wyczerpujących przesłankę zawartą

​w powoływanym przepisie.

Zgodnie z art. 255 ustawy Pzp zamawiający jest zobligowany do unieważnienia prowadzonego postępowania w

przypadku wystąpienia któregokolwiek ze zdarzeń enumeratywnie wymienionych w powołanym przepisie ustawy.

Oznacza to, że działanie zamawiającego powinno być pozbawione w odniesieniu do instytucji unieważnienia

postępowania jakiejkolwiek uznaniowości. Interpretacja przesłanek unieważnienia postępowania powinna być

dokonywana w sposób ścisły, a udowodnienie, że dokonanie czynności unieważnienia postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego miało swoje normatywne i faktyczne podstawy, spoczywa zawsze na zamawiającym.

Unieważnienie postępowania jest prawem zamawiającego, ale nie jest jego decyzją arbitralną lecz mającą uzasadnienie

w obowiązujących przepisach prawa i musi być wynikiem przeprowadzonych czynności. Powołanie okoliczności

faktycznych powinno być dokonane w sposób jasny i niebudzący wątpliwości. Uzasadnienie musi być na tyle

wyczerpujące, by pozwalało wykonawcom na pełne zidentyfikowanie okoliczności faktycznych, stanowiących podstawę

podjęcia czynności unieważnienia oraz ich ewentualne zakwestionowanie w odwołaniu. Podanie uzasadnienia

faktycznego i prawnego unieważnienia postępowania nie jest jedynie dopełnieniem wymagania formalnego z art. 93 ust. 3

ustawy Prawo zamówień publicznych z 2004 r. (obecnie art. 260 ust. 1 ustawy Pzp), lecz stanowi element konstytutywny

decyzji o unieważnieniu postępowania (tak wyrok KIO z 3 stycznia 2020 r., sygn. akt KIO 2548/19). W konsekwencji,

niespełnienie wymogów w zakresie uzasadnienia dokonanego przez zamawiającego unieważnienia prowadzi do

naruszenia zasad przygotowania

​i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia ujętych w art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp. Tymczasem

zamawiający nie wskazał konkretnych okoliczności, na jakich oparł swoje stwierdzenie, że brak jest możliwości

zwiększenia kwoty, którą zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, czyniąc je arbitralnym. Zamawiający nie

sprostał obowiązkowi podania uzasadnienia faktycznego podejmowanej czynności, w sposób zgodny z przepisami

prawa, nie wskazując precyzyjnie okoliczności stanowiących uzasadnienie unieważnia postępowania - utrudniając w ten

sposób możliwość skutecznej weryfikacji jej prawidłowości przez odwołującego.

Zamawiający jedynie dla pozoru wskazał, że rzekomo wyczerpał wszystkie możliwości, zwracając się formalnie

do instytucji go finansującej oraz do pozostałych zamawiających. Powyższe było chęcią jedynie wykreowania czynności

w celu odpowiedniego uzasadnienia czynności unieważnienia postępowania, ale nie miało na celu zamiaru faktycznego

pozyskania środków. Zamawiający nie powołał się na żadne obiektywne okoliczności i dowody dotyczące sytuacji

finansowej każdego z zamawiających, które wskazywałyby na obiektywny brak możliwości zwiększenia finansowania

zarówno zgodnie z ustalonymi przez nich udziałami jak

​i w ogóle, tj. odnoszących się do faktycznych możliwości każdego z zamawiających w zakresie zamówienia jakie chcą

pozyskać. Taki sposób działania zamawiającego narusza art. 260 ustawy Pzp w zw. z art. 255 pkt 3 ustawy Pzp, co

prowadzi do naruszenia podstawowych zasad uregulowanych w art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp, w związku z czym już

samo tylko wskazane naruszenie, powinno skutkować unieważnieniem zaskarżonej czynności. Odwołujący przytoczył

treść wyroku KIO z dnia 26 września 2017 r., sygn. akt KIO 1878/17, w którym Izba wypowiedziała się odnośnie

faktycznego podjęcia działań, mających na celu zweryfikowanie możliwości zwiększenia kwoty, którą zamawiający

zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.

W tym miejscu odwołujący ponownie podkreślił, że zamawiający nie poinformował wykonawców czy podjął

zgodnie z art. 255 pkt 3 ustawy Pzp, próbę zwiększenia kwoty przeznaczonej na finansowanie zamówienia do ceny

najkorzystniejszej oferty w sposób faktyczny, a nie jedynie pozorny, tj. nie wyjaśnił dlaczego nie może przeznaczyć na

realizację zamówienia kwoty na poziomie najkorzystniejszej oferty, a ograniczył się do lakonicznego stwierdzenia, że nie

posiada odpowiednich środków, w tym ograniczył się do pozyskania lakonicznych oświadczeń

​od pozostałych zamawiających, w oderwaniu od faktycznych możliwości finansowych w zakresie dobra jakie chcą

pozyskać.

Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 239 ust. 1 i 2 ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp

odwołujący w pierwszej kolejności zauważył, że przedmiotowy zarzut jest konsekwencją zarzutów podniesionych i

opisanych powyżej. Zgodnie z art. 239 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie

kryteriów oceny ofert określonych

​w dokumentach zamówienia, zaś zgodnie z ust. 2 powołanego przepisu najkorzystniejsza oferta to oferta

przedstawiająca najkorzystniejszy stosunek jakości do ceny lub kosztu lub oferta

​z najniższą ceną lub kosztem. Ponieważ, jak to wskazał wcześniej, brak jest podstaw

​do unieważnienia postępowania, jako najkorzystniejszą ofertę zamawiający winien wybrać ofertę odwołującego, która

przedstawia najkorzystniejszy bilans ceny i pozostałych kryteriów oceny ofert przyjętych przez zamawiającego, i jest

jednocześnie ofertą niepodlegającą odrzuceniu. Przy czym zarzut naruszenia art. 239 ust. 1 ustawy Pzp, w

okolicznościach niniejszej sprawy, nie ma charakteru samoistnego, lecz wynika z faktu konieczności przeprowadzenia

powtórnego badania i oceny ofert.

Zamawiający poinformował wykonawców, zgodnie z art. 185 ust. 1 ustawy Pzp,

​o wniesieniu odwołania, wzywając do złożenia przystąpienia. W terminie określonym w art. 525 ust. 1 ustawy Pzp, do

postępowania odwoławczego nie przystąpił żaden wykonawca.

Zamawiający, działając w oparciu o art. 521 ust. 1 ustawy Pzp, złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie pismo z 9 października 2023 r., wnosząc o jego oddalenie w całości jako niezasadnego.

