Sygn. akt:KIO 2063/25
WYROK
Warszawa, dnia 25 czerwca 2025 r.
Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:
Przewodniczący:Mateusz Paczkowski
Protokolant:
Adam Skowroński
po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 23 maja 2025 r.
przez wykonawcę NDI S.A. z siedzibą w Sopociew postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Prokuraturę
Regionalną w Gdańsku
przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego – wykonawcy MIRBUD S.A. z siedzibą w Skierniewicach
orzeka:
oddala odwołanie,
kosztami postępowania obciąża wykonawcę NDI S.A. z siedzibą w Sopocie i:
2.1zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy)
uiszczoną przez wykonawcę NDI S.A. z siedzibą w Sopocie tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3 600 zł 00 gr (trzy
tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez wykonawcę NDI S.A. z siedzibą w Sopocie tytułem
wynagrodzenia pełnomocnika oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez
zamawiającego Prokuraturę Regionalną w Gdańsku tytułem wynagrodzenia pełnomocnika,
2.2zasądza od wykonawcy NDI S.A. z siedzibą w Sopocie na rzecz zamawiającego ProkuraturyRegionalnej w Gdańsku
kwotę 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego
poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika.
Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.
Przewodniczący:…………………………..
Sygn. akt:KIO 2063/25
UZASADNIENIE
Prokuratura Regionalna w Gdańsku (dalej: „Zamawiający”), prowadzi z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia
11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm. dalej: „ustawa Pzp”) postępowanie
o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn.: „Realizacja inwestycji pn. „Budowa
budynku Prokuratury Regionalnej w Gdańsku wraz z zagospodarowaniem terenu” (znak postępowania: 20027.210.2.2024). Wartość szacunkowa zamówienia jest powyżej progów unijnych. Ogłoszenie o zamówieniu zostało
opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 23 grudnia 2024 r. pod numerem 790632-2024.
W dniu 23 maja 2025 r. odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, w przedmiotowym postępowaniu złożył
wykonawca NDI S.A. z siedzibą w Sopocie (dalej: „Odwołujący”).
Odwołanie złożono wobec:
1) czynności Zamawiającego polegającej na wyborze jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez wykonawcę - MIRBUD
S.A. z siedzibą w Skierniewicach (dalej: „MIRBUD”) pomimo tego, że to oferta Odwołującego powinna zostać uznana
jako oferta najkorzystniejsza;
2) czynności Zamawiającego polegającej na przyznaniu ofercie MIRBUD dziesięciu (10) punktów w ramach kryterium
„Kwalifikacje zawodowe i doświadczenie” podkryterium „Kierownik Robót Konstrukcyjno-Budowlanych” określonego w
Rozdziale XX ust. 5 pkt 4) Specyfikacji Warunków Zamówienia (dalej jako: „SW Z”), kiedy to oferta tego wykonawcy
powinna otrzymać pięć (5) punktów w tym podkryterium, albowiem wskazana w Wykazie inwestycja pn. „Budowa
budynku wielofunkcyjnego (dydaktyka, szkolenie, zakwaterowanie, żywienie) z niezbędną infrastrukturą techniczną i
zagospodarowaniem terenu - na terenie Akademii Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte w Gdyni przy ul. inż.
Jana Śmidowicza 69, 81-127 Gdynia" nie spełnia wymogów określonych w Rozdziale XX ust. 5 pkt 4) SWZ.
Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 239 ust. 1 ustawy Pzp poprzez przyznanie ofercie MIRBUD
dziesięciu (10) punktów w ramach kryterium „Kwalifikacje zawodowe i doświadczenie” podkryterium „Kierownik Robót
Konstrukcyjno-Budowlanych” określonym w Rozdziale XX ust. 5 pkt 4) SW Z, kiedy to oferta tego wykonawcy powinna
otrzymać pięć (5) punktów w tym podkryterium, albowiem wskazana w Wykazie inwestycja pn. „Budowa budynku
wielofunkcyjnego (dydaktyka, szkolenie, zakwaterowanie, żywienie) z niezbędną infrastrukturą techniczną i
zagospodarowaniem terenu - na terenie Akademii Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte w Gdyni przy ul. inż.
Jana Śmidowicza 69, 81- 127 Gdynia" nie spełnia wymogów określonych w Rozdziale XX ust. 5 pkt 4) SWZ.
