Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 4 listopada 2022 r., sygn. KIO 2764/22

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 2764/22
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Magdalena Rams

Treść orzeczenia

Sygn. akt KIO 2764/22

WYROK

z dnia 4 listopada 2022 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Magdalena Rams

Protokolant: Aldona Karpińska

po rozpoznaniu na rozprawie z udziałem stron w dniu 2 listopada 2022 r. w Warszawie

odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 20 października 2022

r. przez wykonawcę Wschodni Bank Spółdzielczy w Chełmie,

w postępowaniu prowadzonym przez Gminę Wisznice,

przy udziale wykonawcy Bank Gospodarstwa Krajowego, Warszawa zgłaszającego swoje

przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego,

orzeka:

1. Oddala odwołanie.

2. Kosztami postępowania odwoławczego obciąża wykonawcę Wschodni Bank

Spółdzielczy w Chełmie i:

2.1 zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie:

piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę tytułem wpisu od

odwołania;

2.2 zasądza od wykonawcy Wschodniego Banku Spółdzielczego w Chełmie na rzecz

zamawiającego kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy)

tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika zamawiającego.

Stosownie do art. 579 ust. 1 i art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo

zamówień publicznych (tj.: Dz. U. z 2022 r., poz. 1710 ze zm.) na niniejszy wyrok - w

terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa

Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący: ..............................

Sygn. akt: KIO 2764/22

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2022 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie

wpłynęło odwołanie wykonawcy Wschodni Bank Spółdzielczy (dalej „Odwołujący”)

zarzucając zamawiającemu Gminie Wisznice (dalej „Zamawiający”) naruszenie:

1) art. 16 pkt 1 ustawy Pzp poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób

nieprzejrzysty, a w konsekwencji niezapewniający zachowania uczciwej

konkurencji, w szczególności wskutek arbitralnego przyjęcia, że oferty zawierają

oczywiste omyłki rachunkowe, co w konsekwencji doprowadziło do faktycznej

zmiany treści oferty Banku Gospodarstwa Krajowego z siedzibą w Warszawie i

wyboru jej jako najkorzystniejszej;

2) art. 17 ust. 2 ustawy Pzp poprzez dokonanie wyboru wykonawcy niezgodnie z

przepisami ustawy Pzp w szczególności wskutek zaniechania uzyskania od

wykonawcy rzetelnych i kompleksowych wyjaśnień w sprawie zaoferowanej ceny

realizacji usługi, a tym samym oparcie decyzji w sprawie wyboru oferty na

arbitralnej decyzji Zamawiającego, co doprowadziło do zmiany treści oferty;

3) art. 204 ustawy Pzp poprzez dokonanie wyboru oferty Banku Gospodarstwa

Krajowego z siedzibą w Warszawie, pomimo, iż najkorzystniejsza oferta została

złożona przez Odwołującego - Wschodni Bank Spółdzielczy w Chełmie;

4) art. 223 ust. 1 ustawy Pzp poprzez zaniechanie uzyskania od Banku Gospodarstwa

Krajowego z siedzibą w Warszawie i pozostałych Wykonawców rzetelnych i

kompleksowych wyjaśnień w sprawie złożonej oferty, w szczególności w zakresie

zaproponowanej marży w odniesieniu do ceny ofertowej;

5) art. 223 ust. 2 pkt 2) ustawy Pzp poprzez arbitralne przyjęcie przez Zamawiającego,

że w ofercie złożonej przez Bank Gospodarstwa Krajowego z siedzibą w

Warszawie doszło do oczywistej omyłki rachunkowej w zakresie obliczenia ceny,

a nie oczywistej omyłki pisarskiej w zakresie marży wskazanej w formularzu

ofertowym;

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości, nakazanie Zamawiającemu

unieważnienia decyzji o wyborze najkorzystniejszej oferty i powtórzenia czynności: badania i

oceny ofert oraz wyboru oferty najkorzystniejszej.

W uzasadnieniu przedstawionych zarzutów Odwołujący wskazał, że w dniu 10.10.2022 r.

