Sygn. akt: KIO 1009/24
WYROK
Warszawa, dnia 23 kwietnia 2024 r.
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodnicząca:Irmina Pawlik
Aleksandra Patyk
Michał Pawłowski
Protokolantka:
Wiktoria Ceyrowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2024 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej w dniu 25 marca 2024 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia
KOBYLARNIA Spółka Akcyjna z siedzibą w Kobylarni i MIRBUD Spółka Akcyjna z siedzibą w Skierniewicach
w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Skarb Państwa - Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych
i Autostrad z siedzibą w Warszawie
przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego: Budimex Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie
orzeka:
1.oddala odwołanie;
2.kosztami postępowania obciąża odwołującego - wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia
KOBYLARNIA Spółka Akcyjna z siedzibą w Kobylarni i MIRBUD Spółka Akcyjna z siedzibą w Skierniewicach i:
2.1.zalicza do kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych
zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy
tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez odwołującego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika
oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez
zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika;
2.2.zasądza od odwołującego - wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia KOBYLARNIA
Spółka Akcyjna z siedzibą w Kobylarni i MIRBUD Spółka Akcyjna z siedzibą w Skierniewicachna rzecz
zamawiającego Skarbu Państwa - Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z siedzibą
w Warszawie kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty
postępowania odwoławczego poniesione przez zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika.
Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.
Przewodnicząca:………….………….................
………….………….................
………….………….................
Sygn. akt: KIO 1009/24
Uzasadnienie
Zamawiający Skarb Państwa - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad z siedzibą w Warszawie(dalej jako
„Zamawiający”), w imieniu którego postępowanie prowadzi Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w
Szczecinie, wszczął postępowanie o udzielenie zamówienia w trybie przetargu nieograniczonego na roboty budowlane
pn. „Budowa drogi S10 Szczecin – Piła na odcinku koniec obwodnicy Stargardu – początek obwodnicy Piły (z węzłem
„Koszyce”) z wyłączeniem obwodnicy miejscowości Wałcz, Odcinek 2: węzeł „Stargard Wschód” /bez węzła/ - węzeł
„Suchań” /bez węzła/” (nr postępowania: GDDKiA O/Sz.D-3.2410.9.2023).Ogłoszenie o zamówieniu zostało
opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 10 października 2023 r. pod numerem 2023/S 191598874. Do ww. postępowania o udzielenie zamówienia zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 11 września 2019
r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm., dalej „ustawa Pzp”). Wartość szacunkowa
zamówienia przekracza progi unijne, o których mowa w art. 3 ustawy Pzp.
W dniu 25 marca 2024 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia KOBYLARNIA Spółka
Akcyjna z siedzibą w Kobylarni i MIRBUD Spółka Akcyjna z siedzibą w Skierniewicach (dalej jako „Odwołujący”) wnieśli
odwołanie wobec czynności wyboru oferty Budimex Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie (dalej jako „Przystępujący”)
jako oferty najkorzystniejszej, pomimo że Przystępujący złożył ofertę niezgodną z treścią warunków zamówienia,
zawartych w odnośnej specyfikacji warunków zamówienia oraz wobec zaniechania wyboru oferty Odwołującego jako
oferty najkorzystniejszej. Odwołujący zarzucił naruszenie przez Zamawiającego:
