Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 1 sierpnia 2022 r., sygn. KIO 1845/22

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 1845/22
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Magdalena Rams

Powołane przepisy

  • Prawo zamówień publicznych

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 1845/22

WYROK

z dnia 1 sierpnia 2022 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Magdalena Rams

Protokolant: Piotr Cegłowski

po rozpoznaniu na rozprawie z udziałem stron w dniu 28 lipca 2022 r. w Warszawie

odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 11 lipca 2022 r. przez

wykonawcę Hensoldt Sensors GmbH, Taufkirchen,

w postępowaniu prowadzonym przez Agencję Uzbrojenia, Warszawa,

orzeka:

1. Oddala odwołanie.

2. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę Hensoldt Sensors GmbH,

Taufkirchen, i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000

zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę

tytułem wpisu od odwołania.

Stosownie do art. 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo

zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2019 z późn. zm.) na niniejszy wyrok w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa

Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący: ...............................

Sygn. akt: KIO 1845/22

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2022 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie

wykonawcy Hensoldt Sensors GmbH (dalej „Odwołujący”) zarzucając zamawiającemu

Agencji Uzbrojenia (dalej „Zamawiający”) naruszenie: (1) art. 18 ust. 3 PZP w zw. z art. 11

ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (dalej jako

„UZNK”) w zw. z art. 16 PZP poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że zastrzeżone przez

Hensoldt dokumenty nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów UZNK

i rzekomo nie zostały skutecznie zastrzeżone przez Odwołującego w Postępowaniu z tej

przyczyny, iż Odwołujący nie wykazał dwóch spośród trzech przesłanek koniecznych do

zastrzeżenia tych informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa — podczas gdy w zaistniałej

sytuacji konieczne i zarazem wystarczające, a przy tym zgodne z art. 18 ust. 3 PZP, było

przyjęcie, że ww. przesłanki zostały skutecznie wykazane w związku z dotychczas podjętymi

przez Odwołującego czynnościami, w szczególności podczas udziału w innych

postępowaniach prowadzonych przez Zamawiającego; względnie, lecz jedynie w przypadku

nieuwzględnienia zarzutu z pkt 1 powyżej, 2) art. 223 ust. 1 w zw. z art. 18 ust. 3 PZP

poprzez zaniechanie wezwania Odwołującego do udzielenia wyjaśnień w zakresie podstaw

zastrzeżenia części oferty jako zawierającej tajemnicę przedsiębiorstwa — w tym w zakresie

wartości gospodarczej zastrzeganych informacji oraz działań podjętych w celu zachowania

ich w poufności.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i nakazanie Zamawiającemu w

trybie art. 554 ust. 3 pkt 1 PZP: 1) unieważnienia czynności z dnia 30 czerwca br. odtajnienia

części oferty Odwołującego, a tym samym utrzymania w mocy dokonanego przez

Odwołującego zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w odniesieniu do treści informacji

(łącznej wielkości kontraktu w ramach poprzedniego projektu) zawartych w referencjach

oznaczonych jako „tajemnica przedsiębiorstwa Hensoldt”, względnie, lecz jedynie w

przypadku nieuwzględnienia żądania z pkt 1 powyżej: 2) wezwania Odwołującego do

udzielenia wyjaśnień w zakresie podstaw zastrzeżenia części oferty jako zawierającej

tajemnicę przedsiębiorstwa. Ponadto Odwołujący wniósł o: dopuszczenie i przeprowadzenie

dowodów z dokumentów załączonych do niniejszego odwołania lub przedłożonych w toku

postępowania przed Izbą na okoliczności wskazane w uzasadnieniu odwołania lub w dacie

powołania tych okoliczności w postępowaniu przed Izbą, zasądzenie od Zamawiającego na

rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa

procesowego, według norm przewidzianych przepisami prawa i zgodnie z fakturą

przedstawioną na rozprawie.

W uzasadnieniu podniesionych zarzutów Odwołujący wskazał, że Zamawiający prowadzi

Postępowanie, którego przedmiotem jest dostawa 15 systemów radarowej kontroli rejonu

lotniska (RKRL), w tym 8 w zamówieniu podstawowym i 7 w ramach prawa opcji, wraz z

wykonaniem niezbędnej infrastruktury (w tym robót budowlanych) związanych z montażem i

funkcjonowaniem RKRL oraz przeprowadzeniem szkoleń i dostawą niezbędnej dokumentacji

i pakietu logistycznego.

Hensoldt jest wykonawcą, który złożył w Postępowaniu ważną ofertę. Do oferty Odwołujący

załączył referencje pochodzące od swoich wcześniejszych kontrahentów, jednocześnie

zastrzegając na piśmie wskazane w nich wartości zamówień jako tajemnicę swojego

przedsiębiorstwa (dalej jako „Uzasadnienie Hensoldt”).

