Sygn. akt: KIO 1720/23
WYROK
z dnia 30 czerwca 2023 roku
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodnicząca:Monika Banaszkiewicz
Protokolantka:Wiktoria Ceyrowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2023 roku w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej
Izby Odwoławczej w dniu 15 czerwca 2023 roku przez wykonawcę Konsorcjum spółek: ECO - ABC Sp. z o.o. z
siedzibą w Bełchatowie (Lider Konsorcjum) oraz ECO CLEAN ENERGY S.A. z siedzibą w Bełchatowie
(Konsorcjant) (Odwołujący) w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego – Wojewódzki Szpital Zespolony w
Kielcach
przy udziale wykonawcy Konsorcjum podmiotów: REMONDIS Medison Sp. z o.o. z siedzibą w Dąbrowie Górniczej
(Lider Konsorcjum) oraz Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu (Konsorcjant)zgłaszającego
przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego
orzeka:
1.Uwzględnia odwołanie i nakazuje Zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty wykonawcy Konsorcjum
podmiotów: REMONDIS Medison Sp. z o.o. z siedzibą w Dąbrowie Górniczej oraz Szpital Specjalistyczny Ducha
Świętego w Sandomierzu jako najkorzystniejszej, unieważnienie czynności odrzucenia oferty Konsorcjum spółek: ECO ABC Sp. z o.o. z siedzibą w Bełchatowie oraz ECO CLEAN ENERGY S.A. z siedzibą w Bełchatowie,
powtórzenie
czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującego.
2.kosztami postępowania obciąża Zamawiającego Wojewódzki Szpital Zespolony w Kielcach, w następujący sposób:
a)zalicza w poczet kosztów postępowania kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy)
uiszczoną przez Odwołującego - Konsorcjum spółek: ECO - ABC Sp. z o.o. z siedzibą w Bełchatowie oraz ECO
CLEAN ENERGY S.A. z siedzibą w Bełchatowie tytułem wpisu od odwołania,
b)zasądza od Zamawiającego – Wojewódzki Szpital Zespolony w Kielcachna rzecz Odwołującego - Konsorcjum
spółek: ECO - ABC Sp. z o.o. z siedzibą w Bełchatowie oraz ECO CLEAN ENERGY S.A. z siedzibą w
Bełchatowie kwotę 18 600 zł 00 gr (słownie: osiemnaście tysięcy sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty
postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu oraz wynagrodzenia pełnomocnika.
Stosownie do art. 579 i 580 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity Dz.U.2022
r., poz. 1710 ze zmianami) na niniejszy wyrok w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej
do Sądu Okręgowego w Warszawie.
Przewodnicząca:
……………………………
Sygn. akt KIO 1720/23
UZASADNIENIE
Zamawiający: Wojewódzki Szpital Zespolony w Kielcach (dalej: „Zamawiający”), prowadzi postępowania o
udzielenie zamówienia publicznego na „Świadczenie usług w zakresie odbioru, transportu oraz utylizacji odpadów
medycznych na potrzeby Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Kielcach”, znak sprawy: EZ/58/2023/MW, ogłoszenie o
zamówieniu nr Dz.U./S S72 12/04/2023 218985-2023-PL.
Dnia 15 czerwca 2023 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie,
w przedmiotowym postępowaniu, zgodnie z art. 513 ustawy z dnia 11.09.2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.
U. z 2022 r. poz. 1710 ze zm.; dalej jako: „Pzp”) odwołanie złożył Wykonawca Konsorcjum spółek: ECO - ABC Sp. z o.o.
z siedzibą w Bełchatowie (Lider Konsorcjum) oraz ECO CLEAN ENERGY S.A. z siedzibą w Bełchatowie (Konsorcjant)
(dalej: „Odwołujący”).
Odwołanie złożono wobec dokonanych przez Zamawiającego w dniu 5 czerwca 2023 r. w zakresie Pakietu nr 1 (Odbiór,
transport i termiczne przekształcanie odpadów metodą - D10):
1. czynności odrzucenia oferty złożonej przez Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp;
2. czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez Konsorcjum REMONDIS Medison Sp. z o.o., Szpital
Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu.
Odwołujący zarzucał Zamawiającemu naruszenie:
- art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp poprzez odrzucenie oferty Odwołującego, pomimo iż oferta jest zgodna z warunkami
zamówienia.
Odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu (w zakresie Pakietu nr 1 - Odbiór, transport i
termiczne przekształcanie odpadów metodą - D10):
1) unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego;
2) unieważnienia czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez Konsorcjum REMONDIS Medison Sp. z
o.o., Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu;
3) dokonanie ponownej oceny ofert i wybór oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej w zakresie;
4) wpłaty na rzecz Odwołującego zgodnej z przepisanymi normami kwoty stanowiącej uzasadnione koszty poniesione
przez Odwołującego z tytułu wpisu od odwołania.
Odwołujący wskazał, że ma interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia ponieważ prowadzi działalność w
zakresie m.in. transportu i unieszkodliwiania odpadów i złożył ważną ofertę w postępowaniu, która spełnia wszystkie
warunki udziału w postępowaniu. Czynności Zamawiającego podjęte w toku postępowania z naruszeniem przepisów
Pzp, uniemożliwiają Odwołującemu uzyskanie tego zamówienia, co oznacza, że Odwołujący w wyniku naruszenia przez
Zamawiającego przepisów Pzp może ponieść szkodę. W świetle postawionych przez Zamawiającego kryteriów oceny
ofert, oferta Odwołującego jest ofertą najkorzystniejszą.
Odwołanie zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu. Zamawiający w dniu 05 czerwca 2023 r.
zawiadomił o wyborze oferty złożonej przez Konsorcjum podmiotów: REMONDIS Medison Sp. z o.o. z siedzibą w
Dąbrowie Górniczej oraz Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu jako najkorzystniejszej oraz
odrzuceniu oferty Odwołującego. Odwołanie zostało wniesione w dniu 15 czerwca 2023 r. co oznacza, że Odwołujący
uczynił zadość wymaganiom art. 515 ust. 1 pkt 1 lit. a) Pzp i wniósł odwołanie w terminie.
Wpis od odwołania w kwocie 15 000,00 złotych (piętnaście tysięcy złotych zero groszy) został uiszczony
przelewem na rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych. Odwołujący prawidłowo przekazał kopię odwołania
Zamawiającemu oraz załączył potwierdzenie przekazania odwołania Zamawiającemu.
W uzasadnieniu zarzutów odwołania Odwołujący podał, że w art. 20 ust. 3 – 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o
odpadach (t j. Dz. U z 2022, poz. 699 z późn. zm.) ustawodawca wprowadził tzw. zasadę bliskości. Zakaźne odpady
medyczne powinny być unieszkodliwiane zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 20 ust. 3 i 5-6 ustawy o odpadach, tj.
unieszkodliwianie odpadów powinno następować na obszarze tego samego województwa, na którym odpady zostały
wytworzone, względnie poza obszarem tego województwa, ale najbliżej miejsca ich wytwarzania. Wyjątki od powyższej
zasady przewidują ust. 5-6 art. 20 ustawy o odpadach, zgodnie z którymi można nie stosować ustalonej w art. 20 ust. 3
zasady regionalizacji w następujących sytuacjach:
jeżeli odległość od miejsca wytwarzania odpadów do miejsca stosowania położonego na obszarze innego
województwa jest mniejsza niż odległość do miejsca stosowania położonego na obszarze tego samego województwa;
na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, w najbliżej położonej instalacji, w
przypadku braku instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy istniejące
instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych.
W przedmiotowej sprawie wybrane konsorcjum zaoferowało jedyną instalację położoną w województwie
świętokrzyskim, która równocześnie położona jest najbliżej siedziby Zamawiającego. Odwołujący z kolei zaoferował
instalację do unieszkodliwiania odpadów położoną w Krakowie. Zdaniem Zamawiającego, mając na uwadze
oświadczenie Szpitala Specjalistycznego Ducha Świętego o posiadaniu wolnych mocy przerobowych do
unieszkodliwienia odpadów pochodzących z tego postępowania, należało uznać, że Odwołujący złożył ofertę niezgodną
z warunkami zamówieniami. Odwołujący nie wykazał bowiem, że spalarnia w Sandomierzu nie posiada wolnych mocy
przerobowych.