Zamawiający dokonał wyboru oferty Banku Gospodarstwa Krajowego z siedzibą w

Warszawie (zwanego dalej również „BGK”) w przetargu nieograniczonym pn. „Udzielenie dla

Gminy Wisznice kredytu długoterminowego w wysokości 4.570.000,00 zł” oraz powiadomił o

tej czynności Wykonawców. Natomiast w dniu 23.09.2022 r. dokonano otwarcia złożonych

ofert. W informacji z otwarcia ofert wskazano, że oferta Odwołującego opiewała na kwotę

2.070.777,12 PLN, natomiast oferta Banku Gospodarstwa Krajowego w Warszawie na kwotę

2.089.907,59 PLN. Bazując na powyższych kwotach przyjąć należało, że najkorzystniejszą

ofertę w przedmiotowym postępowaniu złożył Odwołujący. Następnie pismami z dnia

6.10.2022 r. Zamawiający zawiadomił Wykonawców o poprawie omyłki powołując się na art.

223 ust. 2 pkt 2) Prawa zamówień publicznych, a w wyniku poprawy rzekomej omyłki

rachunkowej w formularzu ofertowym za najkorzystniejszą ofertę została uznana nie oferta

Odwołującego, a BGK.

W ocenie Odwołującego, Zamawiający arbitralnie przyjął, że w formularzu ofertowym BGK

doszło do błędu rachunkowego polegającego na wskazaniu błędnej ceny ofertowej w kwocie

2.089.907,59 PLN, podczas gdy w przypadku wskazanej w formularzu ofertowym marży

zdaniem Zamawiającego kwota ta powinna wynosić 2.061.068,68 PLN. W ocenie

Odwołującego nie sposób się z tym zgodzić, a Zamawiający swoim arbitralnym działaniem

doprowadził do zmiany treści oferty i w konsekwencji ceny, co miało decydujący wpływ na

wybór najkorzystniejszej oferty. Podkreślić w tym miejscu należy, że zgodnie z

ugruntowanym orzecznictwem i piśmiennictwem pod pozorem sprostowania oczywistej

omyłki nie można doprowadzić do wytworzenia nowej treści oświadczenia lub wprowadzić

jakiejkolwiek zmiany, która wpłynie na zmianę treści oświadczenia woli. Potwierdza to

również wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2002 r., sygn. akt V Ca

1514/02, z którego wynika, że sprostowanie oczywistej omyłki nie może prowadzić do

zmiany treści oferty, w szczególności nie może polegać na zmianie określonego w ofercie

rozmiaru świadczenia oferenta lub ceny. Z drugiej strony w orzecznictwie i doktrynie

wskazuje się, że jak wynika z przepisu art. 223 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych,

w toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień

dotyczących treści złożonych ofert oraz przedmiotowych środków dowodowych lub innych

składanych dokumentów lub oświadczeń. Jednak wyjaśnienia takie ze swojej istoty muszą

dotyczyć elementów, które budzą wątpliwości zamawiającego i są dla oferty istotne. - por.

wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 19 stycznia 2022 r. sygn. akt KIO 10/22.

Odwołujący wskazał, iż biorąc pod uwagę w szczególności treść formularza ofertowego,

powyższy przepis powinien znaleźć zastosowanie w niniejszej sprawie, ponieważ na

podstawie złożonych dokumentów nie było możliwie ustalenie dlaczego oferent - BGK w

polu marża wskazał 0,74% podczas gdy prawidłową wartością powinno być 0,84%, a marża

stała i niezmienna w całym czasie wykonania umowy stanowi co najmniej accidnetalia

negotii zawieranej umowy. Zdaniem Odwołującego, Zamawiający nie może poprzestać na

własnej interpretacji treści oferty, a winien zadać wykonawcy jasne pytania w tym zakresie.

Ustawodawca wyposażył zamawiającego w instrument wyjaśnienia treści oferty po to, aby

uniknąć subiektywnych założeń i niepotwierdzonych dywagacji, w miejsce obowiązku

pozyskania faktycznej wiedzy co uwzględniono w ofercie, od podmiotu ją sporządzającą. Nie

można także zapomnieć, że w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego biorą

udział podmioty profesjonalne - wykonawcy prowadzący działalność gospodarczą i jednostki

zamawiające wydatkujące środki publiczne w ramach procedury określonej ustawą p.z.p. Nie

tylko od wykonawców należy wymagać zawodowej staranności w przetargu, tożsamy

obowiązek dotyczy jednostek zamawiających. Przy czym dokonanie rzetelnej oceny

złożonych ofert jest także przejawem zachowania zasady uczciwej konkurencji w

postępowaniu, polegającej również na w sumiennym wypełnieniu obowiązków, które na

zamawiającego nakłada ustawodawca w toku przeprowadzenia postępowania, tak aby

właściwie zabezpieczyć interes wszystkich uczestników procesu udzielania zamówień

publicznych. - por. wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 21 marca 2022 r. sygn. akt KIO

543/22.