Krajowa Izba Odwoławcza, po przeprowadzeniu rozprawy w przedmiotowej sprawie, na podstawie

zebranego materiału dowodowego, po zapoznaniu się z dokumentacją postępowania o udzielenie zamówienia

publicznego przekazaną przez zamawiającego

do akt sprawy w formie elektronicznej, po zapoznaniu się z treścią odwołania, odpowiedzią zamawiającego na

nie, a także po wysłuchaniu oświadczeń, jak też stanowisk stron, złożonych ustnie do protokołu w toku

rozprawy ustaliła i zważyła, co następuje

Izba ustaliła, że nie zaszła żadna z przesłanek, o których stanowi art. 528 ustawy

Pzp, skutkujących odrzuceniem odwołania.

Izba dokonała również badania spełnienia przez odwołującego przesłanek określonych

w art. 505 ustawy Pzp, to jest kwestii posiadania przez niego legitymacji do wniesienia odwołania uznając, że jego interes

we wniesieniu odwołania przejawia się w następujący sposób.

Odwołujący złożył swoją ofertę w postępowaniu i ubiega się o udzielenie zamówienia

​a jego oferta zawiera najkorzystniejszą cenę, stąd otrzymała by najwyższą ze wszystkich ofert liczbę punktów w ramach

oceny ofert i powinna zostać wybrana jako najkorzystniejsza. Tymczasem zamawiający podjął decyzję o unieważnieniu

postępowania o udzielenie zamówienia. W konsekwencji tego odwołujący utracił możliwość uzyskania zamówienia

mimo,

​że złożył najkorzystniejszą ofertę w postępowaniu, co potencjalnie skutkować może powstaniem po stronie

odwołującego szkody m.in. w postaci utraty korzyści i zysków wynikających

​z możliwości realizacji zamówienia.

Izba dokonała ustaleń faktycznych w oparciu o dokumentację postępowania

​o udzielenie zamówienia przekazaną przez zamawiającego.

Izba dopuściła i przeprowadziła dowody z dokumentów złożonych przez zamawiającego, innych niż stanowiące

element dokumentacji postępowania o udzielenie zamówienia,

​na okoliczności przez niego wskazane.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła, co następuje

Izba ustaliła, że przedmiotem zamówienia, zgodnie z opisem zamieszczonym

​w pkt 4 SWZ jest wyłonienie wykonawcy robót budowanych polegających na przebudowie

​XV piętrowego budynku posadowionego przy ul. Geodetów 1 w Rzeszowie na działce oznaczonej nr ewidencyjnym 1762

obręb 208 Nowe Miasto. Realizowane zadanie inwestycyjne obejmuje: przebudowę istniejącego budynku wraz z

wewnętrznymi instalacjami: elektryczną, kanalizacyjną, chłodniczą, grzewczą, przebudową istniejącego węzła cieplnego

oraz wykonaniem dodatkowego pośredniego węzła cieplnego, wentylacją mechaniczną w budynku przy ul. Geodetów 1

​w Rzeszowie. Szczegółowy zakres i sposób realizacji zamówienia określa Załącznik Nr 1 do SW Z (plik

skompresowany), tj. w szczególności dokumentacja projektowa i inne dokumenty: Projekt budowlany, Projekt

wykonawczy, Specyfikacja Techniczna Wykonania i Odbioru Robót Budowlanych (STWiORB), Informacja dotycząca

bezpieczeństwa i higieny zdrowia (BIOZ),Dokumenty formalno-prawne związane z realizacją zadania, w tym

w szczególności: 4.2.5.1. pozwolenie na budowę decyzja nr 777/2021 z dn. 01.12.2021 r., zgodnie z opracowaną

dokumentacją autorstwa dr inż. Przemysław Bodzak Projekty Budowlane, ul. Wygodna 26/85, 94-024 Łódź. Zamawiający

poinformował, że podstawą do sporządzenia oferty oraz określenia zakresu i wyliczenia ryczałtowej ceny, a następnie

rozliczeń umowy jest dokumentacja projektowa i STWiORB (Załącznik nr 1 do SW Z) oraz warunki zawarte we wzorze

umowy (Załącznik nr 3 do SW Z). Wykonawcę obciążają również wszelkie prace towarzyszące, oraz roboty tymczasowe

nie objęte ww. dokumentacją projektową, w tym m.in.: organizacja i zabezpieczenie terenu robót wraz z niezbędnymi

uzgodnieniami, uporządkowanie terenu robót po ich zakończeniu, oraz wszelkie inne prace nie objęte SW Z, a konieczne

do wykonania ze względu na zasady wiedzy technicznej, obowiązujące przepisy prawa i własne doświadczenie.

Termin wykonania przedmiotu umowy określono w pkt 5 SW Z - do 24 m-cy, tj. od dnia podpisania umowy do

momentu odbioru oraz uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu.

Ponadto Izba ustaliła, że we Wzorze umowy, stanowiącym załącznik nr 3 do SW Z, zamawiający przewidział w §

16, że dokona zmiany wysokości wynagrodzenia, w drodze aneksu do umowy, między innymi w przypadku wystąpienia

jednej z następujących okoliczności (ust. 1): 1) zmiany stawki podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, 2)

zmiany wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę albo wysokości minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na

podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

​(Dz. U. z 2020 r. poz. 2207), 3) zmiany zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym lub ubezpieczeniu zdrowotnemu

lub wysokości stawki składki na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, 4) zmiany zasad gromadzenia i wysokości

wpłat do pracowniczych planów kapitałowych, o których mowa w ustawie z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych

planach kapitałowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1342). W ust. 2 wskazał, iż: Strony zobowiązują się dokonać zmiany

wysokości wynagrodzenia należnego Wykonawcy, o którym mowa w § 2 ust. 2, w formie pisemnego aneksu, w

przypadku zmiany ceny materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia, na zasadach i w sposób określony

w niniejszym paragrafie. W kolejnym ust. 3 przewidział, że zmiana, o której mowa w ust. 1 pkt 1, zostanie wykonana na

następujących zasadach: 1) zmiana odnosić się będzie wyłącznie do części przedmiotu umowy fakturowanego po dniu

wejścia w życie przepisów zmieniających stawkę podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego oraz wyłącznie

do części przedmiotu zamówienia, do której zastosowanie znajdzie zmiana stawki podatku od towarów i usług oraz

podatku akcyzowego, 2) nowa wartość umowy zostanie wyliczona jako suma faktur wystawionych przed dniem wejścia

w życie nowych przepisów oraz wartości netto robót pozostałych do zafakturowania powiększonej o nowe stawki

podatków, 3) wartość netto robót pozostałych do zafakturowania zostanie wyliczona jako dotychczasowa wartość netto

umowy pomniejszona o sumę netto faktur wystawionych przed dniem wejścia w życie nowych przepisów, 4) zmiana

zostanie wprowadzona na wniosek Wykonawcy zawierający kwotę proponowanej zmiany z uzasadnianiem i jej

wyliczeniem lub na wniosek Zamawiającego. (ust. 4) Zmiana, o której mowa w ust. 1 pkt 2, zostanie wykonana na