Odwołujący wskazał, że Zamawiający całkowicie zaniechał ustalenia, czy spalarnia wybranego Konsorcjum
posiada wolne moce przerobowe, poprzestając na oświadczeniu z dnia 11 maja 2023 r. Odwołujący zwrócił uwagę, że
spalarnia zaoferowana przez Konsorcjum nie ma wolnych mocy przerobowych. Tym samym, Odwołujący był
uprawniony, aby zaoferować instalację położoną w dalszej odległości aniżeli instalacja Konsorcjum. Odwołujący
zauważył również, że z informacji uzyskanej z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego wynika, że
"funkcjonująca na terenie województwa świętokrzyskiego spalarnia odpadów medycznych i weterynaryjnych nie ma
możliwości, z uwagi na ograniczoną moc przerobową instalacji, unieszkodliwienia wszystkich wytwarzanych na terenie
województwa zakaźnych odpadów medycznych." Odwołujący wskazał, że już w 2019 r. ilość wytwarzanych na terenie
województwa świętokrzyskiego zakaźnych odpadów medycznych przewyższała dopuszczalne moce przerobowe
jedynej w województwie świętokrzyskim instalacji.
Odwołujący wskazał także, że pismem z dnia 1 września 2021 r. Starosta Sandomierski wskazał, iż "w roku
bieżącym, zawarcie umowy mającej na celu zapewnienie ciągłych dostaw odpadów medycznych oraz weterynaryjnych
do spalarni eksploatowanej przez Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu jest niemożliwe, ze względu
na dotychczasowe zawarte i obowiązujące do przyszłego roku umowy. Zapewniamy jednak, że przy podejmowaniu
nowych decyzji i zobowiązań uwzględnimy Państwa umowę, o czym poinformujemy odrębnym pismem." Do dnia
złożenia odwołania Odwołujący nie otrzymał informacji, aby coś zmieniło się w tej kwestii. Pismem z dnia 24 marca 2022
r. Ministerstwo Klimatu i Środowiska wskazało, że w 2020 r. na terenie województwa świętokrzyskiego wytworzono
2.217,13 Mg odpadów medycznych. W 2021 r. z kolei samych odpadów zakaźnych (medycznych i weterynaryjnych)
objętych zasadą bliskości wytworzono na terenie województwie świętokrzyskiego 2534,9391 Mg. Nie jest zatem możliwe
zdaniem Odwołującego, aby spalarnia w Sandomierzu, która posiada moce przerobowe w ilości 1200 Mg/rok,
unieszkodliwiła prawie dwukrotnie więcej odpadów. Nawet hipotetyczne twierdzenie, że akurat dla Zamawiającego
spalarnia znajdzie te moce przerobowe, pozostaje gołosłowne w świetle przedstawionych dokumentów. Nie ma bowiem
w ocenie Odwołującego żadnych podstaw dla których można byłoby uznać, że spalarnia będzie mogła unieszkodliwić
dodatkowych 270 Mg/rok, co stanowi prawie ¼ mocy przerobowych spalarni w Sandomierzu. Odwołujący wskazał, że
instalacja w Sandomierzu należy do Odwołującego (członka Konsorcjum), może on zatem dysponować nią w wybrany
przez siebie sposób oraz podejmować takie decyzje dotyczące utylizowanych tam odpadów, które pozwolą mu w jak
największym stopniu zapewnić uzyskiwanie i realizację zamówień. Oczywistym przy tym jest fakt, że nie jest w interesie
Odwołującego udostępnienie instalacji innym wykonawcom. Wobec powyższego twierdzenie Odwołującego o istnieniu
wystarczających mocy przerobowych tej instalacji oraz oświadczenie, że zamierza tam utylizować odpady odebrane w
ramach przedmiotowego zamówienia w żadnej mierze nie mogą być uznane za wystarczające dowody przeciwne w
stosunku do przedstawionych przez Odwołującego informacji z Urzędu Marszałkowskiego Województwa
Świętokrzyskiego, przedstawiających obiektywne dane gromadzone przez ten urząd.
Zamawiający podczas rozprawy w dniu 29 czerwca 2023 r. oświadczył, że podtrzymuje swoje stanowisko
przedstawione w zawiadomieniu o odrzuceniu oferty Odwołującego i wnosił o oddalenie odwołania w całości.
⎯⎯
Krajowa Izba Odwoławcza – po przeprowadzeniu rozprawy w przedmiotowej sprawie, po zapoznaniu się
ze stanowiskami przedstawionymi w odwołaniu, stanowiskiem uczestnika postępowania odwoławczego,
konfrontując je z zebranym w sprawie materiałem procesowym, w tym z dokumentacją postępowania o
udzielenie zamówienia publicznego oraz po wysłuchaniu oświadczeń i stanowisk złożonych ustnie do protokołu
w toku rozprawy – ustaliła i zważyła, co następuje:
Izba ustaliła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, odwołanie nie
zawierało braków formalnych i mogło zostać rozpoznane merytorycznie.
