Warszawa, 4 lipca 2024 r.
POSTANOWIENIE
Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Piotr Kozłowski
. Protokolant: Oskar Oksiński
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym z udziałem stron i uczestnika postępowania odwoławczego 4 lipca 2024 r. w
Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 20 czerwca 2024 r.
przez wykonawcę: TBM Telekom sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie [„Odwołujący”]
w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. Świadczenie usług telekomunikacyjnych na potrzeby
Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu oraz Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu wraz z dzierżawą
systemu telekomunikacyjnego, serwisem technicznym, rozbudową systemu, pracami konserwacyjnymi przez cały okres
trwania umowy i szkoleniem w zakresie obsługi, zarządzania i eksploatacji systemu centralnego (AZP.260.10.2024.PN)
prowadzonym przez zamawiającego Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu [„Zamawiający”]
przy udziale współuczestnika po stronie Zamawiającego: Netia S.A. z siedzibą w Warszawie [„Przystępujący”]
postanawia:
1.Umarza postępowanie odwoławcze.
2.Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Odwołującego kwoty 15000zł
00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczonej przez niego tytułem wpisu od odwołania.
Na niniejsze orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa
Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych.
Uzasadnie nie
Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu{dalej: „Zamawiający”} prowadzi na podstawie Ustawy
z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm.) {dalej również:
„ustawa pzp” lub „pzp”} w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na
usługi pn. Świadczenie usług telekomunikacyjnych na potrzeby Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu oraz
Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu wraz z dzierżawą systemu telekomunikacyjnego, serwisem
technicznym, rozbudową systemu, pracami konserwacyjnymi przez cały okres trwania umowy i szkoleniem w zakresie
obsługi, zarządzania i eksploatacji systemu centralnego (AZP.260.10.2024.PN). Ogłoszenie o tym zamówieniu 26 lutego
2024 r. zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii S nr 40 pod poz. 116650. Wartość tego
zamówienia przekracza progi unijne.
20 czerwca 2024 r TBM Telekom sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie {dalej: „Odwołujący”} wniósł do
Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie od zaniechania odrzucenia oferty Netii S.A. {dalej: „Netia” lub
„Przystępujący”}, która 10 czerwca 2024 r. została wybrana przez Zamawiającego jako najkorzystniejsza.
Odwołujący zarzucił Zamawiającemu następujące naruszenia przepisów ustawy pzp:
1.Art. 226 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 16 pkt 1 – przez niezachowanie zasad uczciwej konkurencji oraz równego traktowania
wyrażające się w zaniechaniu odrzucenia oferty Netii pomimo jej niezgodności z warunkami zamówienia.
2.Art. 16 pkt 2 – przez niedochowanie zasady przejrzystości polegające na podejmowaniu odmiennych działań względem
ofert poszczególnych wykonawców bez racjonalnego uzasadnienia.
3.Art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 – przez wybór najkorzystniejszej oferty w sposób, który nie gwarantuje zachowania najlepszej
jakość w ramach posiadanych środków i uzyskania najlepszych efektów zamówienia w stosunku do poniesionych
nakładów.
4.Art. 239 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 i 2 – przez wybór jako najkorzystniejszej oferty podlegającej odrzuceniu.
5.Art. 255 pkt 2 – przez zaniechanie unieważnienia postępowania, mimo że wszystkie złożone oferty podlegają
odrzuceniu.
Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:
1.Unieważnienia wyboru najkorzystniejszej oferty.
2.Powtórzenia badania i oceny ofert.
3.Odrzucenia oferty złożonej przez Netię.
4.Unieważnienia postępowania.
Izba ustaliła następujące okoliczności jako istotne:
Netia skutecznie przystąpiła po stronie Zamawiającego do postępowania odwoławczego w tej sprawie.
3 lipca 2024 r. wpłynęła do Izby odpowiedź na odwołanie, w której Zamawiający oświadczył że uwzględnia w
całości zarzuty przedstawione w odwołaniu.