1.art. 16 ustawy Pzp, art. 17 ust. 2 ustawy Pzp w związku z art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp w związku z art. 239 ust. 1
ustawy Pzp poprzez błędne przyjęcie, że Zamawiający nie jest zobowiązany do należytego badania i oceny ofert, do
poszanowania zasad równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji, ani do wyboru oferty w sposób
przejrzysty i zgodny z przepisami ustawy Pzp, co w konsekwencji doprowadzało Zamawiającego do błędnego
uznania, że oferta Przystępującego nie podlega odrzuceniu oraz do wyboru tej oferty jako najkorzystniejszej, pomimo
że oferta Przystępującego jest niezgodna z treścią SW Z, gdyż wykonawca ten zaoferował niezgodne z SW Z
rozwiązanie projektowo-konstrukcyjne w zakresie wiaduktu drogowego w km 10+168, co z kolei skutkowało
zaniechaniem wyboru oferty Odwołującego jako oferty najkorzystniejszej
2.art. 16 ustawy Pzp, art. 17 ust. 2 ustawy Pzp w związku z art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp w związku z art. 239 ust. 1
ustawy Pzp poprzez błędne przyjęcie, że Zamawiający nie jest zobowiązany do należytego badania i oceny ofert, do
poszanowania zasad równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji, ani do wyboru oferty w sposób
przejrzysty i zgodny z przepisami ustawy Pzp, co w konsekwencji doprowadzało Zamawiającego do błędnego
uznania, że oferta Przystępującego nie podlega odrzuceniu oraz do wyboru tej oferty jako najkorzystniejszej, pomimo
że oferta Przystępującego jest niezgodna z treścią SW Z, gdyż wykonawca ten zaoferował niezgodne z SW Z
rozwiązania projektowo-konstrukcyjne, gdyż nie uwzględnił w zakresie świadczenia prawidłowego wzmocnień gruntu
przynajmniej na 14 odcinkach, ani nie uwzględnił pełnych kosztów należnego wzmocnienia podłoża tychże odcinków
w cenie ofertowej, co z kolei skutkowało zaniechaniem wyboru oferty Odwołującego, jako oferty najkorzystniejszej;
przedmiotowa niezgodność występuje niezależnie w następujących zakresach:
a)S10 od km 0+980 do km 1+050 – brak wzmocnienia podłoża na długości 70 m,
b)S10 od km 1+900 do km 2+000 – brak wzmocnienia podłoża na długości 100 m,
c)S10 od km 2+050 do km 2+150 – brak wzmocnienia podłoża na długości 100 m,
d)S10 od km 2+735 do km 2+755 – przewidziano niewłaściwą technologię wzmocnienia podłoża, niezgodną z
warunkami SWZ,
e)S10 od km 2+930 do km 2+960 – brak wzmocnienia podłoża na długości 30 m,
f)S10 od km 5+830 do km 5+970 – brak wzmocnienia podłoża na długości: 140 m,
g)S10 od km 6+740 do km 6+830 – brak wzmocnienia podłoża na długości: 90 m,
h)S10 od km 10+000 do km 10+050 – brak wzmocnienia podłoża na długości 50 m,
i)DJ 1.01 od km 0+350 do km 0+450 – brak wzmocnienia podłoża na długości 100 m,
j)DP1934Z od km 0+550 do km 0+592 - brak wzmocnienia podłoża na długości 42 m,
k)DW01 od km 0+270 do km 0+310 – brak wzmocnienia podłoża na długości 40 m,
l)DW01 od km 0+620 do km 0+750 – brak wzmocnienia podłoża na długości 130 m,
m)DW04 od km 0+480 do km 0+520 – brak wzmocnienia podłoża na długości 40 m,
n)DW07 od km 0+300 do km 0+500 – brak wzmocnienia podłoża na długości 200 m.
Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości oraz nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności
wyboru oferty Przystępującego jako oferty najkorzystniejszej, powtórzenia czynności badania i oceny ofert, odrzucenia
oferty Przystępującego jako niezgodnej z treścią warunków zamówienia, z uwagi na: a) zaoferowanie niezgodnego z
SW Z rozwiązania projektowo-konstrukcyjnego w zakresie wiaduktu drogowego w km 10+168, b) zaoferowanie
niezgodnego z SW Z rozwiązania projektowo-konstrukcyjnego w zakresie koniecznego wzmocnienia podłoża –
niedozwolona technologia wzmocnienia podłoża lub brak wzmocnienia podłoża, dokonania ponownego wyboru oferty
najkorzystniejszej, spośród ofert nie podlegających odrzuceniu.