Izba ustaliła, że Wykonawca wnoszący odwołanie wykazał interes w korzystaniu ze środków ochrony prawnej.
Uwzględnienie odwołania prowadzić będzie do przywrócenia oferty Odwołującego do postępowania, a w konsekwencji do
możliwości uzyskania zamówienia. Odwołujący wskazał, że czynności Zamawiającego podjęte w toku postępowania z
naruszeniem przepisów Pzp, uniemożliwiają Odwołującemu uzyskanie zamówienia, co oznacza, że Odwołujący w
wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów Pzp może ponieść szkodę. W świetle postawionych przez
Zamawiającego kryteriów oceny ofert, oferta Odwołującego jest ofertą najkorzystniejszą.
Do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego skutecznie przystąpił wykonawca Konsorcjum
podmiotów: REMONDIS Medison Sp. z o.o. z siedzibą w Dąbrowie Górniczej (Lider Konsorcjum) oraz Szpital
Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu (Konsorcjant) (dalej: „Przystępujący”).
Izba stwierdziła, ze ww. wykonawca zgłosił przystąpienie do postępowania w ustawowym terminie, wykazując
interes w rozstrzygnięciu odwołania na korzyść Zamawiającego.
Izba – uwzględniając zgromadzony materiał dowodowy przedłożony przez strony i Przystępującego, po
dokonaniu ustaleń poczynionych na podstawie dokumentacji postępowania, biorąc pod uwagę zakres sprawy zakreślony
przez okoliczności podniesione w odwołaniu oraz stanowiska złożone pisemnie i ustnie do protokołu – stwierdziła, że
sformułowane przez Odwołującego zarzuty znajdują oparcie w ustalonym stanie faktycznym i prawnym, a tym samym
rozpoznawane odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem zamówienia prowadzonego przez Zamawiającego jest „Świadczenie usług w zakresie odbioru,
transportu oraz utylizacji odpadów medycznych na potrzeby Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Kielcach”. Zgodnie
z częścią I pkt 3 SW Z przedmiotem zamówienia jest: świadczenie usługi w zakresie sukcesywnego odbioru z posesji
Zamawiającego, transportu oraz utylizacji odpadów medycznych o kodach: 18.01.01,18.01.02,18.01.03, 18.01.06,
18.01.07, 18.01.08, 18.01.09,18.01.82, 19.08.01 w okresie obowiązywania umowy. Zamawiający wymagał, aby
wykonawca uzyskał stosowny wpis do rejestru w zakresie świadczenia usługi transportu odpadów medycznych, o
którym mowa w art. 49 ustawy o odpadach. Odwołujący zaoferował Zamawiającemu unieszkodliwianie odpadów
medycznych w instalacji położonej w Krakowie. Znajduje się ona 122 km oraz 119 km od miejsc wytwarzania odpadów.
Przystępujący natomiast zaoferował unieszkodliwianie odpadów medycznych w jedynej w województwie świętokrzyskim
instalacji znajdującej się w Szpitalu Specjalistycznym Ducha Świętego w Sandomierzu. Instalacja ta znajduje się w
odległości 92 km od miejsca wytwarzania odpadów. W dniu 5 czerwca 2023 r. Zamawiający zawiadomił wykonawców o
wyborze oferty najkorzystniejszej oraz o odrzuceniu oferty złożonej przez Odwołującego z uwagi na to, że jest ona
niezgodna z warunkami zamówienia. Zamawiający wskazał, że pismem z dnia 4 maja 2023 r. stanowiącym odpowiedź
na pytanie poinformował wykonawców, iż w trakcie weryfikacji i oceny ofert będzie stosował kryteria oceny ofert zgodnie
z zapisami SW Z oraz zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami prawa. Zamawiający wskazał na treść art. 20 ust.
3 ustawy o odpadach, zgodnie z którym:
„1. Odpady, z uwzględnieniem hierarchii sposobów postępowania z odpadami, w pierwszej kolejności poddaje się
przetwarzaniu w miejscu ich powstania.
