Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 10 czerwca 2022 r., sygn. KIO 1318/22

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 1318/22
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Marek Bienias

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 1318/22

WYROK

z dnia 10 czerwca 2022 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Marek Bienias

Protokolant: Klaudia Kwadrans

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2022 r. w Warszawie odwołania wniesionego

do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 16 maja 2022 r. przez wykonawców wspólnie

ubiegających się o udzielenie zamówienia: konsorcjum wykonawców REMONDIS Medison

Sp. z o.o. z siedzibą w Dąbrowie Górniczej, REMODNIS Medison Chrzanów Sp. z o.o. z

siedzibą w Chrzanowie, PROMAROL-PLUS Sp. z o.o. z siedzibą w Sławie w postępowaniu

prowadzonym przez Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych i Administracji w Opolu,

przy udziale wykonawcy ECO - ABC Sp. z o.o. z siedzibą w Bełchatowie, zgłaszającego

przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego

orzeka:

1. Oddala odwołanie.

2. Kosztami postępowania obciąża wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia: konsorcjum wykonawców REMONDIS Medison Sp. z o.o. z siedzibą w

Dąbrowie Górniczej, REMODNIS Medison Chrzanów Sp. z o.o. z siedzibą w

Chrzanowie, PROMAROL-PLUS Sp. z o.o. z siedzibą w Sławie i

2.1. Zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7 500 zł 00 gr

(słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez

Odwołującego, tytułem wpisu od odwołania.

2.2. Zasądza od wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia:

konsorcjum wykonawców REMONDIS Medison Sp. z o.o. z siedzibą w

Dąbrowie Górniczej, REMODNIS Medison Chrzanów Sp. z o.o. z siedzibą w

Chrzanowie, PROMAROL-PLUS Sp. z o.o. z siedzibą w Sławie na rzecz

Zamawiającego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Opolu kwotę 4 141 zł

88 gr (słownie: cztery tysiące sto czterdzieści jeden złotych osiemdziesiąt osiem

groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu

wynagrodzenia pełnomocnika, koszty dojazdu oraz koszty opłaty skarbowej z

tytułu udzielonego pełnomocnictwa.

Stosownie do art. 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo

zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1129) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni

od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący: ...........................

Sygn. akt: KIO 1318/22

Zamawiający - Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw

Wewnętrznych i Administracji w Opolu - prowadzi w trybie podstawowym bez negocjacji

postępowanie o udzielenie zamówienia pn. „Odbiór, transport i utylizacja odpadów

medycznych dla SP ZOZ MSWiA w Opolu”, Nr nadany przez zamawiającego: ZP-9/2022.

Ogłoszenie o zamówieniu zamieszczone zostało w Biuletynie Zamówień Publicznych pod nr:

2022/BZP 00137526/01 w dniu 27.04.2022 r.

W dniu 16 maja 2022 r. konsorcjum wykonawców: REMONDIS Medison Sp. z o.o. z siedzibą

w Dąbrowie Górniczej, REMODNIS Medison Chrzanów Sp. z o.o. z siedzibą w Chrzanowie,

PROMAROL-PLUS Sp. z o.o. z siedzibą w Sławie wnieśli odwołanie zarzucając

Zamawiającemu:

- naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 4 oraz art. 226 ust. 1 pkt 5 Prawa zamówień publicznych

poprzez przyjęcie przez Zamawiającego, że oferta złożona przez firmę ECO-ABC Sp. z o.o.

nie podlega odrzuceniu jako nieważna na podstawie odrębnych przepisów, jak również jest

niezgodna z warunkami zamówienia, które zostały przez Zamawiającego przedstawione.

Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu:

1. Unieważnienie czynności Zamawiającego o wyborze oferty firmy ECO - ABC Sp. z o.o.;

2. Dokonania powtórnej oceny ofert oraz podjęcie czynności wykluczenia firmy ECO - ABC

oraz odrzucenia oferty firmy ECO - ABC Sp. z o.o. na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 4 oraz art.

226 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo zamówień publicznych;

3. Zasądzenie na rzecz odwołującego kosztów postępowania odwoławczego poniesionych z

tytułu wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika.

Odwołujący wskazał, że:

Zamawiający w dniu 10 maja 2022 roku poinformował Odwołującego, że po przeprowadzeniu

procedury wyboru najkorzystniejszej oferty w trybie podstawowym na świadczenie usług

odbioru, transportu i utylizacji odpadów medycznych dla SPZOZ MSWiA w Opolu, dokonał

wyboru oferty złożonej przez firmę ECO - ABC Sp. z o.o. z siedzibą w Bełchatowie (97 400), ul. Przemysłowa 7.

Odwołujący nie zgadza się z dokonanym wyborem najkorzystniejszej oferty, wskazując że

dokonując wyboru oferty Zamawiający podjął czynności niezgodne z przepisami ustawy oraz

zaniechał podjęcia czynności, do których był zobowiązany na jej podstawie.

W pierwszej kolejności Odwołujący wskazuje, iż Zamawiający w treści opisu przedmiotu

zamówienia, tj. w załączniku nr 1 do treści SWZ określił, że przedmiot zamówienia stanowi

usługa odbioru, transportu i utylizacji odpadów medycznych dla SPZOZ MSWiA w Opolu. W

Załączniku nr 1 do treści SWZ Zamawiający wskazał, iż odpadami podlegającymi usłudze są

odpady oznaczone kodami: 18 01 01, 18 01 02*, 18 01 03*, 18 01 04, 18 01 06*, 18 01 08*,

18 01 09. Przedmiotem niniejszego zamówienia są zatem odpady, które zgodnie z

rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 5 października 2017 roku w sprawie szczegółowego

sposobu postępowania z odpadami medycznymi, należą do grupy odpadów medycznych, w

tym również odpadów zakaźnych oraz niebezpiecznych. Do grupy odpadów zakaźnych

należą m.in. odpady o kodzie 18 01 03*, co do których Zamawiający określił, iż w okresie

realizacji zamówienia, tj. w okresie 12 miesięcy, przekaże do unieszkodliwienia szacunkowo

40 000 kg (40 Mg = 40 Ton) odpadów tego rodzaju.

