Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 2 lipca 2024 r., sygn. KIO 2024/24

Sygn. akt: KIO 2024/24

WYROK

Warszawa, dnia 2 lipca 2024 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodnicząca:

Elżbieta Dobrenko

Protokolant:Tomasz Skowroński

po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 10 czerwca 2024 r.

przez wykonawcę Serwis Pojazdów Szynowych Spółka

​z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Lisim Ogonie

w postępowaniu prowadzonym przez Koleje Śląskie Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Katowicach

orzeka:

1.Uwzględnia odwołanie i nakazuje Zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej,

unieważnienie czynności odrzucenia oferty wykonawcy Serwis Pojazdów Szynowych Spółka z ograniczoną

odpowiedzialnością z siedzibą w Lisim Ogonie oraz powtórzenie czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem

oferty wykonawcy Serwis Pojazdów Szynowych Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Lisim Ogonie.

2.Kosztami postępowania odwoławczego obciąża Zamawiającego Koleje Śląskie Spółka

​z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Katowicach i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego

kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych 00 groszy), uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu

od odwołania, kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez

Odwołującego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika.

3.Zasądza od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kwotę 18 600,00 zł (słownie: osiemnaście tysięcy sześćset

złotych 00/100), stanowiącą uzasadnione koszty Strony poniesione tytułem kwoty wpisu oraz kwoty stanowiącej

wynagrodzenie pełnomocnika.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga

​za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień

Publicznych.

Przewodnicząca:…………………………..

Sygn. akt KIO 2024/24

UZASADNIENIE

Zamawiający Koleje Śląskie Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą

​w Katowicach, dalej: „Zamawiający” prowadzi, na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień

publicznych, dalej: „ustawa Pzp”, postępowanie o udzielenie zamówienia, którego przedmiotem jest: „Dostawa i wymiana

kół monoblokowych, łożysk i tarcz hamulcowych w 21 elektrycznych zespołach trakcyjnych ELF II”, dalej:

„Postępowanie”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

​w dniu 19 stycznia 2024 r. pod numerem 00040014-2024.

W dniu 10 czerwca 2024 r. wykonawca Serwis Pojazdów Szynowych Spółka

​z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Lisim Ogonie, dalej: „Odwołujący” wniósł odwołanie od niezgodnych z

przepisami ustawy Pzp czynności Zamawiającego, podjętych

​w Postępowaniu oraz od zaniechania czynności, do których Zamawiający jest zobowiązany na podstawie ustawy Pzp, tj.

od:

a)czynności wyboru oferty najkorzystniejszej złożonej przez wykonawcę PESA Mińsk Mazowiecki Spółka Akcyjna,

(zwanej dalej „PESA”);

b) czynności odrzucenia oferty Odwołującego;

d) zaniechania czynności wyboru oferty najkorzystniejszej z uwzględnieniem oferty złożonej przez Odwołującego.

Czynnościom i zaniechaniom Zamawiającego Odwołujący zarzucił:

1.naruszenie art. 16 pkt 1-3 ustawy Pzp w zw. z naruszeniem art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp poprzez bezpodstawne

odrzucenie oferty złożonej przez Odwołującego, pomimo że jej treść nie jest niezgodna z warunkami zamówienia;

2. naruszenie art. 16 pkt 1-3 ustawy Pzp w zw. z naruszeniem art. 239 ust. 1 ustawy Pzp poprzez bezpodstawne

dokonanie wyboru najkorzystniejszej oferty, tj. oferty wykonawcy PESA, która to oferta nie jest ofertą najkorzystniejszą,

a przez to nierówne traktowanie wykonawców, brak zachowania zasady uczciwej konkurencji, przez co Postępowanie

straciło walor przejrzystości.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu, aby:

1.unieważnił czynność wyboru najkorzystniejszej oferty,

2.unieważnił czynność odrzucenia oferty Odwołującego,

3.dokonał ponownego badania i oceny ofert,

4. dokonał ponownego wyboru najkorzystniejszej oferty, z uwzględnieniem oferty złożonej przez Odwołującego.

W uzasadnieniu w odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 16 pkt 1-3 ustawy Pzp w zw.

​z naruszeniem art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp poprzez bezpodstawne odrzucenie oferty złożonej przez Odwołującego,

pomimo że jej treść nie jest niezgodna z warunkami zamówienia, Odwołujący wskazał, że Zamawiający pismem z dnia

31 maja 2024 r. zawiadomił o odrzuceniu oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, gdyż

​w ocenie Zamawiającego jej treść była niezgodna z warunkami zamówienia. Podstawy faktyczne odrzucenia oferty

Odwołującego zostały wskazane i omówione wyłącznie na stronach od 7 do 9. Zamawiający stwierdził tam, że dokonując

oceny złożonych wyjaśnień po analizie dosłanego rysunku koła i analizy funkcji i osiągów dla wszystkich 3 typów

pojazdów ustalił błędne wskazania co do 7 kwestii, które następnie opisał. Zamawiający wskazał mianowicie, że treść

oferty Odwołującego jest niezgodna z warunkami zamówienia, przy czym w uzasadnieniu podniósł następujące

okoliczności wskazujące na niespełnienie przez ofertę Odwołującego poszczególnych warunków zamówienia:

a) różnicę w masie koła oferowanego (334 kg) i wymaganego w dokumentacji technicznej pojazdu (331,693 kg),

b) przyjęcie różnych punktów pomiarowych do porównania wymiaru kresowego,

c) pominięcie w analizie wymiaru eksploatacyjnego przy którym może być wykonana ostatnia reprofilacja (794 mm),

d) różnicę w zakresie klasy niewyważenia statycznego rozwiązania oferowanego (E2)

​i wynikającego z dokumentacji technicznej pojazdu (E1),

e) odwołanie w rysunku koła oferowanego do wydania normy PN-EN 13262+A2:2011, która to specyfikacja techniczna nie

uwzględnia materiału ERS8,

f) brak przedstawienia raportu w sprawie oceny bezpieczeństwa jednostki akredytowanej,

g) konieczność przeprowadzenia eksploatacji obserwowanej tarcz i kół oferowanych przez Odwołującego.

Odnosząc się do ww. 7 podstaw odrzucenia oferty Odwołującego, po dokonaniu analizy uzasadnienia faktycznego i

skonfrontowaniu go z ofertą złożoną przez Odwołującego oraz wyjaśnieniami złożonymi na wezwanie Zamawiającego

Odwołujący podniósł, że decyzja Zamawiającego jest błędna, niezasadna i nie powinna się ostać.

Odwołujący wskazał, że Zamawiający dopuścił możliwość przedstawienia rozwiązania równoważnego z zastrzeżeniem,

że „w przypadku zastosowania rozwiązań równoważnych Wykonawca zobowiązany jest do wykazania (…)

równoważności zaoferowanych parametrów technicznych w odniesieniu do przedmiotu zamówienia.” (pkt 4.13. SW Z)

oraz że za rozwiązanie równoważne zamawiający uważa wyroby „wyprodukowane przez jakiekolwiek przedsiębiorstwo,

które zaświadczy, że ich jakość odpowiada produktom możliwym od zastosowania w Pojazdach i posiadają nie gorsze

parametry niż produkty wskazane w opisie wymagań dotyczących kół (Załącznik nr 5 do Załącznika nr 2 do SW Z) oraz

spełniają wymagania art. 17 ust. 1a ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (…)” (pkt 5.6. SWZ).

Odwołujący podkreślił, że że przepis art. 17 ust. 1a ustawy o transporcie kolejowym został uchylony przed wszczęciem

Postępowania i nie nakładał żadnych wymogów względem wyrobów wprowadzanych na rynek (vide ustawa z dnia 30

marca 2021 r. o zmianie ustawy

​o transporcie kolejowym, Dz.U. z 2021 r. poz. 780 ze zm., która weszła w życie 28 lipca 2021 r.). Warunek ten jest

zatem pomijalny.

Ponadto wskazał, że koła zaoferowane przez Odwołującego spełniają najwyższe wymagania jakościowe branży

transportu kolejowego, co potwierdza certyfikacja na zgodność

​z wymaganiami IRIS oraz normy ISO 9001. Fakt, że decyzja Zamawiającego o odrzuceniu oferty Odwołującego była

nieuzasadniona, wynika z jej oparcia na kryteriach niewynikających z opisu zamówienia. Odwołujący uzasadnił swoje

stanowisko poprzez odniesienie do wymagań oceny równoważności opisanych w załączniku nr 5 do załącznika nr 2 do

SWZ (zgodnie z pkt 5.6. SWZ) oraz poszczególnych kwestii poruszonych w uzasadnieniu stanowiska Zamawiającego.

Różnica pomiędzy masą koła oferowanego (334 kg) a masą (331,693 kg) wskazaną przez Zamawiającego w informacji

o odrzuceniu oferty jako parametr wymagany w dokumentacji technicznej pojazdu jest kryterium niemającym swojego

źródła w warunkach zamówienia, zwłaszcza w opisie przedmiotu zamówienia. Zgodnie z punktem 5.6. SW Z w zw. z

punktem

​3 załącznika nr 5 do załącznika nr 2 do SW Z „Kształt i wymiary, a także wymagania techniczne kół powinny być zgodne

z rysunkiem 21WEa-A09010100-1-02, chyba że Zamawiający

​w Umowie określił inne wymagania.”

Celem zrekonstruowania wymagań wynikających z opisu przedmiotu zamówienia Odwołujący odwołał się do definicji

poszczególnych pojęć. I tak, „wymiar” zgodnie z definicją zawartą

​w Słowniku języka polskiego PW N to „wielkość czegoś materialnego, rozpatrywanego ze względu na swoją długość,

szerokość i wysokość lub głębokość”. Z kolei „kształt” to „zewnętrzny wygląd przedmiotu”. Natomiast „masa” to „wielkość

fizyczna określająca zachowania się ciała pod wpływem działających na niego sił”. Masy koła nie sposób tym samym

uznać za wymiar i kształt. Masa jako wielkość fizyczna nie będzie również mogła być zakwalifikowana jako wymaganie

techniczne. Reasumując, jako że to Zamawiający odpowiada za jasne i precyzyjne sformułowanie opisu przedmiotu

zamówienia (vide art. 99 ust. 1 ustawy Pzp) nie sposób przyjąć, że potencjalna różnica w zakresie masy produktu

oczekiwanego przez Zamawiającego i rozwiązania oferowanego może stanowić podstawę do odrzucenia oferty

Odwołującego. Odwołujący podkreślił, że jak słusznie wskazała KIO

​w wyroku z dnia 17 stycznia 2022 r., KIO 3818/21: „Istota tego przepisu [art. 99 ust. 1 ustawy Pzp – przyp.

Odwołującego] sprowadza się więc do określenia przez zamawiającego swoich wymagań dotyczących przedmiotu

zamówienia tak szczegółowo i tak dokładnie, aby każdy wykonawca był w stanie zidentyfikować, czego zamawiający

oczekuje”.

Odwołujący wskazał, że Zamawiający nie opisał swoich oczekiwań względem parametru masy koła. Parametr ten nie

został wprost opisany w dokumentacji zamówienia w sposób umożliwiający jego uwzględnienie przez Odwołującego.

Zamawiający nie był tym samym uprawniony do odrzucenia oferty z powodu różnic w masie koła. Opracowując ofertę

​i dokonując analizy porównywalności rozwiązań technicznych Odwołujący przyjął masę koła, którą ustalił podczas wizyty

u Zamawiającego, to jest na podstawie dokumentu „świadectwo odbioru 3.2. wg PN-EN 10204 o numerze

identyfikacyjnym: 11323/21 (koło 21W Ea-A 09010100-1-02) – koło o średnicy ø850M ER8”, w którym określono masę

koła jako 334 kg. Po wtóre, nawet gdyby przyjąć, że parametr masy jest wielkością fizyczną opisaną w sposób

spełniający wymóg jednoznaczności i kompletności, Odwołujący zwraca uwagę, że w pkt 5.6. SW Z w odniesieniu do

rozwiązań równoważnych Zamawiający wskazał, że parametry koła mają być nie gorsze niż zawarte w opisie

przedmiotu zamówienia. W przypadku wskazanej przez Zamawiającego różnicy w masie koła o 2,307 kg nie istnieje

podstawa do stwierdzenia gorszych osiągów w analizowanym parametrze. Wykonując analizę posłużono się

obowiązującymi normami (PN-EN 14363:2023-01 - Kolejnictwo -- Badania i symulacje modelowe właściwości

dynamicznych pojazdów szynowych przed dopuszczeniem do ruchu -- Badania właściwości biegowych i próby

stacjonarne oraz PN-EN 15528:2022-05 - Kolejnictwo - Kategorie linii w odniesieniu do oddziaływań pomiędzy

obciążeniami granicznymi pojazdów a infrastrukturą). Norma PN-EN 14363:2023-01 dotycząca homologacji pojazdów

szynowych w zakresie mechaniki jazdy (oddziaływanie na tor, stateczność i spokojność jazdy oraz bezpieczeństwo

jazdy), reguluje wyżej wymienioną zmianę masy (na podstawie tablicy U.1) w zakresie do 5% wzrostu momentów

bezwładności zestawów kołowych lub całego wózka i nie wymaga dodatkowych badań ruchowych pojazdu. Norma PNEN-15528 dotycząca oddziaływania pojazdu na infrastrukturę zezwala na realizację zmian masy całego pojazdu

​z odchyleniem w zakresie ±3 % bez żadnych skutków prawnych zgodnie z tabelą 2.