Odwołujący wskazał, że w dniu 30 czerwca br. Zamawiający ogłosił decyzję o odtajnieniu

Tajemnicy Hensoldt z uwagi na rzekome niewykazanie przez Odwołującego, że zastrzegane

przez niego informacje posiadają wartość gospodarczą, oraz niewykazanie podjęcia działań

mających na celu zachowanie owych informacji w poufności. W ocenie Odwołującego,

działania Zamawiającego nie zostały poprzedzone jakimkolwiek wezwaniem Odwołującego

do wyjaśnień złożonego zastrzeżenia tajemnicy Hensoldt, pomimo tego, że w toku

poprzedniego postępowania nr IU/130/XI-68/ZO/POOiB/DOS(SS/2020 Zamawiający uznał

analogiczne w zakresie treści i przedmiotu (wartości zamówień zawartych w referencjach)

zastrzeżenia za skuteczne.

Odnosząc się do bezpodstawnego przyjęcie przez Zamawiającego, że Tajemnica Hensoldt

nie posiada wartości gospodarczej w rozumieniu art. 18 ust. 3 PZP, Odwołujący wskazał w

pierwszej kolejności, że na gruncie prawa polskiego jakkolwiek postępowanie o udzielenie

zamówienia jest jawne, co obejmuje również jawność dokumentów i informacji składanych

przez wykonawców, niemniej owa zasada jawności nie jest absolutna. Potrzeba ograniczenia

tej zasady ujawnia się w szczególnym stopniu w przypadku postępowań objętych

stosowaniem Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/81/WE z dnia 13 lipca 2009

r. (dalej jako „Dyrektywa obronna”). W prawie polskim ustawodawca nakazuje zamawiającym

respektować poufność dokumentów składanych przez wykonawców, jeżeli stanowią one

tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów UZNK. Zgodnie z art. 18 ust. 3 PZP

informacje takie są chronione pod warunkiem, że wykonawca: a) zastrzegł wraz z

przekazaniem informacji, że nie mogą być one udostępniane oraz b) wykazał, że

zastrzeżone informacje w istocie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu

przepisów UZNK. Odwołujący wskazał, że pierwszą z przesłanek uznania informacji za

tajemnicę przedsiębiorstwa jest posiadanie przez nią wartości gospodarczej w rozumieniu

art. 11 ust. 2 UZNK. Przez wartość gospodarczą należy rozumieć „pewną wartość

ekonomiczną”, przejawiającą się w możliwości zaoszczędzenia wydatków lub zwiększenia

zysków poprzez przedsiębiorcę, który wejdzie w jej posiadanie. Co szczególnie godne uwagi,

zgodnie z utrwalonym orzecznictwem KIO zamawiający w zakresie oceny tej przesłanki

powinni prezentować podejście liberalne, w tym sensie, że winni uznawać za wykazaną już

„minimalną aktualną lub potencjalną wartość gospodarczą informacji” . Tak więc do

przyjęcia, że konsekwencją odtajnienia danej informacji będzie zakłócenie konkurencji, co

należy uznać za jednoznaczne z posiadaniem przez nią wartości gospodarczej, wystarczy

już, żeby jej ujawnienie mogło potencjalnie przysporzyć korzyści lub zaoszczędzić kosztów

konkurencji, na co wyraźnie wskazywał Odwołujący w Uzasadnieniu Hensoldt. Ponadto, w

ocenie Odwołującego, również w świetle utrwalonych poglądów doktryny za informacje

posiadające wartość gospodarczą uznaje się „informacje handlowe oraz dotyczące sfery

organizacji i funkcjonowania przedsiębiorstwa, obejmujące całokształt doświadczeń i wiedzy

przydatnych do prowadzenia przedsiębiorstwa, niezwiązane bezpośrednio z wytwarzaniem

określonych dóbr. Wartość gospodarczą mają również informacje, których

rozpowszechnienie może zagrażać konkurencyjnej pozycji wykonawcy w określonym

segmencie rynku. Za tajemnicę przedsiębiorstwa uznać należy także wszelkie inne

informacje, które w toku konkurencji mogą zachwiać jego pozycją na rynku świadczonych

usług, dostaw lub robót budowlanych.” Podobnie przedstawiciele doktryny przyjmują, że

„poza informacjami kwalifikowanymi jako techniczne, technologiczne czy organizacyjne

mogą być zastrzegane tajemnicą przedsiębiorstwa inne informacje, pod warunkiem że

obiektywnie posiadają wartość gospodarczą, np. dane dotyczące prowadzonej działalności

handlowej, w tym zawarte przez wykonawcę z innymi przedsiębiorcami lub klientami umowy

oraz porozumienia, listy klientów, zasady współpracy, stanowiące jego plany, strategię

współpracy oraz sposób współpracowania podmiotu. Informacje posiadają wartość

gospodarczą, jeżeli wpływają na wartość przedsiębiorstwa w obrocie gospodarczym lub mają

znaczenie w działalności gospodarczej osoby uprawnionej lub osoby trzeciej”.

W ocenie Odwołującego nie ulega najmniejszej wątpliwości, że strategie cenowe

przedsiębiorcy mieszczą się w zakresie informacji posiadających wartość gospodarczą. Ich

treść, w szczególności zawarte w nich rozwiązania w sposób bezpośredni przekładają się na

pozycję rynkową Odwołującego, pozwalając mu na maksymalizację zysków, a ich ujawnienie

konkurentom w sposób bezpośredni pozwoliłoby im na zmodyfikowanie własnego podejścia

rynkowego, co prowadziłoby do wzrostu zysków, jak również pozwoliłoby skuteczniej

konkurować z Odwołującym, tym samym wyraźnie osłabiając jego pozycję rynkową.

