Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 26 lipca 2024 r., sygn. KIO 2298/24

Sygn. akt: KIO 2298/24

WYROK

Warszawa, dnia 26 lipca 2024 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący:Anna Wojciechowska

Protokolant:

Patryk Pazura

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2024 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w

dniu 1 lipca 2024 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia w Konsorcjum firm:

P&P sp. z o.o. z siedzibą w Orle oraz Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe Transcom sp. z o.o.

z siedzibą w Katowicach w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Gminę Miejską Tczew

przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego – wykonawcy PRZEMBUD GDAŃSK S.A. z siedzibą w Gdańsku

orzeka:

1.Oddala odwołanie.

2.Kosztami postępowania obciąża wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia w

Konsorcjum firm: P&P sp. z o.o. z siedzibą w Orle oraz Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe

Transcom sp. z o.o. z siedzibą w Katowicach i

2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 10 000 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy złotych

zero groszy) uiszczoną przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia w

Konsorcjum firm: P&P sp. z o.o. z siedzibą w Orle oraz Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe

Transcom sp. z o.o. z siedzibą w Katowicach tytułem wpisu od odwołania,

2.2.nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz wykonawców wspólnie

ubiegających się o udzielenie zamówienia w Konsorcjum firm: P&P sp. z o.o. z siedzibą w Orle oraz

Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe Transcom sp. z o.o. z siedzibą w Katowicachkwoty 10

000 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy złotych zero groszy) tytułem nadpłaconego wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący: …………………………..

Sygn. akt KIO 2298/24

Uzasadnienie

Zamawiający – Gmina Miejska Tczew - prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie

podstawowym bez negocjacji na podstawie art. 275 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień

publicznych (tekst jednolity Dz. U. 2023 r., poz. 1605 z późn. zm. – dalej „ustawa pzp”), pn. „Aktywny Tczew – budowa

basenu przyszkolnego”, nr postępowania: BZP.271.3.9.2024. Ogłoszenie o zamówieniu opublikowane zostało

w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu 15 kwietnia 2024 r., za numerem 2024/BZP 00285275/01.

W dniu 1 lipca 2024 r. odwołanie wnieśli wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia w

Konsorcjum firm: P&P sp. z o.o. z siedzibą w Orle oraz Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe Transcom

sp. z o.o. z siedzibą w Katowicach – dalej Odwołujący. Odwołujący wniósł odwołanie wobec: wyboru jako

najkorzystniejszej oferty wykonawcy PRZEMBUD GDAŃSK S.A. z siedzibą w Gdańsku (dalej również jako „Przembud”

lub „Wykonawca” lub „Przystępujący”), zaniechania odrzucenia oferty Przembud z uwagi na jej złożenie w warunkach

czynu nieuczciwej konkurencji oraz niezasadnym i wadliwym ustaleniu liczby punktów przyznanych Przembud w ramach

kryterium pozacenowego dotyczącego Doświadczenia zawodowego branży konstrukcyjno-budowlanej.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy pzp w zw. z art. 3 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu

nieuczciwej konkurencji (dalej: „uznk”) w zw. z art. 17 ust. 2 ustawy pzp i w zw. z art. 16 pkt 1) – 3) ustawy pzp poprzez

zaniechanie odrzucenia oferty Przembud, pomimo, że została ona złożona w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji,

polegającego na podaniu w celu przysporzenia korzyści majątkowej (tj. uzyskania zamówienia), w sposób sprzeczny z

prawem i dobrymi obyczajami, informacji niezgodnych z prawdą (wprowadzających w błąd) dotyczących doświadczenia

zawodowego osoby z branży konstrukcyjno-budowlanej, ocenianej w ramach kryterium pozacenowego zdefiniowanych

w 14.2.3) SWZ, w zakresie posiadanego przez p. Ł.Ł. doświadczenia i/lub jego parametrów, szczegółowo wskazanych w

uzasadnieniu odwołania;

względnie w przypadku nieuwzględnienia zarzutów wskazanych w pkt 1 powyżej:

2. art. 239 ust. 1 ustawy pzp w zw. z art. 240 ustawy pzp w zw. z art. 242 ust. 1 pkt 1 ustawy pzp w zw. z art. 242 ust. 2

pkt 5 ustawy pzp w zw. z art. 16 pkt 1- 3 ustawy pzp w zw. z art. 17 ust. 2 ustawy pzp poprzez dokonanie oceny oferty

Przembud w ramach kryterium pozacenowego dotyczącego doświadczenia zawodowego p. Ł.Ł. w branży

konstrukcyjno-budowlanej wbrew kryterium wynikającym z treści SW Z, co skutkowało przyznaniem Przembud

nieprawidłowej (zbyt dużej) liczby punktów, poprzez nieuprawnione uwzględnienie doświadczenia tejże osoby o

nieprawidłowym przedmiocie referencyjnego doświadczenia tj. w zakresie wskazanego przez Wykonawcę zadania pn.

Zespół budynków biurowo-magazynowych Etap I II III w Gdańsku przy ul. Marynarki Polskiej 73A, szczegółowo

wskazanych w uzasadnieniu odwołania.

Odwołujący w oparciu o wyżej wskazane zarzuty wniósł o uwzględnienie odwołania, jak również nakazanie

Zamawiającemu:

1) unieważnienia czynności polegającej na wyborze oferty Przystępującego jako najkorzystniejszej w postępowaniu,

2) powtórzenia czynności badania i oceny ofert,

3) odrzucenia oferty Przembud z postępowania z uwagi na jej złożenie w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji

polegającego na przekazaniu, w sposób sprzeczny z prawem i dobrymi obyczajami, informacji niezgodnych z prawdą

(wprowadzających w błąd) dotyczących kompetencji osób dedykowanych do zespołu Wykonawcy opisanych w sposób

szczegółowy w uzasadnieniu odwołania,

ewentualnie (w przypadku nieuwzględnienia zarzutów dalej idących):

4) modyfikację punktacji przyznanej Przembud w kryterium dotyczącym doświadczenia zespołu Wykonawcy poprzez

ustalenie jej na poziomie 95 punktów.

Odwołujący uzasadniając zarzuty odwołania wskazał, że

I. Stan faktyczny sprawy

W ramach postępowania złożonych zostało 9 ofert. Zgodnie z informacją z dnia 26 czerwca 2024 r. Zamawiający

uznał, że wykonawca Przembud spełnia warunki udziału w postępowaniu zdefiniowane w treści SW Z i jednocześnie

uprawniony jest do uzyskania maksymalnej liczby punktów (10) w kryterium oceny ofert - Doświadczenie zawodowe

branży konstrukcyjno-budowlanej. Jednym z warunków udziału w postępowaniu zdefiniowanym przez Zamawiającego był

warunek dotyczący zdolności technicznej lub zawodowej odnoszącej się do doświadczenia, zdefiniowany w Rozdziale 5

pkt 1.2. ppkt 4) lit. b) SW Z. Stanowi on, że o udzielenie zamówienia mogą ubiegać się wykonawcy, którzy spełniają

warunki udziału w postępowaniu dotyczące m.in. zdolności technicznej lub zawodowej, przy czym wykonawca spełni ten

warunek m.in., jeżeli wykaże, że do realizacji zamówienia skieruje co najmniej 1 osobę na stanowisko Kierownika

budowy/kierownika robót branży konstrukcyjno-budowlanej, posiadającą: uprawnienia budowlane do kierowania robotami

budowlanymi w specjalności konstrukcyjno-budowlanej bez ograniczeń lub odpowiadające im równoważne, uprawnienia

budowlane, które zostały wydane na podstawie wcześniej wydanych przepisów, oraz doświadczenie na stanowisku

Kierownika budowy lub Kierownika robót konstrukcyjno-budowlanych przy realizacji co najmniej jednej roboty budowlanej

polegającej na budowie lub przebudowie budynku użyteczności publicznej o kubaturze minimum 10.000,00 m3. Zgodnie

z treścią SW Z za budowę/przebudowę Zamawiający uzna budowę, przebudowę w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca

1994 r. Prawo Budowlane (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 682 z późn. zm.). Za budynek użyteczności publicznej Zamawiający

uznaje zaś w postępowaniu budynek wskazany w § 3 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia

2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Tam zaś wskazano, że

przez budynek użyteczności publicznej - należy rozumieć budynek przeznaczony na potrzeby administracji publicznej,

wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, wychowania, opieki zdrowotnej,

społecznej lub socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, w tym usług pocztowych lub telekomunikacyjnych,

turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym,

oraz inny budynek przeznaczony do wykonywania podobnych funkcji; za budynek użyteczności publicznej uznaje się

także budynek biurowy lub socjalny.

Zgodnie z 14.2.2 SW Z kryterium oceny ofert „doświadczenie zawodowe branży konstrukcyjno-budowlanej” (DKB)

- będzie rozpatrywane na podstawie doświadczenia zawodowego osoby skierowanej do pełnienia funkcji Kierownika

budowy/Kierownika robót branży konstrukcyjno - budowlanej, na podstawie oświadczenia złożonego przez Wykonawcę

w pkt 12 b) Formularza oferty, a jego ocena zostanie dokonana wg następujących zasad i punktacji:

- jeżeli Wykonawca wykaże, że osoba wskazana do pełnienia funkcji Kierownika budowy/kierownika robót branży

konstrukcyjno – budowlanej posiada doświadczenie na stanowisku Kierownika budowy lub Kierownika robót

konstrukcyjno-budowlanych przy realizacji co najmniej jednej roboty budowlanej polegającej na budowie lub przebudowie

budynku użyteczności publicznej o kubaturze minimum 10.000,00 m3 – otrzyma 0 punktów;

- jeżeli Wykonawca wykaże, że osoba wskazana do pełnienia funkcji Kierownika budowy/kierownika robót branży

konstrukcyjno – budowlanej posiada doświadczenie na stanowisku Kierownika budowy lub Kierownika robót

konstrukcyjno-budowlanych przy realizacji co najmniej dwóch robót budowlanych polegających na budowie lub

przebudowie budynku użyteczności publicznej o kubaturze minimum 10.000,00 m3 – otrzyma 5 punktów;

- jeżeli Wykonawca wykaże, że osoba wskazana do pełnienia funkcji Kierownika budowy/kierownika robót branży

konstrukcyjno - budowlanej posiada doświadczenie na stanowisku Kierownika budowy lub Kierownika robót

konstrukcyjno-budowlanych przy realizacji co najmniej trzech robót budowlanych polegających na budowie lub

przebudowie budynku użyteczności publicznej o kubaturze minimum 10.000,00 m3 – otrzyma 10 punktów.

Zamawiający wymagał, aby dane dotyczące osób dedykowanych do zespołu wykonawcy określone zostały w

ofercie (formularzu ofertowym). Wykonawca Przembud w ramach formularza ofertowego osobę na stanowisko

Kierownika budowy/kierownika robót branży konstrukcyjno-budowlanej wskazał Pana Ł.Ł., a na potwierdzenie przez

niego posiadania doświadczenia zawodowego zgodnie z opisem kryterium, zawartym w pkt. 14.2.3 SW Z, przedstawił

informacje i oświadczenia, że osoba wskazana do pełnienia funkcji Kierownika budowy/Kierownika robót budowlanych

branży konstrukcyjno-budowlanej posiada uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi w specjalności

konstrukcyjno-budowlanej bez ograniczeń oraz doświadczenie przy realizacji wskazanego zadania/zadań:

Zadanie nr 1:

1) Zamawiający Uniwersytet WSB Merito w Gdańsku

2) nazwa zadania/przedmiot zamówienia Budynek C Uniwersytetu W SB MERITO w Gdańsku przy al. Grunwaldzkiej 238

wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną infrastrukturą techniczną

3) data wykonania zamówienia VII 2022 – II 2024

4) stanowisko (Kierownik budowy/ Kierownik robót konstrukcyjno-budowlanych): Kierownik budowy

Zadanie nr 2:

1) Zamawiający Skarb Państwa – Sąd Apelacyjny w Gdańsku

2) nazwa zadania/przedmiot zamówienia Budowa budynku Sądu Rejonowego w Tczewie przy Al. Zwycięstwa

3) data wykonania zamówienia XI.2017 – XII.2019

4) stanowisko (Kierownik budowy/ Kierownik robót konstrukcyjno-budowlanych): Kierownik budowy

Zadanie nr 3:

1) Zamawiający ORPLAST J.O. spółka Jawna

2) nazwa zadania/przedmiot zamówienia Zespół budynków biurowo-magazynowych Etap I II III w Gdańsku przy ul.