Uzasadniając zarzut nr 1 Odwołujący wskazał, iż zgodnie z warunkiem PFU, zawartym na stronie 24, w tabeli 1.1
[Wykaz obiektów inżynierskich z informacją o przeszkodach koniecznych do pokonania, w tym obiektów ekologicznych
(przejścia dla zwierząt) na trasie głównej, łącznicach, jezdniach dodatkowych oraz innych drogach i przeszkodach.], w
wierszu 11, w zakres zamówienia wchodzi wykonanie obiektu inżynierskiego W D (wiadukt drogowy). Przedmiotowa
tabela 1.1. wskazuje bowiem na kolizję projektowanego i budowanego odcinka drogi S10 z następującą przeszkodą:
„droga powiatowa nr 1731Z z Trasą główną oraz jezdnią dodatkową DJ 1.03. i drogą DW04”. Powyższe oznacza, że w
celu uniknięcia kolizji, droga powiatowa nr 1731Z musi być zlokalizowana na obiekcie inżynierskim – wiadukcie
drogowym. Zaś pod obiektem W D w km 10+168, powinny znajdować się obie jezdnie projektowanego i budowanego
odcinka drogi ekspresowej S10, jezdnia dodatkowa DJ 1.03 oraz droga wojewódzka DW04. Tym samym, wiadukt
drogowy w km 10+168 powinien posiadać odpowiednie rozpiętości przęseł i/lub liczbę przęseł, aby zlokalizować pod nimi
drogę ekspresową, jezdnię dodatkową DJ 1.03 oraz drogę wojewódzką DW04, wraz z infrastrukturą. Minimalna długość
obiektu W D w km 10+168 wynika zarówno z wiążącej jak i niewiążącej części SW Z. I tak, w niewiążącym wykonawców
dokumencie Koncepcja Programowa, Tom C Część Ogólna, Zamawiający umieścił plan sytuacyjny – wariant I, rys. 2.7,
który przedstawia przebieg dróg wraz z lokalizacją obiektu inżynierskiego (Odwołujący przedstawił ww. rysunek). Dalej
Odwołujący wskazał, że w Tomie E (Obiekty Inżynierskie) Koncepcji Programowej, Zamawiający umieścił schemat
przekroju – rys. 10, który przedstawia obiekt W D w km 10+168 z następującym przebiegiem dróg i lokalizacją obiektu
inżynierskiego (Odwołujący przedstawił ww. rysunek).
Odwołujący podniósł, iż o ile Koncepcja Programowa i przedstawione w niej rozwiązania są dla wykonawców
niewiążące, to lokalizację obiektów, w tym dróg i obiektów inżynierskich Zamawiający narzucił w sposób wiążący i opisał
je w następujących częściach SW Z, bezwzględnie obowiązujących wszystkich wykonawców: a) Tabela 1.1 PFU, str. 24
– w warunku tym Zamawiający wskazuje na kolizję drogi powiatowej nr 1731Z (na obiekcie W D) z droga ekspresową
S10, drogą wojewódzką DW04 oraz jezdnią dodatkową DJ 1.03 i konieczność przeprowadzenia tych dróg pod obiektem;
b) w zestawie nr 7 odpowiedzi na pytania do SWZ, na pytanie nr 13 brzmiące: „Czy Zamawiający potwierdza konieczność
przeprowadzenia DJ 1.03 pod obiektem inżynierskim W D-10.17 w km 10+168,25 zgodnie z tabelą nr 1.1 pkt 1.1.3.3
PFU?” Zamawiający udzielił potwierdzającej odpowiedzi: „Zamawiający potwierdza konieczność przeprowadzenia pod
obiektem inżynierskim W D-10.17 w km 10+168,25 odcinek drogi publicznej oznaczony w KP jako DP1731Z relacji
Żukowo - Brudzewice.” Wskazana odpowiedź Zamawiającego determinuje konieczność przeprowadzenia dodatkowej
jezdni DJ 1.03 pod obiektem w km 10+168. Odwołujący wyjaśnił, iż PFU nie narzuca wykonawcom ani długości obiektu
inżynierskiego, rozpiętości przęseł, ani też ilości przęseł w obiekcie inżynierskim. Zamawiający żądał natomiast, aby
wskazane przez niego przeszkody zostały pokonane, poprzez zaprojektowanie i wybudowanie stosownego wiaduktu
drogowego. Wykonawcy uprawnieni byli zatem do zaprojektowania i wybudowania np. jednego gigantycznie długiego
przęsła, dwóch, trzech lub czterech przęseł, o takiej długości, która pozwala na zlokalizowanie pod nimi jezdni trasy
głównej S10, drogi DJ 1.03 oraz DW04, wraz z infrastrukturą. W wyjaśnieniach z dnia 22.01.2024 r. Budimex S.A., na
pytanie nr 3, udzielił odpowiedzi „Wszystkie drogowe obiekty inżynierskie przyjęte do określenia wartości oferty dla
przeszkód wskazanych w Tabeli nr 1.1 pkt 1.1.3.3 PFU zamieszczono w zestawieniu tabelarycznym w załączniku nr 3 do
niniejszej odpowiedzi.” Zaś w załączniku nr 3 wyjaśnień Budimex wskazał, że oferuje wykonanie obiektu inżynierskiego
W D-10.17 w km 10+168,25 jako obiektu trzy-przęsłowego, o rozpiętościach w osiach podpór 26,7m + 20,5m + 18,5m i
łącznej długości 66,60.