Odwołujący wniósł o uwzględnienie Odwołania w całości, a w konsekwencji nakazanie Zamawiającemu:
1) unieważnienie czynności wyboru oferty MIRBUD jako najkorzystniejszej;
2) dokonanie ponownego badania i oceny ofert;
3) przyznanie ofercie MIRBUD w ramach kryterium „Kwalifikacje zawodowe i doświadczenie” podkryterium „Kierownik
Robót Konstrukcyjno-Budowlanych” pięciu (5) punktów.
Odwołujący wskazał, że ma interes prawny we wniesieniu odwołania, w rozumieniu art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, gdyż:
„Oferta Odwołującego aktualnie plasuje się na II. (drugim) miejscu w rankingu ofert. W wyniku wniesionego Odwołania,
Odwołujący posiada szanse na uplasowanie się na I. (pierwszym) miejscu w rankingu ofert. Zakwestionowanie punktacji
oraz sposobu kalkulacji ceny oferty swojego konkurenta, zwiększa zatem szanse na uzyskanie zamówienia. Niewątpliwie
zatem, w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp wskazanych w petitum Odwołania,
Odwołujący może doznać szkody w postaci niemożliwości realizacji zamówienia oraz uzyskania z tego tytułu zysku”.
Odwołanie zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu określonego w art. 515 ust. 1 pkt 1) lit. a) ustawy Pzp.
Informację stanowiącą podstawę dla wniesienia odwołania Odwołujący uzyskał w dniu 14 maja 2025 r. (zawiadomienie o
wyborze najkorzystniejszej oferty). W związku z powyższym odwołanie wniesione w dniu 23 maja 2025 r. należy uznać
za wniesione w wymaganym zgodnie z ustawą Pzp terminie.
Wpis od odwołania w kwocie 20 000,00 złotych został uiszczony przelewem na rachunek bankowy Urzędu Zamówień
Publicznych. Odwołujący prawidłowo przekazał kopię odwołania Zamawiającemu oraz załączył potwierdzenie
przekazania odwołania Zamawiającemu.
Zamawiający pismem z dnia 18 czerwca 2025 r. złożył odpowiedź na odwołanie wnosząc o oddalenie odwołania w
całości.
Pismem z dnia 18 czerwca 2025 r. MIRBUD wniósł o oddalenie odwołania w całości.
Po przeprowadzeniu rozprawy, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz
oświadczeń, a także stanowisk, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:
Izba stwierdziła, że w zakresie zarzutów podniesionych w odwołaniu nie została wypełniona żadna z przesłanek
skutkujących odrzuceniem odwołania, odwołanie nie zawierało braków formalnych i mogło zostać rozpoznane
merytorycznie.
Izba ustaliła ponadto, że Odwołujący jest uprawniony do skorzystania ze środków ochrony prawnej zgodnie z art. 505 ust.
1 ustawy Pzp.
Przystąpienie do postępowania odwoławczego w ustawowym terminie po stronie Zamawiającego zgłosił MIRBUD. Strony
nie zgłosiły zastrzeżeń co do skuteczności przystąpienia ani opozycji przeciw przystąpieniu do postępowania
odwoławczego, w związku z czym Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia do postępowania odwoławczego
zgłoszonego przez MIRBUD po stronie Zamawiającego.
Izba postanowiła dopuścić dowody z dokumentacji przedmiotowego postępowania, a także:
- załączone do odwołania: wyciąg z dokumentacji projektowej dla Inwestycji AMW;
- przedłożone przez Odwołującego na rozprawie: treści korespondencji pomiędzy Odwołującym a AMW prowadzonej w
trybie dostępu do informacji publicznej, obejmującej oświadczenie Kanclerza AMW z dnia 23 maja 2025 r.; opinia
Centrum Analiz Budowlanych w przedmiocie kwalifikacji budynku wielofunkcyjnego Akademii Marynarki Wojennej w
Gdyni, która opracowana została na podstawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych; opinia Centrum Analiz
Budowlanych dotycząca kwalifikacji budynku wielofunkcyjnego Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni jako budynku
(obiektu) użyteczności publicznej albo budynku (obiektu) zamieszkania zbiorowego pod kątem bezpieczeństwa
pożarowego; opinia Centrum Analiz Budowlanych dotycząca kwalifikacji budynku wielofunkcyjnego Akademii Marynarki
Wojennej w Gdyni jako budynku (obiektu) użyteczności publicznej albo budynku (obiektu) zamieszkania zbiorowego pod
kątem wymagań higienicznosanitarnych;
- przedłożone przez Przystępującego na rozprawie: 5 zdjęć inwestycji AMW, wyciągi z dokumentacji projektowej dot.
budynku prokuratury w Gdańsku; wyciągi z dokumentacji projektowej dot. inwestycji AMW.