Marynarki Polskiej 73A

3) data wykonania zamówienia X.2014 – V.2017

4) stanowisko (Kierownik budowy/ Kierownik robót konstrukcyjno-budowlanych) Kierownik budowy.

W świetle tak ustalonego stanu faktycznego, Odwołujący podniósł, że Przembud przekazał Zamawiającemu

nieprawidłowe informacje odnoszące się do parametrów referencyjnego doświadczenia p. Ł.Ł.. Na skutek tych

nieprawidłowych informacji, Zamawiający niezasadnie przyznał wykonawcy Przembud maksymalną liczbę punktów w

ramach kryterium oceny ofert „doświadczenie zawodowe branży konstrukcyjno-budowlanej” (DKB). Podniesione przez

Odwołującego w dalszej części odwołania uwagi względem doświadczenia posiadanego przez tę osobę determinują co

najmniej konieczność korekty przyznanej punktacji w skali skutkującej zmianą w rankingu ofert złożonych

w postępowaniu i sklasyfikowaniem oferty Odwołującego na pierwszym miejscu.

Nieprawdziwe informacje, którymi posłużył się Przembud w tym zakresie, w sposób sprzeczny z prawem i

dobrymi obyczajami, doprowadziły do uzyskania przez niego zamówienia, co winno skutkować uznaniem, że oferta

Przembud została złożona w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji.

II. Nieprawidłowe informacje dotyczące doświadczenia Pana Ł.Ł. (zarzuty nr 1 – 2 petitum odwołania)

Zamawiający bardzo precyzyjnie i konsekwentnie formułował swoje wymagania względem uprawnień osób

będących członkami zespołu wykonawcy, warunkując możliwość przyznania dodatkowych punktów w kryterium

pozacenowym tak od zakresu posiadanych uprawnień, jak i posiadanego doświadczenia. W przypadku kierownika

branży konstrukcyjno-budowlanej Zamawiający w celu otrzymanie 10 punktów wymagał, aby posiadał on doświadczenie

przy realizacji co najmniej trzech robót budowlanych polegających na budowie lub przebudowie budynku użyteczności

publicznej o kubaturze minimum 10.000,00 m3.

Deklaracja złożona przez Przembud co do zakresu posiadanych przez p. Ł.Ł. doświadczenie jest jednak

niezgodna z rzeczywistością, a przy tym łatwa do weryfikacji, co w konsekwencji doprowadziło Zamawiającego do

nieprawidłowego wniosku o spełnianiu wymagań przez Wykonawcę do przyznania maksymalnej liczby punktów w tym

kryterium pozacenowym.

Zgodnie z wiedzą pozyskaną przez Odwołującego doświadczenie p. Ł.Ł. wskazane przez Wykonawcę nie

pozwala na uznanie, że odpowiada ono wymaganiom stawianym przez Zamawiającego w celu uzyskania maksymalnej

liczby punktów (10) tj., że posiada doświadczenie na stanowisku Kierownika budowy lub Kierownika robót konstrukcyjnobudowlanych przy realizacji co najmniej trzech robót budowlanych polegających na budowie lub przebudowie budynku

użyteczności publicznej o kubaturze minimum 10.000,00 m3. Doświadczenie nabyte przez p. Ł.Ł. przy inwestycji

wskazanej w ofercie Wykonawcy jako zadanie nr 3, pn. Zespół budynków biurowo-magazynowych Etap I II III w Gdańsku

przy ul. Marynarki Polskiej 73A nie stanowi bowiem budowy lub przebudowy budynku użyteczności publicznej o kubaturze

minimum 10.000,00 m3.

W odpowiedzi na wniosek Odwołującego o udostępnienie informacji publicznej Wojewódzki Inspektor Nadzoru

Budowlanego w Gdańsku pismem z dnia 28 czerwca 2024 r. przesłał kopie decyzji administracyjnych (dokumentów

urzędowych) o pozwoleniu na budowę (jedna) oraz o pozwoleniu na użytkowanie (trzy) budynków wchodzących w

zakres zadania opisanego przez Wykonawcę jako Zespół budynków biurowo-magazynowych Etap I II III w Gdańsku przy

ul. Marynarki Polskiej 73A. Z dokumentów tych jednoznacznie wynika, iż zadanie to nie dotyczyło budowy lub przebudowy

budynku użyteczności publicznej o kubaturze minimum 10.000,00 m3, albowiem:

a) Z dokumentów tychże jednoznacznie wynika, że Etap I przedmiotowego zadania dotyczył budowy budynku

magazynowo-warsztatowego o kubaturze 3814 m3, a zatem nie był to budynek użyteczności publicznej, ani budynek ten

nie miał kubatury większej niż 10.000,00 m3.

b) Z dokumentów tychże jednoznacznie wynika, że Etap III przedmiotowego zadania dotyczył budowy budynku

magazynowego wysokiego składowania o kubaturze 18005 m3, a zatem nie był to budynek użyteczności publicznej,

choć miał on kubaturę większej niż 10.000 m3.

c) Z dokumentów tychże jednoznacznie wynika, że Etap III przedmiotowego zadania dotyczył budowy budynku

produkcyjno-biurowego o kubaturze 6922 m3, a zatem nie był to budynek użyteczności publicznej, ani budynek ten nie

miał kubatury większej niż 10.000 m3.

DOWÓD:

1. pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2024 r. wraz z wymienionymi

w nim kopiami decyzji administracyjnych o pozwoleniu na budowę (jedna) oraz o pozwoleniu na użytkowanie (trzy)

budynków wchodzących w zakres zadania opisanego przez Wykonawcę jako Zespół budynków biurowo-magazynowych

Etap I II III w Gdańsku przy ul. Marynarki Polskiej 73A.

Odwołujący już w piśmie sygnalizacyjnym z dnia 6 czerwca 2024 r. zwracał uwagę Zamawiającemu, że sam

Wykonawca na swej stronie www przedmiotową inwestycję kwalifikuję jako budynki magazynowe, nie zaś obiekty

użyteczności publicznej.

DOWÓD:

2. Pismo sygnalizacyjne z dnia 6 czerwca 2024 r.

3. Zrzuty ze strony www Wykonawcy:

a) Hale i magazyny

b) Obiekty użyteczności publicznej

W świetle tego oczywistym i jasnym jest w ocenie Odwołującego, że Wykonawca w sposób bezpodstawny i

niezasadny otrzymał komplet punktów w ramach kryterium pn. „Doświadczenie zawodowe branży konstrukcyjnobudowlanej”. Oferta Przembud winna bowiem otrzymać nie 10 punktów, lecz jedynie 5 punktów, gdyż realizacja

Przembud opisana jako Zespół budynków biurowo-magazynowych Etap I II III w Gdańsku przy ul. Marynarki Polskiej 73A

nie może być zaliczona w poczet realizacji składających się na możliwość punktowania w kryterium „doświadczenie

zawodowe branży konstrukcyjno-budowlanej” (DKB). Uwzględniając powyższe oraz punktację przyznaną Odwołującemu

w ramach postępowania, nieprawidłowość ta samodzielnie determinuje już konieczność zmiany rankingu i

sklasyfikowanie oferty Odwołującego na pierwszym miejscu.

W konsekwencji deklaracja złożona przez Wykonawcę co do doświadczenia Ł.Ł. wprowadziła Zamawiającego w

błąd, który uzyskał za jej pośrednictwem nieprawidłowy obraz aktywności i doświadczenia tej osoby. Posłużenie się

przez Przembud nieprawdziwymi informacjami świadczy więc równolegle o złożeniu przez Przembud oferty

w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji, determinujących jej automatyczne odrzucenie. Pełna świadomość tego

czynu po stronie Przebud wynika i z tego, że wskazując nazwę zadania/przedmiot zamówienia w swojej ofercie opisał ją

jako „Zespół budynków biurowo-magazynowych Etap I II III w Gdańsku przy ul. Marynarki Polskiej 73A”, nie zaś tak jak

dokumentowano to w oficjalnych dokumentach urzędowych: „Budowa budynków: etap I – budynek magazynowowarsztatowy, etap II – budynek biurowo-produkcyjne, etap III – budynek magazynowy wraz z instalacjami oraz rozbiórką

fragmentu część parterowej istniejącego budynku na terenie dz. nr: 101, 102, 103/1, 104, 105, 106, 110, obręb 70

Gdańsk. Spośród trzech budynków opisywanych przez Wykonawcę w ofercie jako „biurowo-magazynowych” żaden nie

ma takiego charakteru, gdyż 2 budynki są budynkami wyłącznie magazynowymi, a 1 budynek budynkiem produkcyjnobiurowym, przy czym powierzchnia biurowa nie zajmuje więcej niż 10% kubatury tegoż budynku z ogólnej 6922 m3. Nie

są to więc nie tylko budynki użyteczności publicznej w rozumieniu przyjętym przez Zamawiającego, ale dwa z trzech z

nich nie posiadają nawet wymaganej przez Zamawiającego kubatury. Akcentowanie w takich okolicznościach

faktycznych sprawy przez Wykonawcę w złożonej ofercie w pierwszej kolejności funkcji biurowej jest oczywistym,

świadomym i zamierzonym działaniem w celu wprowadzenia Zamawiającego w błąd. Takie naganne zachowanie jako

czyn nieuczciwej konkurencji, nie może być premiowane wyborem Wykonawcy.

III. Uzasadnienie prawne

1. Czyn niedozwolony

Jak wynika z przestawionego uzasadnienia, Wykonawca posłużył się nieprawdziwymi informacjami co do

posiadanego doświadczenia przez p. Ł.Ł.. Informacje ta warunkowała wybór jego oferty i klasyfikację w ramach kryterium

pozacenowego określonego w SW Z. Co przy tym istotne, informacje, którymi posłużył się Przembud dotyczące

doświadczenia p. Ł.Ł. nie nastręczały większej trudności w ich weryfikacji, co wynika chociażby z danych i informacji

zebranych przez Odwołującego. Złożenie tak jednoznacznych i świadomie nieprawdziwych deklaracji przez Przembud

świadczy o złamaniu podstawowych reguł profesjonalnego działania przez tego wykonawcę. W przedmiotowym

postępowaniu Zamawiający nie przewidział co prawda zastosowania fakultatywnych podstaw wykluczenia, o których

mowa w art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy pzp, co nie oznacza, że posłużenie się nieprawdziwymi informacjami może być

respektowane i bezkrytycznie przyjmowane. Instrumentem, który w takich okolicznościach służy sankcjonowaniu

nierzetelnych wykonawców posługujących się takimi informacjami wprowadzającymi w błąd jest przesłanka odrzucenia

oferty zdefiniowana w art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy pzp, zgodnie z którą Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli została

złożona w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu

nieuczciwej konkurencji. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji czynem nieuczciwej

konkurencji jest z kolei każde działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes

innego przedsiębiorcy lub klienta. Już z samej tej definicji niezbicie wynika, że działanie polegające na posługiwaniu się

nieprawdziwymi bądź niezweryfikowanymi informacjami nie mieści się w kategorii „zgodności z prawem czy dobrymi

obyczajami”, uwzględniając konieczność zachowania uczciwej konkurencji oraz wynikający z art. 355 § 2 KC

podwyższony miernik staranności wykonawców składających dokumenty i oświadczenia w profesjonalnym obrocie jakim

jest postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego. Co istotne, posługiwanie się nieprawdziwymi informacjami w

ramach ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji jest wprost stypizowane jako jedna z form czynów nieuczciwej

konkurencji. W art. 14 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji wskazano, że: czynem nieuczciwej

konkurencji jest rozpowszechnianie nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd wiadomości o swoim lub innym

przedsiębiorcy albo przedsiębiorstwie, w celu przysporzenia korzyści lub wyrządzenia szkody.