W ocenie Odwołującego, nie ma technicznej możliwości zlokalizowania pod zaoferowanym przez Budimex
obiektem W D, pod przęsłem północnym o rozpiętości 26,7m drogi dojazdowej DJ 1.03 oraz jezdni drogi ekspresowej
S10, z uwagi na konieczność zachowania opisanych w PFU oraz obowiązujących przepisach i wytycznych, elementów
trasy głównej i drogi dojazdowej, jak szerokości jezdni, pasów awaryjnych, poboczy, opasek, odwodnienia, szerokości
korpusu, ogrodzenia itp. W celu wykazania powyższego, Odwołujący umieścił schemat: cały przekrój ruchowy pod
przęsłem północnym obiektu W D-10.17 w km 10+168,25 w zakresie którego występują niezgodności oferty Budimex z
SW Z w celu umożliwienia ich analizy. Na schemacie zostało zaznaczone zaoferowane i wycenione przez Budimex
przęsło północne o rozpiętości 26,7m w osiach podpór (szerokość w świetle 26,1m). Na schemacie zaznaczono także i
zlokalizowano niezbędne i wymagane zapisami SW Z, w tym PFU, przepisami technicznymi i wytycznymi do
projektowania, elementy drogi ekspresowej i jezdni dodatkowej DJ 1.03 z założeniem minimalnych dopuszczalnych
wartości, wynikających z zapisów SW Z. Na wymaganą w świetle wartość 28,25m składają się: a) 2,50m - połowa
szerokości pasa dzielącego, drogi ekspresowej S10 wraz z opaską i połową szerokości minimalnej podpory – zgodnie z
zapisami PFU pkt. 1.1.3.1 oraz pkt. 2.1.16.2.6 a także wymaganiami W R-D-22-2-01 pkt. 4.8 (8), b) 9,50m – dwa pasy
ruchu 3,50m oraz pas awaryjny 2,50m – zgodnie z zapisami PFU pkt. 1.1.3.1, c) 1,75m – pobocze 1,25m poszerzone o
minimalną wartość elementu odwodnienia 0,50m – zgodnie z PFU pkt. 1.1.3.1, d) 2,00m – szerokość dla usytuowania
ogrodzenia i wydzielenia pasa drogowego – zgodnie z W R-D-22-3 pkt. 4.5.1, e) 6,50m – minimalna szerokość korony
drogi DJ 1-03 – zgodnie z W R-D-22-4-01 oraz odpowiedzią Zamawiającego na pytanie 403, f) 6,00m – minimalna
odległość lica przyczółka od korony drogi – zgodnie z zapisami PFU pkt. 2.1.16.1.2. Ja wykazano powyżej, łącznie
szerokość w świetle wynosić musi 28,25m, a rozpiętość w osiach podpór minimum 28,85m, czego Budimex nie
uwzględnił w swojej ofercie. Suma powyższych, opisanych na schemacie, minimalnych wartości powinna wynosi
28,25m w świetle obiektu, co wymusza minimalną rozpiętość przęsła w osi 28,85m. Zaoferowana przez Budimex
rozpiętość przęsła północnego o wartości 26,70m (brak 2,15m) jest niewystarczająca o blisko 10%, dla koniecznych do
zaprojektowania i wykonania pod obiektem, elementów drogi ekspresowej S10 oraz dodatkowej jezdni DJ 1.03, zgodnie z
warunkami zamówienia, wymaganiami Zamawiającego oraz obligatoryjnymi przepisami technicznymi i warunkami do
projektowania.