Formułując warunki udziału w postępowaniu, Zamawiający w rozdziale VI SWZ oraz w

załączniku nr 1 do SWZ wskazał, że o udzielenie zamówienia mogą ubiegać się Wykonawcy,

którzy nie podlegają wykluczeniu z postępowania o udzielenie zamówienia na podstawie art.

108 ust. 1 ustawy p.z.p., posiadają wpis do bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o

gospodarce odpadami (BDO) w zakresie objętym przedmiotem zamówienia oraz posiadają

uprawnienia do wykonywania określonej działalności lub czynności, jeżeli przepisy prawa

nakładają obowiązek ich posiadania, w szczególności koncesje, zezwolenia lub licencje wymaga się aktualnego zezwolenia na wykonywanie działalności w zakresie gospodarki

odpadami medycznymi i niebezpiecznymi o kodach: 18 01 01, 18 01 02*, 18 01 03*, 18 01 04,

18 01 06*, 18 01 08*, 18 01 09, tzn. ich unieszkodliwianie/przetwarzanie i prowadzenia

instalacji termicznego przekształcania odpadów zgodnie z Ustawą z dnia 14 grudnia 2012 r. o

odpadach (Dz. U. z 2021r., poz. 779, 785, 1648) i Rozporządzeniem Ministra Klimatu z dnia 2

stycznia 2020 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. z 2020r., poz.10).

Zamawiający był zobowiązany do dokonania wyboru oferty przy uwzględnieniu

obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie z treścią Załącznika nr 1 Specyfikacji Warunków

Zamówienia, prowadzenie działalności związanej z odbiorem odpadów medycznych powinno

być zgodne z aktualnymi przepisami prawnymi i rozporządzeniami wykonawczymi z zakresu

ochrony środowiska. Wykonawca w zakresie wykonanej usługi powinien przestrzegać

przepisów prawa powszechnie obowiązującego, w szczególności dotyczących ochrony

środowiska w zakresie czynności realizowanych w ramach umowy. Zamawiający wskazał

również, iż świadczenie usługi ma odbywać się zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie

przepisami prawa na terenie RP, wymieniając m.in. ustawę o odpadach z dnia 14 grudnia

2012 roku oraz ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. prawo ochrony środowiska.

Należy także podkreślić, iż w załączniku nr do SWZ w pkt 7 dotyczącym zasad odbioru

odpadów medycznych Zamawiający wskazał, że Wykonawca zapewnia realizację umowy z

zachowaniem wymogów ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. DZ.U. 2021 r. poz.

779 z późn. zm.) w tym art. 20 ust. 2 i 6, który zobowiązuje przyszłego posiadacza do

unieszkodliwienia odpadów medycznych pochodzących z obiektów Zamawiającego na

obszarze województwa opolskiego lub poza województwem, jednakże w możliwie jak

najbliższej odległości od siedziby Zamawiającego oraz ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.

prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1973) i ponosi odpowiedzialność za

przyjęte odpady w zakresie określonym przepisami w/w ustawy.

W toku postępowania ofertę złożyła firma ECO - ABC Sp. z o.o., która została następnie

wybrana przez Zamawiającego. Zgodnie z treścią złożonej oferty podmiot ten wskazał, że

spełnia warunki udziału w postępowaniu określone przez Zamawiającego w ogłoszeniu o

zamówieniu i specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Odwołujący, działając na

podstawie art. 226 ust. 1 pkt 4 oraz art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo zamówień publicznych

podnosi zarzut wyboru przez Zamawiającego oferty złożonej przez firmę ECO - ABC sp. z

o.o., która jest nieważna na podstawie odrębnych przepisów oraz niezgodna z warunkami

udziału w postępowaniu, ze względu na fakt, że złożona przez ten podmiot oferta narusza art.

20 ustawy o odpadach z dnia 14 grudnia 2012 r. formułujący obowiązek przestrzegania

zasady bliskości.

Odwołujący wskazuje, że w przedmiotowym postępowaniu zaoferował możliwość

unieszkodliwiania odebranych od Zamawiającego odpadów w instalacji położonej w

Chrzanowie, w odległości 133 km od siedziby Zamawiającego. Zamawiający natomiast

dokonał wyboru oferty firmy ECO - ABC Sp. z o.o., której instalacja zlokalizowana jest w

Bełchatowie przy ul. Przemysłowej 7, w odległości 152 km od siedziby Zamawiającego.

W tym zakresie Odwołujący wskazuje, że Zamawiający dokonał błędnej oceny stanu

faktycznego, w konsekwencji przyjął ofertę złożoną przez firmę ECO - ABC Sp. z o.o. jako

najkorzystniejszą. Dokonany wybór oferty jako najkorzystniejszej jest sprzeczny z art. 20 ust.

6 ustawy o odpadach, jak również z warunkami zamówienia, które zostały przedstawione

przez Zamawiającego.

Odwołujący wskazuje, że wyrażona w treści art. 20 ustawy o odpadach z dnia 14 grudnia

2012 r. „zasada bliskości” stanowi jeden z podstawowych elementów koncepcji

zagospodarowania odpadami przyjętej przez państwa europejskie, której celem jest

zminimalizowanie ich potencjalnego negatywnego wpływu na środowisko naturalne. Zgodnie

z poglądem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, zasada bliskości stanowi podstawę

wprowadzania ograniczeń w swobodnym przemieszczaniu odpadów.

Zgodnie z regulacją zawartą w treści art. 20 ust. 6 ustawy o odpadach dopuszcza się

unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów

weterynaryjnych na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały

wytworzone, w najbliżej położonej instalacji ale w przypadku braku instalacji do

unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy istniejące

instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych.