następujących zasadach: 1) zmiana może odnosić się wyłącznie (warunki do spełnienia łącznie): a) do części

wynagrodzenia za robociznę należnego pracownikom po dniu wejścia w życie przepisów zmieniających wysokości

minimalnego wynagrodzenia za pracę albo wysokości minimalnej stawki godzinowej, b) do umów o pracę lub zlecenia z

pracownikami realizującymi prace w zakresie umowy, a zmiana kwoty odpowiadać będzie zmianie kosztu Wykonawcy

odpowiadającemu zakresowi zmian prawa, wyłącznie w części wynagrodzenia pracowników, w jakim wykonują oni

prace bezpośrednio związane z realizacją przedmiotu umowy, c) do umów o pracę lub zlecenia o wysokości mniejszej

niż nowa wysokość minimalna, 2) zmiana zostanie wprowadzona na wniosek Wykonawcy zawierający kwotę

proponowanej zmiany z uzasadnianiem i jej wyliczeniem lub na wniosek Zamawiającego, 2) zmiana dotyczyć będzie

wynagrodzeń

​za okres od dnia wpływu wniosku, o którym mowa w pkt 2 lub od dnia wejścia w życie przepisów, na podstawie których

dokonuje się zmiany wysokości wynagrodzenia, jeśli data wejścia w życie przepisów jest datą późniejszą, 3)

Wykonawca wraz z wnioskiem o zmianę wynagrodzenia zobowiązany jest do przedstawienia Zamawiającemu dowodów

określających poziom wzrostu,

​tj.: a) wykaz pracowników zatrudnionych na umowę o pracę o wynagrodzeniu mniejszym niż nowa wysokość minimalna

(wykaz pracowników zatrudnionych przez Wykonawcę musi odpowiadać wykazowi, o którym mowa w § 4 ust. 8, z

dodatkowymi informacjami: wymiar etatu, na jaki jest zatrudniony pracownik, kwota wynagrodzenia miesięcznego

wynikająca z aktualnie zawartej umowy, kwota wynagrodzenia miesięcznego wynikająca ze zmienionych przepisów,

wskazanie, przez jaką część czasu pracy (w %) dany pracownik wykonuje prace bezpośrednio związane

​z realizacją przedmiotu umowy, data, do kiedy pracownik będzie wykonywał prace bezpośrednio związane z realizacją

przedmiotu umowy. Data ta nie może być późniejsza niż data zakończenia realizacji umowy, sumaryczne koszty

wynagrodzenia wg dotychczasowych warunków danego pracownika od daty zmiany do końca realizacji umowy,

sumaryczne koszty wynagrodzenia wg zmienionych warunków danego pracownika od daty zmiany do końca realizacji

umowy, b) wykaz pracowników pracujących na umowy zlecenie o stawce mniejszej niż nowa wysokość minimalna z

dodatkowymi informacjami: liczba planowanych dla tego pracownika roboczogodzin, w ramach których pracownik będzie

wykonywał prace bezpośrednio związane z realizacją przedmiotu umowy, stawka bazowa wynikająca z aktualnie

zawartej umowy, stawka bazowa wynikająca ze zmienionych przepisów, data, do kiedy pracownik będzie wykonywał

prace bezpośrednio związane z realizacją przedmiotu umowy. Data ta nie może być późniejsza niż data zakończenia

realizacji umowy, sumaryczne koszty wynagrodzenia wg dotychczasowych warunków danego pracownika od daty

zmiany do końca realizacji umowy, sumaryczne koszty wynagrodzenia wg zmienionych warunków danego pracownika

od daty zmiany do końca realizacji umowy, 4) jeżeli pracownicy otrzymywali wynagrodzenie/stawkę godzinową wyższą

niż nowa minimalna, to wzrost minimalnego wynagrodzenia/minimalnej stawki godzinowej nie może być przesłanką do

wzrostu wynagrodzenia Wykonawcy. (ust. 5) Zmiana umowy, związana z przesłanką, o której mowa w ust. 1 pkt 3,

zostanie wykonana na następujących zasadach: 1) zmiana może odnosić się wyłącznie (warunki do spełnienia łącznie):

a) do części wynagrodzenia za robociznę należnego pracownikom po dniu wejścia w życie przepisów zmieniających

zasady podlegania ubezpieczeniom społecznym lub ubezpieczeniu zdrowotnemu, b) do umów o pracę lub zlecenia z

pracownikami realizującymi prace w zakresie umowy, a zmiana kwoty odpowiadać będzie zmianie kosztu Wykonawcy

odpowiadającemu zakresowi zmian prawa, wyłącznie w części wynagrodzenia pracowników w jakim wykonują oni prace

bezpośrednio związane z realizacją przedmiotu umowy, 2) zmiana zostanie wprowadzona na wniosek Wykonawcy

zawierający kwotę proponowanej zmiany z uzasadnianiem i jej wyliczeniem lub na wniosek Zamawiającego,

​3) zmiana dotyczyć będzie wynagrodzeń za okres od dnia wpływu wniosku, o którym mowa w pkt 2 lub od dnia wejścia w

życie przepisów, na podstawie których dokonuje się zmiany zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym lub

ubezpieczeniu zdrowotnemu, jeśli data wejścia

​w życie przepisów jest datą późniejszą, 4) Wykonawca wraz z wnioskiem o zmianę wynagrodzenia zobowiązany jest do

przedstawienia Zamawiającemu dowodów określających poziom zmian: a) opis zmian w zakresie zasad podlegania

ubezpieczeniom społecznym lub ubezpieczeniu zdrowotnemu, b) zestawienie wynagrodzeń (zarówno przed jak i po

zmianie) pracowników świadczących usługi (wykaz pracowników zatrudnionych przez Wykonawcę musi odpowiadać

wykazowi, o którym mowa w § 4 ust. 8, wraz z kwotami składek uiszczanych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w

części finansowanej przez Wykonawcę, z określeniem zakresu (części etatu), w jakim wykonują oni prace bezpośrednio

związane z realizacją przedmiotu umowy oraz części wynagrodzenia odpowiadającej temu zakresowi). (ust. 6) Zmiana,

związana z przesłanką, o której mowa w ust. 1 pkt 4, zostanie wykonana na następujących zasadach: 1) zmiana może

odnosić się (warunki do spełnienia łącznie): a) do części wynagrodzenia za robociznę wypłacanego pracownikom po

dniu wejścia w życie przepisów zmieniających zasady gromadzenia i wysokości wpłat do pracowniczych planów

kapitałowych, b) do umów o pracę lub zlecenia z pracownikami realizującymi prace w zakresie umowy, a zmiana kwoty

odpowiadać będzie zmianie kosztu Wykonawcy odpowiadającemu zakresowi zmian prawa, wyłącznie w części

wynagrodzenia pracowników w jakim wykonują oni prace bezpośrednio związane z realizacją przedmiotu umowy, 2)

zmiana zostanie wprowadzona na wniosek Wykonawcy zawierający kwotę proponowanej zmiany z uzasadnianiem i jej

wyliczeniem lub na wniosek Zamawiającego, 3) zmiana dotyczyć będzie wynagrodzeń za okres od dnia wpływu wniosku,

o którym mowa w pkt 2 lub od dnia wejścia w życie przepisów, na podstawie których dokonuje się zmiany zasad

gromadzenia i wysokości wpłat do pracowniczych planów kapitałowych, jeśli data wejścia w życie przepisów jest datą

późniejszą, 4) Wykonawca wraz

​z wnioskiem o zmianę wynagrodzenia zobowiązany jest do przedstawienia Zamawiającemu dowodów określających

poziom zmian: a) opis zmian w zakresie zasad gromadzenia i wysokości wpłat do pracowniczych planów kapitałowych

oraz wyliczenie poziomu wzrostu tych wpłat w oparciu o: wykaz pracowników (wykaz pracowników zatrudnionych przez