Odnosząc się do bezpodstawnego zrównania przez Zamawiającego obowiązku wykazania, o

którym mowa w art. 18 ust. 3 PZP, z obowiązkiem przedstawiania w każdym przypadku

stosownych dowodów, Odwołujący wskazał, że Zamawiający zarzucił Odwołującemu w

decyzji o odtajnieniu, że „w celu skutecznego zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa

winien przedstawić Zamawiającemu umotywowane stanowisko wraz z udowodnieniem

zasadności zastrzeżenia, tj. przedłożyć dowody na potwierdzenie swojego stanowiska, nie

ograniczając się jedynie do samego zastrzeżenia”. Z powyższego fragmentu nasuwa się

konkluzja, że Zamawiający zrównał „wykazanie”, o którym mowa w art. 18 ust. 3 PZP, z

„udowodnieniem”, co oznacza, że Zamawiający przyjął, iż bez przedstawienia przez

Hensoldt stosownych dowodów nie sposób uczynić zadość wymogom rozpatrywanej

przesłanki zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. Zdaniem Odwołującego, taką konkluzję

należy uznać za całkowicie niezgodną z treścią art. 18 ust. 3 PZP oraz utrwaloną linią

orzeczniczą KIO, która wyraźnie rozróżnia ww. pojęcia i pod żadnym pozorem nie pozwala,

jak czyni to Zamawiający, przyjmować, że brak wskazania dowodów przez wykonawcę jest

zawsze i bezwarunkowo jednoznaczny z niewykazaniem istnienia tajemnicy

przedsiębiorstwa. Odwołujący powołał się na orzeczenie KIO 496/18, KIO 1132/18, KIO

979/20, KIO 2781/20, KIO 2322/21.

Odnosząc się do braku przedstawienia dowodów, Odwołujący wskazał, że Zamawiający w

żaden sposób nie wyjaśnia, dlaczego jedynie przedstawienie dowodów w tym zakresie

potwierdzałoby zasadność zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. W ocenie

Odwołującego bezwzględny wymóg przedstawienia dowodów w celu wykazania spełnienia

przesłanek z art. 18 ust. 3 PZP należy uznać za nadmierny i stanowiący wykładnię contra

legem. W konsekwencji należy przyjąć, że w świetle przywołanego orzecznictwa za

całkowicie wystarczające powinno zostać uznane złożenie przez Hensoldt uzasadnienie

zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. W zaistniałej bowiem sytuacji należy rozpatrywać

je w świetle wszystkich okoliczności znanych Zamawiającemu, a na które składa się ww.

specyfika postępowań toczonych w oparciu Dyrektywę obronną, a także dotychczasowe

działania podejmowane przez Odwołującego w poprzednich postępowaniach

organizowanych przez Zamawiającego. Tak więc próba nałożenia na Odwołującego

obowiązku składania dalszych dowodów stanowi działania nadmierne i nieproporcjonalne,

wynikające z niedostatecznie wnikliwego zbadania stanu faktycznego przez Zamawiającego.

Odwołujący powołał się na wyrok KIO 69/20.

W ocenie Odwołującego, jeśli Zamawiającemu zostały więc przedstawione wiarygodne i

spójne wyjaśnienia zawarte łącznie w Uzasadnieniu Hensoldt, to oczekiwanie jakichkolwiek

dalszych dowodów uznać należy za nieuzasadnione w świetle wymogów z art. 18 ust. 3 PZP

oraz przywołanego powyżej orzecznictwa. Zwłaszcza że Zamawiający nie zgłaszał do tej

pory żadnych zastrzeżeń ani wątpliwości względem identycznego zakresu treściowego

uzasadnienia Hensoldt w jednym z poprzednich postępowań prowadzonych przez

Zamawiającego.

Ponadto Odwołujący wskazał, że każdorazowa ocena skuteczności zastrzeżenia tajemnicy

przedsiębiorstwa winna być przeprowadzana przez zamawiających ze szczególną uwagą

oraz z uwzględnieniem specyfiki danego postępowania, treści zastrzeżonych informacji, jak i

zwyczajów przyjętych w danej branży. Zatem po wnikliwym uwzględnieniu całokształtu

okoliczności faktycznych Zamawiający powinien był dojść do wniosku o skutecznym

zastrzeżeniu Tajemnicy Hensoldt. Przyczyn błędnej konkluzji o konieczności odtajnienia

należy się więc doszukiwać w automatyzmie podejścia Zamawiającego, który z jednej strony

nie wziął pod uwagę specyfiki postępowań objętych zakresem Dyrektywy obronnej, w

których stosowanie zasady jawności powinno odbywać się ze szczególną ostrożnością i

wrażliwością na poufny charakter występujących w nich danych, w tym również tajemnic

przedsiębiorstwa. Jak bowiem zauważono już w preambule Dyrektywy obronnej: „(20)