2. Odpady, które nie mogą być przetworzone w miejscu ich powstania, przekazuje się, uwzględniając hierarchię
sposobów postępowania z odpadami oraz najlepszą dostępną technikę, o której mowa w art. 207 ustawy z dnia 27
kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, lub technologię, o której mowa w art. 143 tej ustawy, do najbliżej
położonych miejsc, w których mogą być przetworzone.
3. Zakazuje się:
1) stosowania komunalnych osadów ściekowych,
2) unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i
zakaźnych odpadów weterynaryjnych
- poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone.
4. Zakazuje się przywozu na obszar województwa odpadów, o których mowa w ust. 3, wytworzonych poza
obszarem tego województwa, do celów, o których mowa w ust. 3.
5. Komunalne osady ściekowe mogą być stosowane na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały
wytworzone, jeżeli odległość od miejsca wytwarzania odpadów do miejsca stosowania położonego na obszarze innego
województwa jest mniejsza niż odległość do miejsca stosowania położonego na obszarze tego samego województwa.
6. W przypadku unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych,
przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio. Dopuszcza się unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych
odpadów weterynaryjnych na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, w najbliżej położonej
instalacji, w przypadku braku instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy
istniejące instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych.”
Zamawiający wskazał, że w toku prowadzonego postępowania zwrócił się do Szpitala Specjalistycznego Ducha
Świętego w Sandomierzu o udzielenie informacji, czy instalacja do utylizacji odpadów medycznych usytuowana w
miejscowości Sandomierz, której właścicielem jest ten podmiot posiada wolne moce przerobowe we wskazanym w
piśmie okresie. W dniu 8 maja 2023 r. Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu odpowiedział, że posiada
wolne moce przerobowe we wskazanym w piśmie okresie na kody oraz masę wskazaną w zapytaniu.
Zamawiający w związku z niezachowaniem przez Odwołującego zasady bliskości oraz braku zaistnienia
przesłanek do zastosowania w prowadzonym przez niego postępowaniu regulacji, o której mowa w art. 20 pkt 6 ustawy o
odpadach, a tym samym wobec złożenia oferty niezgodnej z warunkami zamówienia dokonał odrzucenia oferty
Odwołującego.
Izba uznała za zasadny zarzut naruszenia przez Zamawiającego art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp poprzez odrzucenie
oferty Odwołującego, pomimo iż oferta jest zgodna z warunkami zamówienia. W ocenie Izby istota sporu dotyczyła tego,
czy w prowadzonym przez Zamawiającego postępowaniu zaistniały przesłanki do zastosowania regulacji o której mowa
w art. 20 pkt 6 ustawy o odpadach. Dopuszcza on bowiem unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych i
zakaźnych odpadów weterynaryjnych na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, w najbliżej
położonej instalacji, w przypadku braku instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa
lub gdy istniejące instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych. W ocenie Izby Odwołujący w dostateczny sposób
wykazał, że jedyna w województwie instalacja służąca do unieszkodliwiania odpadów medycznych nie ma mocy
przerobowych wystarczających na spalenie wszystkich odpadów medycznych wytwarzanych na terenie województwa.
Nie sposób się zgodzić ze stanowiskiem Zamawiającego zaprezentowanym podczas rozprawy, że oświadczenie
Szpitala Specjalistycznego Ducha Świętego w Sandomierzu ma większą moc dowodową, aniżeli pisma z Urzędu
Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego z dnia 18 stycznia 2022 r., 30 marca 2022 r. i 15 lutego 2023 r. Z
przedstawionym pism jednoznacznie wynika, że spalarnia w Sandomierzu nie ma mocy przerobowych, które
pozwalałyby na unieszkodliwianie wszystkich odpadów medycznych wytwarzanych na terenie województwa. W piśmie z
dnia 18 stycznia 2022 r. wskazano, że moc przerobowa spalarni odpadów w Sandomierzu wynosi 1 200 Mg/rok. Z pisma
z dnia 15 lutego 2023 r. wynika, że ilość wytworzonych zakaźnych odpadów medycznych i weterynaryjnych w 2019 r.
wynosiła 3 285 Mg/rok Z zestawienia ze sobą tych danych wynika, że spalarnia w Sandomierzu nie jest w stanie
zutylizować znacznej części odpadów medycznych wytwarzanych na terenie województwa świętokrzyskiego. Nie ulega
w związku z tym wątpliwości, że ta część odpadów musiała zostać unieszkodliwiona poza województwem w którym są
wytwarzane.