Odwołujący wskazuje, że przepisy ustawy o odpadach, w szczególności art. 20 - w zakresie

wyrażonej w tym przepisie „zasady bliskości” mają charakter lex specialis w stosunku do

przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych z dnia 11 września 2019 r. - i w tym zakresie

muszą być bezwzględnie przestrzegane przez Zamawiających przed przepisami Prawa

zamówień publicznych. Dokonanie wyboru Wykonawcy, które zostało oparte przez

Zamawiającego jedynie na podstawie kryterium korzystniejszej ceny, co jest niezgodne z

obowiązującymi przepisami prawnymi w zakresie ochrony środowiska.

Zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Środowiska z dnia 8 lipca 2013 r.: „ (...) podczas

wyboru oferty na zagospodarowanie odpadów o właściwościach zakaźnych, należy mieć na

uwadze, że zgodnie z przepisami o odpadach (zarówno dotychczasowej ustawy z dnia 27

kwietnia 2001 r., jak i nowej ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach), podmioty

gospodarujące zakaźnymi odpadami medycznymi i weterynaryjnymi o właściwościach

zakaźnych (wytwórcy jak i inni posiadacze odpadów) zobowiązani są do przestrzegania

zasady bliskości.”

W uchwale Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 14 kwietnia 2014 r. (KIO/KD29/14) wskazano,

że ustawodawca mocą przepisów obowiązujących, niezależnie od przyjętych kryteriów oceny

ofert, nakazuje poprzedzić po pierwsze weryfikacją wykonawcy, po drugie zaś, oceną oferty w

warstwie merytorycznej. „Oznacza to, że Zamawiający był zobowiązany, powołując się na

zasadę bliskości w treści SIWZ, jak również mocą bezwzględnie obowiązujących przepisów

prawa, do oceny, czy rzeczona zasada została uwzględniona przy formułowaniu treści oferty i

wynik tej oceny powinien przesądzić o tym, czy oferta zostaje odrzucona czy też podlega

dalszej ocenie.

Tożsame stanowisko co do wyżej przywołanych przepisów ustawy o odpadach zostało

wskazane w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 2 kwietnia 2013 roku, sygn. akt

669/13, stanowiącym, iż: „Wyrażona w tym przepisie zasada bliskości ma przy wywozie i

unieszkodliwianiu odpadów priorytetowe znaczenie, stąd też również w postępowaniu o

udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiot stanowią wskazanego rodzaju odpady,

zasada ta winna być uwzględniana. (...) Jednocześnie zwrócić należy uwagę, że powołane

przepisy ustanawiają prymat przetwarzania odpadów w miejscu ich powstania, a jeśli jest to

niemożliwe, przekazuje się je do najbliżej położonych miejsc.”

W tym zakresie Odwołujący wskazuje na uchwałę Krajowej Izby Odwoławczej, z dnia 24

kwietnia 2018 r. (sygn. akt KIO/KD 13/18), zgodnie z którą, Zamawiający jest zobowiązany

stosować tak przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych jak również m.in. przepisy ustawy

z dnia 14 grudnia o 2012 r. o odpadach. W podjętej uchwale Krajowa Izba Odwoławcza

wskazała, że „Z ustawy tej wynika, wyrażona w art. 20 ust. 1, zasada bliskości, zgodnie z

którą odpady, uwzględniając hierarchię sposobów postępowania z odpadami, w pierwszej

kolejności poddaje się przetwarzaniu w miejscu ich powstania. Jeśli nie mogą być

przetworzone w miejscu ich powstania, to należy przekazać je do najbliżej położonych

miejsc przetwarzania, uwzględniając przy tym hierarchię sposobów postępowania z

odpadami (.). Ponadto ustawodawca przewidział, w odniesieniu do szczególnego rodzaju

odpadów jakimi są zakaźne odpady medyczne i zakaźne odpady weterynaryjne, iż mogą być

one unieszkodliwiane poprzez termiczne przekształcanie w spalarniach odpadów

niebezpiecznych, co do zasady, na obszarze tego województwa, na którym zostały

wytworzone. Zakazano unieszkodliwiania ich poza obszarem województwa, na którym zostały

wytworzone oraz ich przywóz na teren innego województwa, pod karą aresztu albo grzywny

(art. 172 ustawy o odpadach). Jedynie w drodze wyjątku odpady te mogą być

unieszkodliwione na obszarze innego województwa, jeśli odległość od miejsca ich

wytworzenia do miejsca ich unieszkodliwienia jest mniejsza niż odległość do miejsca

unieszkodliwiania w tym samym województwie. Dopuszcza się też ich unieszkodliwienie w

najbliżej położonej instalacji w innym województwie, w przypadku braku instalacji do

unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy istniejące

instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych.”

Natomiast zgodnie z orzeczeniem Krajowej Izby Odwoławczej z dnia z dnia 22 lutego 2018 r.

(sygn. akt KIO 226/18), „Interpretacja warunków udziału w postępowaniu o udzielenie

zamówienia publicznego powinna być dokonywana z uwzględnieniem celu, jakiemu te

warunki służą, a jest nim zapewnienie wyboru wykonawcy, który daje rękojmię należytego

wykonania przedmiotu udzielanego zamówienia.” W tym zakresie Zamawiający dokonał

wyboru jako najkorzystniejszej oferty firmy ECO - ABC SP. z o.o., który kwalifikuje się do

wykluczenia z postępowania o udzielenie zamówienia z uwagi naruszenie art. 20 ust. 6

ustawy o odpadach. W związku z tym wybór przez Zamawiającego firmy ECO ABC Sp. z o.o.

jest niezgodny z powszechnie obowiązującymi przepisami.

Zamawiający w pisemnej odpowiedzi na odwołanie z dnia 27 maja 2022 r. wnosił o oddalenie

odwołania w całości (pismo z dnia 26 maja 2022 r.).

Zamawiający podniósł, że celem wprowadzenie zasady bliskości w ustawie o

odpadach, także w zakresie wywozu i utylizacji odpadów medycznych, było

zapewnienie bezpieczeństwa przez minimalizację ryzyk związanych z

rozprzestrzenianiem się chorób, na które narażone jest zdrowie i życie ludzi oraz

środowisko, zwłaszcza w trakcie transportu. Mając na uwadze powyższą ideę nie sposób

definiować przedmiotowej zasady w sposób zawężający, odnoszący się jedynie do

wyliczenia odległości pomiędzy miejscem wytworzenia odpadów, a miejscem ich

utylizacji. Zapewnienie bezpieczeństwa w transporcie odpadów medycznych związane

jest nie tylko z odległością jaką należy przebyć, ale również czasem takiego transportu,

czy kategorią dróg jakimi będzie poruszał się transport.