Tym samym, w ocenie Odwołującego, oferowany i wyceniony obiekt W D w km 10+168,25 (z uwagi na
zaoferowane i wycenione przez Budimex przęsło północne o rozpiętości 26,7m w osiach podpór) jest niezgodny z
warunkami zamówienia. Wiążący charakter sposobu pokonania omawianych przeszkód, wynikający z cytowanej
powyżej odpowiedzi na wniosek o wyjaśnienie treści SW Z, znacznie ogranicza wykonawcom możliwości skracania
obiektów.. Zaoferowana rozpiętość musi zapewniać zlokalizowanie wszystkich elementów oraz spełniać wymagania i
być zgodna z odnośnymi przepisami. Przepisy ustawy Pzp determinują, że PFU stanowi integralną część dokumentacji
przetargowej, zawierającą wytyczne zamawiającego do planowanej inwestycji, które wiążą wykonawców
przygotowujących na jego bazie projekty budowlane i wykonawcze oraz realizujących następnie roboty budowlane w nich
określone. Nie mniej jednak, określając rolę PFU w ramach zamówienia publicznego realizowanego w formule
„zaprojektuj i wybuduj”, należy wziąć też pod uwagę specyfikę tego typu realizacji, która zakłada, że to na wykonawcy
spoczywa obowiązek sporządzenia dokumentacji oraz uzyskania pozwolenia na budowę i ten wykonawca jest
odpowiedzialny za osiągnięcie efektu końcowego w postaci wybudowanego obiektu. System ten, w swojej idei zakłada
minimalizację ryzyka związanego z projektowaniem i roszczeniami z tytułu wadliwiej, niekompletnej lub zawierającej
nieoptymalne rozwiązania dokumentacji przygotowanej przez zamawiającego. Innymi słowy, modyfikacje względem PFU
są dopuszczane wówczas, gdy rozwiązania w niej zawarte nie pozwalają wykonawcy realizacji zamówienia w sposób
zgodny ze sztuką budowlaną. Choć zatem charakter PFU zakłada pewną elastyczność pozostawioną wykonawcy,
odpowiedzialnemu za cały proces inwestycyjny, to elastyczność ta nie jest bezwzględna, a tym bardziej nie pozwala na
oferowanie i wycenianie w ofercie rozwiązania A, a następnie zmianę tego rozwiązania – jeżeliby się okazało niezgodnie
z SWZ – na rozwiązanie B, które nie zostało wyartykułowane w ofercie, a tym bardziej wycenione.
Odwołujący dodał, iż z § 15 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 20 grudnia 2021 r. w sprawie
szczegółowego zakresu i formy dokumentacji projektowej, specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót
budowlanych oraz programu funkcjonalno-użytkowego (dalej: „Rozporządzenie”) wynika, że postanowienia PFU powinny
być na tyle precyzyjne, aby umożliwić wycenę oferty, stąd zasadne jest wskazanie, jako wiążącej, liczby obiektów
inżynierskich oraz sposobu obejście przeszkody. Przepis ten brzmi „Program funkcjonalno-użytkowy służy do opisu
przedmiotu zamówienia, ustalenia planowanych kosztów prac projektowych i robót budowlanych, przygotowania oferty szczególnie w zakresie obliczenia ceny oferty oraz wykonania prac projektowych”. Zatem, zamawiający, nawet w ramach
formuły „zaprojektuj i wybuduj”, obowiązani są do udostępnienia wykonawcom w PFU danych, pozwalających na
dokonanie kalkulacji oferty w oparciu o konkretne rozwiązanie projektowe. Dlatego też, Zamawiający, wypełniając
obowiązek z § 15 rozporządzenia, wyszczególnił w PFU w sposób wiążący obiekty inżynierskie oraz sposób obejścia
przeszkody, równocześnie formułując warunki na tyle elastycznie, że pozwalają wykonawcom indywidualnie dobrać
zaoferowaną długość obiektu i ilość przęseł. Przyznana wykonawcom swoboda jest ograniczona jedynie uzasadnionymi
potrzebami Zamawiającego i celem jaki chce on osiągnąć w ramach przedmiotowej inwestycji, czyli wiążącymi
warunkami SWZ.
Zdaniem Odwołującego Budimex zdaje się nie dostrzegać różnicy pomiędzy możliwością modyfikacji niewiążących
założeń PFU w celu zaoferowania optymalnej oferty, a (nie)możliwością modyfikacji treści oferty. O ile pierwsza
modyfikacja jest dopuszczalna (w granicach niewiążących wykonawców postanowień) o tyle modyfikacja oferty po jej
otwarciu nie jest dopuszczalna, z zastrzeżeniem art. 223 ust. 2 ustawy Pzp. Tymczasem w powoływanej odpowiedzi na
pytanie nr 3 Budimex wskazuje: „Wykonawca zastrzega, że przyjęte rozwiązania koncepcyjne na etapie przetargu nie
ograniczają go do wprowadzenia kolejnych rozwiązań, zgodnych z przepisami prawa, wymaganiami Zamawiającego oraz
przekazaną przez niego dokumentacją, które mogą zostać wprowadzone na etapie projektowania”. Rozwiązania
koncepcyjne są zawarte w Koncepcji Programowej oraz częściowo w PFU, a nie w ofercie. Ustawy Pzp narzuca, że w
ofercie zostaje zaoferowany jeden, skonkretyzowany sposób wykonania zamówienia, którego koszt wykonawstwa został
precyzyjnie obliczony i odzwierciedlony w cenie ofertowej wykonawcy. Tylko taka konstrukcja, pozwala Zamawiającemu
na weryfikację, czy zaoferowany przedmiot jest zgodny z warunkami zamówienia oraz realnie wyceniony. Tym samym,
Zamawiający nie weryfikuje luźnej koncepcji, która na etapie projektowana zostanie zmienione i zupełnie inne rozwiązania
zostaną wprowadzone za zupełnie inne koszty. Zamawiający weryfikuje konkretną ofertę, zero-jedynkowo decydując o jej
zgodności lub niezgodności z SWZ.