Wykonawcę musi odpowiadać wykazowi, o którym mowa w § 4 ust. 8), datę zmiany wysokości wpłat. Data musi

obejmować okres realizacji umowy, procentową wysokość wpłaty i kwotę wpłaty przed zmianą, procentową wysokość

wpłaty i kwotę wpłaty po zmianie, b) zestawienie wynagrodzeń (zarówno przed jak i po zmianie) pracowników

świadczących usługi (wykaz pracowników zatrudnionych przez Wykonawcę musi odpowiadać wykazowi, o którym

mowa w § 4 ust. 8, wraz z kwotami wpłat do pracowniczych planów kapitałowych w części finansowanej przez

Wykonawcę, z określeniem zakresu (części etatu), w jakim wykonują oni prace bezpośrednio związane z realizacją

przedmiotu umowy oraz części wynagrodzenia odpowiadającej temu zakresowi. (ust. 7) Zmiana umowy, związana z

przesłanką, o której mowa w ust. 2, zostanie wykonana na następujących zasadach: 1) stronom będzie przysługiwało

prawo do zmiany wynagrodzenia, jeżeli wykażą, że zmiany te będą miały wpływ na koszty wykonania przedmiotu

zamówienia, 2) zmiana wysokości należnego Wykonawcy wynagrodzenia będzie dotyczyła tylko tych cen materiałów lub

kosztów, jakie poniesie Wykonawca w związku z wykonywaniem umowy - zakres materiałów, które będą użyte do

realizacji umowy, określa dokumentacja techniczna, 3) każda zmiana wysokości wynagrodzenia wymaga złożenia przez

stronę wniosku, który powinien zawierać: a) uzasadnienie konieczności wprowadzenia zmian w wynagrodzeniu

Wykonawcy wraz ze szczegółowym opisem proponowanych zmian i harmonogramem ich wykonania, b) szczegółową

kalkulację i symulację wzrostu lub obniżenia kosztów mających wpływ na wysokość wynagrodzenia, c) dokumenty, które

potwierdzają dane zawarte we wniosku, 2) wynagrodzenie ulegnie waloryzacji w oparciu o wskaźnik zmiany cen

produkcji budowlano - montażowej publikowany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego i ogłaszany w

Dzienniku Urzędowym RP, zwany dalej „wskaźnikiem", 3) procent waloryzacji będzie średnią arytmetyczną ostatnich

dwóch opublikowanych -przed złożeniem wniosku - wskaźników kwartalnych, 4) zmiana może nastąpić, jeżeli wzrost lub

spadek procenta waloryzacji, o którym mowa w pkt 5, przekracza 2 punkty procentowe, 5) waloryzacja wynagrodzenia

może nastąpić dwa razy w roku, przy czym pierwsza waloryzacja może nastąpić nie wcześniej niż po 6 miesiącach od

daty podpisania umowy, 6) waloryzacja wynagrodzenia dotyczyć będzie zakresu materiałów i kosztów, które nie zostały

ujęte w protokołach odbioru robót do momentu złożenia wniosku, 7) waloryzacja wynagrodzenia będzie dokonywana na

podstawie kosztów podanych w kosztorysach, o których mowa w § 1 ust. 6 pkt 1, a pozostałych do odebrania jako suma:

a) materiały x procent waloryzacji, b) sprzęt + koszty pośrednie (od sprzętu) x procent waloryzacji. Zgodnie z ust. 8

sumaryczna wartość zmiany wynagrodzenia Wykonawcy, wynikająca z zasad waloryzacji, o których mowa w ust. 1-7,

nie może przekroczyć 5 % wynagrodzenia brutto określonego pierwotnie w § 2 ust. 2.

Izba ustaliła także, co wynika z dokumentu pn. „Wniosek o wszczęcie postępowania

​w sprawie udzielenia zamówienia”, załączonego przez zamawiającego do akt sprawy, iż dokonał on ustalenia wartości

zamówienia w dniu: 23.02.2023 r., 24.02.2023 r., 17.04.2023 r. na podstawie kosztorysu inwestorskiego - pkt 4 ww.

Wniosku. Dalej, w pkt 5 wskazano, że kwota przeznaczona na finansowanie zamówienia wynosi netto: 12 805 059,85 zł./

brutto 15 750 223,61 zł., do realizacji w roku 2023 w udziale IAS Rzeszów: 2 952 157,00zł. brutto, do realizacji w roku

2024 w udziale IAS Rzeszów: 6 916 036,00 zł. brutto, do realizacji w roku 2025 w udziale IAS Rzeszów: 5 882 030,61 zł.

brutto. W pkt 7 znalazła się informacja, że środki na realizację zamówienia: zostały ujęte w planie rzeczowym na rok

2023 w kwocie 1 015 157,00 zł./ nie ujęte w planie - lata 2023-2025 kwota 14 735 066,61 zł.

Do przedmiotowego wniosku załączono także dwa aneksy. Aneks 1 został zatwierdzony do realizacji 26 lipca

2023 r. W pkt 4 tego dokumentu ustalono, że szacunkowa wartość zamówienia netto wynosi: 20 014 407,08 zł, co

stanowi w przeliczeniu na kwotę brutto: 24 617 720,71 zł. w tym udział IAS Rzeszów 64,54% tj. 12 917 298,33 zł netto tj.

15 888 276,95 zł brutto. Kwota przeznaczona na realizację zamówienia na podstawie zaakceptowanego W KI: netto

wynosi: 19 840 501,78 zł, co stanowi w przeliczeniu na kwotę brutto: 24 403 817,19 zł,

​w tym udział IAS Rzeszów 64,54% tj. 12 805 059,85 zł netto tj. 15 750 223,61 zł brutto. W pkt 5 Wniosku podano, że

kwota przeznaczona na finansowanie zamówienia netto 12 805 059,85 zł./ brutto 15 750 223,61 zł. w tym: do realizacji w

roku 2023 w udziale IAS Rzeszów: 2 952 157,00zł brutto, do realizacji w roku 2024 w udziale IAS Rzeszów: 6 916

036,00 zł brutto, do realizacji

​w roku 2025 w udziale IAS Rzeszów: 5 882 030,61zł brutto. Zgodnie z informacją zamieszczoną w pkt 7 środki na

realizację zamówienia: ujęte w planie rzeczowym na rok 2023 w kwocie 1 015 157,00 zł. oraz, nie ujęte w planie na lata

2023-2025 w kwocie 14 735 066,61 zł.