Jednocześnie Zamawiający wniósł, w razie niewniesienia sprzeciwu przez Przystępującego, o umorzenie
postępowania odwoławczego na podstawie art. 522 ust. 2 w zw. z art. 568 pkt 3 ustawy pzp.
4 lipca 2024 r. na posiedzeniu, o którego terminie zarówno Strony, jak i Przystępujący, zostali prawidłowo
powiadomieni, stawił się tylko Odwołujący. W konsekwencji nie został zgłoszony przez Przystępującego sprzeciw wobec
uwzględnienia przez Zamawiającego w całości zarzutów odwołania.
W tych okolicznościach Izba zważyła, co następuje:
Skuteczne skorzystanie przez którąkolwiek ze stron postępowania odwoławczego z przysługującej jej tzw.
czynności dyspozytywnej (czyli uwzględnienia w całości zarzutów odwołania przez zamawiającego lub cofnięcia
odwołania przez odwołującego, względnie częściowego uznania zarzutów odwołania przez zamawiającego przy
jednoczesnym wycofaniu pozostałych zarzutów przez odwołującego) powoduje zakończenie postępowania
odwoławczego bez merytorycznego rozpoznania zarzutów odwołania.
Zgodnie z art. 522 ust. 2 ustawy pzp jeżeli uczestnik postępowania odwoławczego, który przystąpił do
postępowania po stronie zamawiającego, nie wniesie sprzeciwu co do uwzględnienia w całości zarzutów
przedstawionych w odwołaniu przez zamawiającego, Izba umarza postępowanie, a zamawiający wykonuje powtarza lub
unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu. Powyższy
przepis jest tożsamy z tym, który zawierał art. 186 ust. 3 poprzednio obowiązującej Ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. –
Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1843 ze zm.) {dalej zwanej: „popzp”}. Jednocześnie art. 549 ust.
4 ustawy pzp stanowi, że niestawiennictwo strony lub uczestnika postępowania odwoławczego prawidłowo
zawiadomionego o terminie rozprawy nie wstrzymuje rozpoznania odwołania. W poprzednim stanie prawnym
analogiczny przepis zawierał § 21 ust. 3 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 marca 2010 r. w sprawie
regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1092 ze zm.). Wreszcie, tak jak to
nieobowiązujące już rozporządzenie, de lege lata Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r.
w sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą (poz. 2453) zawiera
przepisy, z których wynika, że Izba ma obowiązek wezwania w drodze zarządzenia uczestnika postępowania
odwoławczego, który przystąpił do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego, do złożenia oświadczenia
w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w terminie 3 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem umorzenia
postępowania odwoławczego, wyłącznie w ramach czynności formalnoprawnych i sprawdzających przedsięwziętych
przed skierowaniem sprawy do rozpoznania.
W konsekwencji należy uznać, że wyznaczone do rozpoznania sprawy posiedzenie z udziałem stron i
uczestników stanowi fazę postępowania odwoławczego, w której zachodzi koncentracja czynności, wniosków i
oświadczeń stron oraz uczestników postępowania zmierzająca do zakończenia postępowania toczącego się na skutek
wniesienia odwołania. Następuje ona już po fazie posiedzenia niejawnego bez udziału stron, na którym dokonywane są
czynności formalnoprawne i sprawdzające, warunkujące skierowanie odwołania na posiedzenie z udziałem stron i
uczestników. Wobec tego po skierowaniu odwołania na posiedzenie z udziałem stron i uczestników lub na rozprawę, co
do zasady będzie ono rozpatrzone na tym wyznaczonym posiedzeniu, na którym rozpatrzone zostaną również
ewentualne zgłoszone wnioski i oświadczenia stron, takie jak oświadczenie co do uwzględnienia odwołania przez
zamawiającego czy ewentualny sprzeciw co do takiej czynności ze strony przystępującego po tej samej stronie.
