Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej z 29 kwietnia 2026 r., sygn. KIO 1409/26

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 1409/26
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Justyna Tomkowska, Joanna Stankiewicz-Baraniak, Ryszard Tetzlaff

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 1409/26

POSTANOWIENIE

z dnia 29 kwietnia 2026 roku

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący:

Członkowie:

Justyna Tomkowska

Joanna Stankiewicz-Baraniak

Ryszard Tetzlaff

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału Stron w dniu 29 kwietnia 2026 roku

w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu

​27 marca 2026 roku przez wykonawcę DECSOFT Spółka Akcyjna z siedzibą

w Warszawie (Odwołujący)

w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego – Skarb Państwa, w imieniu którego postępowanie prowadzi

Minister Finansów

przy udziale Przystępujących:

- zgłaszającego przystąpienie po stronie Odwołującego: wykonawcy SEVENET Spółka Akcyjna z siedzibą w Gdańsku;

- zgłaszającego przystąpienie po stronie Zamawiającego: wykonawcy IT Solution Factor Spółka z ograniczoną

odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie

postanawia:

1.Umorzyć postępowanie odwoławcze;

2.nakazać zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych kwoty15 000 zł 00 gr (słownie: piętnastu tysięcy

złotych zero groszy) na rzecz Odwołującego - DECSOFT Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawieuiszczonej

tytułem wpisu od odwołania;

3.znieść w pozostałym zakresie koszty między Stronami.

​Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodnicząca:

……………………………….

Członkowie:

………………………………

……………………………….

Sygn. akt KIO 1409/26

UZASADNIENIE

Zamawiający: Skarb Państwa, w imieniu którego postępowanie prowadzi Minister Finansów, prowadzi postępowanie o

udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym, na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo

zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm., dalej: „ustawa Pzp”) pn. „Dostawa, instalacja i

uruchomienie Systemu typu sandbox służącemu ochronie przed atakami typu ATP (Advanced Persistent Threat) w

ramach realizacji projektu Cyberbezpieczny Rząd”. Ogłoszenie o zamówieniu opublikowane zostało w opublikowane w

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wydanie S: 53/2026 w dniu 17.03.2025 r. pod numerem 184133-2026.

Dnia 27 marca 2026 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie, na podstawie art. 513 pkt 1 i pkt 2

ustawy Pzp odwołanie złożył wykonawca DECSOFT Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie, dalej jako „Odwołujący”.

Powiadomienie o czynności stanowiącej podstawę do złożenia odwołania zostało opublikowane w dniu 17 marca 2026

roku (informacja o ogłoszeniu postępowania), zatem odwołanie złożono z zachowaniem ustawowego terminu. Kopia

odwołania została przekazana Zamawiającemu. Odwołujący uiścił wpis w wymaganej wysokości.

Odwołanie złożono wobec czynności i zaniechań Zamawiającego, w szczególności

​w zakresie treści specyfikacji warunków zamówienia (dalej „SWZ”) wraz z załącznikami.

W ocenie Odwołującego wypełnione zostały przesłanki dla wniesienia odwołania określone w art. 505 ustawy PZP, tj.

posiadanie przez Odwołującego interesu w uzyskaniu danego zamówienia oraz możliwości poniesienia szkody w wyniku

naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy PZP. Obecna treść warunków zamówienia,

​w szczególności treść opisu przedmiotu zamówienia, uniemożliwia Odwołującemu złożenia oferty, gdyż wprowadza

nieproporcjonalne warunki zamówienia, w szczególności w zakresie wskazania konkretnych rozwiązań technicznych

właściwych dla jednego produktu, lub wąskiej grupy produktów, który eliminuje z udziału wykonawców zdolnych do

wykonania zamówienia. Odwołujący może zatem ponieść szkodę w postaci utraconych korzyści, które mógłby uzyskać,

w przypadku udzielenia mu zamówienia.

Odwołujący zarzucał Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów ustawy PZP:

1. art. 99 ust. 4 ustawy PZP w zw. w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 ustawy PZP poprzez określenie opisu przedmiotu zamówienia

w sposób, który utrudnia uczciwą konkurencję,

​w szczególności przez wskazanie cech produktu oraz procesów właściwych do jednego wykonawcy co prowadzi do

uprzywilejowania tego wykonawcy, a w efekcie wyeliminowania innych wykonawców w tym Odwołującego, mimo, że jest

on zdolny do wykonania przedmiotu zamówienia w sposób gwarantujący osiągniecie wszystkich założeń i

funkcjonalności

​w takim samym stopniu jak wymagany w opisie przedmiotu zamówienia, stosując odmienne, ale równie efektywne

rozwiązania.