Izba ustaliła i zważyła, co następuje:
Biorąc pod uwagę stanowiska Stron, uczestnika postępowania odwoławczego oraz zgromadzony materiał dowodowy,
Izba uznała, że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie i podlegało oddaleniu.
Istota sporu sprowadzała się do kwestii przyznania MIRBUD 10 punktów w ramach kryterium „Kwalifikacje zawodowe i
doświadczenie” podkryterium „Kierownik Robót Konstrukcyjno-Budowlanych” określonym w Rozdziale XX ust. 5 pkt 4)
SW Z, kiedy to oferta tego wykonawcy powinna otrzymać 5 punktów w tym podkryterium, albowiem wskazana w Wykazie
inwestycja pn. „Budowa budynku wielofunkcyjnego (dydaktyka, szkolenie, zakwaterowanie, żywienie) z niezbędną
infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu - na terenie Akademii Marynarki Wojennej im. Bohaterów
Westerplatte w Gdyni przy ul. inż. Jana Śmidowicza 69, 81- 127 Gdynia" (dalej: Inwestycja AMW) nie spełnia wymogów
określonych w Rozdziale XX ust. 5 pkt 4) SWZ.
Stan faktyczny nie był sporny pomiędzy stronami i uczestnikiem, a strony przytaczały go w swoich stanowiskach
pisemnych dlatego też Izba w tym miejscu podkreśli najistotniejsze jego okoliczności.
W rozdziale XX ust. 5 pkt 4) SW Z Zamawiający określił następujące zasady przyznawania punktów ramach kryterium
„Kwalifikacje zawodowe i doświadczenie” dla Kierownika Robót Konstrukcyjno-Budowlanych:
„W ramach kryterium punkty przyznawane będą za pełnienie funkcji kierownika budowy lub kierownika robót przy
realizacji inwestycji dotyczących budowy lub przebudowy obiektu użyteczności publicznej, o kubaturze minimum
15.000,00 m³, przez: (…) 2) Kierownik Robót Konstrukcyjno-Budowlanych:
Liczba inwestycji dotyczących budowy lub przebudowy obiektu użyteczności
Punkty
publicznej, o kubaturze minimum 15.000,00 m³
1 inwestycja (wykazywana na potrzeby spełniania warunku określonego w pkt
IX ust. 1 pkt 2)
2 inwestycje
3 i więcej inwestycji
W ofercie MIRBUD wskazano, że p. T.Ł., który będzie skierowany do realizacji zamowienia w przedmiotowym
postępowaniu na stanowisku Kierownika Robót Konstrukcyjno-Budowlanych, posiada uprawnienia budowlane w
specjalności konstrukcyjno-budowlanej obejmującej kierowanie robotami budowlanymi bez ograniczeń oraz co najmniej
5-letnie doświadczenie zawodowe w pełnieniu samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (tj. funkcji kierownika
budowy, kierownika robót), w tym przy realizacji co najmniej 1 inwestycji dot. budowy lub przebudowy obiektu
uzytecznosci publicznej, o kubaturze minimum 15.000,00 m3, pełnił ww. funkcję przy realizacji m. in. Inwestycji AMW:
„Budowa budynku wielofunkcyjnego (dydaktyka, szkolenie, zakwaterowanie, żywienie) z niezbędną infrastrukturą
techniczną i zagospodarowaniem terenu - na terenie Akademii Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte w Gdyni
przy ul. inż. Jana Śmidowicza 69, 81-127 Gdynia
Kubatura: 48 099,00 m3
Rodzaj inwestycji: W/w inwestycja polegała na budowie obiektu użyteczności publicznej”.
W dniu 2 kwietnia 2025 r. Zamawiający dokonał wyboru oferty MIRBUD jako najkorzystniejszej w postępowaniu,
przyznając ofercie MIRBUD 10 punktów w ramach kryterium za doświadczenie Kierownika Robót KonstrukcyjnoBudowlanych.
Na powyższą czynność Odwołujący w dniu 14 kwietnia 2025 r. wniósł odwołanie. W toku postępowania odwoławczego,
w dniu 29 kwietnia 2025 r. Zamawiający unieważnił wybór oferty najkorzystniejszej, w związku z czym Izba umorzyła
postępowanie odwoławcze wywołane pierwszym odwołaniem.
Następnie, w dniu 29 kwietnia 2025 r., działając na podstawie art. 223 ust. 1 ustawy Pzp, Zamawiający wezwał MIRBUD
do wyjaśnień dotyczących charakteru budynku wybudowanego w ramach Inwestycji AMW. W dniu 12 maja 2025 r.