Skoro uwzględnienie odwołania przez zamawiającego może nastąpić najpóźniej do ostatecznego rozstrzygnięcia
w przedmiocie wniesionego odwołania, co w razie wyznaczenia posiedzenia lub rozprawy mających na celu rozpatrzenie
odwołania ma miejsce na wyznaczonym terminie posiedzenia lub rozprawy, ewentualny sprzeciw w tym zakresie
również można i należy zgłosić w tym terminie. W warunkach prawidłowego powiadomienia przystępującego do
postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego o terminie posiedzenia, na którym ma zostać rozpatrzone
odwołanie, na tym posiedzeniu przystępujący ten może i powinien zgłosić ewentualny sprzeciw co do uwzględnienia
odwołania. Niestawiennictwo przystępującego należy uznać za rezygnację z uprawnień do reprezentowania swoich
interesów, w tym ze złożenia sprzeciwu co do uwzględnienia odwołania.
Za słusznością powyższego rozumowania przemawia dodatkowo, wyrażona pośrednio w art. 544 ust. 1 ustawy
pzp (art. 189 popzp) zasada szybkości i efektywności tego postępowania – rozpoznanie odwołania przez Krajową Izbę
Odwoławczą powinno nastąpić w ciągu 15 dni. Temu celowi służą także przewidziane w ustawie pzp oraz przywołanym
rozporządzeniu wykonawczym instrumenty zmierzające do koncentracji postępowania odwoławczego, w szczególności
poprzedzające rozpatrzenie odwołania posiedzenie niejawne dla dokonania czynności formalnoprawnych i
sprawdzających, na którym można dokonać odpowiednich zawiadomień i wezwań stron i uczestników postępowania. W
szczególności 3-dniowy termin na wyrażenie przez przystępującego po stronie zamawiającego sprzeciwu co do
uwzględnienia w całości zarzutów odwołania znajduje zastosowanie wyłącznie na etapie postępowania odwoławczego
przed wyznaczeniem posiedzenia z udziałem stron i uczestników.
Izba podzieliła zatem w powyższym zakresie stanowisko wyrażone uprzednio w analogicznych stanach
faktycznych przez Izbę m.in. w postanowieniach wydanych: 9 czerwca 2010 r. sygn. akt KIO 991/10, 11 sierpnia 2010 r.
sygn. akt KIO 1575/10, 27 czerwca 2012 r. sygn. akt KIO 1264/12, 4 września 2014 r. sygn. akt KIO 1710/14, 21 września
2015 r. sygn. akt KIO 1963/15, 1 grudnia 2015 r. sygn. akt KIO 2534/15, 8 listopada 2022 r. sygn. akt KIO 2840, 8 grudnia
2023 r. sygn. akt KIO 3562/23, 28 marca 2024 r. sygn. akt KIO 886/24.
Dla wywarcia skutku w postaci umorzenia postępowania odwoławczego w tej sprawie konieczne i wystarczające
jest uwzględnienie przez Zamawiającego w całości zarzutów zawartych w odwołaniu. Natomiast dalsze czynności, które
Zamawiający podejmuje w celu uczynienia zadość żądaniom odwołania, pozostają poza oceną Izby w ramach ustalenia
zaistnienia przesłanki umorzenia postępowania odwoławczego.
Wobec stwierdzenia, że Zamawiający uwzględnił w całości zarzuty przedstawione w odwołaniu, a Przystępujący
po jego stronie nie zgłosił co do tej czynności sprzeciwu, Izba – działając na podstawie art. 568 pkt 3 ustawy pzp –
umorzyła postępowanie odwoławcze.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do treści art. 575 ustawy pzp w zw. z § 9 ust. 2
pkt 2 lit. a Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów
kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U.
poz. 2437), nakazując zwrot Odwołującemu kwoty uiszczonej tytułem wpisu.