W aneksie 2, zatwierdzonym 16 sierpnia 2023 r. w pkt 4 powtórzono informacje zawarte

​w analogicznym miejscu Aneksu nr 1. Z kolei w pkt 5 wskazano, że kwota przeznaczona

​na finansowanie zamówienia wynosi netto 13 519 264,11 zł./ brutto 16 628 694,86 zł., do realizacji w roku 2023 w udziale

IAS Rzeszów: 2 952 157,00 zł. brutto, do realizacji w roku 2024 w udziale IAS Rzeszów: 7 649 199,64 zł. brutto, do

realizacji w roku 2025 w udziale IAS Rzeszów: 6 027 338,22zł. brutto. W pkt 7 wskazano, że środki na realizację

zamówienia: zostały ujęte

​w planie rzeczowym na rok 2023 w kwocie 1 015 157,00 zł./ nie zostały ujęte na lata 2023-2025 w kwocie 15 613 537,86

zł.

Izba ustaliła ponadto, że brak jest analogicznych dokumentów dotyczących pozostałych zamawiających (OPGK

Rzeszów S.A. z siedzibą w Rzeszowie, Totalizator Sportowy

​S p. z o.o. z siedzibą w Warszawie), wskazujących jakie kwoty przeznaczyli na sfinansowanie zamówienia oraz

zabezpieczyli w swoim budżecie.

Ponadto ustalono, że zamawiający zgodnie z art. 222 ust. 4 ustawy Pzp, najpóźniej przed otwarciem ofert,

udostępnił na stronie internetowej prowadzonego postępowania informację

​o kwocie brutto, jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia: 24 403 817,19 zł. brutto. Odwołujący złożył w

postępowaniu najniższą ofertę w kwocie 25 764 944,00 zł. brutto,

​a więc o 1 361 126,81 zł. brutto wyższą niż kwota, którą zamawiający zamierzał przeznaczyć

​na sfinansowanie zamówienia.

Izba ustaliła także, że zamawiający już wcześniej, pismem z 18 sierpnia 2023 r., poinformował o unieważnieniu

postępowania na podstawie art. 255 pkt 3 ustawy Pzp wskazując, że oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą

zamawiający zamierza przeznaczyć

​na sfinansowanie zamówienia i brak jest możliwości zwiększenia tej kwoty. Odwołujący wniósł

​w dniu 28 sierpnia 2023 r. odwołanie od ww. czynności unieważnienia postępowania, zarzucając w szczególności, że

unieważnienie postępowania było niezasadne i bezpodstawne,

​a zamawiający mógł zwiększyć kwotę na sfinansowanie zamówienia do ceny najkorzystniejszej oferty, zamawiający nie

zweryfikował możliwości zwiększenia tej kwoty i nie wykazał braku możliwości jej zwiększenia, jak również zarzucając

zaniżenie kwoty, którą zamawiający zamierzał przeznaczyć na realizację zamówienia w odniesieniu do rzeczywistej

wartości zamówienia. Zamawiający pismem z 6 września 2023 r. dokonał unieważnienia czynności unieważnienia

postępowania, a następnie w odpowiedzi na odwołanie z dnia 8 września 2023 r. wskazał,

​że w związku z argumentami odwołującego zawartymi w odwołaniu, zamawiający w całości uwzględnił zarzuty, o

których mowa w pkt 2 odwołania (zaniechanie uzasadnienia faktycznego czynności unieważnienia postępowania, z

uwagi na brak uzasadnienia faktycznego odnośnie podjęcia działań mających na celu zweryfikowanie możliwości

zwiększenia kwoty, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia), dokonując unieważnienia

czynności unieważnienia postępowania, pismem z dnia 6 września 2023 r. Zamawiający wskazał, że mając na uwadze

nadrzędną zasadę dotyczącą wszelkiego rodzaju czynności podejmowanych przez zamawiającego w toku

postępowania o udzielenie zamówienia publicznego tj. zgodności

​z przepisami ustawy zamawiający, z uwagi na brak wskazania dokładnych okoliczności faktycznych uzasadniających

dokonanie czynności unieważnienia postępowania, dokonał jej unieważnienia. W związku z powyższym, Krajowa Izba

Odwoławcza postanowieniem z dnia

​11 września 2023 r. w sprawie sygn. akt 2543/23, umorzyła postępowanie.

W dniu 14 września 2023 r. zamawiający ponownie unieważnił postępowanie o udzielenie zamówienia

publicznego, uzasadniając swoją czynność tym, że oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą zamawiający

zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia i brak jest możliwości zwiększenia tej kwoty do ceny

najkorzystniejszej oferty. W uzasadnieniu faktycznym wskazał, że w dniu 4 maja 2023 r. zamawiający wszczął

postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, przekazując ogłoszenie o zamówieniu Urzędowi Publikacji Unii

Europejskiej celem publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Na podstawie art. 38 ustawy Pzp, przedmiotowe

postępowanie prowadzone jest wspólnie przez nw. zamawiających: 1) Izba Administracji Skarbowej w Rzeszowie z

udziałem procentowym w finansowaniu zamówienia wynoszącym: 64,54%; 2) OPGK RZESZÓW Spółka Akcyjna z

siedzibą w Rzeszowie- z udziałem procentowym w finansowaniu zamówienia wynoszącym: 28,79%; 3) Totalizator

Sportowy

​S p. z o.o. z siedzibą w Warszawie- z udziałem procentowym w finansowaniu zamówienia wynoszącym: 6,67%, w

imieniu i na rzecz których działa, na mocy porozumienia zawartego

​w trybie ustawy Pzp: Izba Administracji Skarbowej w Rzeszowie.

Dalej zamawiający wskazał, że na sfinansowanie przedmiotu zamówienia zamawiający zamierzał przeznaczyć

kwotę 24 403 817,19 zł. brutto. Spośród złożonych ofert najniższa cena oferty to 25 764 944,00 zł. brutto. Cena ta

przewyższała kwotę, którą zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia o 1 316 126,81 zł. brutto i

brak jest możliwości zwiększenia tej kwoty do ceny najkorzystniejszej oferty przez wszystkich wspólnych

zamawiających. Przed czynnością unieważnienia postępowania z dnia 18 sierpnia 2023 r., Izba Administracji Skarbowej

w Rzeszowie, odpowiedzialna za prowadzenie postępowania w imieniu wszystkich zamawiających, zwróciła się do

pozostałych tj. OPGK Rzeszów S.A. oraz Totalizatora Sportowego Sp. z o.o., o możliwość zwiększenia finansowania

zamówienia.