MIRBUD złożył wyjaśnienia w tym przedmiocie.
W dniu 14 maja 2025 r. Zamawiający ponownie dokonał wyboru oferty MIRBUD jako najkorzystniejszej w postępowaniu,
przyznając ofercie MIRBUD 10 punktów w ramach kryterium za doświadczenie Kierownika Robót KonstrukcyjnoBudowlanych.
Przypomnieć również trzeba, że jak stanowi art. 239 ust. 1 ustawy Pzp, zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę
na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia.
Mając na uwadze powyższe, w tym zgromadzony materiał dowodowy, przytoczony stan faktyczny i prawny, stanowiska
Odwołującego, Zamawiającego oraz MIRBUD,Izba uznała zarzut (a tym samym całe odwołanie) za podlegający
oddaleniu.
Odnosząc się kolejno do poszczególnych argumentów podniesionych w odwołaniu, należy po pierwsze wskazać, że
choć Odwołujący prawidłowo zidentyfikował treść kryterium postawionego przez Zamawiającego w rozdziale XX ust. 5
pkt 4) SW Z za doświadczenie Kierownika Robót Konstrukcyjno-Budowlanych, tym niemniej w początkowych
fragmentach swojego uzasadnienia nie odnosił się do definicji „obiektu użyteczności publicznej”, lecz „budynku
użyteczności publicznej”. Należy zwrócić uwagę, że treść kryterium literalnie referowała jedynie do „obiektu użyteczności
publicznej”. Przy czym, podkreślić trzeba, że Zamawiający nie zdecydował się na rozwinięcie, co rozumie pod pojęciem
„obiektu użyteczności publicznej”, nie odniósł się też do żadnych legalnych definicji. Bezspornym jest rzecz jasna
okoliczność, że termin ten, odmiennie niż „budynek użyteczności publicznej”, nie został zdefiniowany na gruncie
przepisów powszechnie obowiązujących. Jednakże, nawet gdyby intencją Zamawiającego było rozumienie pojęcia
„obiektu użyteczności publicznej” przez pryzmat definicji „budynku użyteczności publicznej” zawartej w Rozporządzeniu
Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i
ich usytuowanie (Dz.U. 2022, poz. 1225), to w ocenie Izby powinno to znaleźć swoje odzwierciedlenie w treści SW Z
poprzez wyraźne wskazanie, że „obiekt użyteczności publicznej” należy rozumieć jako „budynek użyteczności
publicznej”, o którym mowa w ww. rozporządzeniu, jak przykładowo czynił to Zamawiający w przypadku pojęcia
„uprawnień budowlanych”, gdzie odniósł się do definicji z Prawa budowlanego. W przeciwnym razie, zdaniem Izby, nie
można wyciągać wobec wykonawcy negatywnych konsekwencji, jak czyni to Odwołujący, wynikłych z zawężającej
wykładni pojęcia, skoro nie wynika to z treści SWZ. Stąd też za nieuzasadnione należy uznać wywodzenie argumentów z
przytoczonych w odwołaniu definicji „budynku użyteczności publicznej” z nomenklatury branżowej i definicji legalnej
zawartej w ww. rozporządzeniu. Tak ustalona przez Zamawiającego treść kryterium nie była dziełem przypadku, co
zresztą podkreślił Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie, a świadomym działaniem Zamawiającego, nakierowanym na
zwiększenie konkurencyjności.
Izba podziela przy tym pogląd wyrażony przez Sąd Okręgowy w Warszawie w wyroku z dnia 16 listopada 2023 r. (sygn.
akt XXIII Zs/96/23), że skoro:„Zamawiający na potrzeby prowadzonego postępowania nie zdefiniował bowiem pojęcia
budynków użyteczności publicznej w specyfikacji warunków zamówienia. Co więcej analizując szczegółowo treść SW Z
wskazać należy, że Zamawiający nie odwołał się w warunku do przepisów Rozporządzenia Ministra Infrastruktury, w
szczególności nie wskazał ani wprost ani też pośrednio, że określenie budynek użyteczności publicznej należy wykładać
rozumieniu § 3 pkt 6) Rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Szczególnie, że Zamawiający w wielu miejscach w SW Z
odwołuje się do konkretnych aktów prawnych, co oznacza, że gdyby chciał, aby określone pojęcia rozumieć zgodnie z
definicjami opisanymi w konkretnym akcie prawnym, to wyraźnie o tym każdorazowo przesądzał. Nie było to zatem
przeoczenie, lecz celowe działanie Zamawiającego. (…) Nieuprawniona była więc ocena Izby, że definicja zawarta w
Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury była w tym zakresie wiążąca. Powszechnie bowiem przyjmuje się, że jeżeli w
ustawie nie ma definicji danego pojęcia lub odesłania do definicji znajdującej się w innej ustawie, to rozumienie tego
pojęcia należy ustalać na podstawie jego znaczenia wynikającego z języka potocznego. Brak definicji budynku
użyteczności publicznej w SW Z prowadzić powinien do przyjęcia rozumienia tegoż podjęcia w potocznym znaczeniu, a
także utrwalonego opinio communis”.