Zamówienia w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa zawierają często poufne informacje,

które na mocy przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych obowiązujących w

danym państwie członkowskim muszą być ze względów bezpieczeństwa chronione przed

dostępem ze strony osób nieupoważnionych.” Zdaniem Odwołującego, w przypadku więc

tajemnic przedsiębiorstwa zastrzeganych w tego typu postępowaniach zamawiający, badając

skuteczność zastrzeżenia odnoszącego się do informacji dotyczących innych postępowań

obronnych, powinien a priori uwzględniać ich szczególny charakter, a także okoliczność, że

co do zasady dotyczą one newralgicznej infrastruktury obronnej. W konsekwencji w

przypadku dokumentów takich jak referencje — w sposób bezpośredni odnoszących się do

postępowań obronnych — nie istnieje obiektywna potrzeba szerokiego uzasadniania

podjęcia szczególnych środków ostrożności w celu utrzymania ich w tajemnicy. Już bowiem

z samej istoty i charakteru tych postępowań, doskonale znanych Zamawiającemu jako

podmiotowi działającemu w owym sektorze, wynika, że tego typu informacje są w sposób

kompleksowy chronione zarówno przez zamawiających, jak i wykonawców i nie jest

potrzebne przedstawianie na to jakichkolwiek dowodów. Zdaniem Odwołującego przyznał to

de facto sam Zamawiający, który, jak już zostało wyżej wspomniane, w jednym z

poprzednich postępowań uznał za skuteczne uzasadnienie zastrzeżenia tajemnicy

przedsiębiorstwa przez Odwołującego, które było podobne zarówno co do treści jak i

charakteru przedmiotu (dotyczące wartości zamówień wskazanych w referencjach).

Zamawiający w owym postępowaniu przyjął więc, że w zakresie pojęcia „tajemnica

przedsiębiorstwa” w rozumieniu art. 1 1 ust. 2 UZNK mieszczą się wartości zamówień

wskazane w referencjach przedstawianych przez Odwołującego. W szczególności więc

stwierdził, że strategie cenowe Odwołującego zasługują na ochronę z uwagi na posiadanie

przez nie wartości gospodarczej, a także że Hensoldt podejmuje względem swoich referencji

działania mające na celu utrzymanie ich w poufności. Dowód: zastrzeżenia tajemnicy

przedsiębiorstwa HENSOLDT w poprzednim postępowaniu prowadzonym przez

Zamawiającego 4.7. W świetle powyższego, na szczególnie negatywną ocenę (zarówno pod

względem pewności stosowania prawa, jak i zgodności z PZP) zasługuje niespodziewana i

nieuzasadniona decyzja Zamawiającego o odtajnieniu Tajemnicy Hensoldt. Rozumowanie

Zamawiającego w tym zakresie należy uznać za niekonsekwentne i mogące skutkować

poniesieniem szkody przez Hensoldt.

Odwołujący wskazał, że w świetle argumentacji przedstawionej powyżej, nie ulega

wątpliwości, że Tajemnica Hensoldt posiada wartość gospodarczą. Natomiast na podstawie

tylko dotychczasowych działań Odwołującego, polegających na skutecznym zastrzeganiu

analogicznych informacji jak te składające się na Tajemnice Hensoldt w toku postępowania

nr IU 130/X1-68/ZO/POOiB/DOS/SS/2020, Zamawiający powinien dojść do konkluzji, że

Odwołujący podejmuje konsekwentne działania mające na celu należytą ochronę Tajemnicy

Hensoldt przed ujawnieniem, ponieważ analogiczne typy dokumentów w sposób skuteczny

chroni przed ujawnieniem w toku innych postępowań, w tym jednym przeprowadzonym przez

Zamawiającego. Zdaniem Odwołującego przedstawione powyżej okoliczności (w

szczególności specyfika ochrony informacji niejawnych w zamówieniach obronnych oraz

dotychczasowe skuteczne zastrzeganie wartości zamówień objętych referencjami przez

Hensoldt przed Zamawiającym w toku poprzedniego postepowania), które powinny być

rozpatrywane wraz z Uzasadnieniem Hensoldt jako całościowe uzasadnienie zastrzeżenia

Tajemnicy Hensoldt, winny całkowicie wystarczyć Zamawiającemu do uznania

przedmiotowego zastrzeżenia za wystarczające, a tym samym skuteczne w świetle art. 18

ust. 3 PZP w zw. z art. 11 ust. 2 UZNK.

Odnosząc się do zarzutu zaniechanie wezwania wykonawcy do wyjaśnienia wątpliwości

Zamawiającego co do Uzasadnienia Hensoldt, Odwołujący wskazał, że w przypadku

powzięcia przez Zamawiającego wątpliwości w kwestii kompletności Uzasadnienia Hensoldt,

mając na uwadze wrażliwość i specyfikę zastrzeganych informacji dot. postępowań

obronnych, powinien był on w toku badania zastrzeżeń zwrócić się do Odwołującego w trybie

art. 223 ust. 1 PZP o udzielenie wyjaśnień w celu rozwiania wątpliwości odnoszących się do

przekazanego Uzasadnienia Hensoldt, zwłaszcza że to właśnie Zamawiający w

Postępowaniu całkowicie zmienił swoje dotychczasowe podejście do uznawania

skuteczności zastrzegania wartości zamówień wynikających z referencji, zaskakując tym

samym Odwołującego i nie pozwalając mu w żaden sposób się do tego nowego podejścia

odnieść.