Odwołujący wskazał również z ostrożności, że Budimex nie kwestionował wiążącego charakteru sposobu
wykonania wiaduktu drogowego, obchodzącego przeszkody w km 10+168,25. Nawet jeżeliby jednak Budimex wniósł
takie odwołanie, to Odwołujący wskazuje, że w podobnym stanie faktyczno-prawnym Krajowa Izba Odwoławcza orzekła
o legalności narzucenia przez Zamawiającego określonych metod projektowych w zakresie obejścia przeszkody w pasie
drogi realizowanej, w przetargu „zaprojektuj i wybuduj”. Jako przykład Odwołujący wskazał na wyrok z dnia 08.11.2016 r.,
sygn. akt KIO 1978/16. Mając powyższe na uwadze, Odwołujący stwierdził, że zaoferowany i wyceniony przez Budimex
obiekt W D w km 10+168,25 jest niezgodny z opisem przedmiotu zamówienia – nie daje możliwości poprawnego
rozmieszczenia i przeprowadzenia pod obiektem wszystkich wymaganych i opisanych w PFU dróg wraz z infrastrukturą
towarzyszącą. Tym samym, oferta Budimex podlega odrzuceniu.
Uzasadniając zarzut nr 2 Odwołujący podniósł, iż zgodnie z pkt. 1.1.1. PFU „Charakterystyczne parametry
określające zakres Robót”, str. 10 i str. 12, Wykonawca zobowiązany jest do wykonania następującego zakresu prac:
„Nie ograniczając się do niżej wymienionych Robót, lecz zgodnie z wszystkimi innymi wymaganiami określonymi w PFU
i wynikającymi z obowiązującego prawa, w ramach Zaakceptowanej Kwoty Kontraktowej należy zaprojektować i wykonać
w szczególności następujące Roboty: (…) 29) wzmocnienie podłoża gruntowego i zapewnienie stateczności skarp
wykopów i nasypów w zakresie dostosowanym do warunków gruntowo-wodnych, z uwzględnieniem: właściwości gruntów,
skał i materiałów, w tym materiałów antropogenicznych (nasypów niekontrolowanych); przewidywanych oddziaływań,
które mogą być przyłożonymi obciążeniami (należy przyjmować obciążenie od pojazdów samochodowych równomiernie
rozłożone o wielkości 25 KPa) lub zadanymi przemieszczeniami (np. spowodowanymi ruchami podłoża); wartości
granicznych odkształceń; wymagań określonych w polskich normach; właściwości nasypów niekontrolowanych
spowodowanych działalnością człowieka takich jak wyrobiska kopalni kruszyw, nielegalne składowiska odpadów wraz z ich
rekultywacją.” Dalej, w punkcie 1.2.2) PFU„Aktualne uwarunkowania wykonania przedmiotu zamówienia”, str. 41,
Zamawiający stawia warunek, zgodnie z którym należy zaprojektować i wykonać roboty na podstawie wiążących
dokumentów, przekazanych przez Zamawiającego, między innymi wyników badań gruntowo-wodnych w formie
szczegółowej charakterystyki warunków geologicznych, zawartych w przekazanych dokumentacjach geologicznoinżynierskich, dokumentacji hydrogeologicznej, opinii geotechnicznej, dokumentacji z badań geofizycznych. Zatem, także
w odniesieniu do tego zakresu Budimex nie może planować wykonania świadczenia w sposób odmienny od
zaoferowanego, pod pozorem „zmiany przyjętej koncepcji”. Istotnym warunkiem dla wykazania zasadności stawianego
zarzutu, jest także w pkt. 3.2.6) PFU „Zarządzenia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad aktualne lub
dotychczasowych (w zakresie wiedzy technicznej)”, str. 198, który stanowi: „Wykonawca zobowiązany jest do realizacji
zamówienia zgodnie z Zarządzeniami Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad obowiązującymi na dzień
podpisania umowy. (…) Dokument techniczny w sprawie wprowadzenia wytycznych wzmacniania podłoża gruntowego
w budownictwie drogowym – nieobowiązujące zarządzenie Nr 8 Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych z dnia 25 lutego
2002 r. w sprawie wprowadzenia wytycznych wzmacniania podłoża gruntowego w budownictwie”. W Zarządzeniu tym
została uregulowany m.in. sposób wymiany gruntów organicznych, potwierdzający, że zastosowana przez Budimex
technologia wymiany gruntów organicznych zalegających na głębokości 9,0m jest niewłaściwa. Zgodnie bowiem z
przedmiotowym Zarządzeniem wykonawcy zobowiązani byli dla gruntów organicznych o miąższości >5,0m do wyboru
innej metody statycznej, a nie wymiany gruntu, która to jest metodą najtańszą, lecz niewłaściwą i niezgodną z SWZ.