​Na podstawie wymienionych norm można dojść do następujących wniosków: powiększona masa koła o 0,99% skutkuje

zmianą masy zestawu kołowego o około 0,4% oraz zmianą jego momentów bezwładności w zakresie 0,05-0,25%.

Powoduje to zmianę momentu bezwładności całego wózka w osi pionowej o około 0,25%. Zgodnie z normą PNEN14363:2023-01 oraz PN-EN15528:2022-05 różnica masy jest zatem pomijalna z punktu widzenia tożsamości funkcji

​i osiągów.

W podsumowaniu Odwołujący wskazał, że uwzględniając wymagania ww. norm PN-EN 14363:2023-01 oraz PN-EN

15528:2022-05 różnica masy jest nieznacząca z punktu widzenia tożsamości funkcji i osiągów. Wyżej wymienione

normy dotyczą zakresu związanego z masą pojazdu oraz jego składowych, tj. pojedynczych komponentów. Zmiana

masy pojedynczego koła w zakresie do 2,5 kg (dla każdej osi do 5 kg) nie wpłynie negatywnie na zachowanie

dynamiczne pojazdu. Zmiana masy nieusprężynowanej, zgodnie z wymogami przedstawionymi w normie PN-EN

14363:2023-01, tablica U.1, może zmieniać się w zakresie -100% do 5% bez konieczności prowadzenia dalszych analiz,

a funkcje i osiągi pojazdu pozostają niezmienione. Podobnie, analizując aspekt z punktu widzenia pojazdu jako całości,

różnica ta jest pomijalna uwzględniając obowiązujące przepisy prawa. Po pierwsze, zgodnie

​z pkt 6.2.3.1. załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1302/2014 z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie technicznej

specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu „Tabor — lokomotywy i tabor pasażerski” systemu kolei w

Unii Europejskiej (Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej nr L 356/228 z 12 grudnia 2014 r.) zmiana masy pojazdu nie

może przekraczać 3% zadeklarowanej masy całkowitej pojazdu. Odnosząc to na grunt pojazdów objętych

postępowaniem przy uwzględnieniu różnic opisanych przez zamawiającego największa zmiana (0,027 %) wystąpiłaby w

przypadku pojazdu typu 34WEa. Różnica ta mieści się w ramach wyznaczonych przez prawo.

Po drugie, ewentualna zmiana masy koła oceniana z punktu widzenia normy PN-EN 15528:2022-05 - Kolejnictwo Kategorie linii w odniesieniu do oddziaływań pomiędzy obciążeniami granicznymi pojazdów a infrastrukturą, tj. normy

określającej kategoryzację pojazdów z uwagi na naciski osi, nie wpłynie na zmianę kategoryzacji klasy linii. W przypadku

zespołów trakcyjnych dopuszczalne są odchyłki stosowania wartości nominalnych do 3%. Jeśli wskazana przez

Zamawiającego masa koła oryginalnego jest właściwa, to różnica w skrajnym przypadku (dla pojazdów 34W Ea)

wynosiłaby do 30 kg na 6 osi, co w odniesieniu do normalnego ciężaru użytecznego (102,3 t) nie wpłynie na wymóg

zmiany kategoryzacji klasy linii. Każda z osi będzie przenosiłaby dodatkowe około 5 kg, co w przypadku rozłożenia

całkowitej masy pojazdu 34W Ea (z uwzględnieniem kół zamienników) wyniesie 17 055 kg na oś. Dopiero przekroczenie

nacisków powyżej 18 t wymusiłoby zmianę kategoryzację klasy linii. Odnosząc się do zarzutu błędnego porównania

wymiaru kresowego koła Odwołujący wskazał, że w ocenie Odwołującego parametr ten nie wchodził w zakres opisu

przedmiotu zamówienia z następujących przyczyn. Po pierwsze, zgodnie z pkt 4.13. SW Z wykonawca w przypadku

uwzględnienia w ofercie rozwiązań równoważnych był zobligowany do wykazania „równoważności zaoferowanych

parametrów technicznych w odniesieniu do przedmiotu zamówienia”. Limit zakresu zużycia (wymiar kresowy) jest

natomiast wymiarem (parametrem) utrzymaniowym, a nie technicznym. Odnosi się bowiem do maksymalnego zużycia

elementu w całym cyklu życia tego podzespołu pojazdu. Z drugiej strony – bazując na postanowieniach punktu 5.6. SW Z

w zw. z punktem 3 załącznika nr 5 do załącznika nr 2 do SW Z nie można uznać wymiaru kresowego koła jako mającego

swoje źródło w opisie przedmiotu zamówienia. Eksploatacyjny wymiar kresowy wynika z Dokumentacji Systemu

Utrzymania (DSU) pojazdu a nie przywołanego w punkcie 3 załącznika nr 5 do załącznika nr 2 do SW Z rysunku 21W EaA09010100-1-02. Przenosząc natomiast rozważania do poziomu strice technicznego również nie można uznać

stanowiska Zamawiającego za prawidłowe. Posługując się tożsamą nomenklaturą zarówno w DSU (na którą powołuje

się Zamawiający) oraz w sprawozdaniu

​z porównania funkcji i osiągów kół przekazanym wraz z ofertą analizowano parametr opisany jako wymiar kresowy

ustalony zgodnie z normą PN-EN 13262:2021-02 (norma wskazana m.in. w punkcie 1 załącznika nr 5 do załącznika nr 2

do SW Z). Norma ta w rozdziale 4.2.2.2. Miejsce punktów pomiarowych, wskazuje, że limit zakresu zużycia ustala się na

dowolnym punkcie przekroju poprzecznego koła (1). Odwołujący zaprezentował rysunek.

Wymiar kresowy dla koła oferowanego o numerze PM2019 090103-001-01r2 został tym samym prawidłowo ustalony i

potwierdzony w raporcie z oceny zgodności o numerze OR-12869 wykonanym przez niezależną jednostkę (NoBo)

złożonym wraz z ofertą. Równocześnie nie można traktować przedstawionego w DSU widoku/schematu jako rysunku

poglądowego koła oryginalnego przedstawiającego dokładne odzwierciedlenie miejsca przyłożenia linii wymiarowe.

Odwołujący wskazał, że nawet gdyby przyjąć, że opisane wymiary różnią się

​w ten sposób, że wymiar kresowy koła zawartego w ofercie Odwołującego jest mniejszy,

​to trzeba uznać, że jest to rozwiązanie nie gorsze od oryginalnego (vide kryterium równoważności opisane w pkt 5.6.

SW Z), gdyż koło o tych parametrach charakteryzuje się dłuższym okresem eksploatacyjnym, przy czym Zamawiający

miałby możliwość w toku czynności utrzymaniowych dokonać ujednolicenia wymiaru kresowego do wartości wyższej

(koła oryginalnego).

Odnosząc się do zarzutu różnic w zakresie wymiaru eksploatacyjnego (790 - 794 mm) Odwołujący podkreślił – jak dla

wymiaru kresowego – że jest on wymiarem (parametrem) utrzymaniowym a nie technicznym, a po wtóre – ma swoje

źródło w DSU pojazdu a nie

​w rysunku 21WEa-A09010100-1-02, wskazanym w punkcie 3 załącznika nr 5 do załącznika

​nr 2 do SW Z. 25. Równocześnie w DSU wymiar naprawczy jest wskazany jako „wartość większa lub równa 790 mm”.

Nie jest zatem wykluczone, aby stosować koło z wymiarem naprawczym na poziomie 794 mm.

W sytuacji, gdyby wolą Zamawiającego było ograniczenie tego parametru wyłącznie

​do wartości 790 mm, powinien to jednoznacznie wskazać w SWZ, tak jak miało to miejsce

​w przypadku gatunku stali (ERS8), który został narzucony w pkt 2 załącznika nr 5 do załącznika nr 2 do SW Z. Takie

sprecyzowanie odnośnie wymiaru eksploatacyjnego nie miało miejsca, a tym samym okoliczność ta nie mogła stanowić

podstawy do odrzucenia oferty Odwołującego.

Analizując zarzut różnej klasy nierównowagi statycznej koła oferowanego (E2) i koła oryginalnego (E1) Odwołujący

podkreślił, że parametr ten nie stanowi kształtu, wymiaru ani wymagania technicznego koła, a w konsekwencji

zapewnienie równoważności rozwiązań technicznych w tym obszarze nie było elementem warunków zamówienia –

zgodnie z pkt 5.6. SW Z w zw. z pkt 3 załącznika nr 5 do załącznika nr 2 do SW Z. Ważnym aspektem była to, że klasa

wyważenia koła jest bezpośrednio powiązana z prędkością, z jaką porusza się pojazd. Z uwagi na fakt, że analizowane

pojazdy mogą poruszać się z prędkością maksymalną 160 km/h,1 to zarówno klasy wyważenia na poziomie E0, E1 jak i

E2 są właściwe dla zapewnienia spokojności biegu zgodnie z tabelą 11 w normie PN-EN 13262:2021-02 (tabela 11

poniżej). Odwołujący podkreślił, że zgodnie z punktem 1 załącznika nr 5 do załącznika nr 2 do SW Z zaoferowane koła

mają spełniać wymagania ww. normy PN-EN 13262:2021-02.

Zaoferowanie koła spełniającego wymagania dla klasy E2 nie wpływa zatem ani na funkcje, ani na osiągi pojazdu, a w

efekcie jakość zaoferowanego rozwiązania odpowiada produktom możliwym do zastosowania w pojazdach – zgodnie z

kryterium równoważności opisanym

​w punkcie 5.6. SW Z. Innymi słowy okoliczność ta nie stanowiła uzasadnionej podstawy do odrzucenia oferty

Odwołującego.

Odnosząc się do zarzutu sprzeczności w dokumentacji ofertowej co do zastosowanego materiału (gatunku stali)

Odwołujący wskazał, że w piśmie z dnia 10 kwietnia 2024 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Zamawiającego,

jednoznacznie oświadczył, że: „koła zostaną wykonane z materiału ERS8, zgodnie z deklaracją zawartą w treści oferty.

Przywołanie materiału ER8 w analizie zawartej w załączniku nr 10 do oferty SPS (s. 8, tabela 2) jest wynikiem błędu

pisarskiego.”

Odwołujący przedłożył zaktualizowaną wersję dokumentu z wyeliminowanym błędem pisarskim. Równocześnie

Odwołujący potwierdził, że koło monoblokowe ø850 wg rysunku numer PM2019 090103-001-01r2 jest wykonane z

materiału wymaganego zgodnie z SW Z – to jest ERS8. 32. Rysunek o numerze PM2019 090103-001-01r2 został w

pierwotnej wersji opracowany przy uwzględnieniu poprzedniego wydania normy, a następnie był aktualizowany. W

zakresie wymagań materiałowych istotnych z punktu widzenia SW Z ww. rysunek jest jednoznaczny. W punkcie 1 uwag

wskazano, że: „Materiał: ER8 wg PN-EN 13262:2021-02 (dopuszcza się zastosowanie materiału ERS8)”. Wyłącznie w

zakresie klasyfikacji odbiorowej (powiązanej z prędkością pojazdu) rysunek odwołuje się do poprzedniego wydania

normy,

​co nie ma znaczenia dla ocenianego parametru. Odwołujący zaoferował rozwiązanie bazujące na gatunku stali

wymaganym przez Zamawiającego (ERS8) – zgodnie z pkt 2 załącznika

​nr 5 do załącznika nr 2 do SW Z, co potwierdził jednoznacznie w wyjaśnieniach. Złożona oferta była jednoznaczna i nie

istniały podstawy do jej odrzucenia.