Podsumowując tę część wywodów Odwołującego, w ocenie Izby nie sposób wywieść, że poprzez literalne i bezsporne
użycie w treści kryterium przez Zamawiającego pojęcia „obiektu użyteczności publicznej”, zasadnym będzie
przyjmować, że wykładnia tego pojęcia powinna opierać się na definicjach dotyczących innych pojęć. Jednocześnie Izba
raczy zasygnalizować, że nie chodzi też o to, aby literalnie każde pojęcie musiało zostać zdefiniowane w treści SW Z.
Jako przykład pojęcia, które nie wymaga wyjaśniania, a zostało notabene użyte w ramach kryterium, można wskazać
„kubaturę”. Natomiast w przypadku, którego dotyczy odwołanie, nie można jednak mówić o okoliczności oczywistej, kiedy
istnieje tylko jedna prawidłowa interpretacja danego pojęcia i ewentualne próby wykładni rozszerzającej trzeba byłoby
uznać za pozbawione logiki.
W konsekwencji, niezasadnym jest też, co wywodził Odwołujący w dalszych fragmentach uzasadnienia zarzutu,
kwestionowanie przyznanej punktacji dla MIRBUD za Inwestycję AMW z punktu widzenia zarzucanego niespełnienia
dodatkowych wymagań dla budynków użyteczności publicznej, o których mowa w ww. rozporządzeniu (jako przykład
Odwołujący wskazał brak na każdej kondygnacji ogólnodostępnych toalet, w tym toalet dla osób
z niepełnosprawnościami). Izba pominęła przy tym poczynione w trakcie rozprawy uwagi Odwołującego odnośnie
niespełnienia innych wymagań, w tym dotyczących ułatwień w dostępie do inwestycji dla osób z niepełnosprawnościami,
gdyż były to okoliczności spóźnione - niewskazane w odwołaniu. Przy tym pominięciu podlegała złożona przez
Odwołującego opinia Centrum Analiz Budowlanych dotycząca kwalifikacji budynku wielofunkcyjnego Akademii Marynarki
Wojennej w Gdyni jako budynku (obiektu) użyteczności publicznej albo budynku (obiektu) zamieszkania zbiorowego pod
kątem wymagań higienicznosanitarnych, gdyż nie wynika, ażeby oparta została na projekcie budowlanym (zgodnie z pkt
1.4 do materiałów przekazanych autorom opracowania należały wyłącznie cztery decyzje Wojewody Pomorskiego,
dotyczy wymagań dla budynku użyteczności publicznej z punktu widzenia ww. rozporządzenia (co rozpatrywanie
Inwestycji AMW z tego punktu widzenia Izba uznała za niezasadne), a także częściowo służyła wykazaniu okoliczności,
która nie została podniesiona w odwołaniu (brak ułatwień w dostępie do inwestycji dla osób z niepełnosprawnościami).
Jednocześnie zatem nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy dowody Przystępującego w postaci materiału
zdjęciowego Inwestycji złożone na okoliczność, że w ramach inwestycji AMW zostały wykonane ułatwienia w dostępie
dla osób niepełnosprawnych.
Uzasadnionym w tych okolicznościach jest więc analiza spełnienia wymogów zakwalifikowania Inwestycji AMW jako
obiektu użyteczności publicznej ze względu na jej charakter przez pryzmat argumentacji podniesionej w tym zakresie
przez Odwołującego.
W ocenie Izby, prawidłowości przyznania punktacji ofercie MIRBUD w ramach kryterium za Inwestycję AMW nie
podważają argumenty Odwołującego co do uznania Inwestycji przede wszystkim jako obiektu zamieszkania zbiorowego,
deprecjonując inne funkcje tej inwestycji. Odwołujący stwierdził, że Inwestycja AMW obejmowała budowę akademika –
miejsca czasowego zamieszkania osób odbywających kursy w AMW, a tego rodzaju budynki nie są obiektami
użyteczności publicznej, z uwagi na ich docelowy i dominujący charakter.