⎯ ⎯
⎯
⎯
⎯
Odwołujący wskazał, iż z cytowanych fragmentów PFU wynika, że wykonawcy zobowiązani byli zaoferować
świadczenie, które uwzględnia warunki gruntowe opisane w dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, opracowanej przez
DATABOUT sp. z o.o. w maju 2022 r. W przedmiotowej dokumentacji, zostały zamieszczone przekroje, które wskazują
na ukształtowanie i rodzaj warstw gruntu, zalegającego w podłożu, pod poszczególnymi drogami. Dokumentacja
geologiczna–inżynierska wraz z załącznikami opisuje układ, miąższość, skład itp., czyli parametry gruntów. Na jej
podstawie wykonawcy zobowiązani byli do uwzględnienia w ofercie wzmocnienia podłoża, na wskazanych w DGI
odcinkach. Wykonawcy mieli możliwość zastosowania różnorakiej, dopuszczalnej technologii, aby wzmocnić te grunty,
które obecnie nie mogą stanowić podłoża pod konstrukcje. I choć Budimex w części przypadków prawidłowo
zidentyfikował konieczność wzmocnień, to jednak w szeregu lokalizacji w ogóle wzmocnień nie przewidział (nie
zaoferował). Odwołujący przy tym wskazał, że kwestia należnego wzmocnienia podłoża stanowiła istotną okoliczność
dla Zamawiającego. Mianowicie, w piśmie z dnia 08.01.2024 r., Zamawiający zapytuje Budimex: „Na których odcinkach,
w jakiej technologii i do jakiej głębokości Wykonawca zaplanował wzmocnienia podłoża? Należy podać dla drogi głównej i
wszystkich innych dróg przewidzianych do realizacji oraz dla wszystkich elementów inwestycji, w przypadkach w których
istnieje konieczność wzmocnienia podłoża (w tym obszar węzłów, podłoże zbiorników, etc.). Proszę podać pikietaż
odcinka, przewidywaną powierzchnię wzmocnienia, technologię, zakładaną głębokość oraz koszty jednostkowe dla
poszczególnych planowanych do zastosowania rodzajów wzmocnień”. Odpowiadając na powyższe pytanie, Budimex
wskazuje: „Technologie wzmocnień podłoża przyjęto na podstawie analizy wszystkich dostępnych danych – w
uzasadnionych przypadkach również analizy obliczeniowej (SGN oraz SGU). W doborze właściwych technologii oraz
zakresów wzmocnień Wykonawca kierował się szerokim doświadczeniem z realizacji wielu podobnych inwestycji w
przeszłości. Wykonawca przedstawia przyjęte na etapie składania oferty rozwiązania w formie tabelarycznej – załącznik nr
1. Jednakże Wykonawca zastrzega, że przyjęte rozwiązania koncepcyjne na etapie przetargu nie ograniczają go do
wprowadzenia kolejnych rozwiązań uwzględniających uzupełniające badania gruntu, zgodnych z przepisami prawa,
wymaganiami Zamawiającego oraz przekazaną przez niego dokumentacją, które mogą zostać wprowadzone na etapie
projektowania.” Zdaniem Odwołującego o ile zasadne jest wprowadzanie zmian w przypadku wystąpienia nowych
okoliczności, nieznanych na podstawie przekazanej dokumentacji Postępowania, o tyle Budimex nie jest w prawie
zamierzając zmieniać zaoferowane świadczenie z uwagi na odkryte po otwarciu ofert niezgodności własnej oferty z
treścią dokumentacji geologiczno-inżynierskiej.
Analizując treść załącznika nr 1 do wyjaśnień, Odwołujący stwierdził, że Budimex nie zaoferował szeregu
wzmocnień, które są konieczne, a zatem świadczą o niezgodności oferty Budimex z SW Z. W celu prostego
przedstawienia wszystkich zarzutów dotyczących niespełnienia warunków SW Z, tyczących się nieuwzględnienia w
zakresie oferty ani w cenie ofertowej działań, niezbędnych dla prawidłowego wykonania świadczenia, Odwołujący
przedstawił tabelarycznie zestawienie wymagań oraz treść oferty Budimex.