W ocenie Odwołującego nie ulega zatem wątpliwości, że w świetle zasad zachowania

uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców Zamawiający, który

niespodziewanie przyjął całkowicie odmienny sposób rozumienia „wykazywania”

skuteczności zastrzegania wartości zamówień zawartych w referencjach od prezentowanego

przez Odwołującego oraz siebie samego w poprzednim postępowaniu, powinien był chociaż

wysłuchać Odwołującego — w trybie art. 223 ust. 1 PZP, pozwalając mu na ustosunkowanie

się do swoich wątpliwości, zanim podjął daleko idącą i krzywdzącą dla Odwołującego

decyzję o odtajnieniu Tajemnicy Hensoldt.

Izba ustaliła co następuje:

Izba ustaliła, że Zamawiający prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego,

którego przedmiotem jest dostawa 15 systemów radarowej kontroli rejonu lotniska (RKRL), w

tym 8 w zamówieniu podstawowym i 7 w ramach prawa opcji, wraz z wykonaniem

niezbędnej infrastruktury (w tym robót budowlanych) związanych z montażem i

funkcjonowaniem RKRL oraz przeprowadzeniem szkoleń i dostawą niezbędnej dokumentacji

i pakietu logistycznego. Postępowanie jest prowadzone na zasadach określonych w Dziale

VI ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz.

1129, z późn. zm. - dalej „PZP"), w trybie przetargu ograniczonego.

Izba ustaliła, że Odwołujący złożył wniosek o dopuszczenie do udziału w Postępowaniu.

Odwołujący złożył dokumenty, których treść zastrzegł jako tajemnica przedsiębiorstwa tj.

1) „Wykaz wykonanych dostaw odpowiadających wymaganiom zawartym w sekcji

111.2.3 Ogłoszenia o zamówieniu w postępowaniu nr IU/208/IX99/ZO/PO/DOS/Z/2021 ” sporządzony w dniu 30.05.2022 r. wraz z tłumaczeniem;

2) zaświadczenie z dnia 16.11.2021 r. o wywiązaniu się z dostaw w ramach umowy nr

5001 na dostawę ATNAVICS NAVAIR wraz z tłumaczeniem;

3) list referencyjny z dnia 27.04.2022 r. wraz z tłumaczeniem;

4) list referencyjny z dnia 21.02.2020 r. wraz z tłumaczeniem;

5) referencje z dnia 15.04.2022 r. wraz z tłumaczeniem;

6) list referencyjny firmy RAYTHON SYSTEMS LIMITED wraz z tłumaczeniem.

Odwołujący złożył również uzasadnienie zastrzeżenia powyższych informacji.

Izba ustaliła, że Zamawiający po dokonaniu oceny złożonego przez Odwołującego „Wniosku

o dopuszczenie do udziału w postępowaniu”, poinformował go (pismo nr AU/STlot/7646/22 z

dnia 30 czerwca 2022 r.) o braku uznania zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w/w

dokumentów.

Izba zważyła co następuje:

W ocenie Izby zarzuty podniesione przez Odwołującego okazały się niezasadne. Izba

wskazuje na wstępie, że podstawową zasadą postępowania o udzielenie zamówienia

publicznego jest zasada jawność postępowania (art. 18 ust. 1 ustawy Pzp). W związku z

powyższym możliwość objęcia określonych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa stanowi

wyjątek i jako taki winien być stosowany ściśle. Zasada jawności postępowania jest naczelną

zasadą postępowań o udzielenie zamówienia publicznego. Wynika ona z zawartego w art.

61 Konstytucji prawa każdego obywatela do uzyskiwania informacji o działalności organów

władzy publicznej, zwłaszcza w sytuacji, w której organy te dysponują środkami publicznymi.

Ograniczenie zasady jawności możliwe jest wyłączenie w ściśle określonych sytuacjach,

wskazanych przez ustawodawcę. Z takim wyjątkiem mamy do czynienia w art. 18 ust. 3

ustawy Pzp. Ustawodawca bowiem umożliwia wykonawcom zastrzeżenie informacji

stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, o ile wykonawca wraz z przekazaniem takich

informacji, zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane oraz wykazał, że zastrzeżone

informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Należy podkreślić, że warunkiem sine qua

non do uznania określonych informacji jako tajemnica przedsiębiorstwa jest w pierwszej

kolejności zastrzeżenie przez wykonawcę takich informacji jako tajemnica przedsiębiorstwa

oraz równoczesne wykazanie przez wykonawcę, iż spełniały się ustawowe przesłanki do ich

zastrzeżenia. Niedochowanie takie trybu ochrony informacji i bez wykazania przez

wykonawcę przesłanek ich zastrzeżenia, skutkuje ich ujawnieniem przez zamawiającego.