Jak zarazem wynika z cytowanej również i przez Odwołującego treści projektu budowlanego dotyczącego Inwestycji
AMW (co potwierdza zresztą dowód Odwołującego w postaci wyciągu z projektu budowlanego Inwestycji AMW), ma ona
charakter wielofunkcyjny, a jako podstawowe funkcje obiektu zostały wskazane (tom 2.1 – I. Część opisowa pkt 1):
- centrum szkoleniowe dla całego kompleksu dowództwa, centrum wyszkolenia floty i AMW,
- dom zakwaterowania studentów – 100 osób,
- miejsce zakwaterowania osób odbywających szkolenia – 100 osób.
Pomimo, że Odwołujący dostrzega to, że obiekt został wybudowany w celu pełnienia kilku funkcji, to za główną funkcję
przyjmuje zapewnienie miejsc na potrzeby zakwaterowania uczestników szkoleń i kursów prowadzonych przez AMW,
identyfikując obiekt jako budynek zamieszkania zbiorowego. W ocenie Izby nie rozstrzyga tego, a zarazem nie pozbawia
przymiotu obiektu użyteczności publicznej, to, że z przywołanego w odwołaniu fragmentu projektu budowlanego wynika,
że z uwagi, że obiekt będzie pełnił rolę budynku zamieszkania zbiorowego, zakwalifikowany został do ZL V, ZL III, i ZL I
kategorii zagrożenia ludzi. Nie jest przecież spornym, że jedną z funkcji obiektu jest zakwaterowanie, więc i koniecznym
jest odpowiednia jego kwalifikacja z punktu widzenia zagrożenia ludzi. Ta okoliczność zdaniem Izby nie ma wpływu na to,
jaki jest docelowy i dominujący charakter obiektu. Klasyfikowanie Inwestycji AMW jako obiektu użyteczności publicznej
według kategorii zagrożenia ludzi (stref pożarowych) nie jest więc użyteczne dla oceny spełnienia wymagań
pozacenowego kryterium oceny ofert. Przy tym pominięciu podlegała złożona przez Odwołującego opinia Centrum Analiz
Budowlanych dotycząca kwalifikacji budynku wielofunkcyjnego Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni jako budynku
(obiektu) użyteczności publicznej albo budynku (obiektu) zamieszkania zbiorowego pod kątem bezpieczeństwa
pożarowego, gdyż nie wynika, ażeby oparta została na projekcie budowlanym (zgodnie z pkt 1.4 do materiałów
przekazanych autorom opracowania należały wyłącznie cztery decyzje Wojewody Pomorskiego i dotyczy kwalifikacji
obiektu z punktu widzenia rozwiązań przeciwpożarowych (co Izba uznała już za niezasadne).
Niezależnie od tego, w ocenie Izby nie ma uzasadnionych powodów, aby kwestionować kubaturę Inwestycji AMW pod
kątem spełnienia wymogów kryterium. Jak twierdził Odwołujący: „w ramach łącznej kubatury pomieszczeń w obiekcie:
48 099,00 m3, kubatura pomieszczeń służących użyteczności publicznej wynosi 14 226 m3. Kubatura pomieszczeń
służących zakwaterowaniu zbiorowemu stanowi zatem ponad ⅔ kubatury budynku Inwestycji AMW”. Zdaniem
Odwołującego zatem: „nawet gdyby uznać, że Inwestycja AMW stanowić powinna przedmiot oceny w ww. zakresie, to
oferta MIRBUD i tak nie powinna otrzymać dodatkowych punktów, gdyż kubatura budynku przeznaczona na lokale
biurowe, sale akademickie, stołówkę oraz część techniczną nie spełnia minimum 15 000,00 m³”. W ocenie Izby za
nieuzasadnione uznać trzeba choćby wyłączenie z obliczeń Odwołującego kubatury pomieszczeń technicznych (o
łącznej kubaturze 1 243,91m3) znajdujących się na poziomach 0 i 1, które to poziomy są stricte dedykowane funkcjom
szkoleniowym. Są to poziomy o bezspornej łącznej kubaturze wynoszącej odpowiednio 4767,23 m3 i 4397,38 m3 , które,
za wyjątkiem tych pomieszczeń technicznych, są ogólnodostępne (co wynika z dowodu Przystępującego w postaci
wyciągu dokumentacji projektowej dot. inwestycji AMW). Nie zostało Izbie wykazanym, dlaczego akurat tych
pomieszczeń technicznych nie należało zaliczyć na poczet kubatury przeznaczonej dla użyteczności publicznej. W