Odwołujący wskazał, że w przedmiotowym przypadku, nie ulega wątpliwości, że działanie Przembud, polegające

na posłużeniu się nieprawdziwymi informacjami ocenianymi w kryterium pozacenowym powoduje tak naruszenie

interesów Odwołującego, jak i nieuzasadnione przysporzenie po stronie wykonawcy Przembud. Naruszenie interesów

Odwołującego i istniejąca po jego stronie szkoda polega na braku uzyskania zamówienia, pomimo złożenia prawidłowej i

zgodnej z prawem oferty w postępowaniu, a w konsekwencji na braku uzyskania referencji, dających gwarancję ciągłości

działania na rynku w danym segmencie. Nieuzasadnioną korzyścią po stronie Przembud jest z kolei uzyskanie

maksymalnej punktacji w kryterium pozacenowym, a w konsekwencji uzyskanie zamówienia, pomimo braku

dysponowania kadrą o wymaganych przez Zamawiającego kompetencjach. Nieuzasadnioną korzyścią Przembud jest

więc uzyskanie zamówienia, pomimo braku legitymowania się kadrą o doświadczeniach dających rękojmi należytego

wykonania zamówienia na analogicznym poziomie jak wykonawcy konkurencyjni, respektujący wymagania

wyartykułowane w treści SW Z w tym zakresie. Konieczność i zasadność wdrożenia w takich sytuacjach sankcji

odrzucenia oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy pzp, potwierdza najnowsze orzecznictwo Krajowej Izby

Odwoławczej, wydane na gruncie nowych przepisów ustawy pzp (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 2 kwietnia

2024 r., sygn. akt KIO 802/24, wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 21 lutego 2024 r., sygn. akt KIO 353/24, wyrok

Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 21 stycznia 2022 r., sygn. akt KIO 5/22).

Reasumując, działanie Przembud polegające na posłużeniu się nieprawdziwymi informacjami i sposobem ich

przedstawienia, wywołującymi mylne wrażenie co do doświadczenia posiadanego przez osobę dedykowaną do zespołu

Wykonawcy należy zdaniem Odwołującego kwalifikować jako czyn nieuczciwej konkurencji, a w konsekwencji oferta tego

Wykonawcy winna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy pzp. Wypełnione zostały wszelkie

przesłanki wymienione w art. 3 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o nieuczciwej konkurencji, nakazujące

sankcjonowanie przedsiębiorców nierespektujących podstawowych reguł działania w profesjonalnym obrocie.

Naganność działań Przembud wzmożona jest tym bardziej jeśli uwzględnić wymagany od wykonawców miernik

staranności i znaczenie informacji przekazywanych w ramach kryterium pozacenowego – stanowiących treść oferty oraz

decydujących o rankingu ofert złożonych w ramach postępowania.

2. Konieczność modyfikacji przyznanej punktacji – brak możliwości korekty złożonych deklaracji

W przypadku braku podzielenia przez Izbę argumentacji co konieczności wdrożenia sankcji odrzucenia oferty z

art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy pzp, Odwołujący podniósł, iż minimalną konsekwencją wdrożoną względem Przembud winno

być skorygowanie przyznanej mu punktacji w ramach kryterium pozacenowego i brak uwzględnienia w jej ramach

doświadczenia nabytego przez p. Ł.Ł. przy zadaniu „Zespół budynków biurowo-magazynowych Etap I II III w Gdańsku

przy ul. Marynarki Polskiej 73A”.

Odwołujący podkreślił, że informacje dotyczące kryterium oceny ofert stanowią treść oferty, niepodlegającą

korektom i modyfikacjom. W przypadku uchybień dotyczących informacji warunkujących przyznanie dodatkowych

punktów, całkowitą odpowiedzialność za zaistniały stan rzeczy ponosi wykonawca, który nie może zmienić złożonych

przez siebie oświadczeń w tym zakresie. Zamawiający decydując o przyznaniu dodatkowych punktów musi mieć

pewność, że zaistniały ku temu podstawy i jest to działanie uzasadnione, mające obiektywne podstawy. Tak informacje

dostarczane w ramach kryteriów pozacenowych, jak i ich ocena, są newralgiczne w toku postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego, decydując o klasyfikacji ofert. Powołał się na wyrok KIO z dnia 13 stycznia 2023 r., sygn. akt

KIO 3530/22. Zdaniem Odwołującego doświadczenie p. Ł.Ł., wskazane w formularzu ofertowym przez Przembud, nie

daje podstaw do przyznania mu 10 pkt w ramach tegoż kryterium. Z uwagi na brak możliwości jakiejkolwiek konwalidacji

informacji przekazanych w ramach oferty odnoszących się do kryterium pozacenowego (czy to w zakresie zmiany

doświadczenia danej osoby czy to w zakresie zmiany poszczególnych osób dedykowanych do realizacji zamówienia),

determinuje to, że punktacja przyznana temu wykonawcy winna podlegać bezwzględnej korekcie poprzez obniżenie o 5

punktów, gdyż p. Ł.Ł. legitymuje się tylko dwoma zadaniami referencyjnymi. Tym samym sumaryczna liczba punktów

przyznana temu Wykonawcy wynosiłaby wówczas jedynie 95 punktów.

Odwołujący podkreślił, że wymagana i uzasadniona niniejszym odwołaniem korekta punktacji przyznanej

Przembud doprowadziłaby do zmiany w rankingu złożonych ofert, plasując finalnie ofertę tego wykonawcy na drugim

miejscu spośród wszystkich ofert w postępowaniu. Wymagane obniżenie punktacji przyznanej Przembud spowoduje

jednocześnie sklasyfikowanie oferty Odwołującego na pierwszym miejscu w rankingu ofert złożonych w postępowaniu.

Zgodnie z treścią art. 17 ust. 2 ustawy pzp, zamówienie publiczne udzielone może być wyłącznie wykonawcy

wybranemu zgodnie z przepisami ustawy. Konsekwencją takiego brzmienia przepisu art. 17 ust. 2 ustawy pzp jest to, że

każdorazowo w sytuacji ujawnienia okoliczności podważających prawidłowość uprzednich decyzji względem oferty

danego wykonawcy Zamawiający ma nie tylko możliwość, ale wręcz obowiązek doprowadzenia swojej czynności do

zgodności z przepisami prawa. Powołał się na wyrok KIO z dnia 17 stycznia 2017 r. (sygn. akt KIO 44/17).

W dniu 8 lipca 2024 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której oświadczył, że uwzględnia w całości

zarzuty podniesione w odwołaniu.

W dniu 10 lipca 2024 r. w odpowiedzi na wezwanie Izby Przystępujący wniósł sprzeciw wobec uwzględnienia

przez Zamawiającego w całości zarzutów przedstawionych w odwołaniu. Następnie w dniu 12 lipca 2024 r.

Przystępujący złożył pismo procesowe, w którym wniósł o oddalenie odwołania w całości.

Izba ustaliła, co następuje:

Izba ustaliła, że odwołanie czyni zadość wymogom proceduralnym zdefiniowanym w Dziale IX ustawy z dnia 11 września

2019 r. - Prawo zamówień publicznych, tj. odwołanie nie zawiera braków formalnych oraz został uiszczony od niego

wpis. Izba ustaliła, że nie zaistniały przesłanki określone w art. 528 ustawy pzp, które skutkowałyby odrzuceniem

odwołania.

Izba stwierdziła, że Odwołujący wykazał przesłanki dla wniesienia odwołania określone w art. 505 ust. 1 i 2 ustawy pzp, tj.

posiadanie interesu w uzyskaniu danego zamówienia oraz możliwości poniesienia szkody w wyniku naruszenia przez

Zamawiającego przepisów ustawy pzp.

Do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego, zachowując termin ustawowy oraz wskazując interes w

uzyskaniu rozstrzygnięcia na korzyść Zamawiającego zgłosił skuteczne przystąpienie wykonawca PRZEMBUD GDAŃSK

S.A. z siedzibą w Gdańsku.

Izba postanowiła dopuścić dowody z dokumentacji przedmiotowego postępowania, odwołanie wraz z załącznikami,

odpowiedź na odwołanie wraz z załącznikami, zgłoszenie przystąpienia wraz z załącznikami, oświadczenie w

przedmiocie sprzeciwu, pismo procesowe Przystępującego wraz z załącznikami oraz dowody złożone przez

Odwołującego i Przystępującego na posiedzeniu.

Izba postanowiła oddalić wnioski dowodowe zgłaszane przez Przystępującego: „o powołanie niezależnego biegłego z

dziedziny budownictwa i zlecenie mu sporządzenia opinii, określając tezę dla biegłego „Czy obiekt zrealizowany na

podstawie decyzji pozwolenia na budowę nr W I-II.7840.1.254.359.2014.GB z dn. 16.09.2014 r., wydanej przez Wojewodę

Pomorskiego (Zał. nr 2), stanowi jeden obiekt/budynek oraz czy stanowi budynek użyteczności publicznej?” oraz z

zeznań świadków: Pana mgr inż. Ł.Ł., który pełnił funkcję Kierownika Budowy na przedmiotowym zadaniu budowlanym

oraz Pana mgr inż. T.W., który pełnił funkcję Kierownika Robót na przedmiotowym zadaniu budowlanym, jako powołane

jedynie dla zwłoki. Izba zauważa, że okoliczności, które miały zostać wykazane zeznaniami świadków zgodnie z tezą

dowodową przedstawioną na posiedzeniu przez Przystępującego stanowiłyby opinię ww. osób co do faktów bądź

potwierdzenie stanu faktycznego wynikającego już ze złożonych przez Przystępującego fragmentów dokumentacji

projektowej. Dowód z zeznań świadka ma na celu przedstawienie wiedzy świadka o pewnych faktach, a nie jego opinii.

Izba uznała również, że rozstrzygnięcie sporu sprowadzało się do oceny prawnej stanu faktycznego ustalonego w

sprawie i tym samym nie wymagało wiedzy specjalistycznej, dlatego też Izba odmówiła przeprowadzenia dowodu z opinii

biegłego.

Na podstawie tych dokumentów, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia, stanowiska i dowody złożone

przez strony i uczestnika postępowania w trakcie posiedzenia i rozprawy, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i

zważyła:

Odwołanie podlegało oddaleniu.

W zakresie podniesionych zarzutów Izba ustaliła następujący stan faktyczny:

Zgodnie z SWZ:

- „3. OPIS PRZEDMIOTU ZAMÓW IENIA 3.1 Przedmiotem inwestycji jest budowa basenu przyszkolnego przy Szkole

Podstawowej Nr 12 w Tczewie wraz z zapleczem sanitarno – szatniowym, infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem

terenu – nawierzchnie utwardzone i obiekty małej architektury, miejscami postojowymi dla samochodów osobowych i

autobusów oraz budową łącznika prowadzącego do budynku Szkoły.”