W przedmiotowym postępowaniu przedstawiciel firmy ECO-ABC Sp. z o.o. wskazał, że

będzie utylizował odpady w instalacji znajdującej się w Bełchatowie. Zgodnie z Google

Maps dojazd do przedmiotowej instalacji odbywać się będzie drogami szybkiego

ruchu, co zapewnia sprawny i szybki transport zakaźnych odpadów medycznych,

neutralizujący niebezpieczeństwo pojawienia się ryzyk.

Odwołujący wskazał jako miejsce utylizacji odpadów instalację w Chrzanowie. Zgodnie z

Google Maps dojazd do przedmiotowej instalacji odbywać się będzie drogami krajowymi,

co będzie generowało większe niebezpieczeństwo na drodze, a tym samym większą

możliwość pojawienia się 1yzyk związanych z przedmiotowym transportem.

Zdaniem Zamawiającego zawężenie definiowania zasady bliskości jedynie do

określenia odległości prowadzi do wypaczenia idei związanej z zapewnieniem

bezpieczeństwa przy transporcie odpadów medycznych.

Wobec powyższego Zamawiający przestrzegając zasady bliskości dokonał wyboru oferty

konsorcjum, jako gwarantującej bezpieczny transport zakaźnych odpadów

medycznych.

Ponadto należy wskazać, że ustawodawca nie wprowadził definicji, metody, sposobu

liczenia odległości, o których stanowi art. 20 ust. 6 ustawy o odpadach, tym bardziej, że

do konkretnej instalacji prowadzą różne, alternatywne drogi. Ustawodawca nie

wprowadził zasady liczenia odległości, co równie dobrze może prowadzić do

wniosków, że mogłaby być ona wskazywana w linii prostej, a nie w oparciu o istniejące

połączenia drogowe.

W niniejszym postępowaniu o udzieleniu zamówienia należy zwrócić uwagę, że

żaden z oferentów - konsorcjum firm Remondis Medison Sp. z o.o., Remondis

Medison Chrzanów Sp. z o.o. i PROMAROL - PLUS Sp. z o.o.. oraz ECO-ABC Sp. z

o.o. nie mógł zaproponować instalacji do unieszkodliwiania odpadów medycznych na

terenie Województwa Opolskiego, gdyż taka w chwili obecnej nie funkcjonuje, w

związku z tym wywóz odpadów medycznych będzie odbywał się na zasadzie wyjątku, o

którym stanowi art. 20 ust. 6 ustawy o odpadach.

Zamawiający wskazuje na kolizję powyższej normy prawnej z przepisami ustawy z

dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz.U. z 2021 r. poz. 305 z

późn. zm), nakazującej racjonalne wydatkowanie środków. Odwołujący próbuje

„przymusić" Zamawiającego do przeznaczenia kwoty wyższej o prawie 6 tys. zł,

podczas gdy różnica w kilometrach pomiędzy dwoma instalacjami wynosi ok. 12 km.

Zawężenie rozumienia zasady bliskości narusza zasadę uczciwej konkurencji oraz

sprzyja praktykom monopolistycznym.

Zamawiający nie zgadza się z Odwołującym, że oferta ECO-ABC Sp. z o.o. winna zostać

odrzucona na mocy art. 226 ust. I pkt 5 Pzp. Przepisy te nałożyły odrzucenia oferty

jako niezgodnej z warunkami zamówienia.

Ustawa o odpadach nie przewiduje sankcji nieważności oferty w sytuacji naruszenia

wymogów z niej wynikających, a tym samym nie znajduje zastosowania powołany

powyżej przepis Pzp. Ponadto, przyjęcie, że art. 20 ust. 6 ustawy o odpadach ma

charakter bezwzględnie obowiązujący, a wobec tego odstępstwo od jego

zastosowania skutkuje nieważnością czynności prawnej, jako sprzecznej z ustawą z

mocy art. 58 § I Kodeksu cywilnego, nie może dotyczyć oferty, tj. czynności prawnej

w postaci złożenia oświadczenia woli. Jak wskazano w wyroku Sądu

Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2007 r., sygn. akt II CSK 553/06 "przepis art. 58 k.c.

dotyczy sytuacji, gdy czynność prawna już w chwili rodzenia się była sprzeczna z

ustawą i zasadami współżycia społecznego lub miała na celu obejście ustawy". Ustawa

o odpadach nie zakazuje zaoferowania instalacji w pewnej odległości od miejsca

wytworzenia odpadów lub spoza terenu województwa. Trudno także uznać, by złożenie

takiej oferty mogło być w tym przypadku sprzeczne z zasadami współżycia społecznego

lub nakierowane na obejście ustawy. Zamawiający przy realizacji zadań

związanych z ochroną zdrowia dysponuje środkami publicznymi. Zgodnie z art. 44 ust. 3

pkt 1 ustawy o finansach publicznych wydatki publiczne powinny być dokonywane w

sposób celowy i oszczędny. Wydatkowanie środków publicznych wbrew powyższym

zasadom grozi odpowiedzialnością za naruszenie dyscypliny finansów publicznych.

Oszczędność wiąże się z obniżeniem w możliwym stopniu wydatków koniecznych na

realizację zadania z zastrzeżeniem granicy, w której przełożyłoby się to na spadek

jakości działalności. Norma wynikająca z art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy o finansach

publicznych jest normą „ius cogens" - bezwzględnie wiążącą Zamawiającego.