Nieprzedstawienie raportu jednostki oceniającej CSM RA (AsBo) w zakresie wprowadzonej zmiany jako podstawa

odrzucenia oferty nie znajduje uzasadnienia w opisie przedmiotu zamówienia.

W przypadku, gdy Zamawiający oczekiwał przedstawienia nie tylko sprawozdania z analizy zmiany, ale i raportu

przygotowanego przez niezależną jednostkę potwierdzającego prawidłowość wyników analizy i adekwatność stosowania

przepisów rozporządzenia (UE) 402/2013, dawał temu wyraz poprzez jednoznaczne sformułowanie wymagań w SWZ.

​I tak, dla przypadków stosowania wymagań równoważnych zgodnie z ppkt 1 do pkt 5.10. SW Z (zgodnie ze zmianą

wprowadzoną w wyjaśnieniach z 29 stycznia 2024 r.), wykonawca zobowiązany był dostarczyć „wyniki badań jednostki

oceniającej oraz wydaną przez nią ocenę znaczenia zmiany polegającej na zastosowaniu normy równoważnej.”

Natomiast dla przypadku zastosowania rozwiązania równoważnego, zgodnie z ppkt 1 pkt 5.9. SW Z Zamawiający

oczekiwał, że wykonawca przedstawi: „sprawozdanie (dokumentację) z oceny ryzyka (oceny potencjalnego wpływu) oraz

sprawozdanie (dokumentację) z procesu zarządzania ryzykiem z wprowadzonej zmiany polegającej na zastosowaniu kół

monoblokowych, tarcz, łożysk lub okładzin hamulcowych równoważnych sporządzoną zgodnie z rozporządzeniem

wykonawczym Komisji (UE) nr 402/2013 z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w

zakresie wyceny i oceny ryzyka

​i uchylające rozporządzenie (W E)nr 352/2009 (Dz. U. UE. L. z 2013 r. Nr 121, str. 8 z późn. zm.).” Odwołujący

dostarczył analizę z oceny oraz zarządzania ryzykiem – zgodnie

​z wymaganiami Zamawiającego – opracowane zgodnie z wymaganiami rozporządzenia 402/2013. 38. Również w

projekcie umowy (załącznik nr 2 do SW Z) Zamawiający wymagał wyłącznie przedstawienia sprawozdania z oceny

istotności wpływu zmian wykonanego zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) 402/2013 – vide § 1 ust. 2 pkt 4 ppkt ii.

projektu umowy. Ponadto w punkcie 8 tiret czwarte załącznika nr 5 do załącznika nr 2 do SW Z Zamawiający wskazał, że

oczekuje wyłącznie przedstawienia „analizy znaczenia zmiany

​i wpływu na bezpieczeństwo systemu kolejowego zgodnie z rozporządzeniem Wykonawczym Komisji (UE) NR 402/2013

z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka i

uchylające rozporządzenie (WE)

​nr 352/2009 (Dz. U. UE. L. z 2013 r. Nr 121, str. 8 z późn. zm.)”. Przy czym dokument ten powinien zostać złożony na

etapie odbioru pojazdu po naprawie. Odwołujący zaoferował rozwiązanie równoważne, a w konsekwencji nie był

zobowiązany do przedstawiania raportu jednostki oceniającej CSM RA (AsBo). Nieuzasadnione było i jest oczekiwanie

Zamawiającego odnośnie przedstawienia przez Odwołującego dodatkowego raportu, którego wykonanie wiąże się z

poniesieniem dodatkowych kosztów w celu przygotowania oferty. Nie było to uzasadnione w szczególności w sytuacji,

gdy brak jest w wymaganiach przetargowych jednoznacznego sformułowania potwierdzającego takie oczekiwanie

Zamawiającego. Fakt przedstawienia/nieprzedstawienia raportu zewnętrznej jednostki potwierdzającego wyniki uzyskane

przez Odwołującego jest tym samym irrelewantny z punktu widzenia kompletności dokumentacji ofertowej i zgodności

oferty z warunkami zamówienia.

Konieczność przeprowadzenia eksploatacji obserwowanej (ostatnia z wymienionych przyczyn odrzucenia oferty

Odwołującego) nie stanowi, wbrew twierdzeniom Zamawiającego, ograniczenia eksploatacyjnego zaoferowanego

rozwiązania technicznego. Odwołujący podkreślił, że jego ocenie wykonanie dostawy i wymiany kół w pojazdach w

warunkach określonych w zamówieniu w świetle obowiązujących przepisów prawa musi wiązać się

​z przeprowadzeniem eksploatacji próbnej niezależnie od rodzaju oferowanego produktu i woli Zamawiającego. Powyższe

wynika z faktu, że koła oryginalne zastosowane w pojazdach przez producenta zostały wykonane ze stali gatunku ER8,

co potwierdza m.in. świadectwo odbioru 3.2. wg PN-EN 10204 o numerze identyfikacyjnym: 11323/21 (koło 21W Ea-A

09010100-1-02) – koło o średnicy ø850M ER8. Natomiast, zgodnie z pkt 2 załącznika nr 5 do załącznika nr

​2 do SW Z Zamawiający oczekuje rozwiązania opartego o stal gatunku ERS8. Wprowadzenie tego rodzaju zmiany

gatunku stali powoduje tym samym, że mamy do czynienia

​z modernizacją pojazdu kolejowego. W konsekwencji, zgodnie z § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia

12 października 2005 r. w sprawie ogólnych warunków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych (tekst jednolity:

Dz.U. z 2016 r. poz. 226 ze zm.) – wymagane jest przeprowadzenie eksploatacji próbnej. Po drugie, określenie

oferowanych przez Odwołującego produktów jako „rozwiązania niesprawdzone, nieprzetestowane i niepewne” jest

pozbawione podstaw. Oferowane koła i tarcze są

​z powodzeniem wykorzystywane w pojazdach kolejowych innych polskich przewoźników. Jest to możliwe dzięki temu,

że zarówno projekt, jak i proces produkcji kół oraz tarcz zapewnia spełnienie wszelkich wymagań prawnych i norm

jakościowych. Wymóg bezpieczeństwa

​w postaci eksploatacji obserwowanej nie wynika z niepewności co do poziomu bezpieczeństwa eksploatacji oferowanych

kół a jest proponowanym środkiem redukcji ryzyka związanego z procesem normalnego zużywania się elementów na

konkretnych typach pojazdów. Bazując na dotychczasowych doświadczeniach ewentualne problemy Odwołujący uważa

za skrajnie mało prawdopodobne, aczkolwiek działając w duchu rozwoju kultury bezpieczeństwa i odpowiedzialności za

oferowany produkt Odwołujący nie może całkowicie wykluczyć możliwości wystąpienia nieprzewidzianych zdarzeń.

Reasumując, Odwołujący wskazał, że wszystkie wskazane przez Zamawiającego przyczyny odrzucenia oferty

Odwołującego nie znajdują usprawiedliwionych podstaw ani w dokumentacji przetargowej, ani w obowiązujących

przepisach prawa. Fakt, że decyzja Zamawiającego miała charakter całkowicie dowolny, potwierdza także brak

przywołania w przypadku poszczególnych podstaw odrzucenia oferty Odwołującego konkretnych wymagań

przetargowych (jednostek redakcyjnych SWZ), które rzekomo nie zostały spełnione

​w przypadku oferty Odwołującego. W konsekwencji, jako że nie istniały uzasadnione podstawy do odrzucenia oferty

Odwołującego, Zamawiający powinien ją uwzględnić przy dokonywaniu wyboru najkorzystniejszej oferty. Odnosząc się

natomiast do powołanych przez Zamawiającego na str. 9 zawiadomienia o odrzuceniu oferty orzeczeń KIO Odwołujący

wskazał, że wykazał Zamawiającemu, w sposób przez niego wymagany i opisany w SW Z, że zaoferowane przez

Odwołującego rozwiązania w równoważnym stopniu spełniają wymagania określone w dokumentach zamówienia. Oferta

Odwołującego a także odpowiedź na wezwanie Zamawiającego spełniają wszystkie wymogi wynikające z SW Z, nie

istnieją też żadne niespójności w zakresie zastosowanych rozwiązań przywołanych na potwierdzenie równoważności,

które mogłyby budzić wątpliwości Zamawiającego w zakresie rzetelności przygotowania oferty a w dalszym toku również

samego wykonania zamówienia. Jeśli idzie natomiast o stanowisko wyrażone w powołanym przez Zamawiającego

wyroku KIO 513/18

​z dnia 3 kwietnia 2018 r., to stanowi ono wyłącznie zalecenie Izby, a nie bezwzględnie obowiązujący nakaz prawa. Co

najistotniejsze, Zamawiający określając kryteria równoważności, nie wskazał w SW Z, że Wykonawca, stosując

rozwiązania równoważne, ma stosować maszyny i urządzenia podobnego typu i tego samego producenta (tam, gdzie

jest to możliwe), tak aby Zamawiający w trakcie eksploatacji mógł korzystać z jak najmniejszej liczby podmiotów

serwisowych i naprawczych. Tym samym powołanie się na to orzeczenie przez Zamawiającego nie ma żadnych

podstaw.

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 16 pkt 1-3 ustawy Pzp w zw. z naruszeniem art. 239 ust.

​1 ustawy Pzp poprzez bezpodstawne dokonanie wyboru najkorzystniejszej oferty, tj. oferty wykonawcy PESA, która to

oferta nie jest ofertą najkorzystniejszą, a przez to nierówne traktowanie wykonawców, brak zachowania zasady uczciwej

konkurencji, przez co Postępowanie straciło walor przejrzystości, Odwołujący przywołał wyrok Krajowej Izby

Odwoławczej: „Zarzuty naruszenia art. 7 ust. 1 i 3 pzp [obecnie – art. 16 ust. 1 ustawy Pzp] mają charakter niesamoistny,

gdyż sprowadza się do wskazania, że do naruszenia tych przepisów doszło w związku z innymi podniesionymi

zarzutami. Oznacza to, że zarzuty te nie wymagały odrębnego rozpoznania, gdyż nie wskazują żadnych odrębnych

okoliczności” (wyrok z dnia 07 sierpnia 2015 r., sygn. akt KIO 1573/15). Zaś zarzut naruszenia art. 239 ust. 1 ustawy Pzp,

w okolicznościach niniejszej sprawy, również nie ma charakteru samoistnego, lecz wynika z faktu konieczności

przeprowadzenia powtórnego badania i oceny ofert. Tym samym, uchybienia przedstawione powyżej w uzasadnieniu

odwołania oraz zasadność wskazanego uzasadnienia do podniesionych zarzutów determinują konieczność

unieważnienia wyboru oferty najkorzystniejszej oraz – po przeprowadzeniu ponownego badania, uwzględniającego ww.

czynności – dokonania ponownego wyboru oferty najkorzystniejszej. Tym samym, zarzut naruszenia art. 239 ust. 1

ustawy Pzp również nie wymaga odrębnego uzasadnienia, lecz jego zasadność wynika z potwierdzenia przez Izbę co

najmniej jednej okoliczności spornej, rozstrzyganej w toku postępowania odwoławczego.

Odnosząc się do wyrażonych w art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp zasad prowadzenia przez Zamawiającego postępowania o

udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji, równe traktowanie wykonawców oraz

w sposób przejrzysty, Odwołujący wskazał, że w niniejszym Postępowaniu zasady te doznały poważnego ograniczenia.

Jak wynika z zarzutów sformułowanych w niniejszym odwołaniu, Zamawiający bezpodstawnie dokonał wyboru oferty

wykonawcy PESA, pomimo, że nie jest ona najkorzystniejsza. Zatem taki sposób rozstrzygnięcia Postępowania stanowi

rażące naruszenie przepisów art. 16 pkt

​1 i 2 ustawy Pzp.

Uwzględniając fakt, że w postępowaniu oferty w terminie złożyły dwa podmioty: Odwołujący na łączną cenę 14 235

528,00 zł oraz wykonawca PESA na łączną cenę 15 507 840,00 zł oraz że jedynym kryterium oceny ofert była cena

(waga 100%) – vide pkt 16.1. Specyfikacji Warunków Zamówienia (SWZ) – oferta Odwołującej była najkorzystniejsza.

Zamawiający zobowiązany był tym samym do wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej i mieszczącej się w

założonym budżecie: 20 376 375,00 zł – stosownie do zawiadomienia o kwocie przeznaczonej na realizację zamówienia

z dnia 04 marca 2024 r.