- „5. WARUNKI UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU ORAZ PODSTAW Y W YKLUCZENIA 5.1 O udzielenie zamówienia

mogą ubiegać się Wykonawcy, którzy: (…) 5.1.2 spełniają warunki udziału w postępowaniu dotyczące: (…) 4) zdolności

technicznej lub zawodowej. Wykonawca spełni warunek, jeżeli wykaże, że: (…) b) do realizacji zamówienia skieruje osoby,

które posiadają niżej określone uprawnienia budowlane oraz doświadczenie zawodowe:

- co najmniej 1 osobę na stanowisko Kierownika budowy/kierownika robót branży konstrukcyjno-budowlanej, posiadającą:

• uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi w specjalności konstrukcyjno-budowlanej bez ograniczeń

lub odpowiadające im równoważne uprawnienia budowlane, które zostały wydane na podstawie wcześniej wydanych

przepisów,

• doświadczenie na stanowisku Kierownika budowy lub Kierownika robót konstrukcyjno-budowlanych przy realizacji co

najmniej jednej roboty budowlanej polegającej na budowie lub przebudowie budynku użyteczności publicznej o kubaturze

minimum 10.000,00 m3.

Za budowę / przebudowę Zamawiający uzna budowę, przebudowę rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo

Budowlane (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 682 z późn. zm.).

Za budynek użyteczności publicznej Zamawiający uzna budynek wskazany w § 3 pkt 6 Rozporządzenia Ministra

Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich

usytuowanie.”

- „14. OPIS KRYTERIÓW OCENY OFERT, W RAZ Z PODANIEM WAG TYCH KRYTERIÓW I SPOSOBU OCENY

OFERT 14.1 Przy wyborze oferty najkorzystniejszej, Zamawiający będzie się kierował następującymi kryteriami:

1) cena wykonania zamówienia – 60 pkt

2) doświadczenie zawodowe branży sanitarnej – 30 pkt

3) doświadczenie zawodowe branży konstrukcyjno-budowlanej – 10 pkt

Z tytułu niniejszych kryteriów maksymalna liczba punktów, które może otrzymać Wykonawca wynosi 100 pkt. Za ofertę

najwyżej ocenioną zostanie uznana oferta zawierająca najkorzystniejszy bilans punktów uzyskanych w powyższych

kryteriach. (…)

3) Kryterium „doświadczenie zawodowe branży konstrukcyjno-budowlanej” (DKB) - będzie rozpatrywane na podstawie

doświadczenia zawodowego osoby skierowanej do pełnienia funkcji Kierownika budowy/Kierownika robót branży

konstrukcyjno - budowlanej, na podstawie oświadczenia złożonego przez Wykonawcę w pkt 12 b) Formularza oferty, a

jego ocena zostanie dokonana wg następujących zasad:

- jeżeli Wykonawca wykaże, że osoba wskazana do pełnienia funkcji Kierownika budowy/kierownika robót branży

konstrukcyjno – budowlanej posiada doświadczenie na stanowisku Kierownika budowy lub Kierownika robót

konstrukcyjno-budowlanych przy realizacji co najmniej jednej roboty budowlanej polegającej na budowie lub przebudowie

budynku użyteczności publicznej o kubaturze minimum 10.000,00 m3 – otrzyma 0 punktów;

- jeżeli Wykonawca wykaże, że osoba wskazana do pełnienia funkcji Kierownika budowy/kierownika robót branży

konstrukcyjno – budowlanej posiada doświadczenie na stanowisku Kierownika budowy lub Kierownika robót

konstrukcyjno-budowlanych przy realizacji co najmniej dwóch robót budowlanych polegających na budowie lub

przebudowie budynku użyteczności publicznej o kubaturze minimum 10.000,00 m3 – otrzyma 5 punktów;

- jeżeli Wykonawca wykaże, że osoba wskazana do pełnienia funkcji Kierownika budowy/kierownika robót branży

konstrukcyjno - budowlanej posiada doświadczenie na stanowisku Kierownika budowy lub Kierownika robót

konstrukcyjno-budowlanych przy realizacji co najmniej trzech robót budowlanych polegających na budowie lub

przebudowie budynku użyteczności publicznej o kubaturze minimum 10.000,00 m3 – otrzyma 10 punktów.

Najkorzystniejsza oferta w odniesieniu do tego kryterium może uzyskać maksimum 10 pkt. (…)

UWAGA:

- Ocenie będą podlegały jedynie informacje zawarte w pkt 12 a) i b) Formularza ofert dot. doświadczenia zawodowego

osoby skierowanej do pełnienia funkcji Kierownika budowy/Kierownika robót branży sanitarnej oraz konstrukcyjno –

budowlanej.

- Jeżeli Wykonawca nie wskaże w Formularzu oferty imienia i nazwiska i/lub informacji dotyczących doświadczenia

zawodowego osoby skierowanej do pełnienia funkcji Kierownika Budowy/Kierownika robót budowlanych branży sanitarnej

oraz konstrukcyjno – budowlanej, to w tym kryterium otrzyma 0 pkt.

- Oświadczenie dotyczące danych personalnych oraz doświadczenia zawodowego osoby skierowanej do pełnienia funkcji

Kierownika budowy/Kierownika robót branży sanitarnej oraz konstrukcyjno – budowlanej nie będzie podlegało uzupełnieniu

w trybie ustawy Pzp.”

Izba ustaliła, że w formularzu ofertowym Przystępujący w pkt 12 lit. b) wskazał do pełnienia funkcji Kierownika

budowy/Kierownika robót budowlanych branży konstrukcyjno – budowlanej Pana Ł.Ł. oraz przedstawił doświadczenie

osoby na potrzeby kryterium:

„Zadanie nr 1:

1) Zamawiający Uniwersytet WSB Merito w Gdańsku

2) nazwa zadania/przedmiot zamówienia Budynek C Uniwersytetu W SB MERITO w Gdańsku przy al. Grunwaldzkiej 238

wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną infrastrukturą techniczną

3) data wykonania zamówienia VII 2022 – II 2024

4) stanowisko (Kierownik budowy/ Kierownik robót konstrukcyjno-budowlanych): Kierownik budowy

Zadanie nr 2:

1) Zamawiający Skarb Państwa – Sąd Apelacyjny w Gdańsku

2) nazwa zadania/przedmiot zamówienia Budowa budynku Sądu Rejonowego w Tczewie przy Al. Zwycięstwa

3) data wykonania zamówienia XI.2017 – XII.2019

4) stanowisko (Kierownik budowy/ Kierownik robót konstrukcyjno-budowlanych): Kierownik budowy

Zadanie nr 3:

1) Zamawiający ORPLAST J.O. spółka Jawna

2) nazwa zadania/przedmiot zamówienia Zespół budynków biurowo-magazynowych Etap I II III w Gdańsku przy ul.

Marynarki Polskiej 73A

3) data wykonania zamówienia X.2014 – V.2017

4) stanowisko (Kierownik budowy/ Kierownik robót konstrukcyjno-budowlanych) Kierownik budowy.”

Izba ustaliła ponadto, że Zamawiający w dniu 26 czerwca 2024 r. poinformował wykonawców o wyborze jako

najkorzystniejszej oferty Przystępującego, a w kryterium „doświadczenie zawodowe branży konstrukcyjno – budowlanej”

przyznał Przystępującemu 10 pkt/ 10 pkt.

Dowody Odwołującego (załączone do odwołania):

1) pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2024 r. wraz z wymienionymi

w nim kopiami decyzji administracyjnych o pozwoleniu na budowę (jedna) oraz o pozwoleniu na użytkowanie (trzy):

- Decyzja o pozwoleniu na budowę nr W I-11.7840.1.254.359.2014.GB z dnia 16 września 2014 r. dla inwestycji „Budowa

budynków: etap I — budynek magazynowo-warsztatowy, etap II — budynek biurowo-produkcyjny, etap III — budynek

magazynowy wraz z instalacjami oraz rozbiórką fragmentu części parterowej istniejącego budynku na terenie dz. nr: 101,

102, 103/1, 104, 105, 106, 110 obręb 70 w Gdańsku" Kategoria obiektu budowlanego —XVI i XVIII”

- Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie z dnia 31 lipca 2015 r.: „udziela się pozwolenia na użytkowanie w zakresie 1szego etapu inwestycji w postaci budynku magazynowo-warsztatowego wraz z instalacjami i przyłączem do sieci

wodociągowej i kanalizacji sanitarnej położonego na działkach nr 101, 102/3, 106 obręb 70 w Gdańsku wykonanego przed

wykonaniem pełnego zakresu robót budowlanych - stanowiących część zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: „Budowa

budynków: etap I — budynek magazynowo-warsztatowy, etap II — budynek biurowo-produkcyjny, etap III — budynek

magazynowy wraz z instalacjami oraz rozbiórką fragmentu części parterowej istniejącego budynku na terenie dz. nr: 101,

102, 103/1, 104, 105, 106, 110 obręb 70 w Gdańsku. Kategoria obiektu budowlanego — XVI i XVIII (…) W oparciu o

przedmiotowe pozwolenie na budowę wykonano: - etap I — budynek magazynowo-warsztatowy o następujących

parametrach technicznych: - kubatura — 3814 m, - pow. zabudowy — 384,1 m2, - długość — 26,65 m, szerokość —

16,66 m, wysokość — 10,00 m, - o dwóch kondygnacjach, — będący przedmiotem nin. decyzji udzielającej pozwolenia

na użytkowanie.”

- Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie z dnia 16 maja 2016 r.: „udziela się pozwolenia na użytkowanie, przed

zakończeniem wszystkich robót budowlanych, budynku magazynowego wysokiego składowania o pow. zabudowy 1040,5

m2, pow. użytkowej 984,3 m2, kubaturze 18005 m3 i wysokości 17,6 m, wraz z instalacjami, kategoria obiektu

budowlanego XVIII, wybudowanego na terenie działek nr 101, 102, 103/1, 104, 105, 106, 110 Obr. 70 przy ul. Marynarki

Polskiej 73a w Gdańsku”

- Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie z dnia 4 maja 2017 r.: „udziela się pozwolenia na użytkowanie obiektów

budowlanych kategorii XVI, XVIII, XXII usytuowanych na terenie działek nr: 101, 102, 103/1, 104, 105, 106, 110 obręb 70

w Gdańsku przy ul. Marynarki Polskiej 73A w Gdańsku, wykonanych w ramach inwestycji pod nazwą: „Budowa

budynków: etap I — budynek magazynowo-warsztatowy, etap II— budynek biurowo produkcyjny, etap III — budynek

magazynowy wraz z instalacjami oraz rozbiórką fragmentu części parterowej istniejącego budynku na terenie dz. nr: 101,

102, 103/1, 104, 105, 106, 110 obręb 70 w Gdańsku.” Kategoria obiektów budowlanych: XVI, XVIII, XXII — zrealizowanych

w oparciu o decyzję Wojewody Pomorskiego zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę numer

W I-II.7840.1.254.359.2014.GB wydaną w dniu 16.09.2014 roku, sprostowaną postanowieniem Wojewody Pomorskiego z

dnia 02.10.2014 roku nr wł-11.7840.1.254.359.2014.GB - w ramach której wykonano:

1. budynek produkcyjno-biurowy (oznaczony w projekcie jako Etap II) o następujących parametrach technicznych:

- kubatura — 6922 m3,

- pow. zabudowy — 728,70 m2,

- długość 50,30 m, szerokość 14,00 m, wysokość 10,00 m,

- o trzech kondygnacjach,

2. pomieszczenie kotłowni o powierzchni 15,80 m2, mieszczące się na kondygnacji przyziemia w budynku Etap I, które w

wyniku wprowadzonej zmiany zmieniło funkcję z kotłowni na olej opałowy, na wymiennikownię ciepła technologicznego,

3. sześć silosów na granulat - surowiec do produkcji tworzyw sztucznych o wysokości H=14,48 m i średnicy s=3,01 m

(wymiary silosów wg w/w ekspertyzy technicznej),

4. droga wewnętrzna z parkingiem i chodnikiem o nawierzchni z kostki betonowej — o powierzchni łącznej 423,6 m2. (…)

W tym miejscu należy przypomnieć, że w ramach w/w decyzji Wojewody Pomorskiego zatwierdzającej projekt budowlany

i udzielającej pozwolenia na budowę nr W I-11.7840.1.254.359.2014.GB wydanej w dniu 16.09.2014 roku, sprostowanej

postanowieniem Wojewody Pomorskiego z dnia 02.10.2014 roku nr W I-11.7840.1.254.359.2014.GB, wybudowane zostały

dotychczas: - budynek magazynowo-warsztatowy wraz z instalacjami i przyłączem do sieci wodociągowej i kanalizacji

sanitarnej określony w projekcie jako etap 1-szy, - budynek magazynowy wysokiego składowania — etap III-ci na które

inwestor uzyskał decyzje tut. organu o pozwoleniu na użytkowanie: nr W IK.771.6.20.2015.W L z dnia 31.07.2015 roku nr

W IK.771.6.26.2016.W Ż z dnia 16.05.2016 roku co uwzględniając zakres przedmiotowej decyzji wyczerpuje w całości

zakres inwestycji objęty w/w decyzją pozwolenia na budowę.”