Odwołujący wnosił o nakazanie Zamawiającemu dokonanie modyfikacji opisu przedmiotu zamówienia w sposób

określony w uzasadnieniu odwołania.

W uzasadnieniu zarzutów podano, że Sandboxing to technika izolowania aplikacji, procesów lub plików w specjalnym,

odseparowanym środowisku, tak aby nie miały one pełnego dostępu do systemu operacyjnego, danych użytkownika ani

innych programów. Chodzi o to, by móc uruchomić potencjalnie niebezpieczny kod i jednocześnie nie dopuścić, by

wyrządził on realne szkody. Dobrą analogią jest wirtualna klatka: podejrzany plik działa pozornie normalnie, ale wszystko,

co robi, dzieje się w kontrolowanej przestrzeni. Jeśli spróbuje usunąć pliki, zaszyfrować dysk, przejąć kamerę lub

mikrofon – te akcje są albo blokowane, albo wykonywane wyłącznie w środowisku testowym, bez wpływu na prawdziwy

system.

Skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej, wyznaczony do rozpoznania niniejszej sprawy odwoławczej

ustalił i zważył, co następuje:

Odwołujący wykazał interes w korzystaniu ze środków ochrony prawnej. Odwołanie nie zawierało braków

formalnych.

Zgłoszenie przystąpienia do postępowania odwoławczego złożyli następujący wykonawcy:

- po stronie Odwołującego: wykonawcy SEVENET Spółka Akcyjna z siedzibą w Gdańsku;

- po stronie Zamawiającego: wykonawcy IT Solution Factor Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w

Warszawie.

Izba potwierdziła skuteczność zgłoszeń i dopuściła Wykonawców jako Przystępujących.

W dniu 16 kwietnia 2026 roku Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wskazał, że:

a) uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutów i żądań wskazanych w pkt 3, 6, 7 i 8 odwołania w całości. Przy czym

Zamawiający zobowiązał się do zmiany treści SW Z, która to zmiana skonsumuje w całości żądania wskazane w

odwołaniu w pkt 3, 6, 7 i 8;

b) uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutów i żądań, wskazanych w pkt 4 i 5 odwołania, w części, zobowiązując się

jednocześnie do zmiany treści SW Z, zgodnie z Tabelą zamieszczoną w odpowiedzi. Zamawiający wskazał, że zmiana

ta wpływa i ma bezpośredni związek z zarzutami sformułowanymi przez Odwołującego.

W dniu 17 kwietnia 2026 roku Przystępujący po stronie Zamawiającego został wezwany do złożenia sprzeciwu

wobec uwzględnienia zarzutów w całości i w części. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, Przystępujący IT

Solution Factor Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie nie zajął stanowiska merytorycznego.

Zamawiający w dniach 22 i 24 kwietnia 2026 roku dokonał zmian SW Z zapowiadanych w odpowiedzi na

odwołanie.

Dnia 28 kwietnia 2026 roku Odwołujący złożył pisemne stanowisko, w którym wnosił o umorzenie postępowania

odwoławczego w zakresie wszystkich zarzutów.

W stanowisku podano, że Zamawiający uwzględnił odwołanie w zakresie zarzutów i żądań wskazanych w pkt 3,

6, 7 i 8 odwołania. Dwa zarzuty (w zakresie zarzutów i żądań, wskazanych w pkt 4 i 5 odwołania), zostały uwzględnione

w części, a Zamawiający dokonał już zmian SWZ.

Niezależnie od powyższego Zamawiający dokonał już zmian SW Z, we wszystkich obszarach objętych

odwołaniem. Pierwsza zmiana została opublikowana na stronie internetowej prowadzonego postępowania dnia 22

kwietnia 2026 r., kolejna dnia 24 kwietnia 2026 r.

W tej sytuacji Odwołujący wnosił o umorzenie postępowania odwoławczego

​w całości.

W zakresie zarzutów i żądań wskazanych w pkt 3, 6, 7 i 8 uzasadnienia odwołania postępowanie odwoławcze

podlega umorzeniu na podstawie art. 568 pkt 3) ustawy PZP,

​z uwagi na ich uwzględnienie w całości.

Ponieważ jednak po stronie Zamawiającego przystąpił wykonawca IT Solution Factor sp. z o.o., który może

wnieść sprzeciw wobec uwzględnienia odwołania, Odwołujący wskazuje, że w jego ocenie gdyby Przystępujący do

postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego wniósł sprzeciw postępowanie odwoławcze w tym zakresie i tak

podlega umorzeniu na podstawie art. 568 pkt 2) ustawy PZP jako bezprzedmiotowego (z uwagi na zmiany SW Z, które w

sposób istotny zmieniły brzmienie SW Z, co spowodowało, że odpadł substytut zaskarżenia w postaci kwestionowanych

postanowień SWZ).