W podsumowaniu Odwołujący wskazał, że jak dowodzi niniejsze odwołanie, oferta PESA nie jest ofertą najkorzystniejszą

w rozumieniu postanowień SWZ oraz przepisów ustawy Pzp, taką ofertą jest natomiast oferta Odwołującego.

W odpowiedzi na odwołanie – piśmie z dnia 26 czerwca 2024 r. Zamawiający wniósł

​o oddalenie odwołania w całości, podtrzymując stanowisko w przedmiocie odrzucenia oferty Odwołującego na podstawie

art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp jako niezgodnej z warunkami zamówienia. Odrzucając ofertę Odwołującego,

Zamawiający powołał się na siedem okoliczności (niezgodności) z przedmiotowymi wymaganiami.

W odniesieniu do pierwszej okoliczności, Zamawiający wskazał:

1. Nieprawidłowa masa koła oferowanego przez Odwołującego (334 kg) w stosunku do masy wymaganej przez

Zamawiającego masą (331,693 kg).

Wymagana przez Zamawiającego masa koła, wynikająca z dokumentacji zamówienia, wynosiła 331,693 kg, natomiast

Odwołujący w treści jego oferty zaoferował koło o masie 334 kg. Z tego względu ocena parametrów koła zaoferowanego

przez Odwołującego jako równoważnych wobec tych wymaganych przez Zamawiającego nie jest możliwa.

​Z przedstawionej oferty w tym zakresie nie wynika zachowanie równoważności. Przyjęcie nieprawidłowych parametrów

do Sprawozdania z porównania funkcji i osiągów załączonego do oferty, może mieć istotny wpływ na zastosowanie

prawidłowego środka bezpieczeństwa, co zostało przedstawione w Załączniku 1: Rejestr zagrożeń.

Zamawiający podkreślił, że Odwołujący stwierdził, iż masa koła jako parametr wymagany

​w dokumentacji technicznej pojazdu jest kryterium niemającym rzekomo swojego źródła

​w warunkach zamówienia, zwłaszcza w opisie przedmiotu zamówienia. Powołał się na pkt 5.6. SW Z w zw. z pkt. 3

załącznika nr 5 do załącznika nr 2 do SW Z „Kształt i wymiary, a także wymagania techniczne kół powinny być zgodne z

rysunkiem 21WEa-A09010100-1-02, chyba że Zamawiający w Umowie określił inne wymagania.”

Według Odwołującego masy koła nie sposób uznać za wymiar i kształt, gdyż nie mieści się on w definicjach tych

parametrów. Stwierdził także, że masa jako wielkość fizyczna nie będzie również mogła być zakwalifikowana jako

wymaganie techniczne. Niezrozumiałym jest odwoływanie się przez Odwołującego do definicji kształtu i wymiaru, gdyż

Zamawiający ani razu nie stwierdził, iż masa koła stanowi chociaż jeden z tych parametrów. Zamawiający nie sposób

zgodzić się z Odwołującym w żadnym zakresie, że masa nie stanowi wymagania technicznego. Oczywistym jest, iż

masa jest jednym z kluczowych wymagań technicznych przedmiotu zamówienia. Wszelkie wymagania techniczne

odnoszą się do cech i parametrów danego produktu, bez względu na to, czego dotyczą. Odwołujący więc błędnie

twierdził, iż masa nie jest wymaganiem technicznym, skupiając się na semantyce, natomiast oczywistym jest, iż pojęcie

to obejmuje wszelkie wymagania związane z cechami danego produktu, w tym jego masę.

Zamawiający stwierdził, że stawiając określone wymagania produktowi nie jest zobowiązany do rozróżniania w

dokumentach zamówienia rodzaju parametrów i dzielenia ich na określone kategorie. Wystarczającym jest, aby

Zamawiający sprecyzował, jakie cechy dany produkt ma posiadać, bez względu na to, jak cechy te są nazwane. Nie jest

więc istotne, czy dany parametr zostanie zdefiniowany jako techniczny czy jako utrzymaniowy, natomiast istotnym jest,

aby produkt spełniał go niezależnie od przyjętej nomenklatury.

Zamawiający podkreślił, że według Odwołującego Zamawiający nie opisał swoich oczekiwań względem parametru masy

koła. Parametr ten nie został wprost opisany w dokumentacji zamówienia w sposób umożliwiający jego uwzględnienie

przez Odwołującego. Zamawiający nie był tym samym uprawniony do odrzucenia oferty z powodu różnic w masie koła.

Zamawiający nie zgodził się z twierdzeniami Odwołującego w powyższym zakresie i wskazał, że wymagana przez

Zamawiającego masa koła została określona w udostępnionym do wglądu rysunku koła o numerze 21W Ea-A 090101001-02, który został mu okazany w siedzibie Zamawiającego dnia 15.02.2024 r. Z przedmiotowego dokumentu wprost

wynika, że masa oferowanego koła ma wynosić 331,693 kg. W konsekwencji, Odwołujący już przed złożeniem oferty

miał wiedzę o tym, jaka masa koła jest wymagana przez Zamawiającego. Odwołujący stwierdził także, iż w przypadku

wskazanej przez Zamawiającego różnicy w masie koła o 2,307 kg nie istnieje podstawa do stwierdzenia gorszych

osiągów w analizowanym parametrze, wskazując równocześnie, że różnica między masą oferowanego koła, a masą

koła wymaganego przez Zamawiającego jest zupełnie nieistotna z punktu widzenia jego funkcjonalności. Należy

wskazać, że na etapie składania oferty i wyjaśnień, Odwołujący nie poparł tej tezy żadnymi dowodami w załączonej do

oferty Analizie funkcji i osiągów elementów oryginalnych i zamienników w pojeździe […] dla Kolei Śląskich (dalej jako

„Analiza”). Uzasadnienie w zakresie braku istotności przedmiotowej różnicy Odwołujący wskazał dopiero w złożonym

przez niego Odwołaniu, co uniemożliwiło Zamawiającemu weryfikację tych twierdzeń, a tym samym uznać należy je za

nieudowodnione.

Zamawiający nie uznał twierdzeń Odwołującego, jakoby różnica w zakresie masy produktu oczekiwanego przez

Zamawiającego i rozwiązania oferowanego nie mogła stanowić podstawy do odrzucenia oferty Odwołującego i wskazał,

że określając dane wymagania techniczne produktu Zamawiający oczekiwał, aby jego parametry były zgodne z tymi

wymaganiami, gdyż przyjęcie parametrów nieprawidłowych do Sprawozdania porównania funkcji i osiągów może mieć

istotny wpływ na zastosowanie prawidłowego środka bezpieczeństwa, co jest istotne

​z punktu widzenia użytkowania pojazdu i bezpieczeństwa pasażerów.

2. Przyjęcie różnych punktów pomiarowych do porównania wymiaru kresowego

Drugą podstawą odrzucenia oferty Odwołującego z uwagi na jej niezgodność z warunkami zamówienia było błędne

porównanie wymiaru kresowego koła. Odwołujący, wskazując

​w Tabeli 2 Porównania funkcji i osiągów kół wymiar kresowy średnicy koła, odniósł się do zupełnie innych punktów na

kole, niż te, które są brane pod uwagę przy wyznaczeniu tego wymiaru na rysunku koła przywołanym przez

Zamawiającego. Z dokumentów zamówienia wynikało, że wymiar kresowy 780 mm jest mierzony na okręgu tocznym

koła w miejscu styku koła z szyną. Odwołujący wskazał ten parametr o wartości 775 mm, jednak, jak wynika

​z rysunku technicznego przedstawionego przez Odwołującego, wymiar ten jest mierzony względem początku rowka

bezpieczeństwa, który w kole przedstawionym przez Zamawiającego jest na takiej samej średnicy, czyli 775 mm. W

związku z przyjęciem różnych punktów pomiarowych wnioskowanie, że koło zaoferowane przez Odwołującego

charakteryzuje się dłuższym okresem eksploatacyjnym jest nieprawidłowe i wprowadzające Zamawiającego w błąd.

Odwołujący wskazał, zgodnie z pkt 4.13. SWZ wykonawca w przypadku uwzględnienia

​w ofercie rozwiązań równoważnych był zobligowany do wykazania „równoważności zaoferowanych parametrów

technicznych w odniesieniu do przedmiotu zamówienia”. Ponadto stwierdził, że limit zakresu zużycia (wymiar kresowy)

jest natomiast wymiarem (parametrem) utrzymaniowym, a nie technicznym - odnosi się bowiem do maksymalnego

zużycia elementu w całym cyklu życia tego podzespołu pojazdu.

Zamawiający wskazał, iż wbrew twierdzeniom Odwołującego, wymiar kresowy koła jest kolejnym z kluczowych

wymagań technicznych przedmiotu zamówienia. Wszelkie wymagania techniczne odnoszą się do cech i parametrów

danego produktu, bez względu na to, czego dotyczą. Odwołujący więc błędnie twierdził, iż wymiar kresowy nie jest

parametrem technicznym, opierając swoją argumentację wyłącznie na próbie wyjaśnienia różnicy pomiędzy parametrem

technicznym a utrzymaniowym, co nie ma żadnego znaczenia dla oceny prawidłowości tego parametru. Zamawiający

podkreślił, że stawiając określone wymagania produktowi nie jest zobowiązany do rozróżniania w dokumentach

zamówienia rodzaju parametrów i dzielenia go na określone kategorie. Wystarczającym jest, aby Zamawiający

sprecyzował, jakie cechy dany produkt ma posiadać, bez względu na to, jak cechy te są nazwane.

Zamawiający podkreślił, że Odwołujący podniósł również, iż – bazując na postanowieniach punktu 5.6. SW Z w zw. z

punktem 3 załącznika nr 5 do załącznika nr 2 do SW Z nie można uznać wymiaru kresowego koła jako mającego swoje

źródło w opisie przedmiotu zamówienia. Eksploatacyjny wymiar kresowy wynika z Dokumentacji Systemu Utrzymania

(DSU) pojazdu a nie przywołanego w punkcie 3 załącznika nr 5 do załącznika nr 2 do SW Z rysunku 21W Ea-A090101001-02.

Zamawiający nie zgodził się z powyższą argumentacją Odwołującego w żadnym zakresie

​i wskazał, że przedmiot zamówienia musi być zgodny nie tylko z opisem przedmiotu zamówienia, ale wszelkimi

wymaganiami stawianymi przez Zamawiającego w SW Z. Zgodnie z SW Z - pkt. 4.13, we wszystkich zapisach SW Z oraz

jej załącznikach, w których Zamawiający odwołuje się do norm, ocen technicznych, specyfikacji technicznych i systemów

referencji technicznych, zgodnie z art. 101 ust. 4 ustawy PZP, dopuszcza zastosowanie rozwiązań równoważnych,

odpowiadających normom, ocenom technicznym, specyfikacjom technicznym i systemom referencji technicznych,

wskazanym w SW Z i załącznikach. Jak wskazał sam Odwołujący, wymiar kresowy koła wynika z Dokumentacji Systemu

Utrzymania (DSU) pojazdu, o którym mowa w pkt. 4.11 i 4.12 SW Z. Zgodnie z pkt. 4.11 SW Z, Dokumentacja Systemu

Utrzymania elektrycznego zespołu trakcyjnego, DTR Pojazdu, Katalog części zamiennych oraz rysunek koła 21W Ea-A

09010100-1-02 zostanie udostępniona zainteresowanym Wykonawcom do wglądu (bez możliwości wykonania kopii) w

siedzibie Zamawiającego. Zgodnie zaś z pkt. 4.12 SW Z, dokumenty, w zakresie niezbędnym do wykonania zamówienia,

w tym w szczególności: Dokumentacja Systemu Utrzymania (DSU)

​i Warunki Techniczne Wykonania i Odbioru (W TWiO) elektrycznego zespołu trakcyjnego, rysunek koła 21W Ea-A

09010100-1-02 zostaną udostępnione Wykonawcy po podpisaniu umowy o zamówienie publiczne. Oznacza to, że

wspomniana przez Odwołującego Dokumentacja Systemu Utrzymania (DSU) jest bezsprzecznie elementem SW Z, a

tym samym przedmiot zamówienia musi spełniać wymagania w nim określone. Zamawiający podkreślił, że Odwołujący

zapoznał się z treścią przedmiotowego dokumentu przed złożeniem oferty,

​a w konsekwencji miał świadomość, jakiego rodzaju wymagania określił Zamawiający w tym zakresie. Ponadto wynika to

wprost z § 2 ust. 1 pkt. 13) Projektowanych Postanowień Umowy: 1. W związku z realizacją obowiązków wynikających z

Umowy Wykonawca jest zobowiązany w ramach wynagrodzenia do: (...) 13) wykonywania Przedmiotu Umowy, zgodnie

z aktualną Dokumentacją Systemu Utrzymania Pojazdu typu 21W Ea - 1103.060000-01, 22W Ed - 1103.060000-01,

34W Ea - 1103.060000-01 zwaną dalej „DSU”, Dokumentacją Techniczno-Ruchową zwaną dalej „DTR”, normami: PNEN 13749:2021-08, PN-EN 14535-1:2019-04, PN-EN 12080+A1:2023-02, PN-EN 12081:2017-10, PN-EN 13260:2021-02,

PN-EN 13261:2021-02, PN-EN 13262:2021-02, PN-EN 13979-1:2020-12, PN-EN 14535-2:2019-04, PN-EN 15313:201605; PN-EN 15328:2020-12, zasadami obowiązującej wiedzy technicznej oraz zgodnie z wytycznymi przyjętymi w

dokumentacji. Zamawiający wskazał, że tym samym nie sposób uznać, jakoby parametr określony w DSU nie był

konieczny do spełnienia przez wykonawców, skoro jest ona elementem SW Z, w którym wprost wskazano, że

Wykonawca zobowiązany jest do wykonywania przedmiotu umowy zgodnie z Dokumentacją Systemu Utrzymania.