Dokonując wyboru najkorzystniejszej oferty, którym jednym z kryteriów oceny była

cena za wywóz odpadów medycznych Zamawiający zobowiązany jest również

przestrzegać powyższej normy prawnej. Dokonując wyboru oferty droższej o 4965,79

zł Zamawiający naruszyłby zasadę nakazującą dokonywania wydatków publicznych w

sposób oszczędny. Dokonując wyboru oferty, mając na uwadze równorzędność norm

prawnych wynikających z ustawy o finansach publicznych oraz ustawy o odpadach,

przy szerszym rozumieniu zasady bliskości, opisanej powyżej Zamawiający w sposób

prawidłowy, dokonał powyższej czynności.

Stanowiłoby to ponadto kuriozalną sytuację bezwzględnego przymusu wyboru oferty

jedynego podmiotu w tego typu przetargach bez rozpatrywania innych kryteriów niż

odległość, co samo w sobie jest sprzeczne nie tylko z przywołanymi wyżej przepisami

prawnymi i zasadami prawa ale wręcz podważa sens i cel gospodarki rynkowej oraz

znakomitej części obrotu prawnego. Niewątpliwie jest to także sprzeczne z ratio legis

Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/W z dnia 19 listopada 2008 r. w

sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy, której implementacja stanowiła

podstawę dla stworzenia regulacji zawartych w art. 20 ustawy o odpadach. Zgodnie z

art. 16 Dyrektywy, wprowadzającej zasady samowystarczalności i bliskości, państwa

członkowskie stosują właściwe środki, we współpracy z innymi państwami

członkowskimi, jeżeli jest to konieczne lub pożądane, aby ustanowić zintegrowaną i

wystarczającą sieć instalacji do unieszkodliwiania odpadów i instalacji do odzysku

zmieszanych odpadów komunalnych zebranych z gospodarstw domowych,

uwzględniającą przypadki, w których zbieranie takie obejmuje również takie odpady

od innych wytwórców, z uwzględnieniem najlepszych dostępnych technik. Ponadto, w

drodze odstępstwa od rozporządzenia (WE) m 1013/2006, aby chronić swoją sieć,

państwa członkowskie mogą ograniczyć wchodzące transporty odpadów

przeznaczonych do obiektów przekształcania termicznego, które zaklasyfikowano

jako instalacje do odzysku, w przypadkach, gdy ustalono, że transporty takie

doprowadziłyby w konsekwencji do tego, że krajowe odpady musiałyby być

unieszkodliwiane lub musiałyby być przetwarzane w sposób niezgodny z planami

gospodarki odpadami tych państw. Państwa członkowskie zawiadamiają Komisję o

podjęciu takiej decyzji. Państwa członkowskie mogą również ograniczyć wychodzące

transporty odpadów z przyczyn dotyczących środowiska określonych w

rozporządzeniu (WE) nr 1013/2006. Sieć powinna być zaprojektowana w sposób

umożliwiający Wspólnocie jako całości stanie się samowystarczalną w zakresie

unieszkodliwiania odpadów, jak również odzysku odpadów, o których mowa w ust. 1, a

państwom członkowskim umożliwić stopniowe osiąganie tego celu indywidualnie, przy

uwzględnieniu warunków geograficznych lub zapotrzebowania na specjalistyczne

instalacje dla niektórych rodzajów odpadów. Sieć powinna umożliwiać

unieszkodliwiane odpadów lub odzysk odpadów, w jednej z najbliżej położonych

odpowiednich instalacji, za pomocą najodpowiedniejszych metod i technologii, w celu

zapewnienia wysokiego poziomu ochrony środowiska oraz zdrowia publicznego.

Zasady bliskości i samowystarczalności nie oznaczają, że każde państwo

członkowskie musi posiadać na swoim terytorium pełen zakres obiektów do

ostatecznego odzysku. Z powyższego wynika, że zasady bliskości nie można

traktować w sposób absolutny, a jej celowość ściśle koreluje z zasadą

samowystarczalności, która to - mimo jej nie ujęcia w Ustawie o Odpadach - stanowi

część systemu prawnego jako jedna z dyrektyw interpretacyjnych dla art. 20 ustawy o

odpadach.

Ponadto Zamawiający dodając poza cenowe kryterium oceny ofert w postaci odległości

miejsca wytwarzania odpadów do miejsca ich przetwarzania z jednej strony właściwie

realizuje zapisy ustawy o odpadach i spełnia intencję ustawodawcy, a z drugiej strony

zapewnia udział w postępowaniu tych Wykonawców, którzy gwarantują rozwiązania

bezpieczne z sanitarno-epidemiologicznego punktu widzenia, że instalacja w której będą

unieszkodliwiane odpady medyczne posiada wystarczające moce przerobowe, a odpady

wytworzone przez zamawiającego nie będą przemieszczane na duże odległości.

Zamawiający informuje ponadto, że zgodnie z \wyrokami Krajowej Izby

Odwoławczej sygnatura akt KIO 690/22 z dnia 31 marca 2022 r. oraz sygnatura akt

KlO 3534/21 z dnia 22 grudnia 2021 r. zarzuty Odwołującego uznaje za niezasadne.

Na podstawie wyżej wymienionych wyroków KIO stwierdza się m.in. że: ,, (...) W ocenie

Izby nie można przywołanej ustawy o odpadach (art. 20), uznać jako podstawy prawnej

do uwzględnienia zarzutu z art. 226 ust. 1 pkt. 4 Pzp to jest stwierdzenia, że oferta jest

nieważna na podstawie tejże ustawy, ponieważ nie przewiduje się w tej ustawie skutku

nieważności czynności prawnej, jaką jest złożenie oferty. Poza tym regulacja tej ustawy

nakazująca przestrzeganie zasady bliskości przy utylizacji odpadów medycznych w niej

wskazanych i sprowadzających się do zakazu wywozu odpadów poza teren

województwa, w którym odpady powstają, nie ma charakteru bezwzględnego,

ponieważ przewiduje od niej wyjątki, a co sam odwołujący przyznaje w złożonym

odwołaniu. W związku z tym Izba oddalając odwołanie, podziela argumentację

zamawiającego zawartą w odpowiedzi na odwołanie i uznaje ja za własną( ... )".