2) pismo sygnalizacyjne z dnia 6 czerwca 2024 r. o treści analogicznej do odwołania.

3) Zrzuty ze strony www Wykonawcy:

a) Hale i magazyny: ZESPÓŁ BUDYNKÓW BIUROW O-MAGAZYNOW YCH W GDAŃSKU PRZY UL. MARYNARKI

POLSKIEJ 73A DLA SPÓŁKI ORPLAST

b) Obiekty użyteczności publicznej

Dowody Odwołującego (złożone na posiedzeniu):

dowód nr 1 – opinia mgr inż. Leszka A. Bartkowiaka na okoliczność, że budynki usytuowane w Gdańsku przy ul.

Marynarki Polskiej 73a nie są obiektami użyteczności publicznej:

dowód nr 2 - opracowanie mgr inż. arch. M.N. na okoliczność, że powierzchnia biurowa w budynku usytuowanym w

Gdańsku przy ul. Marynarki Polskiej 73a nie spełnia wymogu kubatury,

dowód nr 3 - wypis z Rejestru Gruntów Bez Danych Osobowych – jednostka rejestrowa G57 na okoliczność, że

inwestycja w Gdańsku przy ul. Marynarki Polskiej 73a składa się z trzech budynków oraz kwalifikacji budynków

posadowionych na nieruchomości,

dowód 4 - wypis z Rejestru Gruntów Bez Danych Osobowych – jednostka rejestrowa G61 na okoliczność, że inwestycja

w Gdańsku przy ul. Marynarki Polskiej 73a składa się z trzech budynków oraz kwalifikacji budynków posadowionych na

nieruchomości (wraz z mapą),

dowód nr 5 – Polska Kwalifikacja Obiektów Budowlanych (PKOB) na okoliczność potwierdzenia sposobu kwalifikacji

obiektów budowlanych.

dowód nr 6 – dokumentacja fotograficzna.

Dowody Przystępującego (złożone na posiedzeniu): fragment dokumentacji projektowej - rzuty dotyczące instalacji

sanitarnej, wodno-użytkowej i bytowej, Ppoż, deszczowej, kanalizacyjnej na wszystkich 3 etapach, na okoliczność, że dla

wszystkich 3 etapów jest jedna instalacja.

Dowody Przystępujący załączone do pisma procesowego:

- Wyciąg z dokumentacji projektowej: Rzuty kondygnacji „O”-Zał. nr 3a-Etap I, Zał. nr 3b-Etap II, Zał. nr 3c-Etap III, Zał. nr

3d- Rzut kondygnacji „I” Etap I, Zał. nr 3e- Rzut kondygnacji „II” Etap II, Zał. nr 3f-Rzut-posadowienie konstrukcji

- Projekt zagospodarowania terenu

- dokumentacja fotograficzna ze strony internetowej właściciela obiektu (źródło: https://orplast.pl)

- mapki poglądowe z opisem ze strony https://obliview.brg.gda.pl/

- oświadczenie Pro-invest sp. z o.o. z dn. 10 lipca 2024 r.: „OŚW IADCZENIE Niniejszym ja T.L., pełniący funkcję WicePrezesa Zarządu biura projektowego Pro-lnvest Sp. z o.o. z siedzibą w Sopocie przy ul. Al. Niepodległości 670A, 81-854

Sopot oświadczam, że reprezentowane przeze mnie biuro projektowe w latach 2014-2015 wykonało na zlecenie Orplast

J.O. Spójka Jawna z siedzibą w Sopocie przy ul. Obodrzyców 42, 81-812 Sopot, którego następcą prawnym jest Orplast

Sp. z o.o. sp. j. z siedzibą pod tym samym adresem (dalej jako: Inwestor) kompletną dokumentacje projektową

(budowlaną, wykonawczą) wraz z uzyskaniem decyzji pozwolenia na budowę dla zadania w ramach którego spółka

Przembud Gdańsk S.A. z siedzibą Gdańsku przy ul. Litewskiej 15, 80-719 Gdańsk jako Generalny Wykonawca

zrealizowała roboty budowlane polegające na budowie budynku pełniącego funkcje: biurową, produkcyjną, magazynową,

usługową i warsztatową. Dodatkowo poświadczam, że byłem autorem projektu architektonicznego w ramach wykonanej

dokumentacji projektowej. W związku z tym, że prace budowlane wymagały etapowania, co wynikało z tego, że

przedmiotowa inwestycja była realizowana w ramach rozbudowy funkcjonującego obiektu (w tym również z uwagi na

podział na strefy pożarowe), zrealizowane zostały: część magazynowo - warsztatowa (Etap l), część biurowo-produkcyjna

(Etap Il) oraz część magazynowa (Etap III), wszystkie poł. w Gdańsku przy ul. Marynarki Polskiej 73a. Z uwagi na wymogi

formalno-prawne (konieczność uzyskania odrębnych pozwoleń na użytkowanie), warunkowane koniecznością etapowania

oddawania poszczególnych części obiektu do użytku, poszczególne etapy zostały nazwane „budynkami”. Dodatkowo

wskazuję, że w każdym z uzyskanych pozwoleń na użytkowanie (Etap l, Etap Il, Etap III) znajduje się zapis, że obiekt

zaliczony jest do kategorii obiektu budowlanych nr XVI-budynki biurowe i konferencyjne, zgodnie z załącznikiem do

ustawy z dn. 07.07.1994 r. Prawo Budowlane pn.” Kategorie obiektów budowlanych” Wyżej określony obiekt budowlany

funkcjonalnie stanowi jedną całość, zaś architektonicznie jedną bryłę, jeden budynek. W ramach Etapu Il zrealizowana

została część biurowa wraz z częścią ogólnodostępną (dla klientów) tzw. Showroom służący do prezentacji produktów

(pudełka do przechowywania). Do części magazynowej - Etapu III można się dostać wyłącznie przez Etap I lub część

budynku Inwestora, która istniała przed wykonaniem robót budowlanych objętych przedmiotową dokumentacją

projektową. Jednakże główne wejście (nie techniczne) zlokalizowane jest tylko i wyłącznie w części Etap Il. Stanowi to

wejście do całej firmy dla osób nie będących pracownikami firmy. Wobec powyższego przedmiotowy obiekt budowlany w

ocenie mojej osoby jako projektanta ww. zadania spełnia kryteria budynku użyteczności publicznej, dotyczące określone

w par. 3 pkt 6) Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dn. 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim

powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1225). Powyższe poświadczam swoim

własnoręcznym podpisem.”

Artykuł 16 pkt 1 – 3 ustawy pzp stanowi: „Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie

zamówienia w sposób: 1) zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców; 2)

przejrzysty; 3) proporcjonalny.”

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy pzp: „1. Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli: (…) 7) została złożona w warunkach

czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.”

W myśl art. 239 ust. 1 ustawy pzp: „Zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert

określonych w dokumentach zamówienia.”

Przedmiot sporu w niniejszej sprawie sprowadzał się do odpowiedzi na pytanie czy Zamawiający prawidłowo przyznał

Przystępującemu punkty w kryterium „doświadczenie zawodowe branży konstrukcyjno-budowlanej” i w konsekwencji

dokonał wyboru oferty Przystępującego jako najkorzystniejszej. Odwołujący podnosił, że w zakresie ww. kryterium

Przystępujący przedstawił informacje nieprawdziwe, co powinno skutkować odrzuceniem oferty jako złożonej w

warunkach czynu nieuczciwej konkurencji, ewentualnie obniżeniem punktacji przyznanej przez Zamawiającego. Analiza

dokumentacji postępowania oraz zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego doprowadziła Izbę do przekonania,

że zarzuty odwołania nie zasługują na uwzględnienie.

Na wstępie, zaznaczyć należy, że art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy pzp, obliguje zamawiającego do odrzucenia oferty

wykonawcy, jeżeli została złożona w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji. Ustawa pzp nie zawiera definicji legalnej

czynu nieuczciwej konkurencji i odsyła w tym zakresie do przepisów ustawy UZNK. Art. 3 tej ustawy określa katalog

czynów nieuczciwej konkurencji. Przepis ten posługuje się klauzulą generalną, która wyznacza kategorię czynów

nieuczciwej konkurencji poprzez odwołanie się nie tylko do sprzeczności czynu z prawem, ale także z dobrymi

obyczajami, oraz stawia wymóg, aby czyn zagrażał lub naruszał interes innego przedsiębiorcy lub klienta. Ustawodawca

dostrzegając niemożność wyczerpującego wskazania działań, które będą sprzeczne z uczciwą konkurencją, jedynie

przykładowo wskazał w art. 3 ust. 2 UZNK czyny stanowiące delikty nieuczciwej konkurencji, nie wykluczając tym samym

tzw. niestypizowanych czynów nieuczciwej konkurencji. Jak wskazuje się w doktrynie pojęcie „sprzeczności z prawem”

należy rozumieć jako zachowania sprzeczne z nakazem zawartym w ustawie, wydanym na jej podstawie akcie

wykonawczym, mającą bezpośrednie zastosowanie umową międzynarodową. Natomiast dobre obyczaje to pozaprawne

reguły, normy postępowania, odwołujące się do zasad słuszności, moralności, etyki, norm współżycia społecznego,

które powinny cechować przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą. Co istotne, dla wykazania czynu

nieuczciwej konkurencji konieczne jest nie tylko ustalenie, że działanie przedsiębiorcy jest sprzeczne z prawem czy

dobrymi obyczajami, ale również stwierdzenie, że działanie to narusza lub zagraża interesowi innego przedsiębiorcy lub

klienta.

Odwołujący postawił zarzut naruszenia przez Zamawiającego art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy pzp, przywołując art. 14 UZNK,

który stanowi w ust. 1, że czynem nieuczciwej konkurencji jest rozpowszechnianie nieprawdziwych lub

wprowadzających w błąd wiadomości o swoim lub innym przedsiębiorcy albo przedsiębiorstwie, w celu przysporzenia

korzyści lub wyrządzenia szkody. Izba zwraca uwagę, że dla wyczerpania dyspozycji tego przepisu niezbędnym

pozostaje wykazanie przekazania nieprawdziwych czy też wprowadzających w błąd wiadomości o swoim lub innym

przedsiębiorcy albo przedsiębiorstwie, a nadto, że rozpowszechnianie tych informacji ma za swój cel – przysporzenie

korzyści lub wyrządzenie szkody, a więc kumulatywne wystąpienie przesłanek objętych dyspozycją powyższego

przepisu. Zauważenia również wymaga, że art. 14 ust. 1 pkt 1 UZNK determinuje, aby rozpowszechnianie informacji

nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd było działaniem świadomym, celowym i nakierowanym na przysporzenie

korzyści lub wyrządzenie szkody.