Ustawa Pzp w zakresie tajemnicy przedsiębiorstwa odsyła do UZNK. Zgodnie z art. 11 ust. 2

UZNK, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne,

organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które

jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie

znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne

dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął,

przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. W

dotychczasowym orzecznictwie sądowym, na podstawieUZNK formułuje się

tezę, że na tajemnicę przedsiębiorcy składają się dwa elementy: materialny (informacja o

określonej treści, mająca wartość gospodarczą) oraz formalny - wola utajnienia danych

informacji. Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią informacje znane jedynie określonemu

kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których

podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich w poufności. Informacja staje

się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawia wolę zachowania jej, jako niedostępnej dla

osób trzecich. Oba te elementy - przesłanki uznania określonej informacji za tajemnicę

przedsiębiorstwa - mają charakter obiektywny. Stwierdzenie ich istnienia nie może się

opierać wyłącznie na przekonaniu samego przedsiębiorcy, wymaga odwołania się

obiektywnych kryteriów i poddania ich analizie w okoliczności faktycznych konkretnej sprawy.

Okoliczności te winny być wykazane przez wykonawcę w treści uzasadnienia składanego

zamawiającemu uzasadniającego zastrzeżone określonych informacji.

Należy wskazać, że celem regulacji dotyczących możliwości kwalifikowania określonych

informacji jako tajemnica przedsiębiorcy jest niewątpliwie ochrona informacji, które mają

wartość gospodarczą - są istotne z punktu widzenia funkcjonowania na wolnym rynku w

kontekście konkurencyjności względem innych podmiotów, prowadzących działalność w tym

samym czy podobnym zakresie lub segmencie rynku, bądź - z innego powodu zainteresowanych uzyskaniem określonych danych w celu ich wykorzystania w opozycji do

interesu danego podmiotu gospodarczego w ramach działalności rynkowej. Jednakże

pojęcie tajemnicy przedsiębiorstwa nie sposób odnosić do prób utajniania wszelkich

informacji, które mogą mieć jakąkolwiek wartość gospodarczą dla podmiotów działających na

rynku, w szczególności, gdy nie są one użyteczne w grze rynkowej dla podmiotów

konkurencyjnych. Stąd właśnie w judykaturze ukształtował się jednolity pogląd, że o tym czy

coś może stanowić prawnie chronioną tajemnicę przedsiębiorstwa przesądza nie tylko jego

wola utajnienia danej informacji (element subiektywny), lecz także występowanie obiektywnie

akceptowanych wartości, których ochrona uzasadnia objęcie danych informacji tajemnicą.

Zatem, należy podkreślić jeszcze raz, że tajemnica przedsiębiorstwa, jak każda tajemnica

ustawowo chroniona, ma charakter obiektywny, nie można jej subiektywizować w oparciu

jedynie o oświadczenia osób reprezentujących przedsiębiorcę, które to osoby - z istoty

rzeczy - nie będą zainteresowane ujawnianiem jakichkolwiek faktów ze sfery prowadzonej

działalności gospodarczej podmiotu, zwłaszcza w kontekście dążenia do uzyskania

zamówienia publicznego i ryzykiem weryfikacji przez innych wykonawców prawidłowości

interpretacji wymagań zmawiającego zawartych w SWZ, a w konsekwencji dokumentów

złożonych w postępowaniu. Gdyby przyjąć odmienne założenie, to tajemnicą

przedsiębiorstwa byłoby wszystko, co arbitralnie dany przedsiębiorca za nią uzna, także w

drodze czynności kwalifikowanych (np. poprzez zamieszczenie odpowiedniej klauzuli).

Interpretacja dopuszczająca możliwość objęcia tajemnicą przedsiębiorcy informacji na

podstawie wyłącznie subiektywnych deklaracji przedsiębiorcy musi być uznana za wadliwą.

Przyjęcie takiego stanowiska czyniłoby bowiem fikcyjnym wynikającą z ustawy Pzp jawność

postępowania przetargowego, a w konsekwencji fikcyjnym byłoby prawo do rzetelnej

weryfikacji poprawności wydatkowania środków publicznych przez zamawiających.

W analizowanym stanie faktycznym, Izba uznała, że wykonawca Hensoldt nie wykazał w

uzasadnieniu złożonym Zamawiającemu przesłanek koniecznych do zastrzeżenia jako

informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa następujących dokumentów: Wykazu

wykonanych dostaw odpowiadających wymaganiom zawartym w sekcji 111.2.3 Ogłoszenia o

zamówieniu w postępowaniu nr IU/208/IX- 99/ZO/PO/DOS/Z/2021” sporządzonego w dniu

30.05.2022 r. wraz z tłumaczeniem, zaświadczenia z dnia 16.11.2021 r. o wywiązaniu się z

dostaw w ramach umowy nr 5001 na dostawę ATNAVICS NAVAIR wraz z tłumaczeniem,

listu referencyjnego z dnia 27.04.2022 r. wraz z tłumaczeniem, listu referencyjnego z dnia

21.02.2020 r. wraz z tłumaczeniem, referencji z dnia 15.04.2022 r. wraz z tłumaczeniem,

listu referencyjnego firmy RAYTHON SYSTEMS LIMITED wraz z tłumaczeniem. Odwołujący,

zdaniem Izby, w złożonym uzasadnieniu z dnia 13 czerwca 2022 r. (dalej „Uzasadnienie”) nie

wykazał przesłanek zasadności zastrzeżenia, o których mówi ustawodawca w art. 11 ust. 2

UZNK.