Dalej:(... ) W związku z powyższym zarzut odwołania naruszenia art. 226 ust. 1 pkt. 4 i

pkt. 5 Pzp nie potwierdził się, ponieważ jak już powyżej Izba wskazała, ustawa o

odpadach na wypadek stwierdzenia naruszenia jej postanowień co do zasady bliskości

nie przewiduje nieważności czynności prawnej wykonawcy wybranego (nieważność

oferty pkt. 4) oraz zasada bliskości nie ma charakteru bezwzględnego i zamawiający

zgodnie z jej postanowieniami przewidział w warunkach zamówienia odstępstwa od

utylizacji odpadów medycznych poza województwem ich wytworzenia. Zarzut

odwołania z art. 226 ust. 1 pkt. 4 Pzp o nieważności oferty na podstawie odrębnych

przepisów, również nie potwierdził się na podstawie art. 58 § 1 k.c. w związku z art. 8

ust. 1 Pzp o stosowaniu do czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia to jest

czynności prawnej, w tym wypadku złożenia oferty, jako sprzecznej z ustawą w tym

wypadku z ustawa o odpadach, że jest ofertą nieważną nie ma miejsca, z braku

dyrektywy nieważności takiej czynności".

Biorąc pod uwagę powyżej przedstawiony stan faktyczny oraz prawny, Zamawiający

stoi na stanowisku, że jednak słusznie podjął decyzję o nieodrzuceniu najkorzystniejszej

oferty, to jest oferty firmy ECO-ABC Sp. z .o.o. To Odwołujący, gdy okazało się, że

pomimo korzystnego dla niego kryterium odległości od spalarni, jego oferta nie okazała

się najkorzystniejsza z uwagi na wyższą cenę, wniósł odwołania, w którym de facto

kwestionuje warunki tego zamówienia, bezpodstawnie domagając się dokonania wyboru

jego oferty z pominięciem tych warunków i ustalonych jednoznacznie kryteriów oceny

ofert.

Na podstawie dokumentacji przedmiotowego postępowania oraz biorąc pod uwagę

stanowiska stron, Izba ustaliła i zważyła, co następuje:

Izba ustaliła, ze Odwołujący spełnia określone w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp przesłanki

korzystania ze środków ochrony prawnej, tj. ma interes w uzyskaniu zamówienia, a

naruszenie przez zamawiającego przepisów ustawy Pzp może spowodować poniesienie

przez niego szkody polegającej na nieuzyskaniu zamówienia.

Do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego skutecznie przystąpił wykonawca

ECO - ABC Sp. z o.o. z siedzibą w Bełchatowie, ul. Przemysłowa 7, 97- 400 Bełchatów.

Izba stwierdziła, ze ww. wykonawca zgłosił przystąpienie do postępowania w ustawowym

terminie, wykazując interes w rozstrzygnięciu odwołania na korzyść zamawiającego.

Przystępujący wnosił o oddalenie odwołania w całości.

Stan faktyczny:

Ogłoszenie o zamówieniu zamieszczone zostało w Biuletynie Zamówień Publicznych pod nr:

pod nr: 2022/BZP 00137526/01 w dniu 27.04.2022 r.

W dniu 16 maja 2022 r. konsorcjum wykonawców: REMONDIS Medison Sp. z o.o. z siedzibą

w Dąbrowie Górniczej, REMODNIS Medison Chrzanów Sp. z o.o. z siedzibą w Chrzanowie,

PROMAROL-PLUS Sp. z o.o. z siedzibą w Sławie wnieśli odwołanie zarzucając

Zamawiającemu:

- naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 4 oraz art. 226 ust. 1 pkt 5 Prawa zamówień publicznych

poprzez przyjęcie przez Zamawiającego, że oferta złożona przez firmę ECO-ABC Sp. z o.o.

nie podlega odrzuceniu jako nieważna na podstawie odrębnych przepisów, jak również jest

niezgodna z warunkami zamówienia, które zostały przez Zamawiającego przedstawione.

W wyniku wniesionego odwołania przez konsorcjum wykonawców: REMONDIS Medison Sp.

z o.o. z siedzibą w Dąbrowie Górniczej, REMODNIS Medison Chrzanów Sp. z o.o. z siedzibą

w Chrzanowie, PROMAROL-PLUS Sp. z o.o. z siedzibą w Sławie, Zamawiający wniósł o

oddalenie odwołania w całości.

Stan prawny:

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 4 ustawy PZP, zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jest nieważna

na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP, zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść jest

niezgodna z warunkami zamówienia.

Stanowisko Izby:

Zarzuty Odwołującego w zakresie naruszenia przez Zamawiającego art. 226 ust. 1 pkt 4 i 5

ustawy PZP są zdaniem Izby niezasadne.

Izba wskazuje, że spór między Odwołującym a Zamawiającym dotyczy sytuacji, w której

zdaniem Odwołującego oferta Przystępującego jest niezgodna z przepisami ustawy z dnia 14

grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 699), która w art. 20 reguluje tzw.

zasadę bliskości, jak i niezgodna z zapisami SWZ w załączniku nr 1 do SWZ w pkt 7, tym

samym oferta Przystępującego powinna zostać odrzucona.

Izba wskazuje, że przedmiotem zamówienia w niniejszej sprawie jest w szczególności

unieszkodliwianie odpadów medycznych o kodach: 18 01 02, 18 01 03, tj. zakaźnych

odpadów medycznych.

Odpady takie powinny być unieszkodliwiane zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 20 ust. 3 i

5-6 ustawy o odpadach, tj. unieszkodliwianie odpadów powinno następować na obszarze tego

samego województwa, na którym odpady zostały wytworzone, względnie poza obszarem tego

województwa, ale najbliżej miejsca ich wytwarzania.

Przepis art. 20 ust. 3 ustawy o odpadach, ustala zasadę bliskości, zgodnie z którą zakazuje

się unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów

weterynaryjnych -poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone. Wyjątek od

powyższej zasady przewiduje art. 20 w ust. 5 i 6 ustawy o odpadach, zgodnie z którymi

można nie stosować zasady bliskości uregulowanej w art. 20 ust. 3 ustawy o odpadach.