Przenosząc powyższe na kanwę niniejszej sprawy, w świetle stanowisk Stron, Przystępującego i składanych dowodów

należało uznać, że zarzut naruszenia dyspozycji art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy pzp nie potwierdził się. Zdaniem Izby,

Odwołujący nie wykazał przede wszystkim, że w postępowaniu Przystępujący przekazał w ramach kryterium informacje

nieprawdziwe. Twierdzenia Odwołującego w tym zakresie osadzały się na przekonaniu, że wykazywaną dla osoby Pana

Ł.Ł. realizacją wpisaną w formularz ofertowy jako zadanie nr 3 Przystępujący celowo (dla przyznania punktów) i

świadomie przekazał nieprawdziwe informacje co do spełnienia kryterium: „doświadczenie zawodowe branży

konstrukcyjno-budowlanej”. Odwołujący argumentował, że kwestionowana realizacja dotyczyła nie jednego a trzech

budynków, z których żaden nie spełnia jednocześnie wymagania budynku użyteczności publicznej jak i kubaturowego z

kryterium. Zdaniem Izby, twierdzenia Odwołującego, na którym spoczywał ciężar dowodu są chybione, a przedstawione

w postępowaniu odwoławczym dokumenty w świetle regulacji, na którą powołał się Zamawiający w SW Z przesądzają, że

wykazywana inwestycja spełnia oba kwestionowane wymogi.

W pierwszej kolejności należało ustalić, czy sporna realizacja dotyczyła jednego czy trzech budynków. Izba zauważa, że

Zamawiający w dokumentacji zamówienia przy opisie warunków dla doświadczenia osób, które następnie było

punktowane w kryterium ponad wykazane na potwierdzenie spełnienia warunków odwołał się wyłącznie do definicji

„budynku użyteczności publicznej” wynikającej z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.,

w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz.U. 2022 r., poz. 1225 ze

zm.). Dalej wskazania wymaga, że zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z

2024 r. poz. 725) – „Ilekroć w ustawie jest mowa o: 2) budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który

jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i

dach.” Odwołujący argumentując, że sporna realizacja dotyczyła trzech różnych budynków powoływał się na dokumenty

urzędowe (pozwolenie na budowę i pozwolenia na użytkowanie), w których wskazywane były trzy budynki, po jednym dla

każdego etapu roboty budowlanej. Odnosząc się do powyższego Izba zauważa, że pozwolenia były wydawane na

wniosek Inwestora, który zgodnie z projektem budowlanym wnioskował o pozwolenie na budowę dla całej inwestycji o

nazwie: „Budowa budynków: etap I — budynek magazynowo-warsztatowy, etap II — budynek biurowo-produkcyjny, etap

III — budynek magazynowy wraz z instalacjami oraz rozbiórką fragmentu części parterowej istniejącego budynku na

terenie dz. nr: 101, 102, 103/1, 104, 105, 106, 110 obręb 70 w Gdańsku". Jednocześnie zgodnie z wnioskami Inwestora

były wydawane kolejne decyzje o pozwoleniu na użytkowanie poszczególnych etapów robót budowlanych. Zdaniem Izby,

powyższe dokumenty nie stanowią podstawy przesądzającej, że powstały obiekt budowlany należy rozumieć w świetle

definicji ustawowej jako trzy odrębne budynki. Jak wynika z oświadczenia projektanta spornej inwestycji: „W związku z

tym, że prace budowlane wymagały etapowania, co wynikało z tego, że przedmiotowa inwestycja była realizowana

w ramach rozbudowy funkcjonującego obiektu (w tym również z uwagi na podział na strefy pożarowe), zrealizowane

zostały: część magazynowo - warsztatowa (Etap l), część biurowo-produkcyjna (Etap Il) oraz część magazynowa (Etap

III), wszystkie poł. w Gdańsku przy ul. Marynarki Polskiej 73a. Z uwagi na wymogi formalno-prawne (konieczność

uzyskania odrębnych pozwoleń na użytkowanie), warunkowane koniecznością etapowania oddawania poszczególnych

części obiektu do użytku, poszczególne etapy zostały nazwane „budynkami”. W ocenie Izby oświadczenie to jest

logiczne, spójne z pozostałymi dowodami (fragmenty dokumentacji projektowej), a tym samym wiarygodne.

Oświadczenie zostało złożone przez projektanta spornej inwestycji, a Odwołujący w żaden sposób nie wykazał, że

osoba je składająca jest w jakikolwiek sposób powiązana z Przystępującym. Dodatkowo wskazania wymaga, że

Zamawiający nie powoływał się w dokumentach zamówienia na budynek kwalifikowany jako taki przez organy wydające

pozwolenia na budowę czy użytkowanie, ale odwołał się wyłącznie do definicji „budynku użyteczności publicznej” i tylko w

rozumieniu definicji „budynku” z prawa budowlanego należy rozpatrywać wykazywaną realizację. Abstrahując od

powyższego w wydanych decyzjach podając kategorie budynku organ wskazuje na obiekt budowlany – jeden obiekt

budowlany. Izba za irrelewantne dla rozstrzygnięcia uznała więc dane wynikające z dowodów złożonych przez

Odwołującego - wypisy z Rejestru Gruntów Bez Danych Osobowych (dowód nr 3 i 4 złożone na posiedzeniu)

stanowiące dane ewidencyjne przedstawiające stan obecny (dane ewidencyjne – wypis z dnia 17 lipca 2024 r.). Jak Izba

ustaliła na podstawie załączonej do wypisów mapy oraz porównania jej z fragmentami dokumentacji projektowej siedziba firmy Orplast była w kolejnych latach rozbudowywana i sposób aktualnej ewidencji tego obiektu nie może

stanowić podstawy do oceny czy inwestycja wykazana przez Przystępującego dotyczyła jednego obiektu – jednego

budynku. Odwołujący nie przedstawił w postępowaniu odwoławczym dowodów na okoliczność jakie procesy budowlane,

ewentualne modyfikacje obiektu były dokonywane w kolejnych latach, a które zdaniem Izby mogły mieć również wpływ na

ocenę czy stanowi jeden obiekt budowlany - jeden budynek.

W ocenie Izby przedstawione w postępowaniu odwoławczym fragmenty dokumentacji projektowej, dokumentacja

zdjęciowa oraz oświadczenie projektanta przesądzają, że wykazana inwestycja stanowiła jeden obiekt budowlany – jeden

budynek w rozumieniu prawa budowlanego. Zdaniem Izby spełnia bowiem wymóg trwałego związania z gruntem, jest

wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Jak wynika z oświadczenia

projektanta: „Wyżej określony obiekt budowlany funkcjonalnie stanowi jedną całość, zaś architektonicznie jedną bryłę,

jeden budynek. W ramach Etapu Il zrealizowana została część biurowa wraz z częścią ogólnodostępną (dla klientów) tzw.

Showroom służący do prezentacji produktów (pudełka do przechowywania). Do części magazynowej - Etapu III można się

dostać wyłącznie przez Etap I lub część budynku Inwestora, która istniała przed wykonaniem robót budowlanych objętych

przedmiotową dokumentacją projektową. Jednakże główne wejście (nie techniczne) zlokalizowane jest tylko i wyłącznie w

części Etap Il. Stanowi to wejście do całej firmy dla osób nie będących pracownikami firmy.” Takie okoliczności

potwierdzają również fragmenty dokumentacji projektowej. Rzuty poszczególnych kondygnacji dla etapów I, II i III, jak

również dokumentacja zdjęciowa przedstawia jedno główne wejście do budynku zlokalizowane w etapie II, a do etapu III

można przejść wyłącznie przez etap I. Na zdjęciach i rzutach widoczna jest jedna klatka schodowa. Jak wskazywali

kierownik budowy i kierownik robót budowlanych na zadaniu budowlanym, a czemu Odwołujący nie zaprzeczył brak jest

przerw dylatacyjnych pomiędzy poszczególnymi częściami (etapami). Dokumentacja zdjęciowa potwierdza, że obiekt

stanowi wizualnie jedną bryłę. Zagospodarowanie terenu i posadowienie konstrukcji wskazują na wykonanie obiektu na

jednym fundamencie. Rzuty złożone przez Przystępującego na posiedzeniu wskazują na jedną instalację (sanitarną,

wodno-użytkową i bytową, Ppoż, deszczową, kanalizacyjną) dla wszystkich 3 etapów. Powyższym okolicznościom

Odwołujący nie zaprzeczył i jakkolwiek każda z nich rozpatrywana odrębnie mogłaby nie przesądzać o realizacji jednego

obiektu budowlanego jak podnosił Odwołujący to jednak zdaniem Izby wszystkie te aspekty łącznie potwierdzają, że

sporna inwestycja dotyczyła jednego konstrukcyjnie i funkcjonalnie obiektu budowlanego. W wyroku Wojewódzkiego

Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 29 lutego 2024 r., sygn. akt: II SA/Bk 906/23 jakkolwiek dotyczącym

rozróżnienia zabudowy jednorodzinnej wolnostojącej od zabudowy bliźniaczej Sąd wskazał, że oprócz samodzielności

konstrukcyjnej należy także uwzględniać kryterium samodzielności funkcjonalnej, w tym zważył: „Natomiast o

samodzielności funkcjonalnej tych budynków może świadczyć m.in. posiadanie osobnych wejść, klatek, instalacji,

przyłączy, szamb, czy garaży i wjazdów z drogi publicznej.” Kwestionowany przez Odwołującego obiekt nie tylko stanowi

konstrukcyjnie jedną całość, ale również funkcjonalnie – jedno główne wejście, wspólna klatka schodowa i instalacje.

Powyższe przesądza, że sporna realizacja dotyczyła jednego budynku w rozumieniu definicji ustawowej (art. 3 pkt 2

prawa budowlanego).

Następnie należało ustalić, czy wykazywany jeden obiekt budowlany spełnia wymóg kryterium budynku użyteczności

publicznej. Zdaniem Izby, w świetle fragmentów dokumentacji projektowej oraz oświadczenia projektanta wykazywana

realizacja spełnia definicję budynku użyteczności publicznej przywołaną w SW Z. W tym zakresie Odwołujący powoływał

się na nazwy poszczególnych części wynikające z decyzji o pozwoleniu na budowę i użytkowanie: „etap I – budynek

magazynowo-warsztatowy, etap II – budynek biurowo-produkcyjne, etap III – budynek magazynowy wraz z instalacjami

oraz rozbiórką fragmentu część parterowej istniejącego budynku”. Izba podtrzymuje co do tych twierdzeń wcześniej

podniesioną argumentację, że powyższe nie może przesądzać o niespełnieniu definicji wynikającej z Rozporządzenia

Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i

ich usytuowanie (t. j. Dz.U. 2022 r., poz. 1225 ze zm.), podobnie jak przywołane wcześniej aktualne wypisy z Rejestru

Gruntów Bez Danych Osobowych. Dodatkowo rodzaj budynku wynikający z tych wypisów został przypisany według

Kategorii Środków Trwałych, co wynika z par. 18 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z

dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2021 r., poz. 1390 ze zm.): „rodzaj budynku

według Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT), o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z

dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej.” Kategoryzacja ta nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie,

gdzie Zamawiający powołał się w SW Z wyłącznie na definicję „budynku użyteczności publicznej”, a nie kategoryzację

wynikają z ustawy o statystyce publicznej. Rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie dotyczy przesądzenia czy ze

względu na przeznaczenie obiekt wykazany przez Przystępującego spełnia powyższą definicję. Niewątpliwie,

Zamawiający ustanawiając wymogi kryterium zamierzał punktować te inwestycje, które pod względem warunków

technicznych odpowiadają budynkowi użyteczności publicznej jaki planuje również zrealizować w wyniku udzielenia

przedmiotowego zamówienia.