Zamawiający nie zgodził się z twierdzeniami Odwołującego jakoby wymiar kresowy dla koła oferowanego o numerze

PM2019 090103-001-01r2 został tym samym prawidłowo ustalony

​i potwierdzony w raporcie z oceny zgodności o numerze OR-12869 wykonanym przez niezależną jednostkę (NoBo)

złożonym wraz z ofertą. W odniesieniu do twierdzeń Odwołującego, że nie można traktować przedstawionego w DSU

widoku/schematu jako rysunku poglądowego koła oryginalnego przedstawiającego dokładne odzwierciedlenie miejsca

przyłożenia linii wymiarowych, Zamawiający wskazał, że na rysunku koła wskazanym w SW Z został przedstawiony

wymiar kresowy mierzony na okręgu tocznym koła w miejscu styku koła z szyną. Wskazanie błędnego parametru przez

Odwołującego (780 mm) uznać należy za nierzetelne przygotowanie dokumentów potwierdzających równoważność

oferowanego produktu lub celowe manipulowanie wymiarami w dokumencie Analizy funkcji

​i osiągów elementów oryginalnych i zamienników w pojeździe […] dla Kolei Śląskich, załączonej do oferty Odwołującego,

mające na celu wprowadzić Zamawiającego w błąd poprzez wykazanie lepszych parametrów koła Odwołującego niż

wymagane w SW Z. Dla obu kół (wymaganego przez Zamawiającego oraz zaoferowanego przez Odwołującego) wymiar

rowka kontrolnego został na rysunkach określony w ten sam sposób i wynosi 775 mm.

Z uwagi na fakt, że Odwołujący przy wskazywaniu wymiaru kresowego koła odniósł się do zupełnie innych punktów na

kole, niż te, które są brane pod uwagę przy wyznaczeniu tego wymiaru na rysunku koła przywołanym przez

Zamawiającego, Zamawiający powziął słuszną wątpliwość co do prawidłowości wskazanego przez Odwołującego

wymiaru kresowego koła.

3. Nieprawidłowy wymiar eksploatacyjny (790 - 794 mm) koła

Zamawiający wskazał, że koło zaoferowane przez Odwołującego nie spełnia wymagań SW Z również w zakresie

wymiaru eksploatacyjnego koła w postaci średnicy koła, przy której może być wykonana ostatnia reprofilacja.

Zamawiający w dokumentach zamówienia postawił wymóg w zakresie wymiaru eksploatacyjnego o wartości 790 mm,

podczas gdy oferowany przez Odwołującego wymiar eksploatacyjny, przy którym może być wykonana ostatnia

reprofilacja wskazuje wartość koła 794 mm. W związku z tym, produkt w tym zakresie również nie spełnia kryteriów

równoważności.

Zamawiający podkreślił, że Odwołujący ponownie wskazał, iż wymiar eksploatacyjny jest wymiarem (parametrem)

utrzymaniowym a nie technicznym, a po wtóre – ma swoje źródło

​w DSU pojazdu a nie w rysunku 21W Ea-A09010100-1-02, wskazanym w punkcie 3 załącznika nr 5 do załącznika nr 2 do

SWZ.

Zamawiający ponownie podkreślił, wszelkie wymagania techniczne odnoszą się do cech

​i parametrów danego produktu, bez względu na to, czego dotyczą. Odwołujący więc błędnie twierdził, iż wymiar

eksploatacyjny nie jest wymaganiem technicznym, opierając swoją argumentację wyłącznie na próbie wyjaśnienia

różnicy pomiędzy parametrem technicznym

​a utrzymaniowym, co nie ma żadnego znaczenia dla oceny prawidłowości tego parametru. Zamawiający stawiając

określone wymagania produktowi nie jest zobowiązany do rozróżniania w dokumentach zamówienia rodzaju parametrów

i dzielenia go na określone kategorie. Wystarczającym jest, aby Zamawiający sprecyzował, jakie cechy dany produkt ma

posiadać, bez względu na to, jak cechy te są nazwane.

Zgodnie ze stanowiskiem Odwołującego wymóg określonego wymiaru eksploatacyjnego ma swoje źródło w DSU

pojazdu a nie w rysunku 21WEa-A09010100-1-02, wskazanym w punkcie

​3 załącznika nr 5 do załącznika nr 2 do SW Z, a tym samym nie można uznać wymiaru kresowego koła jako mającego

swoje źródło w opisie przedmiotu zamówienia. Zamawiający wskazał, że przedmiot zamówienia musi być zgodny nie

tylko z opisem przedmiotu zamówienia, ale wszelkimi wymaganiami stawianymi przez Zamawiającego w SW Z. Jak sam

wskazał Odwołujący, wymiar eksploatacyjny koła wynika z Dokumentacji Systemu Utrzymania (DSU) pojazdu, o którym

mowa w pkt. 4.11 i 4.12 SW Z. Zgodnie z pkt. 4.11 SW Z, Dokumentacja Systemu Utrzymania elektrycznego zespołu

trakcyjnego oraz rysunek koła 21W Ea-A 09010100-1-02 zostanie udostępniona zainteresowanym Wykonawcom do

wglądu (bez możliwości wykonania kopii) w siedzibie Zamawiającego. Zgodnie zaś z pkt. 4.12 SW Z, dokumenty, w

zakresie niezbędnym do wykonania zamówienia, w tym w szczególności: Dokumentacja Systemu Utrzymania (DSU) i

Warunki Techniczne Wykonania i Odbioru (W TWiO) elektrycznego zespołu trakcyjnego, rysunek koła 21W Ea-A

09010100-1-02 zostaną udostępnione Wykonawcy po podpisaniu umowy o zamówienie publiczne. Oznaczało to, że

wspomniana przez Odwołującego Dokumentacja Systemu Utrzymania (DSU) jest bezsprzecznie elementem SW Z, a

tym samym przedmiot zamówienia musi spełniać wymagania w nim określone. Co istotne, Odwołujący zapoznał się z

treścią przedmiotowego dokumentu przed złożeniem oferty, a w konsekwencji miał świadomość, jakiego rodzaju

wymagania określił Zamawiający w tym zakresie.

Zamawiający nie zgodził się z twierdzeniami Odwołującego, jakoby wymiar naprawczy został przez Zamawiającego

określony jako „wartość większa lub równa 790 mm” i nie jest zatem wykluczone, aby stosować koło z wymiarem

naprawczym na poziomie 794 mm i stwierdził, że wymiar eksploatacyjny koła przez niego wskazany jest niezgodny z

parametrami określonymi na rysunku koła 21WEa-A 09010100-1-02 przywołanym wskazanym w SWZ (pkt 4.11)

​i udostępnionym Odwołującemu do wglądu. Nie mają tu zasadności twierdzenia Odwołującego odnoszące się do DSU,

jakoby możliwe jest uznanie wymiaru 794 mm jako spełnienie „wartość większa lub równa 790 mm”, gdyż oczywistym

jest, że koło może być poddane reprofilacji

​w zakresie średnic 850 mm (średnica nominalna dla koła nowego) do 790 mm (średnica minimalna, przy której można

wykonać reprofilację). W przypadku koła Odwołującego jako średnica minimalna są wskazane 794 mm. Oznacza to, że

nie jest możliwe wykonanie reprofilacji tego koła zgodnie z zawartym w SW Z rysunkiem poniżej tej średnicy, czyli np. dla

790 mm. Większa średnica minimalna określająca możliwość wykonania ostatniej reprofilacji powoduje, iż Zamawiający

wcześniej będzie musiał wymienić oferowane przez Odwołującego koła, co wpływa na żywotność oferowanego

produktu.

Powyższe oznacza w ocenie Zamawiającego, iż słusznie uznał on, że produkt oferowany przez Odwołującego również

w tym zakresie nie spełnia warunków zamówienia.

4. Nieprawidłowa klasa nierównowagi statycznej koła oferowanego (E2) i koła oryginalnego (E1)

Zamawiający wskazał, że Odwołujący nie ujął w Analizie różnicy w stopniu niewyważenia statycznego między

parametrami koła wymaganego i zaoferowanego przez Odwołującego. Dokumentacja Zamawiającego wskazała stopień

niewyważenia statycznego w klasie E1, natomiast oferta Odwołującego wskazuje stopień niewyważenia statycznego w

klasie E2, przy czym wskazać należy, że klasa E2 jest gorsza niż klasa E1. Rozbieżność w zakresie klas wskazuje na

kolejną odmienność zaoferowanego koła w odniesieniu do opisanych wymagań Zamawiającego w dokumentacji

przedmiotowego zamówienia.

Odwołujący zarzucił ponownie, iż klasa nierównowagi statycznej koła oferowanego (E2) i koła oryginalnego (E1) nie

stanowi parametru kształtu, wymiaru ani wymagania technicznego koła, a w konsekwencji zapewnienie równoważności

rozwiązań technicznych w tym obszarze nie było elementem warunków zamówienia – zgodnie z pkt 5.6. SW Z w zw. z

pkt 3 załącznika nr 5 do załącznika nr 2 do SWZ.

Z powyższym nie zgodził się Zamawiający zaznaczając, że wspomniana przez Odwołującego Dokumentacja Systemu

Utrzymania (DSU) jest bezsprzecznie elementem SW Z, a tym samym przedmiot zamówienia musi spełniać wymagania

w nim określone, a tym samym – wszelkie kryteria równoważności określone w tych dokumentach. Co istotne,

Odwołujący zapoznał się z treścią przedmiotowego dokumentu przed złożeniem oferty, a w konsekwencji miał

świadomość, jakiego rodzaju wymagania określił Zamawiający w tym zakresie.

Odwołujący wskazał ponadto, że zaoferowane koło, spełniające wymagania parametru niewyważenia dla klasy E2 nie

wpływa ani na funkcje, ani na osiągi pojazdu, a w efekcie jakość zaoferowanego rozwiązania odpowiada produktom

możliwym do zastosowania w pojazdach zgodnie z kryterium równoważności opisanym w punkcie 5.6. SW Z. Innymi

słowy okoliczność ta nie stanowiła uzasadnionej podstawy do odrzucenia oferty Odwołującego.

Zamawiający nie zgodził się z twierdzeniami Odwołującego, jakoby różnica między parametrami niewyważenia koła

wymaganymi przez Zamawiającego, a tymi zaoferowanymi przez Odwołującego nie miała wpływu na funkcje oraz osiągi

pojazdu – Odwołujący nie wykazał tych okoliczności w dokumentach ofertowych. Na etapie składania oferty i wyjaśnień,

Odwołujący nie poparł tej tezy żadnymi dowodami w załączonej do oferty Analizie funkcji

​i osiągów elementów oryginalnych i zamienników w pojeździe […] dla Kolei Śląskich (dalej jako „Analiza”). Uzasadnienie

w zakresie braku istotności przedmiotowej różnicy Odwołujący wskazał dopiero w złożonym przez niego Odwołaniu, co

uniemożliwiło Zamawiającemu weryfikację tych twierdzeń, a tym samym uznać należy je za nieudowodnione.