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy o odpadach, komunalne osady ściekowe mogą być stosowane

na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, jeżeli odległość od

miejsca wytwarzania odpadów do miejsca stosowania położonego na obszarze innego

województwa jest mniejsza niż odległość do miejsca stosowania położonego na obszarze

tego samego województwa.

Natomiast zgodnie z art. 20 ust. 6, w przypadku unieszkodliwiania zakaźnych odpadów

medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych, przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio.

Dopuszcza się unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów

weterynaryjnych na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, w

najbliżej położonej instalacji, w przypadku braku instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów

na obszarze danego województwa lub gdy istniejące instalacje nie mają wolnych mocy

przerobowych.

Ponadto powyższy wymóg znalazł swoje odzwierciedlenie również w zapisach w SWZ w

załączniku nr 1 do SWZ w pkt 7, zgodnie z którym obowiązkiem wykonawców jest odbiór,

transport, składowanie i utylizacja odpadów medycznych z zachowaniem zapisów ustawy z

dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

Izba wskazuje, że w niniejszym postępowaniu Odwołujący jako miejsce utylizacji wskazał

instalację w Chrzanowie, natomiast Przystępujący w Bełchatowie.

Izba zważa, że celem wprowadzenia zasady bliskości w ustawie o odpadach, także w

zakresie wywozu i utylizacji odpadów medycznych jest między innymi zapewnienie

bezpieczeństwa przez minimalizację ryzyk związanych z przedmiotem transportu. Tym

samym rację ma Zamawiający, że nie sposób definiować przedmiotowej zasady w sposób

zawężający, odnoszący się jedynie do wyliczenia odległości pomiędzy miejscem wytworzenia

odpadów, a miejscem ich utylizacji.

Izba wzięła również pod uwagę twierdzenia Przystępującego na rozprawie, który wskazał, że

w wyroku z dnia 22.12.2021 r. o sygn. akt KIO 3534/21 Izba rozstrzygała identyczną sytuację

co przedmiotowe postepowanie. Przystępujący wskazał, że „również chodziło o woj. opolskie

na obszarze, którego nie ma żadnej spalarni i oferty złożyły dokładnie te same firmy, tj.

Przystępujący oraz Odwołujący. Wówczas Zamawiający (szpital) wybrał ofertę konsorcjum

(Odwołującego), a Przystępujący złożył odwołanie, które zostało oddalone i wówczas KIO

wskazała, że nie można ograniczać konkurencji, pomimo tego, że oferta złożona przez

Przystępującego była ofertą, która oferowała spalarnię położoną najbliżej miejsca

wytwarzania odpadów”.

W związku z powyższym Izba nie podziela stanowiska Odwołującego, że Zamawiający

powinien dokonać wyboru oferty Odwołującego, która jest najbliżej położoną instalacją w

stosunku do miejsca wytworzenia odpadów.

Izba dodatkowo wskazuje, że zgodnie z art. 16 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady

2008/98/W z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre

dyrektywy:

1. Państwa członkowskie stosują właściwe środki, we współpracy z innymi państwami

członkowskimi, jeżeli jest to konieczne lub pożądane, aby ustanowić zintegrowaną i

wystarczającą sieć instalacji do unieszkodliwiania odpadów i instalacji do odzysku

zmieszanych odpadów komunalnych zebranych z gospodarstw domowych, uwzględniającą

przypadki, w których zbieranie takie obejmuje również takie odpady od innych wytwórców, z

uwzględnieniem najlepszych dostępnych technik.

W drodze odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 1013/2006, aby chronić swoją sieć, państwa

członkowskie mogą ograniczyć wchodzące transporty odpadów przeznaczonych do obiektów

przekształcania termicznego, które zaklasyfikowano jako instalacje do odzysku, w

przypadkach, gdy ustalono, że transporty takie doprowadziłyby w konsekwencji do tego, że

krajowe odpady musiałyby być unieszkodliwiane lub musiałyby być przetwarzane w sposób

niezgodny z planami gospodarki odpadami tych państw. Państwa członkowskie zawiadamiają

Komisję o podjęciu takiej decyzji. Państwa członkowskie mogą również ograniczyć

wychodzące transporty odpadów z przyczyn dotyczących środowiska określonych w

rozporządzeniu (WE) nr 1013/2006.

2. Sieć powinna być zaprojektowana w sposób umożliwiający Wspólnocie jako całości stanie

się samowystarczalną w zakresie unieszkodliwiania odpadów, jak również odzysku odpadów,

o których mowa w ust. 1, a państwom członkowskim umożliwić stopniowe osiąganie tego celu

indywidualnie, przy uwzględnieniu warunków geograficznych lub zapotrzebowania na

specjalistyczne instalacje dla niektórych rodzajów odpadów.

3. Sieć powinna umożliwiać unieszkodliwiane odpadów lub odzysk odpadów, o których

mowa w ust. 1, w jednej z najbliżej położonych odpowiednich instalacji, za pomocą

najodpowiedniejszych metod i technologii, w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony

środowiska oraz zdrowia publicznego.

4. Zasady bliskości i samowystarczalności nie oznaczają, że każde państwo członkowskie

musi posiadać na swoim terytorium pełen zakres obiektów do ostatecznego odzysku.

Mając powyższe na uwadze, Izba jest zdania, że zasada bliskości nie ma charakteru

bezwzględnego, a jej celowość ściśle koreluje z zasadą samowystarczalności, mimo jej nie

ujęcia w ustawie o odpadach, na co wskazywał Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie z

dnia 27 maja 2022r. (pismo z dnia 26 maja 2022 r.) oraz Przystępujący w piśmie z dnia 18

maja 2022 r.

Izba zwraca uwagę, że w niniejszym postępowaniu o udzieleniu zamówienia żaden z

wykonawców, tj. ani konsorcjum wykonawców: Remondis Medison Sp. z o.o., Remondis

Medison Chrzanów Sp. z o.o. i PROMAROL - PLUS Sp. z o.o. ani wykonawca ECO-ABC Sp.

z o.o. nie zaproponowali instalacji do unieszkodliwiania odpadów medycznych na terenie

województwa opolskiego, a wynika to z faktu, że w województwie opolskim nie ma żadnej

spalarni , na co wskazywali zarówno Zamawiający, jak i Przystępujący na rozprawie.