W ocenie Odwołującego, analizując sposób sporządzania oferty, w odniesieniu do treści

SWZ wskazać należy, że jedynym i decydującym kryterium jakim przy wyborze kierował się

Zamawiający jest cena, a zatem parametr ten był z całą pewnością przez oferenta BGK

wielokrotnie sprawdzany i weryfikowany, dlatego w ocenie Odwołującego to w marży a nie w

cenie został przez Wykonawcę - BGK popełniony błąd i ewentualna korekta winna zmierzać

jedynie do sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej poprzez wskazanie prawidłowej marży

w wysokości 0,84%. Pomyłkę BGK w zakresie wysokości marży potwierdza również

wykonanie działania matematycznego polegające na przeliczeniu terminarza. Zakładając

marżę w wysokości 0,84% uzyskujemy koszt oferty odpowiadający wartości pierwotnie

wskazanej przez oferenta w formularzu ofertowym.

Odwołujący podkreślił, że marża banku stanowi parametr dowolny ustalany indywidualnie

przez dany podmiot i w przypadku Odwołującego wynosiła 0,77%, natomiast w przypadku

drugiego z oferentów Banku PKO BP S.A. z siedzibą w Warszawie wynosiła 0,86%. Zatem w

przypadku wskazania przez oferenta BGK marża ta wynosiłaby 0,84% i mieściła się

pomiędzy najniższą marżą zaproponowaną przez Odwołującego, a najwyższą

zaproponowaną przez Bank PKO BP S.A. w Warszawie. Z dokumentów postępowania w

żaden sposób nie wynika dlaczego Zamawiający, przyjął że błąd w formularzu ofertowym

został popełniony w cenie, a nie w marży.

W tym miejscu zaznaczyć należy także, że w innym postępowaniu w którym uczestniczył

Odwołujący w analogicznej sytuacji Zamawiający postępując profesjonalnie w pierwszej

kolejności na podstawie art. 223 ust. 1 ustawy Pzp wezwał wykonawców do złożenia

wyjaśnień treści złożonej oferty, celem ustalenia sposobu obliczenia ceny oferty, według

tabeli, stanowiącej załącznik do wezwania i dopiero po złożeniu takich wyjaśnień dokonał

wyboru najkorzystniejszej oferty. W niniejszej sprawie Zamawiający tego nie uczynił

podejmując arbitralną decyzję o dokonaniu sprostowania rzekomej oczywistej omyłki

rachunkowej, podczas gdy w rzeczywistości oczywista omyłka musi mieć charakter

proceduralno - techniczny, a nie merytoryczny, a poprawienie oczywistej omyłki rachunkowej

nie może prowadzić do wytworzenia nowej treści oświadczenia woli.

W ocenie Odwołującego, w przedmiotowej sprawie doszło zatem do sytuacji, w której

Zamawiający z jednej strony niejako „narzucił” Wykonawcy - BGK sposób interpretacji

złożonego przez Wykonawcę oświadczenia woli dokonując modyfikacji ceny na cenę

bardziej korzystną dla siebie, z drugiej strony arbitralne obniżenie ceny przez

Zamawiającego jest dla Wykonawcy korzystne gdyż, prowadzi do wyboru jego oferty jako

najkorzystniejszej. W ocenie Odwołującego przyjęcie takiej praktyki za prawidłową

prowadziłoby do świadomego wskazywania przez oferentów zaniżonej marży w celu

zwiększenia szans uzyskania korzystnego rozstrzygnięcia przetargu, co prowadziłoby do

naruszenia zasad uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców. Odwołujący

wskazał, że istotą oczywistej omyłki rachunkowej jest to, że nie budzi wątpliwości, na czym

polegała i w jaki sposób należy ją poprawić, natomiast w omawianej sprawie biorąc pod

uwagę treść złożonego formularza ofertowego przez oferenta BGK zachodzi co najmniej

wątpliwość gdzie został popełniony błąd tj. czy w cenie ofertowej czy we wskazanej w

formularzu oferty marży, a zatem nie mamy tutaj do czynienia z oczywistą omyłką

rachunkową lub pisarską. W doktrynie wskazuje się, że oczywistość omyłek rachunkowych

związana jest z popełnianiem błędów w działaniach matematycznych, jednak nie można

mówić o oczywistości w przypadku podania wadliwych stawek lub ilości (J. Pieróg, Prawo

zamówień publicznych, Legalis 2021, kom. do art. 223) - por. M. Sieradzka, Prawo

zamówień publicznych. Komentarz, C. H. Beck 2022. W orzecznictwie podkreśla się także,