5. Sprzeczność w dokumentacji ofertowej co do zastosowanego materiału

Zamawiający wskazał, że z dołączonego przez Odwołującego do oferty rysunku wynika, że deklarowane wykonanie,

wymagania i odbiory koła na rysunku wskazywane są według normy PN-EN 13262+A2:2011, podczas gdy dokumentacja

opisująca przedmiot zamówienia wskazuje normę PN-EN 13262:2021-02. W ocenie Zamawiającego wykonanie koła

wymaganego postępowaniem zgodnie z normą przywołaną na rysunku jest niemożliwe, gdyż w tej normie nie ma

materiału ERS8. Materiał ten pojawia się dopiero w normie z 2021 roku. Powyższe dowodzi kolejnej nieprawidłowości w

ofercie Odwołującego – na rysunku załączonym do oferty materiał ERS8 wskazano jako alternatywny do podstawowego

materiału ER8, jednak Odwołujący nie zmodyfikował wskazanej normy dotyczącej wykonania koła, która wprowadza ten

materiał do użytku, co wskazuje na fakt, iż wykorzystywanym przez Odwołującego materiałem miał być ER8.

Odwołujący nie zgodził się z powyższą argumentacją Zamawiającego i wskazał, że w piśmie z dnia 10 kwietnia 2024 r.,

stanowiącym odpowiedź na wezwanie Zamawiającego, jednoznacznie oświadczył, że: „koła zostaną wykonane z

materiału ERS8, zgodnie

​z deklaracją zawartą w treści oferty. Przywołanie materiału ER8 w analizie zawartej

​w załączniku nr 10 do oferty SPS (s. 8, tabela 2) jest wynikiem błędu pisarskiego.”

Odwołujący stwierdził ponadto, że przedłożył zaktualizowaną wersję dokumentu

​z poprawionym błędem pisarskim oraz że równocześnie potwierdził, iż koło monoblokowe ø850 wg rysunku numer

PM2019 090103-001-01r2 jest wykonane z materiału wymaganego zgodnie z SW Z – to jest ERS8. Rysunek o numerze

PM2019 090103-001-01r2 został

​w pierwotnej wersji opracowany przy uwzględnieniu poprzedniego wydania normy, a następnie był aktualizowany. W

zakresie wymagań materiałowych istotnych z punktu widzenia SW Z ww. rysunek jest jednoznaczny. W punkcie 1 uwag

wskazano, że: „Materiał: ER8 wg PN-EN 13262:2021-02 (dopuszcza się zastosowanie materiału ERS8)”.

Zamawiający wskazał, że faktem jest, iż Odwołujący w formularzu ofertowym wskazał materiał ERS8 jako ten, z którego

planuje wykonać oferowane koła, jednak równocześnie wskazał, iż oferuje produkt równoważny oparty o rysunek koła

Odwołującego (PM2019 090103-001-01r2), w którym zdefiniowane jest „wykonanie, wymagania i odbiór koła zgodnie z

normą PN-EN 13262+A2:2011 dla kategorii 2”. Tak zdefiniowane warunki wykonania i odbioru nie pozwalają na wykonanie

koła zgodnego z SW Z, gdyż w normie PN-EN 13262+A2:2011 nie jest zdefiniowany materiał ERS8, a norma ta odnosi

się wyłącznie do materiału ER8. Jak wskazuje sam Odwołujący, załączony do oferty rysunek został przez niego

aktualizowany, jednakże nie uległa zmianie norma, na którą również uprzednio powoływał się Odwołujący, tj. norma PNEN 13262+A2:2011 odnosząca się do materiału ER8.

Zamawiający, mimo złożenia wyjaśnień Odwołującego w zakresie stosowanego przez niego materiału, nie uznał ich za

wystarczające z uwagi na brak zmiany powołanej przez niego normy, tj. PN-EN 13262+A2:2011. Ponownie wskazać

należy, że norma PN-EN 13262+A2: 2011 dopuszcza do użytku materiał ER8, a nie materiał ERS8 wymagany przez

Zamawiającego. Natomiast w wyjaśnieniach Odwołujący nie odniósł się do rzekomo błędnie wskazanej normy, a

wyłącznie do błędnie wskazanego materiału, co nie pozwoliło Zamawiającemu rozwiać wątpliwości Zamawiającego, jaki

materiał zaoferował Odwołujący

​w ofercie.

6. Nieprzedstawienie raportu jednostki oceniającej CSM RA (AsBo)

Zamawiający wskazał, że zgodnie ze stanowiskiem Odwołującego nieprzedstawienie raportu jednostki oceniającej CSM

RA (AsBo) w zakresie wprowadzonej zmiany jako podstawa odrzucenia oferty nie znajduje uzasadnienia w opisie

przedmiotu zamówienia.

Zamawiający nie zgodził się z tymi twierdzeniami. Zgodnie z informacją wskazaną przez Odwołującego analiza oceny

oraz zarządzania ryzykiem została przeprowadzona zgodnie

​z wymaganiami rozporządzenia 402/2013. Odwołujący jako dowód realizacji przedstawił dokument o nazwie

“Sprawozdanie z przeprowadzenia procesu zarządzania ryzykiem zagrożeń związanych ze zmianami na pojazdach

34W Eag”, który wskazuje, że zmiana została uznana za zmianę znaczącą, czego konsekwencją jest konieczność

poddania jej pełnemu procesowi zarządzania ryzykiem określonemu w Załączniku I do rozporządzenia 402/2013.

Niemniej Załącznik I do rozporządzenia 402/2013 w pkt 1.1.2 wyraźnie wskazuje, że proces zarządzania ryzykiem jest

niezależnie oceniany przez jednostkę oceniającą lub jednostki oceniające, a pkt 1.1.7 potwierdza to zapisem, że za

ocenę prawidłowości stosowania procesu zarządzania ryzykiem odpowiedzialna jest jednostka oceniająca. W SW Z

Zamawiający wymagał przedstawienia „sprawozdania (dokumentacji) z oceny ryzyka (oceny potencjalnego wpływu) oraz

sprawozdania (dokumentacji) z procesu zarządzania ryzykiem z wprowadzonej zmiany polegającej na zastosowaniu kół

monoblokowych, tarcz, łożysk lub okładzin hamulcowych równoważnych sporządzoną zgodnie z rozporządzeniem

wykonawczym Komisji (UE) nr 402/2013 z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w

zakresie wyceny i oceny ryzyka i uchylającym rozporządzenie (W E)nr 352/2009 (Dz. U. UE. L. z 2013 r. Nr 121, str. 8 z

późn. zm.). Mając na uwadze powyższe, w opinii Zamawiającego, Odwołujący nie przedstawił kompletu dokumentów,

które świadczą o kompleksowym przeprowadzeniu procesu wskazanego w rozporządzeniu 402/2013, ponieważ po

wskazaniu przez zespół przeprowadzający analizę, że zmiana ma znaczący wpływ na bezpieczeństwo systemu

kolejowego konieczne było przedłożenie raportu jednostki oceniającej, potwierdzającej prawidłowość przeprowadzonego

procesu. Na obecną chwilę Zamawiający nie ma wiedzy, czy jednostka oceniająca oceniła pozytywnie proces

przeprowadzony przez Odwołującego, co więcej, Zamawiający nie posiada nawet wiedzy, czy proces oceny niezależnej

jednostki miał w ogóle miejsce. Na brak podjęcia tego kroku przez Odwołującego może świadczyć punkt 39 Odwołania z

dnia 10.06.2024 r., w którym Odwołujący twierdzi, że “nie był zobowiązany do przedstawienia raportu jednostki

oceniającej CSM RA (AsBo)”. Twierdzenie takie jest w oczywisty sposób sprzeczne z przepisami rozporządzenia

402/2013, które dla zmian uznanych za znaczące wymaga przeprowadzenia pełnego procesu zarządzania ryzykiem,

który zostaje poddany ocenie przez niezależną jednostkę oceniającą.

Ponadto w Załączniku nr 1 do “Sprawozdania z przeprowadzenia procesu zarządzania ryzykiem zagrożeń związanych

ze zmianami na pojazdach 34W Eag” Odwołujący wskazał na następujące zagrożenie “H.1. Funkcje i osiągi koła

zamiennika są niezgodne z funkcjami

​i osiągami tarcz oryginalnego”, które ze względu na nieprawidłowe sformułowanie

​i porównanie koła do tarcz nie może być jednoznacznie zrozumiałe przez Zamawiającego. Ponadto jako środek

bezpieczeństwa, który umożliwił osiągnięcie akceptowalnego poziomu ryzyka (zagrożenie zostało uznane za zamknięte)

wskazano porównanie funkcji i osiągów wykonane przez Odwołującego, ale z którym zgodnie z pkt 1, 2, 3, 4 odpowiedzi

na Odwołanie, Zamawiający się nie zgadza. Dodatkowo punkt 3.2.6. “Sprawozdania z przeprowadzenia procesu

zarządzania ryzykiem zagrożeń związanych ze zmianami na pojazdach 34W Eag” wskazuje na założenia określające

progi mające zastosowanie do oceny - jedno z nich zakłada, że zmiana nie wpływa na zauważalne zwiększenia masy,

jednak w dokumencie nie wskazano żadnego uzasadnienia w tym zakresie. Zamawiający wskazał, że mając na uwadze

treść pkt 1 odpowiedzi, aspekt ten stanowi istotne wymaganie techniczne, które nie zostało spełnione przez produkt

oferowany przez Odwołującego.

7. Brak przeprowadzenia eksploatacji obserwowanej

Zamawiający podkreślił, że zgodnie ze stanowiskiem Odwołującego konieczność przeprowadzenia eksploatacji

obserwowanej nie stanowi, wbrew twierdzeniom Zamawiającego, ograniczenia eksploatacyjnego zaoferowanego

rozwiązania technicznego,

​a zgodnie z 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 października 2005 r.

​ w sprawie ogólnych warunków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 226

ze zm.), przed dopuszczeniem koła do eksploatacji wymagane jest przeprowadzenie jedynie eksploatacji próbnej.

Zamawiający nie zgodził się z powyższymi twierdzeniami Odwołującego. Zgodnie

​z przedłożonym przez Odwołującego do oferty Sprawozdaniem z przeprowadzenia procesu zarządzania ryzykiem

zagrożeń związanych ze zmianami na pojazdach 34W Eag przedłożone przez Odwołującego – Załącznik nr 1 (Rejestr

zagrożeń) ocenił on ryzyko zagrożeń: "Nadmierne zużycie koła" i "Nadmierne zużycie tarczy" wskazując, że w celu

prawidłowego określenia ryzyka tych zagrożeń konieczne jest przeprowadzenie eksploatacji obserwowanej. Z tego też

względu oba te zagrożenia mają status "otwarte" - określone przez Odwołującego, co oznacza, że nie zostały one

wyeliminowane. W związku z powyższym należy uznać, że skoro Odwołujący nie zweryfikował w pełni oferowanego

produktu, naraża na ryzyko Zamawiającego polegające na zakupie produktu niesprawdzonego, który może okazać się

wadliwy, co może wpłynąć bezpośrednio na bezpieczeństwo pasażerów. Zamawiający jest przewoźnikiem pasażerskim

i nie może dopuścić do sytuacji, aby eksploatacja obserwowana prowadzona mogła odbyć się z udziałem pasażerów, na

co wskazał Odwołujący.

Z powyższego wynika, iż zarówno Odwołujący jak i Zamawiający nie posiadają wiedzy

​w zakresie tego, w jaki sposób mogą zużywać się koła i tarcze niesprawdzone przez Odwołującego. Przykładowo,

istnieje ryzyko, że koła będą cechowały się np. nadmierną kruchością, która może doprowadzić do ich pękania, co może

spowodować bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i życia pasażerów.

W podsumowaniu Zamawiający podkreślił, że powyższa argumentacja Zamawiającego, przedstawiona w odpowiedzi na

odwołanie potwierdza, że oferta złożona przez Odwołującego nie spełnia wymagań określonych w dokumentach

zamówienia oraz że Zamawiający jest przewoźnikiem świadczącym usługi publicznego transportu zbiorowego, a co za

tym idzie zobowiązany jest do szczególnej dbałości o zapewnienie bezpieczeństwa podróżnym. Z tych względów,

Zamawiający musi mieć pewność, że wybrany wykonawca nie tylko zrealizuje dostawę, ale także, że zrealizuje ją w

sposób należyty, tj. terminowy, wyczerpujący i przede wszystkim bezusterkowy, co jest kluczowe z punktu widzenia

bezpieczeństwa pasażerów korzystających z usług przewozu. Jeżeli Zamawiający ma uzasadnione wątpliwości co do

zgodności oferowanego produktu z warunkami zamówienia choćby w jednym aspekcie,

​a wykonawca nie wyjaśni w sposób wystarczający określonych rozbieżności, Zamawiający ma uzasadnione podstawy

twierdzić, że produkt oferowany przez Wykonawcę nie spełnia wymagań przez niego określonych.