istocie Odwołujący przy obliczeniach poczynionych w zaprezentowanej w odwołaniu tabeli przyjął, że kubatura tych
pomieszczeń nie powinna zostać uwzględniona potrzebom spełnienia wymogów kryterium, gdyż pomieszczenia
techniczne nie należą do stref przeciwpożarowych, do których zakwalifikowano pozostałe pomieszczenia na poziomach
0 i 1 (aula konferencyjna i pozostałe pomieszczenia). Jak już Izba wcześniej wskazała, kwalifikacja obiektu z punktu
wymagań rozwiązań przeciwpożarowych, jest niezasadna. Z dowodu Przystępującego wynika natomiast m. in., że w
pomieszczeniu technicznym na poziomie 0 znajduje się wentylatornia sal szkoleniowych. Brak jest więc przekonujących
argumentów, ażeby nie zaliczać kubatury pomieszczeń technicznych na poziomach 0 i 1 Inwestycji AMW (1 243,91m3 )
do kubatury użyteczności publicznej, a tym samym nawet przy założeniach kubaturowych Odwołującego opiewających
na 14 226 m3, po uwzględnieniu kubatury ww. pomieszczeń technicznych, suma przekroczy wymagane celom
przyznania punktacji w ramach kryterium pozacenowego 15 tysięcy m3 (14 226 m3 + 1 243,91m3 = 15 469,91 m3). Stąd
też za zbędne Izba uznała dalsze odnoszenie się do stanowisk Zamawiajacego i Przystępującego, że do łącznej
kubatury użyteczności publicznej należałoby też zaliczyć kubaturę pomieszczeń znajdujących się na wyższych piętrach,
skoro w ocenie Izby, już powyższe ustalenie jest wystarczające dla uznania, że nie ma uzasadnionych powodów, aby
kwestionować kubaturę Inwestycji AMW pod kątem spełnienia wymogów kryterium.
Izba nadto zgadza się ze stanowiskiem Przystępującego, że o przeznaczeniu budynku nie świadczy samo
matematyczne wyliczenie i zestawienie poszczególnych rodzajów powierzchni w podziale na sale szkoleniowe,
pomieszczenia techniczne, pokoje noclegowe ze względu na ich funkcję i przeznaczenie. W tym przypadku, pomimo iż
jest to budynek wielofunkcyjny, to głównym przeznaczeniem budynku zdaniem Izby jest wypełnienie potrzeb
edukacyjnych, szkoleniowych i konferencyjnych. Jak też wynika z treści projektu budowlanego (tom 1 – I. Część opisowa
pkt 1): „Podstawową funkcją obiektu jest centrum szkoleniowo-konferencyjne połączone z domem zakwaterowania
studentów i miejscem zakwaterowania osób odbywających”. Izba zgadza się zatem z Zamawiającym i Przystępującym,
że główną rolą Inwestycji AMW jest centrum szkoleniowe, natomiast rola zakwaterowania osób odbywających szkolenia
jest dodatkową funkcją - akcesoryjną wobec celu szkoleniowego (bez pełnienia przez obiekt funkcji szkoleniowej,
zakwaterowanie uczestników tych szkoleń byłoby bezcelowe).
Nie przekreśla też ww. ustaleń okoliczność, że część obiektu pełni także rolę zakwaterowania studentów. Natomiast
względem uwag Odwołującego odrębności znaczeniowej określeń „budynek użyteczności publicznej” a „budynek
zamieszkania zbiorowego”, Izba pragnie wskazać, że popiera stanowisko wyrażone w ww. cytowanym już wyroku Sądu
Okręgowego sygn. akt XXIII Zs/96/23, zgodnie z którym: „Wykładnia funkcjonalna, ani wykładnia systemowa pojęcia
budynku zamieszkania zbiorowego oraz pojęcia budynku użyteczności publicznej nie pozwalają na stwierdzenie, iż pojęcia
te są rozłączne, a zatem, że budynki zamieszkania zbiorowego nie mogą stanowić jednocześnie obiektów użyteczności
publicznej. (…). Zakresy pojęć zdefiniowane w przywołanej regulacji w pewnych określonych sytuacjach mogą się
pokrywać. W wielu przypadkach może się zdarzyć, że budynek zamieszkania zbiorowego będzie ze swej istoty
budynkiem użyteczności publicznej i odwrotnie”. Jednocześnie z uzasadnienia przywołanego na poparcie twierdzenia
Odwołującego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 maja 2009 r. (sygn. akt II SA/Kr
457/09) nie wynika natomiast jednoznacznie, że ww. pojęcia są rozłączne.