że zamawiający nie może automatycznie przyjmować każdej rozbieżności za oczywistą

omyłkę rachunkową, gdyż powinien ocenić, czy istotą stwierdzonej rozbieżności stanowi

rzeczywiście niezamierzony błąd w działaniach na liczbach - por. wyrok Krajowej Izby

Odwoławczej z dnia 12 lutego 2016 r. sygn. akt KIO 124/16. W okolicznościach niniejszej

sprawy w ocenie Odwołującego nie mamy zatem do czynienia z oczywistą omyłką

rachunkową, tak jak przyjął Zamawiający.

Izba ustaliła co następuje:

Izba ustaliła, że Zamawiający prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego

pn.: „Udzielenie dla Gminy Wisznice kredytu długoterminowego w wysokości 4 570 000,00

zł”.

Izba ustaliła, że w Rozdziale XVIII Zamawiający określił sposób obliczenia ceny.

Zamawiający wskazał:

1. Cenę oferty stanowi koszt obsługi kredytu wyliczony dla okresu kredytowania.

2. Całkowity koszt obsługi kredytu dla okresu kredytowania stanowi jego

oprocentowanie (wysokość odsetek od kredytu w okresie kredytowania ) na

które składają się:

WIBOR 1M (dla celów oceny ofert przyjmuje się, że WIBOR 1M wynosi 6,80 %)

marża wykonawcy niezmienna w całym okresie kredytowania.

Stawka oprocentowania podawana jest i liczona w skali roku.

Izba ustaliła, że w z załączeniu nr 1 do SWZ - Formularz ofert, Zamawiający wymagał

złożenia następującego oświadczenia przez wykonawców: „Oferujemy udzielenie kredytu

długoterminowego na zasadach określonych w specyfikacji warunków zamówienia przetargu

nieograniczonego: za następującą cenę (całkowity koszt obsługi kredytu):

........................................................zł, słownie: .................. złotych, marża wykonawcy

wynosi: .............................. %. Oświadczam/my, że marża wykonawcy przyjęta do

wyliczenia ceny naszej oferty, jest wielkością stałą i nie ulegnie zmianie przez cały czas

trwania umowy.”

Izba ustaliła, że w postępowaniu zostały złożone następujące oferty:

Udzielenie dla Gminy Wisznice kredytu długoterminowego w wysokości 4 570 000,00 zł.

Nr

Nazwa (firma) i adres Wykonawcy

Nazwa kryterium

Wartość

1 BANK GOSPODARSTWA

Cena

2 089 907,59 PLN

KRAJOWEGO, Aleje Jerozolimskie 7,

00-955 Warszawa

Region Lubelski

Ul. Spokojna 2, 20-074 Lublin

NIP: PL 5250012372

WSCHODNI BANK SPÓŁDZIELCZY

W CHEŁMIE, ul. 1 Pułku

2 Szwoleżerów 9, 22-100 Chełm

Cena

2 070 777,12 PLN

Cena

2 096 895,09 PLN

NIP: PL 5631094361

POWSZECHNA KASA

OSZCZĘDNOŚCI BANK POLSKI S.A

Północno - Wschodni Regionalny

Oddział Korporacyjny w Białymstoku

3 Regionalne Centrum Korporacyjne w

Siedlcach

ul. Piłsudskiego 74, 08-110 Siedlce

NIP: PL 5250007738

Izba ustaliła, że kwota jaką Zamawiający zamierzał przeznaczyć na realizację zamówienia to

2 150 000 zł.

Izba ustaliła, że pismem z dnia 6 października 2022 r. Zamawiający zawiadomił

Przystępującego BGK o poprawie omyłki powołując się na art. 223 ust. 2 pkt 2 Prawa

zamówień publicznych. Zamawiający wskazał, że zgodnie z art. 223 ust. 2 pkt 2 PZP w

ofercie została poprawiona oczywista omyłka rachunkowa w zakresie podanej ceny

(całkowitego kosztu obsługi kredytu), polegająca na błędnym obliczeniu ceny przy

określonym w SWZ zapisach sposobu obliczenia ceny i wskaźniku WIBOR1M (w wysokości

6,80 %) i podanej w formularzu oferty marży:

W formularzu ofertowym było: Oferujemy udzielenie kredytu długoterminowego na zasadach

określonych w specyfikacji warunków zamówienia przetargu nieograniczonego: za

następującą cenę (całkowity koszt obsługi kredytu): 2 089 907,59 zł, słownie: dwa miliony

osiemdziesiąt dziewięć tysięcy dziewięć siedem złotych 59/100 ,

marża wykonawcy wynosi: 0,74 %,

Po poprawieniu przez Zamawiającego:

W formularzu ofertowym jest: Oferujemy udzielenie kredytu długoterminowego na zasadach

określonych w specyfikacji warunków zamówienia przetargu nieograniczonego: za

następującą cenę (całkowity koszt obsługi kredytu): 2 061 068,68 zł, słownie: dwa miliony

sześćdziesiąt jeden tysięcy sześćdziesiąt osiem złotych 68/100,

marża wykonawcy wynosi: 0,74 %.

Izba ustaliła, że Zamawiający w dniu 10 października 2022 r. poinformował wykonawców o

wynikach postępowania. Za najkorzystniejszą została uznana oferta Przystępującego BGK.

Izba zważyła co następuje:

W ocenie Izby zarzuty podniesione w odwołaniu okazały się niezasadne, co skutkowało

oddaleniem odwołania.

Wskazać należy na wstępie, że zgodnie z art. 223 ust. 2 ustawy Pzp, Zamawiający poprawia

w ofercie: (1) oczywiste omyłki pisarki; (2) oczywiste omyłki rachunkowe, z uwzględnieniem

konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek; (3) inne omyłki polegające na

niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści

oferty, niezwłocznie zawiadamiając o tym wykonawcę, którego oferta została poprawiona.

Wskazać należy dalej, że poprawienie przez Zamawiającego oczywistych omyłek

rachunkowych, z uwzględnieniem konsekwencji dokonanych poprawek to możliwość korekty

nieprawidłowych działań matematycznych wykonanych przez wykonawcę. Chodzi tu między

innymi o poprawienie wyniku błędnego pomnożenia określonych składników wskazanych w

ofercie. Omyłka rachunkowa musi mieć charakter oczywisty i nie budzący wątpliwości, a

możliwość jej ustalenia widoczna jest bez możliwości wystąpienia innej opcji.

W ocenie Izby, w analizowanym stanie faktycznym mamy do czynienia właśnie z oczywistą

omyłką rachunkową Przystępującego BGK. Zamawiający poprawnie dokonał korekty w

ofercie wykonawcy.

Zdaniem Izby okolicznością bezsporną w sprawie jest to, że w SWZ Zamawiający określił

sposób obliczenia ceny za realizację zamówienia. Zamawiający wskazał, że cenę stanowi

koszt obsługi kredytu wyliczony dla okresu kredytowania. Jednocześnie Zamawiający w

sposób jednoznaczny zdefiniował całkowity koszt obsługi kredytu dla okresu kredytowania

wskazując, że składają się na niego dwa stałe elementy: oprocentowanie (wysokość odsetek

od kredytu w okresie kredytowania) WIBOR określony sztywno przez Zamawiającego w

SWZ oraz marża wskazana przez wykonawcę w formularzu oferty, która pozostaje

niezmienna w całym okresie kredytowania. Tym samym, aby określić końcową cenę za

realizację zamówienia w formularzu oferty wykonawca musiał obliczyć koszt obsługi kredytu

w okresie kredytowania w oparciu o dwa elementy jednoznacznie wskazane w SWZ/ofercie

wykonawcy. Okolicznością bezsporną jest to, że Przystępujący BGK w formularzu oferty

określił wysokość marży na poziomie 0,74%. Dokonując obliczeń, zdaniem Izby, wykonawca

popełnił błąd rachunkowy, wskazany przez Zmawiającego w piśmie z dnia 6 października

2022 r. i wykazany przez Zamawiającego w szczegółowym harmonogramie spłat rat

kredytu.

Izba podkreśla, że ustawodawca w art. 223 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp wprost upoważnił

zamawiających do uwzględnienia w ofercie skutków korekty błędów rachunkowych

popełnionych przez wykonawców. W analizowanym stanie faktyczny, czynność

Zamawiającego dokonana w dniu 6 października 2022 r. stanowiła właśnie realizację

uprawienia Zamawiającego z art. 223 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp. Jak Izba wskazał powyżej,

cena za realizację zamówienia została określona przez Zamawiającego jako całkowity koszt

obsługi kredyty, na który składały się dwa elementy wskazane w Rozdziale XVIII SWZ tj.