W związku z powyższym Izba zważa, że wywóz odpadów medycznych zaproponowany przez

Odwołującego, jak i Przystępującego będzie odbywał się na zasadzie wyjątku, tj. art. 20 ust. 6

zd. 2 ustawy o odpadach.

Izba wskazuje, że rację ma Odwołujący, że w przedmiotowym postępowaniu zaoferował

możliwość unieszkodliwiania odebranych od Zamawiającego odpadów w instalacji położonej

w Chrzanowie, w odległości 133 km od siedziby Zamawiającego, natomiast Zamawiający

dokonał wyboru oferty Przystępującego, którego instalacja zlokalizowana jest w Bełchatowie,

w odległości 152 km od siedziby Zamawiającego.

Izba zwraca jednak uwagę, że zgodnie z pkt XV SWZ, w opisie kryteriów, którymi

zamawiający będzie się kierował się przy wyborze oferty, wraz z podaniem wag tych kryteriów

i sposobu oceny ofert, Zamawiający jako gospodarz postępowania wskazał dwa kryteria,

którymi będzie się kierował przy wyborze oferty, tj. cena oferty brutto oraz odległość od

spalarni. Izba w tym miejscu wskazuje, że to Odwołujący w kryterium poza cenowym, tj.

odległość od spalarni otrzymał większą ilość punktów niż Przystępujący, tj. 5 pkt, a

Przystępujący 4,35 pkt, przy wadze 5%. Natomiast w kryterium ceny oferty brutto Odwołujący

uzyskał 93,10 pkt, natomiast Przystępujący 95 pkt, przy wadze 95%. Tym samym dopiero

łączna ilość punktów zdecydowała o wyborze oferty Przystępującego jako oferty

najkorzystniejszej w przedmiotowym postępowaniu (Odwołujący otrzymał łącznie 98,10 pkt,

natomiast Przystępujący 99,35 pkt).

Izba zważa, że Odwołujący wnosząc odwołanie w ogóle nie wziął pod uwagę kryteria oceny

ofert ustalone w SWZ przez Zamawiającego. Zgodnie z wyrokiem KIO z dnia 22 grudnia 2021

r., sygn. akt. KIO 3534/21: „ należy stwierdzić, że warunki tego zamówienia, które ma być

udzielone w trybie podstawowym, czyli de facto w wyniku przeprowadzenia przetargu

nieograniczonego, nie tylko dopuszczają, ale wręcz zakładają, że wykonawcy będą

konkurować nie tylko ceną, ale i odległością spalarni, w której oferują unieszkodliwianie

odpadów medycznych od głównego miejsca ich wytwarzania przez Zamawiającego. (...)

Nawet przy skrajnie formalistycznej interpretacji zasady bliskości w odniesieniu do zakaźnych

odpadów medycznych, prezentowanej przez Odwołującego, art. 20 ust. 6 ustawy o odpadach

nie powoduje, że warunki tego przetargu ustalone przez Zamawiającego nie są wiążące

zarówno dla niego jako organizatora, jak i dla wykonawców, którzy złożyli oferty, w tym dla

Odwołującego”.

Izba dodatkowo zważa, że Zamawiający, jak i Przystępujący wskazują na kolizję normy

zawartej w art. 20 ust. 6 ustawy o odpadach z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o

finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 305 z późn.zm.). Zgodnie z art. 44 ust. 3 pkt

1 ustawy o finansach publicznych, wydatki publiczne powinny być dokonywane w sposób

celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad:

a) uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów,

b) optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych

celów.

Izba zważa, że rację ma Zamawiający, iż dokonując wyboru najkorzystniejszej oferty, którym

jednym z kryteriów oceny ofert była cena oferty brutto (oferta Odwołującego była droższa od

oferty Przystępującego o 4.965,79 zł brutto), Zamawiający był zobowiązany przestrzegać

powyższej normy prawnej, w przeciwnym wypadku mógłby ponosić odpowiedzialność za

naruszenie dyscypliny finansów publicznych.

Izba dodatkowo wskazuje, że Odwołujący w odwołaniu przedstawia argumentację, że

przepisy ustawy o odpadach, w szczególności art. 20 - w zakresie wyrażonej w tym przepisie

„zasady bliskości” mają charakter lex specialis w stosunku do przepisów ustawy Prawo

zamówień publicznych z dnia 11 września 2019 r. - i w tym zakresie muszą być bezwzględnie

przestrzegane przez Zamawiających przed przepisami Prawa zamówień publicznych.

Dokonanie wyboru Wykonawcy, które zostało oparte przez Zamawiającego jedynie na

podstawie kryterium korzystniejszej ceny, co jest niezgodne z obowiązującymi przepisami

prawnymi w zakresie ochrony środowiska.

Izba zważając na powyższe doszła do przekonania, że wywody zawarte w uzasadnieniu

odwołania co do naruszenia zasady bliskości przez Zamawiającego oraz na podstawie

posiadanej dokumentacji postępowania, przeprowadzone postępowanie odwoławcze nie

wykazało naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy PZP przez Zamawiającego. Tym samym

Zamawiający dokonując wyboru oferty najkorzystniejszej uwzględnił zasadę bliskości w

ramach kryterium oceny ofert.

Nadto Izba zważa, że ustawa o odpadach nie przewiduje skutku nieważności czynności

prawnej, jaką jest złożenie oferty, na co wskazywali Zamawiający i Przystępujący w swoich

pismach.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 574 i 575 ustawy

Prawo zamówień publicznych oraz § 2 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 5 pkt 2 lit. a, b i d oraz § 8 ust. 2

pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie

szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz

wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. 2020 r. poz. 2437), obciążając

kosztami postępowania odwołującego.

Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji.

Przewodniczący: ........................

Uzasadnienie liczy 42 616 znaków.

Dokument w bazie źródłowej