Odnosząc się do twierdzeń Zamawiającego odnośnie istnienia możliwości utylizacji odpadów medycznych w
instalacji w Sandomierzu, której właścicielem jest Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu, Izba
wskazuje, że instalacja w Sandomierzu należy do członka konsorcjum Przystępującego. Jednocześnie Izba podziela
stanowisko przedstawione w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 27 marca 2023 r. (KIO 702/23), że podmiot ten
może dysponować instalacją w wybrany przez siebie sposób oraz podejmować takie decyzje dotyczące utylizowanych
tam odpadów, które pozwolą mu w jak największym stopniu zapewnić uzyskiwanie i realizację zamówień. Nie ma on w
związku z tym interesu udostępniania instalacji innym wykonawcom. Izba wskazuje również, że w odpowiedzi udzielonej
przez Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w SandomierzuZamawiającemu znajduje się prośba o kontakt w sprawie
szczegółów odbioru i transportu odpadów z konsorcjantem tego podmiotu tj. REMONDIS Medison Sp. z o.o. z siedzibą w
Dąbrowie Górniczej. Informacja ta pozwala na przyjęcie, że Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu nie
udzielał odpowiedzi wyłącznie jako podmiot będący właścicielem instalacji, ale jako podmiot będący właścicielem
instalacji, a jednocześnie wykonawca ubiegający się o uzyskanie zamówienia. Nie można w związku z tym uznać, jak
wskazał Zamawiający, że oświadczenie to ma większą moc dowodową, niż pisma z Urzędu Marszałkowskiego
Województwa Świętokrzyskiego. Gdyby przyjąć interpretację wyjątku zawartego w art. 20 pkt 6 ustawy o odpadach
prezentowaną przez Zamawiającego, oznaczałoby to, że w każdym postępowaniu na terenie województwa
świętokrzyskiego, w którym jako wykonawca będzie występował Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu
będzie miał on monopol na uzyskanie zamówienia. Na marginesie Izba wskazuje, że sam Zamawiający podczas
rozprawy przyznał, że nie ma on wpływu na brzmienie przepisów, ale monopol w tym przypadku nie jest dobrym
zjawiskiem, ponieważ wówczas ponosi on znacznie większe koszty związane z utylizacją odpadów.
Odnosząc się do przedłożonych przez Przystępującego wraz z pismem procesowym umowy z dnia 24 maja
2022 r. zawartej przez Zamawiającego z Przystępującym oraz aneksu nr 1 z dnia 23 maja 2023 r., oraz aneksu nr 2 z
dnia 22 czerwca 2023 r., Izba wskazuje, że treść zawartych aneksów również nie potwierdza, że spalarnia w
Sandomierzu posiada moce przerobowe wystarczające do zrealizowania przedmiotowego zamówienia. Każdy z
aneksów w § 1 ust. 2 zawiera informację, że został on zawarty z uwagi na to, że ilość wytworzonych odpadów jest
niższa, aniżeli wynikająca z załącznika nr 1 do umowy. Zawarcie aneksów nie może w związku z tym stanowić
potwierdzenia posiadania przez spalarnię w Sandomierzu wolnych mocy przerobowych. Izba zwraca również uwagę, że
do pisma z 8 maja 2023 r. Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu nie przedstawił chociażby wykazu
zawartych umów, z których wynikałaby faktyczna możliwość zawarcia umowy z Zamawiającym w ramach niniejszego
postępowania. Nie zostało wykazane również zabezpieczenie przez spalarnię w Sandomierzu mocy przerobowej
wymaganej przez Zamawiającego.
Biorąc powyższe pod uwagę Izba stwierdziła, że w rozpoznawanej sprawie znajduje zastosowanie art. 20 ust. 6
ustawy o odpadach, a w konsekwencji Izba zgadza się z Odwołującym, że Zamawiający dokonując odrzucenia jego
oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp, a w konsekwencji wyboru jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez
Przystępującego naruszył zasady wynikające z Pzp.
W tym stanie rzeczy Izba nakazała Zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty Przystępującego jako
najkorzystniejszej, unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego, powtórzenie czynności badania i oceny
ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującego.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 574 i 575 ustawy Prawo zamówień
publicznych oraz § 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 5 pkt 1 w zw. z § 5 pkt 2 lit. b) w zw. z § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia
Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania
odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. 2020 r. poz. 2437),
obciążając kosztami postępowania Zamawiającego.
Przewodnicząca:
……………………………