Podobnie należy ocenić dowód nr 5 złożony na posiedzeniu przez Odwołującego: Polską Kwalifikację Obiektów

Budowlanych (PKOB) na okoliczność potwierdzenia sposobu kwalifikacji obiektów budowlanych. Argumentacja

Odwołującego co do kwalifikacji budynku biurowego według PKOB jest chybiona i nie znajduje uzasadnienia w opisie

kryterium oceny ofert. Izba w tym zakresie przywołuje rozważania poczynione w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z

dnia 1 kwietnia 2019 r., sygn. akt: KIO 455/19, które w całości podziela: „ww. rozporządzenie PKOB wydane zostało na

podstawie art. 40 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (t. j. Dz.U. z 2018 r., poz. 997). Zgodnie z art.

40 ust. 1 powołanej ustawy, Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, w porozumieniu z właściwymi naczelnymi

organami administracji państwowej, opracowuje podstawowe do określenia przebiegu i opisu procesów gospodarczych i

społecznych standardowe klasyfikacje i nomenklatury, wzajemne relacje między nimi oraz ich interpretacje. W ustępie 2

ww. przepisu określono, że standardowe klasyfikacje i nomenklatury, o których mowa w ust. 1, wprowadza Rada Ministrów

w drodze rozporządzenia. Przepisy rozporządzenia PKOB znajdują więc zastosowanie na potrzeby „określenia przebiegu i

opisu procesów gospodarczych i społecznych”. Co więcej, same przepisy rozporządzenia PKOB określają zakres ich

zastosowania: „Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB) służy potrzebom statystyki działalności budowlanej,

sporządzania sprawozdań budowlanych, spisów budowli i mieszkań, statystyki cen obiektów budowlanych oraz rachunków

narodowych. Ponadto klasyfikacja służy do klasyfikowania obiektów budowlanych. Może być ona stosowana w trakcie

zmiany zastosowania, renowacji, wyburzania, modernizacji obiektu budowlanego. PKOB ułatwia wymianę informacji

między uczestnikami procesu inwestycyjnego na/i między różnymi poziomami organizacyjnymi, np. - między

inwestorem, biurem projektów, wykonawcą, - między organami centralnymi a wykonawcami robót budowlanych,

inwestorami i odwrotnie, w zakresie: - określania i analizy wielkości i struktury potrzeb, - planowania i bilansowania zadań i

środków, - opracowywania, ustalania i stosowania wskaźników planistycznych oraz techniczno-ekonomicznych dla

obiektów budowlanych tego samego rodzaju dla celów projektowania, wdrażania nowych technologii i rozwiązań

projektowych itp., - stosowania jednolitego grupowania i nazewnictwa obiektów budowlanych przy ustalaniu bazy

normatywnej nakładów rzeczowych oraz w kalkulacji cen i kosztów na różnych etapach procesu inwestycyjnego” – pkt

1.1.3) załącznika do rozporządzenia PKOB, w którym zawarta jest ustanowiona rozporządzeniem klasyfikacja. Jak wynika

z treści samego załącznika do PKOB i art. 40 ustawy o statystyce publicznej, PKOB służy potrzebom statystyki,

klasyfikacji obiektów budowlanych, a także ułatwieniu wymiany informacji między uczestnikami procesu inwestycyjnego i

między różnymi poziomami organizacyjnymi. Treść rozporządzenia PKOB i samej PKOB nie pozwala na uznanie, że

PKOB powinna być stosowana przy ustalaniu warunków technicznych budynków i ich usytuowania. Należy wrócić uwagę,

iż na odmienne stwierdzenie nie pozwala również ww. opisany zakres komunikacji pomiędzy organami centralnymi a

wykonawcami robót budowlanych itd., pomimo wskazania w tiret trzecim na opracowanie, ustalanie i stosowanie

wskaźników techniczno-ekonomicznych dla celów projektowania. Stwierdzenie to wywieść należy z definicji pojęcia

„wskaźniki techniczno-ekonomiczne” zawartej w słowniku pojęć stosowanych w statystyce publicznej ze strony GUS.

Zgodnie z zawartą tam definicją, wskaźniki te „Służą do analizy i oceny zmian zachodzących w procesach produkcyjnych,

wyposażeniu i technologiach stosowanych w przedsiębiorstwach przemysłowych. Są to wskaźniki specyficzne dla

poszczególnych rodzajów działalności, oparte na miernikach wyrażonych w naturalnych jednostkach miary”

(https://stat.gov.pl/metainformacje/slownik-pojec/pojecia-stosowane-w-statystyce-publicznej/582,pojecie.html, dostęp w

dniu 31.03.2019 r.). Dodatkowe wyjaśnienie metodologiczne z ww. słownika precyzuje: „Wskaźniki techniczno ekonomiczne obejmują tzw. wskaźniki techniczno-produkcyjne (techniczne wyposażenie zakładów, wydajność pracy

robotników przy produkcji niektórych wyrobów, mechanizacja i automatyzacja pracy, procesy produkcyjne, w tym

nowoczesne technologie) oraz wskaźniki jednostkowego zużycia i wykorzystania materiałów (czyli wskaźniki określające

wielkość zużycia materiału na wyprodukowanie jednostki wyrobu bądź stopień wykorzystania danego materiału w procesie

produkcji wyrobu)”. Analiza powyższych pojęć w kontekście rozporządzania PKOB nie pozostawia wątpliwości, że

rzeczona klasyfikacja znajduje zastosowanie dla potrzeb statystyki, analiz itp. O irrelewantności PKOB dla rozstrzygnięcia

w rozpatrywanej sprawie świadczy również treść powoływanego przez Przystępującego pkt 5 Klasyfikacji, zawierającego

wskazówki klasyfikowania obiektów budowlanych przeznaczonych dla wielu celów. Przystępujący odnosząc owe

wskazówki do treści warunku i wykazanej usługi pominął okoliczność, że pkt 5 PKOB wprost wskazuje „klasyfikuje się w

jednej pozycji”. Co za tym idzie, powoływana metoda klasyfikacji budynków znajduje odniesienie do pozycji określonych w

PKOB. Tymczasem klasyfikacja ta nie zawiera pozycji „budynki użyteczności publicznej” – do której można by odnieść

warunki techniczne określone w rozporządzeniu o warunkach technicznych. Wobec powyższego brak jest podstaw dla

przyjęcia, iż spełnianie przez wykonawcę przedmiotowego warunku udziału w postępowaniu może być badane przy użyciu

PKOB. Jest to także praktycznie niemożliwe - ze względu na brak pozycji „budynek użyteczności publicznej” w PKOB,

konieczne byłoby ustalenie, które pozycje z PKOB można zakwalifikować do kategorii użyteczności publicznej. Takie

ustalenia miałyby w zasadzie charakter dowolny, byłyby nieoparte o przepisy prawa, a także SIW Z, co stałoby

w sprzeczności z zasadą przejrzystości postępowania oraz z łatwością mogłoby doprowadzić do naruszenia zasady

równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji. Wobec jednoznacznego określenia w SIW Z, jak należy

rozumieć pojęcie „budynku użyteczności publicznej”, ocenę doświadczenia wykonawcy należy przeprowadzić zgodnie z

SIW Z. Dalej, zastosowanie pojęć przyjętych w ww. rozporządzeniu o warunkach technicznych budynków i ich

usytuowaniu, nie służy jedynie przejrzystości postępowania. Taki sposób opisu warunku jest w pełni spójny z potrzebami

Zamawiającego, który dąży do wyłonienia projektanta dworca kolejowego, który musi odpowiadać warunkom technicznym

przyjętym w rzeczonym rozporządzeniu dla budynków użyteczności publicznej.” Jak wynika z powyższego, metodyka

kwalifikacji obiektów według PKOB nie jest adekwatna do oceny czy obiekt o różnym przeznaczeniu wykazany przez

Przystępującego spełnia definicję budynku użyteczności publicznej.

Dalej podnieść należy, że przedstawione przez Odwołującego dowody: opinia i opracowanie (dowód nr 1 i 2 złożony na

posiedzeniu) stanowią wyłącznie stanowisko Strony jako wykonane na zlecenie Odwołującego zainteresowanego

korzystną dla niego interpretacją czy budynek wykazany przez Przystępującego spełnia wymóg obiektu użyteczności

publicznej. Opinie te nie zostały przygotowane przez obiektywnego biegłego powołanego w postępowaniu odwoławczym

co powoduje, że nie stanowią one wiarygodnego dowodu.

Co więcej, z opinii mgr inż. Leszka A. Bartkowiaka nie wynika, dlaczego Opiniujący uznaje, że w sytuacji mieszanej

funkcji budynku nie spełnia on definicji budynku użyteczności publicznej i skąd wywodzi, że to budynek (bryła) jako całość

musi mieć jedno przeznaczenie, aby wykazać wymóg kryterium. W opinii wskazano: „fakt, że w części budynku objętym

etapem II zrealizowano część biurową niezbędną dla prowadzonej działalności gospodarczej (produkcyjnej) wraz z częścią

tzw. showroom (prezentacja wyrobów) dla klientów z zewnątrz, nie stanowi wystarczającej przesłanki do stwierdzenia, iż

budynek objęty etapem II jest stricte budynkiem użyteczności publicznej w rozumieniu definicji wymienionej na wstępie.”

Konkluzja ta stanowi wyłącznie własną, dowolną interpretację Opiniującego przepisu ustawowego. Opiniujący nie

powołuje się przy tym na stanowisko doktryny czy orzecznictwa, które byłyby zbieżne z powyższą wykładnią definicji

przywołanej w SW Z. Nie jest wiadome również na jakiej podstawie Opiniujący stwierdza, że:„podział na kategorie

obiektów budowlanych z oczywistych względów nie może uwzględniać sytuacji, gdzie w jednym obiekcie funkcjonuje kilka

funkcji.” Oznacza to, że według Opiniującego w ogóle niemożliwy jest taki stan faktyczny, w którym jeden budynek ma

więcej niż jedną funkcję, co prowadzi do konkluzji, że niemożliwa byłaby w takiej sytuacji kategoryzacja budynku o

różnych funkcjach zgodnie z załącznikiem do prawa budowlanego, pomimo że jednak budynki o kilku funkcjach

występują, o czym świadczy zrealizowany przez Przystępującego obiekt budowlany. Dalej Opiniujący stwierdza: „dlatego

też literalnie rzecz ujmując przez pojęcie „budynku biurowego” wg. kat. XVI należałoby rozumieć taki budynek, który w

całości realizuje funkcje biurowe.” Interpretacja Opiniującego prowadziłaby zatem również do wniosku, że za „budynek

produkcyjny” wg. kat. XVIII należałoby rozumieć taki budynek, który w całości realizuje funkcje produkcyjne. W ten sposób

budynku biurowo – produkcyjnego nie zaliczono by do żadnej z kategorii, ponieważ według argumentacji Opiniującego nie

można uznać, że jest w całości budynkiem produkcyjnym ani też w całości budynkiem biurowym. Stanowisko

Opiniującego jest wewnętrznie sprzeczne, niewiarygodne i niemające oparcia w prawie. Jak wskazano w wyroku

Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2205/12:„Określenie

kategorii obiektu budowlanego stanowi element merytoryczny decyzji o pozwoleniu na budowę. Podkreślenia wymaga to,

że obowiązek zamieszczania przez organy administracji budowlanej kategorii obiektu w decyzji o pozwoleniu na budowę

wynika z treści rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie

na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o

pozwoleniu na budowę.” Natomiast w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2012 r.,

sygn. akt II OSK 632/11 wskazano:„Ustalenie kategorii obiektu budowlanego wpływa na dalsze etapy procesu

inwestycyjnego, w tym przede wszystkim na określenie sposobu jego legalnego zakończenia. Zgodnie, bowiem z treścią

art. 55 pkt 1 Prawa budowlanego, zaliczenie obiektu budowlanego do określonej kategorii jest jedną z podstaw ustalenia,

czy w danej sprawie wymagane będzie pozwolenie na użytkowanie, czy też dokonanie zgłoszenia, o jakim mowa w art. 54

tej ustawy. Ustalenie tej kwestii następuje na etapie rozpatrzenia wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę i wymaga

zamieszczenia, zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 5 Prawa budowlanego, informacji o obowiązkach i warunkach, wynikających z

art. 54 lub art. 55 Prawa budowlanego. Z tych też przyczyn uznać należało, iż ustalona w decyzji pozostającej w obrocie

prawnym o pozwoleniu na budowę kategoria obiektu budowlanego jest wiążąca dla organów nadzoru budowlanego”.