Wniesione w dniu 27 marca 2026 r. odwołanie za przedmiot ma czynności Zamawiającego polegającą

sporządzeniu SWZ niezgodnie z przepisami ustawy PZP

​w zakresie:

Pkt 3 uzasadnienia odwołania – Rozdział I pkt 2 Specyfikacji technicznej – opis przedmiotu zamówienia

(załącznika do SWZ, dalej jako „OPZ”);

Pkt 4 uzasadnienia odwołania – Rozdział I pkt 6 lit b, f ppkt i oraz g OPZ;

Pkt 5 uzasadnienia odwołania – Rozdział I pkt 6 lit c OPZ;

Pkt 6 uzasadnienia odwołania – Rozdział I pkt 7 lit b OPZ;

Pkt 7 uzasadnienia odwołania – Rozdział I pkt 7 lit g OPZ;

Pkt 8 uzasadnienia odwołania – Rozdział I pkt 13 OPZ.

Zmiana treści SW Z w tym zakresie (obejmująca wszystkie ww. pkt w warstwie merytorycznej nie redakcyjnej)

powoduje, że czynności zaskarżone przez Odwołującego utraciły swój byt prawny. Z tego też względu odpadł substrat

zaskarżenia, którym były czynności Zamawiającego objęte zarzutami odwołania. W tych okolicznościach w ocenie

Odwołującego postępowanie odwoławcze podlega umorzeniu na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy PZP, zgodnie z którym

Izba umarza postępowanie odwoławcze w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny

zbędne lub niedopuszczalne. Do okoliczności objętych dyspozycją wskazanego przepisu należy sytuacja, w której

zamawiający dokonał czynności objętych zarzutami odwołania. Wówczas spór staje się bezprzedmiotowy, jako że

podstawa faktyczna zarzutów przestaje istnieć (tak np. Postanowienie KIO z 12.02.2026 r., KIO 162/26).

Mając na uwadze powyższe, Izba zważyła co następuje:

W ocenie Izby nie budzi wątpliwości, iż w przedmiotowej sprawie, w związku

​z dokonanymi czynnościami Zamawiającego może znaleźć zastosowanie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, zgodnie z którym

Izba umarza postępowanie odwoławcze w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny

zbędne.

Zgodnie ze stanowiskiem doktryny Podstawą do umorzenia postępowania jest również stwierdzenie przez Izbę, że

postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Ustawodawca nie doprecyzował, o jakie sytuacje

chodzi. Z pewnością dyspozycją przepisu objęte będą sytuacje utraty bytu prawnego przez stronę odwołania,

​na skutek likwidacji lub śmierci odwołującego. Wydaje się również, że podstawa umorzenia zaistnieje, jeśli zamawiający

przed zakończeniem rozprawy unieważni postępowanie, wówczas spór stanie się bezprzedmiotowy, a ewentualnemu

zaskarżeniu w drodze odwołania będzie podlegała nowa czynność zamawiającego.” (Komentarz Prawo Zamówień

Publicznych, pod red. Marzeny Jaworskiej, Wydawnictwo C. H. Beck, W-wa 2021, str. 1236).

W ocenie Izby do takich sytuacji zalicza się również sytuacja, która zaistniała

​w przedmiotowym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego oraz postępowaniu odwoławczym.

Zamawiający dokonał modyfikacji dokumentów postepowania, zgodnie z żądaniami odwołania i powyższe zmiany

uwzględnił zarówno w ogłoszeniu o zamówieniu, jak również

​w treści SW Z. Wprowadzone zmiany dotyczyły także zarzutów uwzględnionych przez Zamawiającego, co do których

Przystępujący po stronie Zamawiającego nie złożył sprzeciwu.

Tym samym przed wyznaczeniem posiedzenia i rozprawy przed Izbą nie istniały już czynności, do których

odnosiły się zarzuty odwołania i których prawidłowość kwestionował Odwołujący. Dla składu orzekającego Izby oznacza

to weryfikację (autokontrolę) wszystkich czynności, które dotychczas podjął w postępowaniu Zamawiający.

Dalej dostrzeżenia wymaga, że w momencie orzekania przez Izbę nie istniał substrat odwołania, będący

podstawą korzystania ze środków ochrony prawnej przez Odwołującego.

​A jednocześnie z dniem anulowania określonych czynności, otwierał się wykonawcom ponownie termin na wniesienie

odwołania odnoszącego się do nowych czynności Zamawiającego.