WIBOR 1M i stawka marży. W pkt 13 Zamawiający wyraźnie wskazał, że „wyklucza się

pobieranie przez wykonawcę jakichkolwiek dodatkowych prowizji i opłat z tytułu rozpatrzenia,

uruchomienia i obsługi kredytu, jedyny koszt stanowi jego oprocentowanie oraz prowizja od

udzielonego kredytu”. Stawka WIBOR była sztywno określona przez Zamawiającego.

Stawka marży była określona przez każdego wykonawcy w formularzu oferty. Sposób więc w

jaki Zamawiający określił metodę obliczenia ceny skutkował tym, że istniał tylko jeden

możliwy wynik działania arytmetycznego stanowiący wartość końcowa jaką wykonawca

winien wskazać w formularzu oferty jako cena za realizację zamówienia.

W ocenie Izby z postanowień SWZ w sposób jednoznaczny wynikał sposób obliczenia ceny.

Zamawiający prawidłowo skorygował więc omyłkę rachunkową Przystępującego BGK.

Korekta ta była dokonana na podstawie informacji zwartych w ofercie wykonawcy i SWZ.

Izba nie podziela stanowiska Odwołującego, że Zamawiający dokonał arbitralnej i

nieuprawnionej zmiany treści oferty Przystępującego. Działanie Zamawiającego jest

sankcjonowane w art. 223 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp. Należy również wskazać, że możliwość

poprawienia omyłek rachunkowych nie jest uzależniona od oceny ich wpływu na ofertę

wykonawcy. W przywołanej regulacji, ustawodawca umocowuje zamawiających do

dokonania korekty omyłek rachunkowych i nie wymaga w tym zakresie oceny czy mają one

istotny czy nieistotny wpływ na ofertę wykonawcy.

Niezasadne zdaniem Izby jest stanowisko Odwołującego o możliwości poprawienia

wysokości marży tak, aby dostosować jej wysokość do ceny wskazanej w formularzu oferty.

Zgodzić się należy z Zamawiającym, że marża była jedyną wartością, którą wykonawca miał

podać samodzielnie. Wysokość marży nie była wynikiem matematycznego działania, tylko

stanowiła element oświadczenia woli wykonawcy. W przeciwieństwie do marży, cena w

ofercie stanowiła wynik obliczeń według metodologii określonej w SWZ. W istocie to WIBOR

określony sztywno przez Zamawiającego oraz marża określona autonomicznie przez

wykonawcę stanowiły kryteria obliczenia ceny. Na podstawie zasad określonych w SWZ to

wysokość marży stanowiła element różnicujący oferty i sama w sobie pozwalała na ich

porównanie. Cena w tym wypadku miała charakter wtórny (wynikowy). Tym samym

Zamawiający nie mógł korygować marży na podstawie ceny, bo właśnie takie działanie

prowadziłoby do zmiany treści oświadczenia woli wykonawcy.

Zdaniem Izby brak jest również podstaw do wzywania Przystępującego BGK to składania

wyjaśnień w zakresie sposobu wyliczenia ceny. Wykonawca wskazał w formularzu oferty

wysokość marży, która wraz z stawką WIBOR umożliwiła wykonanie poprawnego działania

matematycznego. Wyjaśnienia potwierdzałyby wyłącznie poprawność stanowiska

Zamawiającego. Nie ma również podstaw do żądania od Przystępującego BGK składania

decyzji kredytowej, która zawierałaby informację co do przyjętej przez bank wyceny kosztów

udzielenia kredytu. Zamawiający nie wymagał od wykonawców przygotowywania takich

dokumentów na potrzeby składania oferty, a wewnętrzne regulacje banku nie mają

znaczenia na etapie badania i oceny ofert. Taką wewnętrzną regulacją jest SWZ i jej

postanowieniami ma obowiązek kierować się Zamawiający.

Wobec braku stwierdzenia naruszenia przez Zamawiającego art. 223 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2

ustawy Pzp, za bezpodstawny uznać należy zarzut naruszenia art. 204 ustawy Pzp, art. 16

pkt 1 i art. 17 ust. 2 ustawy Pzp.

Mając na uwadze powyższe, Izba orzekła jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 574 ustawy

Prawo zamówień publicznych (tj.: Dz. U. z 2022 r., poz. 1710) oraz w oparciu o przepisy

§ 8 ust. 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania

odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.

U. z 2020 r., poz. 2437).

Przewodniczący: ..............................

Uzasadnienie liczy 22 880 znaków.

Dokument w bazie źródłowej