Wykładnia przeprowadzona przez Opiniującego nie ma więc oparcia w przepisach prawa budowlanego. Izba zauważa

ponadto za Przystępującym, że każda z decyzji wydanych dla spornej inwestycji wskazywała na kategorie obiektu

budowlanego. W pozwoleniu na budowę wskazano na kategorię XVI (budynki biurowe i konferencyjne) i XVIII i jak wynika z

powyższych orzeczeń są one wiążące dla organów nadzoru budowlanego. W konsekwencji własnych rozważań

Opiniujący reasumuje, że obiekt wykonany w ramach wykazywanej inwestycji nie może być uznany za budynek

użyteczności publicznej i podnosi, że: „istnienie tych obiektów służy z samego założenia prowadzeniu działalności

produkcyjnej, natomiast funkcja biurowa jest jedynie funkcją usługową zajmującą tylko fragment obiektu budowlanego.”

Wnioski Opiniującego przedstawiają wyłącznie jego własne zapatrywania na realizowaną inwestycję i nie odpowiadają na

pytanie, dlaczego pomimo niekwestionowanej funkcji biurowej obiektu nie spełnia on wymogu kryterium budynku

użyteczności publicznej i nie odpowiada warunkom technicznym przewidzianym dla tego rodzaju budynku. Przystępujący

wskazywał bowiem, że „obiekt budowlany, zrealizowany na podstawie, określonej powyżej decyzji pozwolenia na budowę,

spełnia wymogi projektowe przewidziane dla budynków użyteczności publicznej, określone w Warunkach Technicznych, w

zakresie min.: - bezpieczeństwa pożarowego--obiekt został zaprojektowany i zrealizowany z uwzględnieniem tego

wymogu, - bezpieczeństwa konstrukcji-obiekt został zaprojektowany i zrealizowany z uwzględnieniem tego wymogu, bezpieczeństwa użytkowania-całe wyposażenie obiektu zostało zaprojektowane i wykonane w tym celu, energooszczędności- obiekt został zaprojektowany i zrealizowany z uwzględnieniem tego wymogu, - dostępności dla osób

niepełnosprawnych- budynek posiada windę oraz łazienkę dla osób niepełnosprawnych.” Odwołujący w żaden sposób nie

zakwestionował tych okoliczności, a przecież zamierzeniem ustalonego przez Zamawiającego kryterium było wyłonienie

wykonawcy dysponującego kierownikiem budowy, który posiada jak najbogatsze doświadczenie w kierowaniu robotami

budowlanymi dotyczącymi budynku określonego rodzaju – użyteczności publicznej, a więc wykonanego zgodnie z

warunkami technicznymi przewidzianymi w ww. Rozporządzeniu.

Całkowicie chybione w świetle wymogu kryterium jest również stanowisko wyrażone w opracowaniu mgr inż. arch. M.N.

(dowód nr 2 złożony na posiedzeniu przez Odwołującego). W opracowaniu została wyliczona powierzchnia obiektu

pełniąca funkcję biurową i w konkluzji stwierdzono, że: „dla osiągnięcia dla użyteczności publicznej minimum 10 000 m3

kubatury omawianego tu budynku – konieczna byłaby wysokość tych pomieszczeń około 13 m (…) dla osiągnięcia dla

użyteczności publicznej minimum 10 000 m3 kubatury budynku konieczna byłaby powierzchnia tych pomieszczeń około

2000 – 2500 m2.” Odnosząc się do powyższego Izba zwraca uwagę na brzmienie kryterium: „budynku użyteczności

publicznej o kubaturze minimum 10.000,00 m3.” Zdaniem Izby oczywistym jest, że kubatura odnosi się do budynku a nie

do funkcji użyteczności publicznej. Nawet jednak, jeśliby uznać brzmienie kryterium za niejednoznaczne w tym zakresie

to zgodnie z jednolitym orzecznictwem Izby wszelkie niedokładności dokumentacji zamówienia należy interpretować na

korzyść wykonawcy. O tym czy wskazana przez Przystępującego realizacja – budynek jako całość spełnia wymóg

kryterium definicji budynku użyteczności publicznej nie mogą również przesądzać informacje zamieszczane na stronie

internetowej, nawet jeśli jest to strona internetowa samego Przystępującego. Informacje zamieszczane na stronach

internetowych nie stanowią wiążących danych, a w szczególności oceny prawnej względem określonych okoliczności

faktycznych, w tym przypadku czy dany budynek spełnia wymogi definicji budynku użyteczności publicznej.

Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (decyzje o pozwoleniu na budowę i na użytkowanie,

fragmenty dokumentacji projektowej, dokumentacja zdjęciowa) budynek wykazany na potrzeby kryterium spełnia funkcję

biurową i usługową. Występowanie tych funkcji obiektu nie jest zresztą podważane także w złożonych przez

Odwołującego dowodach – opinii i opracowaniu. Projektant w złożonym oświadczeniu wskazuje, że: „spółka Przembud

Gdańsk S.A. z siedzibą Gdańsku przy ul. Litewskiej 15, 80-719 Gdańsk jako Generalny Wykonawca zrealizowała roboty

budowlane polegające na budowie budynku pełniącego funkcje: biurową, produkcyjną, magazynową, usługową i

warsztatową. (…) Dodatkowo wskazuję, że w każdym z uzyskanych pozwoleń na użytkowanie (Etap l, Etap Il, Etap III)

znajduje się zapis, że obiekt zaliczony jest do kategorii obiektu budowlanych nr XVI-budynki biurowe i konferencyjne,

zgodnie z załącznikiem do ustawy z dn. 07.07.1994 r. Prawo Budowlane pn.” Kategorie obiektów budowlanych (…) Wobec

powyższego przedmiotowy obiekt budowlany w ocenie mojej osoby jako projektanta ww. zadania spełnia kryteria budynku

użyteczności publicznej, dotyczące określone w par. 3 pkt 6) Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dn. 12.04.2002 r. w

sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1225).”

Izba w całości podziela wnioski wynikające z rozważań Sądu w przywołanych przez Przystępującego w piśmie

procesowym wyrokach, że wystarczające dla stwierdzenia, że budynek spełnia pojęcie „budynku użyteczności

publicznej” jest istnienie funkcji budynku wymienionej w wyżej cytowanej definicji z Rozporządzenia niezależnie od tego

czy jest to funkcja dominująca czy też nie, gdyż okoliczność ta determinuje odpowiednie dostosowanie warunków

technicznych obiektu według wymagań Rozporządzenia. Jak wskazano bowiem w wyroku Wojewódzkiego Sądu

Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 grudnia 2020 r. sygn. akt: II SA/Lu 411/20:„Mianowicie oprócz pomieszczeń

produkcyjnych, magazynowych, technicznych, sanitarnych, porządkowych i socjalnych przewidziano w budynku "punkt

obsługi klienta", zaprojektowany w parterze budynku. (…) Jednocześnie, mając na uwadze wymogi związane z planowaną

działalnością usługową, w projekcie przewidziano możliwość dostępu dla osób niepełnosprawnych do pomieszczeń

parteru budynku, w tym - co oczywiste - do biura obsługi klienta (…) Powyższe oznacza, że projektowany budynek

stanowić będzie budynek użyteczności publicznej w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12

kwietnia 2002 r. (…) W świetle opisanych wyżej rozwiązań przyjętych w projekcie zagospodarowania terenu, projektowany

budynek, obok funkcji produkcyjnej, niewątpliwie ma spełniać również funkcję usługową, co potwierdza zwłaszcza

charakterystyka tego budynku, przewidująca punkt (biuro) obsługi klienta. Wynika to również w sposób logiczny z

przyjętej koncepcji zamierzenia inwestycyjnego, które to zmierzenie obok produkcji ma obejmować także świadczoną na

rzecz innych osób usługę "renowacji kołder i poduszek", a więc ich "odnowienie, odświeżenie" (…) Z naturalnych względów

niekwestionowane jest, że tego rodzaju działalność wymaga umożliwienia dojścia i dojazdu dla osób trzecich usługobiorców, niezatrudnionych przez inwestorkę, to jest osób składających lub odbierających zamówienia (…).” W

wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 lipca 2011 r. (sygn. akt: II SA/Bk 287/11)

przesądzono również, że: „Przy kwalifikowaniu budynku do budynków użyteczności publicznej bez znaczenia jest, czy

dostęp do niego mają osoby trzecie, czy wyłącznie pracownicy zatrudnieni w danym budynku.”

W konsekwencji powyższego uznać należało, że budynek jako całość wykazany przez Przystępującego na potrzeby

kryterium, jako posiadający funkcję biurową i usługową spełnia wymóg definicji budynku użyteczności publicznej

przywołanej w SWZ.

Zarzut odwołania naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy pzp nie potwierdził się, gdyż Przystępujący nie przekazał w

postępowaniu nieprawdziwych informacji. Izba zauważa przy tym, że spór w postępowaniu odwoławczym co do

spełnienia wymogu kryterium sprowadzał się do oceny prawnej stanu faktycznego w świetle brzmienia kryterium

nadanego w SW Z i w tych okolicznościach nie sposób byłoby stwierdzić, że przekazanie informacji (które ostatecznie nie

okazały się informacjami nieprawdziwymi) miałoby cechy działania celowego i świadomie nakierowanego na

przysporzenie korzyści lub spowodowanie straty po stronie innych wykonawców.

Zważywszy, że okoliczności podnoszone przez Odwołującego nie potwierdziły się, a Przystępujący wykazał realizację

uprawniającą do przyznania punktów w kryterium to również zarzut ewentualny odwołania naruszenia art. 239 i n. ustawy

pzp nie zasługiwał na uwzględnienie.

Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 575 oraz art. 574

ustawy pzp, a także w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 i oraz § 8 ust. 2 zdanie 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z

dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz

wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r., poz. 2437 ze zm.) zaliczając na poczet

niniejszego postępowania odwoławczego koszt wpisu od odwołania uiszczony przez Odwołującego.

Ponadto, Izba nakazała zwrot Odwołującemu kwoty 10 000,00 zł tytułem nadpłaconego wpisu od odwołania ponad

wymagany ww. Rozporządzeniem. Zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 1 ww. Rozporządzenia: „2. Wysokość wpisu wnoszonego w

postępowaniu o udzielenie zamówienia na roboty budowlane o wartości: 1) mniejszej niż progi unijne, o których mowa w

art. 3 ust. 1 ustawy, wynosi 10 000 złotych”. Zgodnie z pismem Zamawiającego z dnia 3 lipca 2024 r.: „wartość

zamówienia nie przekracza progów unijnych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy z dnia

11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1605 z późn. zm.) i została ustalona na kwotę 19

630 428,18 zł netto”. W przedmiotowej sprawie Odwołujący uiścił wpis w wysokości 20.000,00 zł, a zatem w wysokości o

10 000,00 zł wyższej niż wymagany, dlatego też Izba nakazała zwrot nadpłaconego wpisu zgodnie z sentencją

orzeczenia.

Przewodniczący: ………………………………