Zamawiający podkreślił, że z uwagi na istotność przedmiotu zamówienia z punktu widzenia bezpieczeństwa osób i

rzeczy, Zamawiający bezsprzecznie miał podstawy uznać, że oferta Odwołującego jest niezgodna z warunkami

zamówienia, a tym samym podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 PZP, czynność odrzucenia oferty

Odwołującego była prawidłowa, wobec czego zarzuty Odwołującego, w szczególności w zakresie odrzucenia jego oferty

i dokonania wyboru najkorzystniejszej oferty, tj. oferty wykonawcy PESA – nie zasługiwały na uwzględnienie.

Po przeprowadzeniu rozprawy, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz stanowisk

Stron zawartych w odwołaniu i odpowiedzi na odwołanie, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co

następuje:

Izba ustaliła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, a odwołanie nie

zawierało braków formalnych i mogło zostać rozpoznane merytorycznie.

Izba ustaliła, że Odwołujący wykazał interes w korzystaniu ze środków ochrony prawnej. Wykonawca jest podmiotem,

który złożył ofertę w postępowaniu i jest zainteresowany uzyskaniem zamówienia.

Wybór oferty innego wykonawcy godzi w interesy ekonomiczne Odwołującego i naraża go na szkodę w postaci utraty

zamówienia i możliwości osiągnięcia zysku z realizacji przedmiotu zamówienia.

Izba zaliczyła do materiału dowodowego sprawy dokumenty pochodzące z akt sprawy odwoławczej oraz złożone

podczas rozprawy przez strony postępowania odwoławczego,

​w tym: Dokumentację Systemu Utrzymania (DSU) elektrycznego zespołu trakcyjnego 21W Ea/21W Eag,

22Wed/22W Edg, 34W Ea/34W Eag dla 21 elektrycznych zespołach trakcyjnych ELFII, rysunek koła nr 21W EaA09010100-1-02, świadectwo odbioru 3.2 wg EN 10204.

Na podstawie przekazanej dokumentacji postępowania Izba ustaliła, że Zamawiający prowadzi postępowanie o

udzielenie zamówienia, którego przedmiotem jest: Dostawa

​i wymiana kół monoblokowych, łożysk i tarcz hamulcowych w 21 elektrycznych zespołach trakcyjnych ELF II.

Oferty w Postępowaniu złożyło dwóch wykonawców - Odwołujący oraz wykonawca, którego oferta została wybrana jako

najkorzystniejsza - PESA Mińsk Mazowiecki Spółka Akcyjna

​z siedzibą w Mińsku Mazowieckim.

Zamawiający odrzucił ofertę Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp.

​W Zawiadomieniu o odrzuceniu oferty – piśmie z 31 maja 2024 r. Zamawiający wskazał, że oferta Odwołującego została

odrzucona z uwagi na oczywiste niezgodności pomiędzy ofertą oraz warunkami zamówienia i przedstawił błędne

wskazania w ofercie Odwołującego

​w następującym zakresie:

1.masa koła wymaganego dokumentacją przedmiotowego zamówienia to 331,693 kg, a nie jak wskazał SPS w analizie

334 kg,

2.błędne porównanie wymiaru kresowego;

3.pominięcie w analizie wymiaru eksploatacyjnego koła w postaci średnicy koła, przy której może być wykonana ostatnia

reprofilacja,

4.nieujęcie w analizie różnicy w stopniu niewyważenia statycznego,

5.deklarowane wykonanie, wymagania i odbiory koła na rysunku wskazane są według norm PN-EN 13262+A2:2011,

podczas gdy dokumentacja opisująca przedmiot zamówienia wskazuje normy PN-EN 13262:2021-02,

6.nieprzedstawienie raportu w sprawie oceny bezpieczeństwa jednostki akredytowanej,

7.nieprzedstawienie dokumentacji dopuszczenia niezbędnej do eksploatacji Pojazdu po wymianie kół (bez ograniczeń).

Zamawiający dokonał wyboru oferty najkorzystniejszej wykonawcy PESA.

Odwołujący wniósł odwołanie wobec czynności odrzucenia jego oferty i wyboru oferty najkorzystniejszej.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia oraz zgromadzony materiał dowodowy, Izba uznała, że odwołanie podlegało

uwzględnieniu.

Zarzut naruszenia art. 16 pkt 1-3 ustawy Pzp w zw. z naruszeniem art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp poprzez

bezpodstawne odrzucenie oferty złożonej przez Odwołującego, pomimo że jej treść nie jest niezgodna z warunkami

zamówienia okazał się, w ocenie Izby, uzasadniony.

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść jest niezgodna z warunkami

zamówienia.

W myśl art. 7 pkt 29 ustawy Pzp przez warunki zamówienia należy rozumieć warunki, które dotyczą zamówienia lub

postępowania o udzielenie zamówienia, wynikające w szczególności z opisu przedmiotu zamówienia, wymagań

związanych z realizacją zamówienia, kryteriów oceny ofert, wymagań proceduralnych lub projektowanych postanowień

umowy w sprawie zamówienia publicznego.

Stosownie do art. 16 pkt 1, pkt 2 oraz pkt 3 ustawy Pzp, Zamawiający przygotowuje

​i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz

równe traktowanie wykonawców, przejrzysty, proporcjonalny.

Niezgodność treści oferty z warunkami zamówienia występuje wówczas, gdy zawartość merytoryczna oferty

wykonawcy, złożonej w danym postępowaniu nie odpowiada wymaganiom, które wynikają z dokumentów zamówienia.

Zamawiający dokonuje porównania treści oferty oraz warunków zamówienia, mając na uwadze w szczególności: zakres,

ilość, jakość, warunki realizacji zamówienia oraz inne elementy istotne dla wykonania zamówienia.

Wynik takiego porównania przesądza o tym, czy treść złożonej w postępowaniu oferty odpowiada warunkom

zamówienia.

Niezgodność oferty z warunkami zamówienia musi być oczywista i niewątpliwa, natomiast postanowienia SW Z,

kształtujące warunki zamówienia powinny być precyzyjne

​i jednoznaczne.

Treść SW Z wiąże uczestników postępowania o udzielenie zamówienia oraz zamawiającego, który wyłącznie na jej

podstawie ocenia treść złożonych ofert. Nie może on, na etapie oceny ofert, nadać postanowieniom SW Z innego

znaczenia niż wynika to z ich brzmienia.

Odrzucenie oferty nie może nastąpić z błahych, czysto formalnych powodów, które nie mają wpływu na treść oferty, a

także wówczas, gdy zamawiający ma możliwość poprawienia błędów w ofercie.

Izba, po przeprowadzeniu analizy dokumentacji postępowania oraz wskazanego w piśmie Zamawiającego z dnia 31

maja 2024 r. uzasadnienia faktycznego i prawnego odrzucenia oferty Odwołującego oraz dokumentów złożonych przez

uczestników postępowania odwoławczego na rozprawie, doszła do przekonania, że czynność Zamawiającego

odrzucenia oferty Odwołującego była niezasadna z następujących przyczyn:

1.Różnica pomiędzy masą koła oferowanego (334 kg) a masą (331,693 kg) wskazaną przez Zamawiającego w

informacji o odrzuceniu oferty.

Zgodnie z pkt 3 Załącznika nr 5 do Umowy nr … Opis wymagań dotyczących kół do Załącznika nr 2 do SW Z: „Kształt i

wymiary, a także wymagania techniczne kół powinny być zgodne

​z rysunkiem 21WEa-A09010100-1-02, chyba że Zamawiający w Umowie określił inne wymagania.”

Odwołujący w uzasadnieniu odwołania wskazał, że masa koła nie mogła być zakwalifikowana jako wymaganie

techniczne, natomiast Zamawiający nie opisał swoich oczekiwań względem parametru masy koła. Parametr ten nie

został wprost opisany w dokumentacji zamówienia

​w sposób umożliwiający jego uwzględnienie przez Odwołującego, a zatem Zamawiający nie był uprawniony do

odrzucenia oferty Odwołującego.

Izba ustaliła, że Odwołujący przyjął masę koła na podstawie dokumentu okazanego przez Zamawiającego – Świadectwa

odbioru wg: EN 10204.

Zgodnie ze stanowiskiem Zamawiającego, stawiając określone wymagania produktowi nie był on zobowiązany do

rozróżniania w dokumentach zamówienia rodzaju parametrów i dzielenia ich na określone kategorie. Wystarczającym

było, że Zamawiający sprecyzował, jakie cechy powinien posiadać dany produkt, bez względu na to, jak cechy te są

nazwane.

Zamawiający podkreślił także, że wymagana przez Zamawiającego masa koła została określona w udostępnionym do

wglądu rysunku koła o numerze 21WEa-A 09010100-1-02,

z którym Odwołujący mógł zapoznać się w siedzibie Zamawiającego w dniu 15 lutego 2024 r. Zamawiający wskazał, że z

powyższego dokumentu wprost wynika, że masa oferowanego koła ma wynosić 331,693 kg. W konsekwencji

Odwołujący już przed złożeniem oferty miał wiedzę o tym, jaka masa koła jest wymagana przez Zamawiającego.

Izba nie zgodziła się ze stanowiskiem Zamawiającego w powyższym zakresie.

​Z rysunku koła o numerze 21W Ea-A 09010100-1-02 nie wynika wprost, że masa oferowanego koła ma wynosić 331,693

kg.

Izba przeprowadzając dowód z ww. rysunku stwierdziła, że w prawym dolnym rogu rysunku została zamieszczona

wartość 331.693. Jednak powyższa wartość nie została oznaczona

​w kilogramach. Z rysunku nie wynika także, do jakiego parametru lub elementu powyższa wartość się odnosi.

Izba zgodziła się z Odwołującym, że Zamawiający nie opisał swoich oczekiwań względem parametru masy koła, a

wskazywana przez Zamawiającego wartość 331.693 nie może stanowić, zdaniem Izby, precyzyjnego i jednoznacznego

określenia warunku dotyczącego masy koła.

A zatem powyższa okoliczność stoi na przeszkodzie stwierdzeniu, że oferta Odwołującego jest niezgodna z warunkami

zamówienia.

2.Przyjęcie różnych punktów pomiarowych do porównania wymiaru kresowego

W ocenie Odwołującego powyższy parametr nie wchodził w zakres opisu przedmiotu zamówienia, ponieważ jest to

wymiar (parametr) utrzymaniowy a nie techniczny odnoszący się do maksymalnego zużycia elementu w cyklu życia tego

podzespołu pojazdu.

Zgodnie ze stanowiskiem Odwołującego eksploatacyjny wymiar kresowy wynikał

​z Dokumentacji Systemu Utrzymania (DSU) pojazdu, a nie rysunku 21WEa-A 09010100-1-02.

Natomiast Zamawiający podkreślił, że Odwołujący wskazując w tabeli 2 Porównania funkcji

​i osiągów kół wymiar kresowy średnicy koła, odniósł się do zupełnie innych punktów na kole, niż te, które są brane pod

uwagę przy wyznaczeniu tego wymiaru na rysunku koła.

Zamawiający podkreślił, że wymiar kresowy 780 mm jest mierzony na okręgu tocznym koła

​w miejscu styku koła z szyną, natomiast z rysunku technicznego przedstawionego przez Odwołującego wynikało, że

wymiar ten jest mierzony względem początku rowka bezpieczeństwa.

Izba zgodziła się z Odwołującym, który na rozprawie w dniu 27 czerwca podniósł, że z rysunku 21W Ea-A09010100-1-02,

na który powołał się Zamawiający nie wynika, który z parametrów został oznaczony jako wymiar kresowy.

Zatem w ocenie Izby, warunek dotyczący wymiaru kresowego nie został określony w sposób precyzyjny i jednoznaczny.

A zatem brak jest możliwości stwierdzenia, że oferta Odwołującego w powyższym zakresie jest niezgodna z warunkami

zamówienia.

3.Pominięcie w analizie wymiaru eksploatacyjnego, przy którym może być wykonana ostatnia reprofilacja (794 mm)

Odwołujący wskazał, że w jego ocenie ten wymiar nie jest wymiarem (parametrem) technicznym, ale utrzymaniowym i

ma swoje źródło w DSU pojazdu a nie w rysunku 21W Ea-A-09010100-1-02. W DSU wymiar naprawczy został wskazany

jako: „wartość większa lub równa 790 mm”, więc nie jest wykluczone, aby stosować koło z wymiarem naprawczym na

poziomie 794 mm.