Po pierwsze, Izba wskazuje, że Uzasadnienie jest lakoniczna i poza przywołaniem

ustawowych przesłanek podlegających analizie w kontekście weryfikacji zasadności

zastrzeżenia informacji, brak w nim merytorycznej argumentacji wykonawcy co podstaw

uznania, iż zastrzeżone dokumenty zasługują na ochronę. Odwołujący de facto nie odnosi

się do zastrzeżonych informacji w treści uzasadnienia, ale powołuje się na ogólną definicję

informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, oświadczając, iż zostały spełnione

przesłanki do ich ochrony.

Po drugie, z Uzasadnienia wynika, że za informacje stanowiącą tajemnicę przedsiębiorstwa

wykonawca uznaje wyłącznie „łączną wartość kontraktu w ramach poprzedniego projektu”.

Izba zauważa, że wykonawca zastrzegł w całości dokumenty wskazane powyżej, nie zaś

kwoty kontraktu.

Po trzecie, Izba wskazuje, że w Uzasadnieniu brak jest konkretyzacji ustawowych przesłanek

ochrony zastrzeżonych dokumentów. Za taką konkretyzację nie sposób uznać ogólnego

stwierdzenia wykonawcy, że ujawnienie informacji pozwoli na poznanie strategii cenowej

wykonawcy. Izba zgadza się z poglądem Odwołującego, że strategia cenowa mieści się w

zakresie informacji posiadających wartość gospodarczą, jednak w niniejszej sprawie

Odwołujący nie dokonał zastrzeżenia jako tajemnicy przedsiębiorstwa cen, ale informacje z

nimi związane w całości. Ponadto, zdaniem Izby zastrzeżone dokumenty nie stanowią o

strategii cenowej wykonawcy, a w ich treści Izba nie odnalazła żadnego opis strategii

cenowej. Strategia oznacza przyjęcie pewnych założeń, polityki wyceny określonych

zamówień, przyjęcie pewnego sposobu postępowania na danym rynku w celu zdobywania

zamówień, zidentyfikowanie współczynnikach rynkowych, które determinują powodzenie

danej strategii, wskazanie sposobu implementacji strategii w przedsiębiorstwie wykonawcy.

Na próżno szukać opisu takich czynników w zastrzeżonych dokumentach. Stanowią one

wyłącznie wycenę konkretnego zamówienia i ocenę sposobu jego realizacji w kategoriach

poprawności i prawidłowości. Zdaniem Izby, wykonawca w żadne sposób nie wykazał

wartości gospodarczej zastrzeżonych informacji/dokumentów. A tym bardziej nie uzasadnił

nawet w jaki sposób ich ujawnienie przez Zamawiającego wpłynie negatywnie na pozycję

rynkową wykonawcy. Jak Izba wielokrotnie wskazywała, nie sposób upatrywać wartości

gospodarczej w obawie utraty zamówienia przez wykonawcę na skutek weryfikacji

odtajnionych dokumentów przez innych wykonawców. Wartość gospodarcza ma wymiar

obiektywny, nie zaś subiektywny, na co wskakuje stanowisko Odwołującego.

Po czwarte, Odwołujący w żaden sposób nie skonkretyzował w jakich sposób zastrzeżone

informacje podlegają ochronie w jego przedsiębiorstwie. Zawarte w Uzasadnieniu

jednozdaniowe stwierdzenie, że „podjęto odpowiednie kroki w celu zachowanie ich w

tajemnicy” nie stanowi wykazania podjęcia takich kroków przez wykonawcę.

Odnosząc się do argumentacji Odwołującego dotyczącej pojęcia „wykazania”, Izba

wskazuje, że pojęcie to zastosowane przez ustawodawcę w art. 18 ust. 3 ustawy Pzp należy

zawsze odnosić do okoliczności faktycznych konkretnej sprawy. Wykazanie oznacza

podjęcie przez wykonawcę czynności jakich można oczekiwać od profesjonalisty w zakresie

ochrony określonego rodzaju informacji czy ich zestawienia w przedsiębiorstwie wykonawcy.

Jest oczywistym dla Izby, że nie wszystkie twierdzenia wykonawcy mogą być wykazane za

pomocą obiektywnych dowodów. Ale jest również oczywistym dla Izby, że szereg

okoliczności uzasadniający zastrzeżenie określonych informacji może być wykazanych

poprzez złożenie dowodów. I tak odnosząc się do okoliczności faktycznych sprawy,

wykazanie, że zastrzeżone przez Odwołującego dokumenty stanowią tajemnicę

przedsiębiorstwa winno być w pierwszej kolejności właściwe uzasadnione w piśmie do

Zamawiającego. Z Uzasadnienia winno jasno i precyzyjnie wynikać co i dlaczego jest

zastrzeżone i w jaki sposób chronione przez wykonawcę. Tymczasem, Odwołujący po

pierwsze zastrzega w całości sporne dokumenty. Po drugie, w Uzasadnianiu odnosi się do

określonych informacji zawartych w zastrzeżonych dokumentach. Już w tym zakresie

stanowisko wykonawcy jest niekonsekwentne. Odwołujący w sposób nieprecyzyjny,

niedokładny identyfikuje zakres chronionych informacji i już ta okoliczność uzasadniała

uznanie przez Zamawiającego, że wykonawca w sposób nienależyty uzasadniał zasadność

zastrzeżonych dokumentów.