Zamawiający - Izba Administracji Skarbowej w Rzeszowie podjęła próbę zwiększenia kwoty przeznaczonej na

sfinansowanie zamówienia, zgodnie z jej udziałem w finansowaniu. Kwota przeznaczona na sfinansowanie zamówienia

została zabezpieczona na podstawie zatwierdzonej przez dysponenta środków (Ministerstwa Finansów) wartości

kosztorysowej inwestycji, z zastrzeżeniem, że łączna kwota środków z budżetu państwa na realizację zadania, nie może

być wyższa niż wartość kosztorysowa inwestycji, określona przy rozpoczęciu jej realizacji. Aneksem nr 2 z dnia 16

sierpnia 2023 r. do wniosku o wszczęcie postępowania

​w sprawie udzielenia zamówienia, wystąpiono z wnioskiem o zwiększenie kwoty przeznaczonej na sfinansowanie

zamówienia do ceny oferty najkorzystniejszej spośród złożonych ofert

​w postępowaniu. Główny Księgowy Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie, wskazał jednak, iż środki potrzebne na

realizację zamówienia w bieżącym roku budżetowym ujęte są w planie finansowym Izby w kwocie 1 015 157,00 zł. brutto,

a wnioskowana kwota wskazana w aneksie przekracza wartość kosztorysową inwestycji zaakceptowaną przez Ministra

Finansów. Mając na uwadze powyższe, a także w wyniku informacji przekazanych przez każdego z zamawiających,

dotyczących braku możliwości zwiększenia kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia, w dniu 17 sierpnia 2023

r. Komisja przetargowa (w skład, której wchodzą przedstawiciele wspólnych zamawiających) przedstawiła kierownikowi

Zamawiającego Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie propozycję unieważnienia postępowania na

podstawie art. 255 pkt 3 ustawy Pzp, w związku z tym, że cena najniższej oferty złożonej w postępowaniu przewyższa

kwotę, jaką zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia i brak jest możliwości zwiększenia tej

kwoty. W związku z powyższym, zawiadomieniem z dnia 18 sierpnia 2023 r. poinformowano wykonawców o

unieważnieniu postępowania, publikując jednocześnie zawiadomienie o unieważnieniu postępowania na stronie

internetowej prowadzonego postępowania.

W wyniku złożonego przez jednego z wykonawców odwołania od czynności unieważnienia postępowania,

pismem z dnia 6 września 2023 r., zamawiający dokonał unieważnienia czynności unieważnienia postępowania, z uwagi

na uwzględnienie przez zamawiającego zarzutu dotyczącego braku wskazania dokładnych okoliczności faktycznych

uzasadniających dokonanie czynności unieważnienia postępowania. W dniu 6 września 2023 r. na spotkaniu wspólnych

zamawiających, mającym na celu ponowne zbadanie możliwości zwiększenia kwoty

​na sfinansowanie przedmiotowego zamówienia, zamawiający - Izba Administracji Skarbowej

​w Rzeszowie podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w zakresie braku możliwości zwiększenia kwoty na

sfinansowanie zamówienia zgodnie z przypadającym udziałem.

​W nawiązaniu do ww. spotkania, w dniu 8 września 2023 r. zamawiający - OPGK Rzeszów S.A. poinformował o braku

możliwości przeznaczenia dodatkowych środków, powyżej pierwotnie zabezpieczonych na sfinansowanie zamówienia.

Również Zamawiający Totalizator Sportowy

​Sp. z o.o., w dniu 13 września 2023 r. poinformował o braku możliwości zwiększenia środków

​na sfinansowanie zamówienia, powyżej środków pierwotnie zabezpieczonych na ten cel.

Końcowo zamawiający wyjaśnił, iż każdy ze wspólnych zamawiających posiada status zamawiającego w myśl

przepisów art. 38 ust. 5 ustawy Pzp. Każdy z nich posiada samodzielność finansową i podejmuje autonomiczne decyzje.

Brak zgody na zwiększenie kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia, chociażby jednego ze wspólnych

zamawiających, determinuje konieczność jego unieważnienia.

Ponadto zamawiający wskazał, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem ewentualne zwiększenie kwoty, którą

zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia

​do ceny najkorzystniejszej oferty jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem zamawiającego. Decyzję o unieważnieniu

postępowania na podstawie art. 255 pkt 3 ustawy Pzp zamawiający podejmuje w pewnych, określonych warunkach

rynkowych i w granicach wyznaczonych przez siebie możliwości finansowych (wyroki z dnia 14 marca 2014 r. KIO

392/14, z dnia 16 sierpnia 2016 r. KIO 1384/16, KIO 1401/16, KIO 1402/16, KIO 1413/16, z dnia 26 września 2017 r. KIO

1878/17, z dnia 6 grudnia 2017 r. KIO 2451/17, z dnia 29 sierpnia 2019 r. KIO 1593/19, z dnia 2 sierpnia 2021 r. KIO

1957/21).

Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, stanowiska stron oraz zakres zarzutów

podnoszonych w odwołaniach Izba uznała, że odwołanie zasługiwało

​na uwzględnienie, rację ma bowiem odwołujący wskazując, że zamawiający nie wykazał w sposób dostateczny, że nie

istnieje obiektywna możliwość zwiększenia kwoty na sfinansowanie zamówienia do ceny najkorzystniejszej oferty oraz

nie wykazał, że każdy z zamawiających,

​w swoim zakresie, dołożył staranności w znalezieniu środków w ramach czy to swoich udziałów, czy też w innych

proporcjach, w zależności od posiadanych przez te podmioty możliwości finansowych.

Na wstępie należy przypomnieć treść przepisów, które znajdą zastosowanie w niniejszej sprawie. I tak, stosownie

do art. 255 pkt 3 ustawy Pzp, zamawiający unieważnia postępowanie

​o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub koszt najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę,

którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę

kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty.

Z kolei w myśl art. 260 ust.1 ustawy Pzp o unieważnieniu postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający

zawiadamia równocześnie wykonawców, którzy złożyli oferty lub wnioski

​o dopuszczenie do udziału w postępowaniu lub zostali zaproszeni do negocjacji - podając uzasadnienie faktyczne i

prawne.

Zgodnie z art. 28 ustawy Pzp, zamawiający przed wszczęciem postępowania dokonuje szacowania wartości

przedmiotu zamówienia. Podstawą ustalenia wartości zamówienia jest całkowite szacunkowe wynagrodzenie

wykonawcy, bez podatku od towarów i usług, ustalone przez zamawiającego z należytą starannością. Zamawiający,

najpóźniej przed otwarciem ofert, udostępnia na stronie internetowej prowadzonego postępowania informację o kwocie,

jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia (art. 222 ust. 4 ustawy Pzp).