Zamawiający wskazał, że w dokumentach zamówienia sformułował wymóg w zakresie wymiaru eksploatacyjnego o

wartości 790 mm, podczas gdy oferowany przez Odwołującego wymiar eksploatacyjny, przy którym może być wykonana

ostatnia reprofilacja wynosi 794 mm.

Przy czym podkreślenia wymaga, że Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie przywołał również Dokumentację

Systemu Utrzymania (DSU) jako elementu SW Z, z którą musi być zgodny przedmiot zamówienia, a w którym w

odniesieniu do wymiaru naprawczy wskazano, że jest to: „wartość większa lub równa 790 mm”, której to okoliczności nie

zaprzeczył.

Powyższe, w ocenie Izby, oznacza, że warunek dotyczący wymiaru eksploatacyjnego, przy którym może być dokonana

ostatnia reprofilacja nie został określony w sposób precyzyjny

​i jednoznaczny. A zatem nie można również stwierdzić, że oferta Odwołującego w powyższym zakresie jest niezgodna z

warunkami zamówienia.

4.Różnica w zakresie klasy niewyważenia statycznego rozwiązania oferowanego (E2)

​i wynikającego z dokumentacji technicznej pojazdu (E1)

Odwołujący podkreślił, że parametr powyższy nie stanowił kształtu, ani wymiaru ani wymagania technicznego koła, a

więc zapewnienie równoważności rozwiązań w tym obszarze nie było elementem warunków zamówienia, zaoferowanie

koła spełniającego wymagania dla klasy E2 nie wpływało na funkcje, ani osiągi pojazdu.

Zamawiający wskazał w Zawiadomieniu o odrzuceniu oferty, że dokumentacja Zamawiającego wskazywała stopień

niewyważenia statycznego w klasie E1, a oferta Odwołującego wskazywała stopień niewyważenia statycznego w klasie

E2.

Zamawiający podkreślił, że Dokumentacja Systemu Utrzymania (DSU) jest bezsprzecznie elementem SW Z, a tym

samym przedmiot zamówienia musi spełniać wymagania w nim określone, w tym wszelkie kryteria równoważności

określone w tych dokumentach.

Izba wskazuje, że Zamawiający w Zawiadomieniu o odrzuceniu oferty z 31 maja 2024 r. poprzestał jedynie na

stwierdzeniu, że oferta Odwołującego wskazywała stopień niewyważenia statycznego w klasie E2, nie wskazał jednak na

jednoznaczne wymagania Zamawiającego sformułowane w dokumentach zamówienia, które dotyczyłyby klasy

niewyważenia statycznego oraz treści oferty Odwołującego, z której wynikałoby, że jest ona niezgodna z warunkami

zamówienia w zakresie parametru klasy nierównowagi statycznej koła.

Mając na uwadze podniesione przez Odwołującego wątpliwości dotyczące możliwości sklasyfikowania parametru klasy

nierównowagi statycznej jako kształtu, wymiaru oraz wymagań technicznych koła oraz podniesionego przez

Odwołującego argumentu o braku różnicy między parametrami niewyważenia koła wymaganego przez Zamawiającego

​a zaoferowanego przez Odwołującego, Izba uznała, że nie jest możliwe stwierdzenie w sposób niebudzący wątpliwości,

że oferta Odwołującego w powyższym zakresie jest niezgodna

​z warunkami zamówienia.

5.Odwołanie do rysunku koła oferowanego do wydania normy PN-EN 13262+A2:2011, która to specyfikacja techniczna

nie uwzględnia materiału ERS8

Odwołujący wyjaśnił, że w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego oświadczył, że „koła zostaną wykonane z materiału

ERS8, zgodnie z deklaracją zawartą w treści oferty, przywołanie materiału ER8 w analizie zawartej w załączniku nr 10 do

oferty SPS jest wynikiem błędu pisarskiego”.

Natomiast Zamawiający wskazał, że z dołączonego przez SPS rysunku deklarowane wykonanie, wymagania i odbiory

koła na rysunku wskazywane są według normy PN-EN 13262+A2:2011, podczas gdy dokumentacja opisująca przedmiot

zamówienia wskazuje normę PN-EN 13262:2021-02. W ocenie Zamawiającego wykonanie koła wymaganego

postępowaniem zgodnie z normą przywołaną na rysunku jest niemożliwe, gdyż w tej normie nie ma materiału ERS8.

Materiał ten pojawia się dopiero w normie z 2021 roku. Pokazuje to kolejną sprzeczność w dokumentacji – dopisano na

rysunku materiał ERS8 jako alternatywny do podstawowego ER8, ale nie zmieniono normy dotyczącej wykonania koła,

która wprowadza ten materiał do użytku.

Izba uznała, że zgodnie z treścią wezwania Zamawiającego dotyczącego wskazania, czy koło oferowane przez

Odwołującego jest wykonane z materiału wymaganego w SW Z, tj. z materiału ERS8, Odwołujący w piśmie z 10 kwietnia

2024 r. wyjaśnił, że koła zostaną wykonane

​z materiału ERS8, zgodnie z deklaracją zawartą w treści oferty, przywołanie materiału ER8

​w analizie zawartej w załączniku nr 10 do oferty SPS (s. 8, tabela 2) jest wynikiem błędu pisarskiego.

Zamawiający wskazał, że mimo złożenia wyjaśnień Odwołującego w zakresie stosowanego przez niego materiału, nie

uznał ich za wystarczające z uwagi na brak zmiany powołanej przez niego normy, tj. PN-EN 13262+A2:2011, ponieważ

norma PN-EN 13262+A2:2011 dopuszcza do użytku materiał ER8, a nie materiał ERS8 wymagany przez

Zamawiającego.

​W wyjaśnieniach Odwołujący nie odniósł się do rzekomo błędnie wskazanej normy,

​a wyłącznie do błędnie wskazanego materiału, co nie pozwoliło Zamawiającemu rozwiać wątpliwości Zamawiającego,

jaki materiał zaoferował Odwołujący w ofercie.

Izba stwierdziła, że Odwołujący w wyjaśnieniach w sposób jednoznaczny wskazał, jaki materiał zamierza zastosować –

materiał ERS8, co wynika z treści oferty i wyjaśnił, że materiał ER8 w Analizie zawartej w Załączniku został wskazany na

skutek błędu pisarskiego.

Izba miała na uwadze, iż Zamawiający wezwał Odwołującego do wyjaśnienia, z jakiego materiału zostaną wykonane

koła, a nie w zakresie wskazanej przez Odwołującego normy.

Powyższe, w ocenie Izby oznacza, że fakt wskazania przez Odwołującego normy, która odnosi się do innego materiału,

nie świadczy jeszcze o niezgodności treści oferty z warunkami zmówienia.

6.Brak przedstawienia raportu w sprawie oceny bezpieczeństwa jednostki akredytowanej

Odwołujący wskazał, że z dokumentów postępowania nie wynika, że zamawiający oczekiwał przedstawienia raportu

jednostki przygotowanego przez niezależną jednostkę potwierdzającego prawidłowość wyników analizy i adekwatność

stosowania przepisów rozporządzenia (UE) 402/2013.

W przypadku zastosowania rozwiązania równoważnego, zgodnie z ppkt 1 pkt 5.9 SW Z Zamawiający oczekiwał

przedstawienia przez wykonawcę sprawozdania (dokumentacji)

​z oceny ryzyka (oceny potencjalnego wpływu) oraz sprawozdania (dokumentacji) z procesu zarządzania ryzykiem z

wprowadzonej zmiany polegającej na zastosowaniu kół monoblokowych, tarcz, łożysk lub okładzin hamulcowych

równoważnych sporządzoną zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (EU) nr 402/2013 w sprawie wspólnej

metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka i uchylające rozporządzenie (W E) nr 352/2009.

Odwołujący dostarczył analizę z oceny oraz z zarządzania ryzykiem.

Odwołujący wskazał, że również w projekcie umowy (załączniku nr 2 do SW Z) Zamawiający wymagał wyłącznie

przedstawienia sprawozdania z oceny istotności wpływu zmian wykonanego zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE)

402/2013.

Jak wskazał sam Zamawiający w SW Z wymagał on przedstawienia „Sprawozdania (dokumentacji) z oceny ryzyka

(oceny potencjalnego wpływu)” oraz „Sprawozdania (dokumentacji) z procesu zarządzania ryzykiem z wprowadzonej

zmiany polegającej na zastosowaniu kół monoblokowych, tarcz, łożysk lub okładzin hamulcowych równoważnych

sporządzoną zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 402/2013 z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie

wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka i uchylającym rozporządzenie (W E)nr

352/2009 (Dz. U. UE. L. z 2013 r. Nr 121, str.

​8 z późn. zm.), natomiast ani w Zawiadomieniu o odrzuceniu oferty ani w piśmie-Odpowiedzi na odwołanie nie wskazał

wynikającego z dokumentów postępowania warunku dotyczącego konieczności przedstawienia raportu w sprawie oceny

bezpieczeństwa jednostki akredytowanej.

A wobec powyższego, fakt nieprzedstawienia raportu w sprawie oceny bezpieczeństwa jednostki akredytowanej przez

Odwołującego, wobec braku jednoznacznego określenia takiego warunku w dokumentach zamówienia, nie mógł

stanowić podstawy do odrzucenia oferty Odwołującego.

7.Konieczność przeprowadzenia eksploatacji obserwowanej tarcz i kół oferowanych przez Odwołującego

Odwołujący wskazał na konieczność przeprowadzenia tylko eksploatacji próbnej.

Zamawiający wskazał, iż w związku ze złożonym wraz z ofertą przez zamawiającego Sprawozdaniem z

przeprowadzenia procesu zarządzania ryzykiem zagrożeń związanych ze zmianami na pojazdach 34WEag przedłożone

przez Odwołującego ocenił on ryzyko zagrożeń: „Nadmierne zużycie koła” i „Nadmierne zużycie tarczy” w celu

prawidłowego określenia ryzyka tych zagrożeń konieczne było przeprowadzenie eksploatacji obserwowanej.

Izba wskazuje, że Zamawiający zarówno w Zawiadomieniu o odrzuceniu oferty jak

​i w piśmie - Odpowiedzi na odwołanie nie przywołał jednoznacznego warunku z dokumentacji zamówienia, z którego

wynikałby obowiązek wykonawców przeprowadzenia eksploatacji obserwowanej tarcz i kół.

Wobec powyższego, okoliczność nieprzeprowadzenia eksploatacji obserwowanej tarcz i kół, wobec braku

jednoznacznego określenia takiego wymogu w dokumentach zamówienia, nie mogła stanowić podstawy do odrzucenia

oferty Odwołującego z powyższego względu.

W związku z potwierdzeniem się zarzutu nr 1 odwołania Izba, w konsekwencji, uznała za uzasadniony zarzut nr 2

odwołania – zarzut naruszenia przez Zamawiającego art. 16 pkt 1-3 ustawy Pzp w zw. z naruszeniem art. 339 ust. 1

ustawy Pzp poprzez bezpodstawne dokonanie wyboru najkorzystniejszej oferty, tj. oferty wykonawcy Pesa, która to oferta

nie jest ofertą najkorzystniejszą, a przez to nierówne traktowanie wykonawców, brak zachowania zasady uczciwej

konkurencji, przez co Postępowanie straciło walor przejrzystości.

Zgodnie z art. 239 ust. 1 ustawy Pzp, zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert

określonych w dokumentach zamówienia.

Izba, mając na uwadze stan rzeczy ustalony w toku postępowania odwoławczego w zakresie zarzutu nr 1 odwołania, za

zasadny uznała również zarzut nr 2 odwołania.

W konsekwencji, Izba uznała, że zarzuty odwołania potwierdziły się, a Zamawiający niezasadnie odrzucił ofertę

Odwołującego, dlatego też Izba nakazała unieważnienie tej czynności, unieważnienie wyboru oferty najkorzystniejszej

oraz powtórzenie czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującego.

O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła, na podstawie art. 575 oraz art. 574 ustawy Pzp, a także w

oparciu o przepisy § 5 pkt 1 i 2 lit. b oraz § 7 ust.

​1 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów

postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r.

poz. 2437 ze zm.), mając na uwadze wynik postępowania odwoławczego, zaliczając na poczet niniejszego

postępowania odwoławczego koszt wpisu od odwołania uiszczony przez Odwołującego oraz zasądzając od

Zamawiającego na rzecz Odwołującego koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania w

wysokości 15 000,00 zł i wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 3 600,00 zł.

Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.

Przewodnicząca:………………………