Aby Izba mogła rozpoznać wniesione odwołanie – musi ono dotyczyć czynności Zamawiającego (art. 513 pkt 1

ustawy Pzp). Zatem na moment wniesienia odwołania musi istnieć substrat zaskarżenia, będący podstawą dla

wykonawcy do wniesienia środka ochrony prawnej. W niniejszej sprawie niewątpliwie substratem zaskarżenia była

czynność Zamawiającego polegająca na ustaleniu warunków udziału w postępowaniu i sformułowaniu treści ogłoszenia

o zamówieniu.

Następnie dostrzeżenia wymaga, iż zgodnie z treścią art. 552 ust. 1 ustawy Pzp Izba wydając orzeczenie bierze

pod uwagę stan rzeczy ustalony na moment zamknięcia postępowania odwoławczego. Ustawodawca przewidział zatem

sytuację, w której może dojść do zmian w toku postępowania o udzielenie zamówienia – co Izba zobowiązana jest

uwzględnić wydając orzeczenie w sprawie w toku postępowania przed Izbą. Zauważenia również wymaga, że przepisy

ustawy nie zobowiązują Zamawiającego do zawieszenia postępowania o udzielenie zamówienia, wobec wniesionego

odwołania.

Izba wskazuje, że treść art. 552 ust. 1 ustawy Pzp, podobnie jak w przypadku art. 316 § 1 kpc, w myśl którego

podstawą wydania przez sąd wyroku jest stan rzeczy istniejący

​w chwili zamknięcia rozprawy – nakazuje uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego

​w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Ponadto stan rzeczy - o którym mowa jest

​w przepisie art. 552 ust. 1 ustawy Pzp - należy analogicznie - jak w art. 316 § 1 kpc - interpretować jako okoliczności

faktyczne ustalone przed zamknięciem rozprawy oraz stan prawny, tj. obowiązujące przepisy, które mogą stanowić

podstawę rozstrzygnięcia

​(wyrok SN z 25.06.2015 r., sygn. akt: V CSK 535/14, wyrok Sądu Apelacyjnego ze Szczecina z 13.09.2018 r., sygn. akt: I

Aga 159/18).

Rolą ustalenia stanu rzeczy na moment zamknięcia postępowania odwoławczego jest uwzględnienie aktualnego

stanu faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Izba jest więc w takim przypadku zobowiązania uwzględnić

czynności Zamawiającego, które miały miejsce po wniesieniu odwołania, do czasu wydania orzeczenia w sprawie.

​S koro Zamawiający dokonał nowych czynności, tym samym czynność stanowiąca podstawę wniesienia środka ochrony

prawnej przestała istnieć. Zaskarżenie czynności, która

​w kształcie wskazanym w odwołaniu już nie istnieje, nie daje podstaw Izbie do stwierdzenia naruszenia przepisów przez

Zamawiającego i nie może być podstawą do wydania orzeczenia merytorycznego. Uznać w takiej sytuacji w ocenie

składu orzekającego Izby należy, iż prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego jest bezcelowe, czyli jak

stanowi przepisu ustawy Pzp – zbędne. Jest to przesłanka umożliwiająca umorzenie postępowania odwoławczego i

zdaniem Izby może być ona wykorzystywana właśnie

​w podobnych sytuacjach. W innym wypadku bowiem odwołanie podtrzymywane przez Odwołującego podlegałoby

oddaleniu jako bezzasadne wobec nieistniejącej czynności Zamawiającego. Orzekanie przez Izbę wobec nowych

czynności Zamawiającego nie może mieć miejsca, gdyż wykraczałoby poza ramy postępowania odwoławczego, które

wyznacza treść wniesionego odwołania. Jednocześnie wynik czynności ponowionych przez Zamawiającego będzie

stanowił podstawę do korzystania ze środków prawnych przez Wykonawców po jego ogłoszeniu w postępowaniu o

udzielenie zamówienia publicznego.

W konsekwencji mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy, orzeczono jak

​w sentencji, na podstawie przepisu art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, umarzając postępowanie odwoławcze.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 Pzp w zw.

z § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania

odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U.

z 2020 r., poz. 2437) z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości na

skutek stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne, koszty o których

mowa w § 5 pkt 2, znosi się wzajemnie.

Na podstawie art. 574 Pzp Izba orzekała o dokonaniu zwrotu Odwołującemu uiszczonego wpisu, o czym

orzeczono w pkt 2 sentencji orzeczenia.

W tym stanie rzeczy Izba na podstawie art. 568 pkt 2) ustawy Pzp umorzyła postępowanie odwoławcze,

orzekając w formie postanowienia na podstawie art. 553 zd. 2 ustawy Pzp.

Przewodnicząca:.

.........................................

Członkowie:

………………………………

……………………………….

Uzasadnienie liczy 16 659 znaków.

Dokument w bazie źródłowej