Pierwsza z cytowanych regulacji określa, że zamawiający ma prawo unieważnić postępowanie na podstawie art.

255 pkt 3 ustawy Pzp w przypadku, gdy cena lub koszt najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną przekracza

kwotę przeznaczoną

na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej

oferty. Izba podziela wprawdzie tezy z orzeczeń przywołanych przez zamawiającego wskazujące, iż ewentualne

zwiększenie kwoty, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia do ceny najkorzystniejszej

oferty jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem zamawiającego. Podkreślić należy jednak, że przed podjęciem ostatecznej

decyzji w tej kwestii tj. unieważnieniem postępowania na podstawie omawianej przesłanki, zamawiający powinien ustalić,

czy możliwe jest zwiększenie kwoty, którą zamierzał przeznaczyć na realizację zamówienia. Wniosek ten wynika z

występującego w komentowanym przepisie zastrzeżenia „chyba że”. Unieważnienie postępowania na podstawie tego

przepisu powinno być zatem poprzedzone ustaleniem możliwości zwiększenia kwoty przeznaczonej na realizację

zamówienia, którą pierwotnie zamawiający zamierzał przeznaczyć na realizację zamówienia

i którą podał bezpośrednio przed otwarciem ofert. Zamawiający powinien zatem najpierw zweryfikować swoje możliwości

w tym zakresie, biorąc pod uwagę charakter i okoliczności udzielanego zamówienia oraz uwzględniając wiążące go

przepisy, obowiązki związane

z wykonywaną działalnością oraz zasady dotyczące gospodarowania finansami publicznymi.

Izba pragnie w tym miejscu zaznaczyć, że w pełni podziela pogląd, wyrażony

​w przywoływanym przez odwołującego wyroku z 23 października 2017 r., sygn. akt KIO 2093/17, w którym Izba

przedstawiła swoje stanowisko dotyczące tego w jaki sposób należy odczytywać przesłanki określone w art. 255 pkt 3

ustawy Pzp (dawniej art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp z 2004 r.). W myśl wskazanego przepisu, będącego podstawą

czynności unieważnienia przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia, zamawiający unieważnia

postępowanie, jeżeli cena najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą zamawiający

zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny

najkorzystniejszej oferty. Analiza treści przepisu wskazuje, iż jego dyspozycja znajduje zastosowanie w przypadku

kumulatywnego wystąpienia dwóch, wskazanych w nim przesłanek: (1) cena najkorzystniejszej oferty lub cena z

najniższą ceną przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia oraz (2)

zamawiający nie może zwiększyć tej kwoty do ceny najkorzystniejszej oferty. Jak trafnie podkreślono w cytowanym

orzeczeniu, wskazany przepis nie daje zatem zamawiającemu wyłącznego i arbitralnego uprawnienia do decydowania o

tym, czy zwiększyć kwotę, jaką zamierza przeznaczyć

​na sfinansowanie zamówienia, czy też nie. Zamawiający obowiązany jest zbadać, czy istnieje obiektywna możliwość

zwiększenia tej kwoty i dopiero wówczas, w przypadku, gdy wynik badania okaże się negatywny, podjąć decyzję o

unieważnieniu postępowania.

Tylko takie działanie zapewnia, że przestrzegane będą zasady udzielania zamówień publicznych: jawności i

przejrzystości postępowania, a także uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Zamawiający bowiem nie

podejmuje w tym zakresie arbitralnej decyzji, kierując się względami i przesłankami innymi, niż jego możliwości

budżetowe.

Należy w tym miejscu wskazać, że to na zamawiającym, jako podmiocie obowiązanym

​do wykazania zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 255 pkt 3 ustawy Pzp, spoczywał ciężar udowodnienia, iż nie

istnieje po jego stronie obiektywna możliwość zwiększenia kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia.

Oceniając dokumenty zgromadzone w postępowaniu, jak też załączone do pisma procesowego – odpowiedzi na

odwołanie zamawiający, w ocenie Izby, nie udowodnił zasadności podjętej przez siebie decyzji o unieważnieniu

postępowania tj. nie wykazał, że nie istnieje obiektywna możliwość zwiększenia kwoty na sfinansowanie zamówienia do

ceny najkorzystniejszej oferty oraz, że każdy z zamawiających, w swoim zakresie, dołożył staranności w znalezieniu

środków w ramach czy to swoich udziałów, czy też w innych proporcjach,

​w zależności od posiadanych przez te podmioty możliwości finansowych.

Zwrócić należy w tym miejscu uwagę, że w przedmiotowym postępowaniu występuje trzech zamawiających: 1)

Skarb Państwa - Izba Administracji Skarbowej w Rzeszowie, który jak wskazał zamawiający ma udział procentowy w

finansowaniu zamówienia wynoszący 64,54 %,

​2) OPGK RZESZÓW Spółka Akcyjna z udziałem procentowym w finansowaniu zamówienia wynoszącym 28,79 % oraz,

3) Totalizator Sportowy Sp. z o.o. z udziałem procentowym

​w finansowaniu zamówienia wynoszącym 6,67 %. Rozbijając kwotę, brakującą celem sfinansowania najtańszej oferty (1

361 126,81 zł.) na udziały ww. zamawiających w finansowaniu zamówienia, istnieje konieczność zwiększenia

finansowania przez poszczególne podmioty o:

​1) Skarb Państwa - Izba Administracji Skarbowej w Rzeszowie o kwotę 878 471,24 zł. brutto (przy udziale 64,54%), 2)

OPGK RZESZÓW Spółka Akcyjna o kwotę 391 868,41 zł. brutto (przy udziale 28,79%), 3) Totalizator Sportowy Sp. z o.o.

o kwotę 90 787,16 zł brutto (przy udziale 6,67%).

​Jak trafnie dostrzegł odwołujący, niniejsze postępowanie jest już kolejnym, wszczętym w tym samym przedmiocie.

Poprzednie, prowadzone pod numerem: 1801-ILZ.260.62.2022, ogłoszone w Biuletynie Zamówień Publicznych pod

numerem 2022/BZP 00404722 z dnia 21 października 2022 r., również zostało unieważnione w oparciu o przesłankę

opisaną w art. 255 pkt 3 ustawy Pzp ze względu na to, że oferta z najniższą ceną (23 610 963,17 zł.) przewyższała

kwotę, którą zamawiający zamierzał wówczas przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia (15 178 894,63 zł.) i brak było

możliwości zwiększenia tej kwoty. Pomimo tego, ogłaszając obecne postępowanie przetargowe, zamawiający zwiększył

tę kwotę w stosunku do kwoty, jaką zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia aż o 9 224 922,56 zł.

Powyższe pokazuje, że zamawiający posiada zdolności do zwiększenia finansowania zamówienia, gdyż środki

przeznaczone na sfinansowanie zadania zostały w sposób znaczący zwiększone (o ponad połowę w stosunku do

środków przeznaczonych w roku 2022.