Ponadto, Izba wskazuje, że wykazanie przez wykonawcę podjętych środków służących

ochronie zastrzeżonych dokumentów może być uprawdopodobnione obiektywnymi

dowodami. W tym zakresie, wykonawca może złożyć kopię umów, z których wynika zakaz

ujawnienia informacji związanych z wynagrodzeniem, może przestawić listę osób które mają

dostęp do zastrzeżonych informacji i ich zobowiązania do ich nieujawnienia. Tymczasem

Odwołujący, nie tylko nie złożył żadnych dowodów, ale nawet nie opisał owych rzekomych

kroków jakie podjął w celu ochrony zastrzeżonych informacji/dokumentów.

Odnosząc się do czynności Zamawiającego w innych postępowaniach, Izba podkreśla, że

analizie i ocenie ze strony Izby są czynności Zamawiającego w tym konkretnym

postępowaniu oraz wyjaśnienia wykonawcy złożone Zamawiającego w tym postępowaniu.

Stosowanie jakiegokolwiek analogii wymagało do chociażby wykazania podobnych

okoliczności faktycznych obu spraw, w tym co do przedmiotu zamówienia. W przywołanym

zaś przez Odwołującego postępowaniu już sam przedmiot zamówienia jest inny niż w

analizowanej sprawie. Jak wskazał również Zamawiający w postępowaniu o udzielenie

zamówienia publicznego z 2020 r. Odwołujący zastrzegł jedynie wartość brutto dostawy.

Powszechna zatem i dostępna jest informacja na rzecz jakich podmiotów Odwołujący

zrealizował dostawy oraz w jakiej dacie. Wykonawca także przedstawił referencje od tych

podmiotów wraz z tłumaczeniami, zastrzegając jedynie kwoty. Odwołujący w niniejszym

postępowaniu prezentuje odmienne stanowisko twierdząc, że takie informacje (referencje) są

kompleksowo chronione. Ponadto, jeśli Odwołujący uważał, że jakieś inne dokumenty który

składał Zamawiającemu w innych postępowaniach miały zostać uwzględnione przez

Zamawiającego przy ocenie zasadności zastrzeżenia informacji w tym postępowaniu

przetargowym, to taką okoliczność winien wskazać w treści Uzasadnienia, czego w żaden

sposób nie uczynił.

Izba zauważa, że Zamawiający nie ma obowiązku uwzględniania informacji dotyczących

postępowań obronnych a priori jako tajemnica przedsiębiorstwa. Taki sposób postępowania

sugeruje Odwołujący w treści odwołania. Zgodnie z wolą ustawodawcy, to po stronie

wykonawcy leży obowiązek spełnienia przesłanek określonych w art. 18 ust. 3 PZP, aby

skutecznie zastrzec tajemnicę przedsiębiorstwa. Ustawodawca w żaden sposób nie

różnicuje w tym zakresie postępowań prowadzonych w oparciu o dyrektywę obronną czy

klasyczną.

Zdaniem Izby, niezasadny również uznać należy zarzut naruszenia przez Zamawiającego

art. art. 223 ust. 1 w zw. 18 ust. 1 ustawy Pzp. Przywołany przepis prawny uprawnia

Zamawiającego do wzywania wykonawców do złożenia wyjaśnień dotyczących m.in. innych

składanych dokumentów lub oświadczeń.

Zdaniem Izby w okolicznościach analizowanej sprawy, wezwanie Odwołującego do złożenia

wyjaśnień dotyczących Uzasadnienia wiązałoby się z koniecznością złożenia przez

wykonawcę nowego uzasadnienia, co Izba uważa za niedopuszczalne i naruszające zasadę

równego traktowania wykonawców. Przepis art. 223 ust. 1 nie może służyć wykonawcom do

sanowania uchybień i braku należytej staranności na poszczególnych etapach postępowania

przetargowego. Obowiązkiem wykonawcy wskazanym przez ustawodawcę w art. 18 ust. 3

ustawy Pzp jest wykazanie zasadności zastrzeżenia dokumentów/informacji. Obowiązkiem

wykonawcy jest w pierwszej kolejności sporządzenie wyczerpującego uzasadnienia,

popartego dowodami, a jeśli takich dowodów wykonawca nie może złożyć, wyjaśnienia

takich okoliczności. Zdaniem Izby Odwołujący uchybił pierwotnemu obowiązkowi

wskazanemu w art. 18 ust. 3 ustawy Pzp. Złożone przez niego Uzasadnienie nie może być

uznane za wystarczające. Jest nie tylko niespójne co do zakresu informacji objętych

tajemnicą przedsiębiorstwa, ale również nie zostało poparte żadnymi dowodami

potwierdzającymi chociażby podjęcie kroków służących ochronie zastrzeżonych informacji.

W konsekwencji, Izba uznała zarzut za niezasadny.

Mając na uwadze powyższe, Izba orzekła jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 557 oraz art. 574 ustawy z 11

września 2019 r. Prawo zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 oraz § 8

ust. 2 pkt 1

.

Przewodniczący: ...............................

Uzasadnienie liczy 35 933 znaki.

Dokument w bazie źródłowej