W ocenie Izby, obiekt poprzez swoją funkcję edukacyjno-dydaktyczną wpisuje się więc w przeznaczenie użyteczności
publicznej i można go kwalifikować jako obiekt użyteczności publicznej z punktu widzenia treści pozacenowego kryterium
oceny ofert.
Za niezasadne Izba przyjęła również odnoszenie się przez Odwołującego do kwalifikowania Inwestycji AMW z punktu
widzenia Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. Zgodnie z treścią rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia
1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz.U. Nr 112, poz. 1316), służy bowiem ona potrzebom
statystycznym (statystyki działalności budowlanej, sporządzania sprawozdań budowlanych, spisów budowli i mieszkań,
statystyki cen obiektów budowlanych oraz rachunków narodowych) dotyczącym obiektów budowlanych, a nie obiektów
użyteczności publicznej. Dostrzec też trzeba, że w ww. rozporządzeniu brak jest definicji „obiektu użyteczności
publicznej, a pojęcie użyteczności publicznej pojawia się w jednym, niemającym zastosowania dla przedmiotowego
sporu kontekście (w schemacie klasyfikacji w kategorii „Pozostałe budynki niemieszkalne” mowa jest jedynie o
„Obiektach miejskich użyteczności publicznej, takie jak wiaty autobusowe, toalety publiczne, łaźnie itp.”). W ocenie Izby,
Polska Klasyfikacji Obiektów Budowlanych nie ma zastosowania dla celów klasyfikacji obiektów pod kątem ich klasyfikacji
jako obiektów użyteczności publicznej (niezależnie od tego zastrzec trzeba, że również nie ma zastosowania celom
klasyfikacji budynków jako budynków użyteczności publicznej). Z powyższych względów za nieprzydatny dla
rozstrzygnięcia sprawy należy uznać przedłożony przez Odwołującego dowód w postaci opinii w przedmiocie kwalifikacji
budynku wielofunkcyjnego AMW, która opracowana została na podstawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych.
W ocenie Izby, prawidłowości przyznania punktacji ofercie MIRBUD w ramach kryterium za Inwestycję AMWnie
podważają również oświadczenia zamieszczane w informacjach prasowych czy też w zamieszczonym materiale
marketingowym na stronie internetowej MIRBUD. Nie można nadać tym oświadczeniom mocy wiążącej ani charakteru
jakkolwiek rozstrzygającego. W tym kontekście warto się też odnieść do dowodu Odwołującego w postaci oświadczenia
Kanclerza AMW co do tego, że obiekt (Inwestycja AMW) będzie pełnić przede wszystkim funkcję obiektu zamieszkania
zbiorowego. W ocenie Izby dowód jest subiektywną opinią przedstawiciela AMW, pozostającą w oderwaniu od
podstawowych funkcji wskazanych w projekcie budowlanym, stąd też nie można uznać go za przekonujący.
Na ocenę charakteru Inwestycji AMW nie wpływa też zdaniem Izby okoliczność zlokalizowania obiektu na terenie
zamkniętym. Tak samo przecież budynek Prokuratury Regionalnej w Gdańsku, którego budowa stanowi przedmiot
niniejszego zamówienia nie będzie miał charakteru ogólnodostępnego (co potwierdza dowód Przystępującego w postaci
wyciągów z dokumentacji projektowej dot. budynku prokuratury w Gdańsku). Nie ma więc znaczenia z punktu widzenia
kwalifikacji obiektu jako obiektu użyteczności publicznej fakt, iż dostęp do Inwestycji AMW jest ograniczony dla określonej
grupy osób.
Mając powyższe na względzie, Izba nie podzieliła poszczególnych argumentów Odwołującego, przyjmując, że
Inwestycję AMW można uznać za obiekt użyteczności publicznej z punktu widzenia wymogów kryterium i uznała, że
Zamawiający zasadnie przyznał punkty ofercie MIRBUD za to doświadczenie Kierownika Robót KonstrukcyjnoBudowlanych.
Reasumując powyższe, Izba uznała, że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie, a w działaniach Zamawiającego nie
dopatrzyła się naruszenia zasad wynikających z ustawy Pzp.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz w oparciu
o przepisy § 8 ust. 2 w zw. z § 5 pkt 1) i 2) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania
odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).
Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji.
Przewodniczący:…………………………..