Istotna w niniejszej sprawie jest także okoliczność, że jak wskazano w pkt 5 SW Z, termin wykonania przedmiotu

umowy wynosi do 24 m-cy, tj. od dnia podpisania umowy do momentu odbioru oraz uzyskania pozwolenia na

użytkowanie obiektu. Tym samym realizacja przedmiotowej umowy nastąpi w latach 2023 - 2025, przy czym z uwagi na

to, że zamawiający unieważnił postępowanie zaraz po otwarciu ofert, bez przeprowadzenia ich badania i oceny,

z dużym prawdopodobieństwem zakres robót, które zostały by zrealizowane w roku bieżącym, byłby nieznaczny. Duża

część prac budowlanych, przewidzianych do realizacji, zostanie wykonana w latach 2024 - 2025.

Powyższe ma istotne znaczenie wobec tego, że z treści Notatki służbowej z dnia

14 września 2023 r. ze spotkania z dysponentem środków w Ministerstwie Finansów, która miała być podstawą decyzji

zamawiającego - Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie, wynika jedynie, że na chwilę obecną zostały

rozdysponowane wszystkie środki na potrzeby jednostek KAS i nie ma możliwości ich zwiększenia, jednakże jak

stwierdzono „w przypadku pojawienia się oszczędności z innych zadań inwestycyjnych będzie możliwość przesunięcia

dodatkowych środków na zadania IAS w Rzeszowie”. Treść tego dokumentu przeczy tym samym twierdzeniom

zamawiającego, że nie ma możliwości pozyskania środków na sfinansowanie zadania

w szczególności, że jego realizacja w znaczącej części będzie następowała w latach następnych (2024 - 2025).

Dokument ten nie tylko, że nie przeczy możliwości pozyskania finansowania

na lata następne, a z jego treści wynika, że takie możliwości są realne. Zamawiający nie wykazał także, że podejmował

dalsze starania czy też, że prowadził korespondencję w przedmiocie możliwości zwiększenia kwoty, którą będzie mógł

przeznaczyć na to zadanie właśnie w przypadku wygospodarowania określonych oszczędności.

Z akt sprawy nie wynika także jakie środki na sfinansowanie zamówienia zostały przeznaczone przez pozostałe

podmioty tj. OPGK RZESZÓW Spółka Akcyjna oraz Totalizator Sportowy Sp. z o.o., brak jest bowiem jakichkolwiek

dokumentów w tym zakresie. Ponadto nie sposób stwierdzić, że i pozostali zamawiający podjęli jakiekolwiek starania,

mające na celu pozyskanie dodatkowych środków na sfinansowanie zamówienia, nawet w zakresie wynikającym z ich

udziału w finansowaniu tego zamówienia.

Zamawiający powołuje się na pismo OPGK S.A. z dnia 8 września 2023 r. oraz wiadomość mailową Totalizatora

Sportowego Sp. z o.o. z dnia 13 września 2023 r., które to dokumenty miałyby być podstawą do oceny, że pozostali

zamawiający również nie widzieli możliwości przeznaczenia dodatkowych środków na realizację tego zamówienia.

Tymczasem z treści tego pierwszego wynika jedynie, że „obecnie nie może przeznaczyć dodatkowych środków powyżej

obecnie zabezpieczonego limitu”, nie wskazując nawet, jaki jest to limit. Z kolei w wiadomości mailowej, skierowanej do

Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 13 września 2023 r. przez Tomasza Lutak - p.o. Dyrektora Oddziału

Totalizatora Sportowego Sp. z o.o. Odział

​w Rzeszowie stwierdza, że „na chwilę obecną nie uzyskał zgody Zarządu na zwiększenie środków na finansowanie

zadania inwestycyjnego” będącego przedmiotem tego postępowania. Deklaracja taka nie jest jednoznaczna z tym, że

podmiot ten nie ma możliwości zwiększenia swojego udziału w realizacji tego zamierzenia inwestycyjnego. Równie

dobrze złożone oświadczenie może oznaczać, że podmiot ten oczekuje na uzyskanie takiej zgody, jednakże Zarząd nie

podjął w tym przedmiocie żadnej decyzji. Tym samym, wbrew twierdzeniom zamawiającego, zawartym

​w informacji o unieważnieniu postępowania, jak też w piśmie procesowym - nie sposób uznać,

​w oparciu o przedstawione dokumenty, że on sam, jak też pozostałe podmioty podjęły próby zwiększenia kwoty

przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia i, że takie finansowanie nie będzie możliwe w latach następnych, w

zakresie wynikającym ze stopnia zaawansowania prac.

Rację ma także odwołujący wskazując, że zamawiający naruszył także przepisy art. 260 ustawy Pzp, gdyż w

piśmie informującym o unieważnieniu postępowania kwestia braku możliwości zwiększenia kwoty przeznaczonej na

sfinansowanie zamówienia, nie została w żaden sposób uzasadniona ani wyjaśniona, poza lakoniczną informacją o

podstawie prawnej unieważnienia i ograniczeniu się do wskazania kwot widniejących w protokole postępowania. Jak

wynika z przepisu art. 260 ustawy Pzp zamawiający zobowiązany jest podać nie tylko podstawę prawną z przytoczeniem

treści przepisu, lecz w szczególności obwiązany jest do podania uzasadnienia faktycznego, które leżało u podstaw

przyjęcia określonego wskazanym przepisem działania zamawiającego. Niezbędne jest dokładne poinformowanie o

okolicznościach faktycznych, wyczerpujących przesłankę zawartą w powoływanym przepisie. Zamawiający powinien

zatem w zawiadomieniu o unieważnieniu postępowania wskazać, czy podejmował próby zwiększenia środków

przeznaczonych na realizację zamówienia, jakie kroki podjął i czy w ogóle jakieś czynności zostały przez niego

zainicjowane celem zwiększenia kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia. Dopiero takie opisanie powodów

unieważnienia postępowania powinno zakończyć się stwierdzeniem, że zamawiający nie może zwiększyć kwoty, którą

przeznaczył na realizację zamówienia do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty. Kwota, którą zamawiający zamierza

przeznaczyć na realizację zamówienia jest przecież kwotą o charakterze minimalnym. Oznacza to, że zamawiający

może dokonać korekt wydatków w budżecie, dokonując jej zwiększenia.

Mając na uwadze powyższe Izba uznała, że odwołanie zasługiwało na uwzględnienie,

​o czym orzeczono w pkt 1 sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku

​na podstawie art. 574 oraz art. 575 ustawy Pzp, a także w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 i pkt 2 oraz § 7 ust. 1 pkt 1

rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów

postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r.,

poz. 2437 ze zm.).

Przewodniczący:………………………………

Uzasadnienie liczy 72 756 znaków.

Dokument w bazie źródłowej