Nr
a)
Fragment DGI
Załącznik do DGI
nr 3/6.1.1.1
Zakres
S10 od km 0+980 do
km 1+050, długość:
70 m
b)
Załącznik do DGI
nr 3/6.1.1.2
S10 od km 1+900 do
km 2+000, długość:
100 m
c)
Załącznik do DGI
nr 3/6.1.1.2
S10 od km 2+050 do
km 2+150, długość:
100 m
d)
Załącznik do DGI
nr 3/6.1.1.2
S10 od km 2+735 do
km 2+755, długość:
20 m
e)
Załącznik do DGI
3/6.1.1.3
S10 od km 4+930 do
km 4+960 długość: 30
m
f)
Załącznik do DGI
nr 3/6.1.1.4
S10 od km 5+830 do
km 5+970, długość:
140 m
g)
Załącznik do DGI
nr 3/6.1.1.4
S10 od km 6+740 do
km 6+830, długość:
90 m
h)
Załącznik do DGI
nr 3/6.1.1.6
S10 od km 10+000 do
km 10+050, długość:
50 m
i)
Załącznik do DGI
nr 3/6.4.3
DJ 1.01 od km 0+350
do km 0+450,
długość: 100 m
j)
Załącznik do DGI
nr 3/6.4.25
DP1934Z od km
0+550 do km 0+592,
długość: 42 m
Niezgodność
Budimex nie uwzględnił
(nie zaoferował)
wzmocnienia podłoża w
tej lokalizacji, a w
podłożu występują
nasypy niekontrolowane
Budimex nie uwzględnił
(nie zaoferował)
wzmocnienia podłoża w
tej lokalizacji, a w
podłożu występują
piaski luźne
Budimex nie uwzględnił
(nie zaoferował)
wzmocnienia podłoża w
tej lokalizacji, a w
podłożu występują
piaski luźne
Budimex przyjął
(zaoferował)
niewłaściwą i niezgodną
z wytycznymi wymianę
gruntu organicznego do
głębokości 9m, a w
podłożu występuje
głęboka niecka erozyjna
wypełniona gruntami
organicznymi, zaś
wymiana gruntu na
krótkim odcinku 20m
jest technologicznie i
praktycznie niemożliwa
Budimex nie uwzględnił
(nie zaoferował)
wzmocnienia podłoża w
tej lokalizacji, a w
podłożu występują
grunty organiczne
Budimex nie uwzględnił
(nie zaoferował)
wzmocnienia podłoża w
tej lokalizacji, a w
podłożu występują
piaski luźne, plastyczne
grunty spoiste wraz z
częściami organicznymi
Budimex nie uwzględnił
(nie zaoferował)
wzmocnienia podłoża w
tej lokalizacji, a w
podłożu występują
plastyczne grunty
spoiste wraz z
częściami organicznymi
Budimex nie uwzględnił
(nie zaoferował)
wzmocnienia podłoża w
tej lokalizacji, a w
podłożu występują
miękkoplastyczne
grunty spoiste
Budimex nie uwzględnił
(nie zaoferował)
wzmocnienia podłoża w
tej lokalizacji, a w
podłożu występują
nasypy niekontrolowane
Budimex nie uwzględnił
(nie zaoferował)
wzmocnienia podłoża w
tej lokalizacji, a w
podłożu występują
nasypy niekontrolowane
Oferta Budimex
Załącznika nr 1 do wyjaśnień –
Budimex nie oświadczył, że
uwzględnił w ofercie
wzmocnienie tej lokalizację,
ani że uwzględnił ten zakres w
wycenie
Załącznika nr 1 do wyjaśnień –
Budimex nie oświadczył, że
uwzględnił w ofercie
wzmocnienie tej lokalizację,
ani że uwzględnił ten zakres w
wycenie
Załącznika nr 1 do wyjaśnień –
Budimex nie oświadczył, że
uwzględnił w ofercie
wzmocnienie tej lokalizację,
ani że uwzględnił ten zakres w
wycenie
Załącznika nr 1 do wyjaśnień –
Budimex oświadczył, że
przyjął dla tego zakresu
technologię wymiany gruntu,
która jest niezgodna z SWZ
Załącznika nr 1 do wyjaśnień –
Budimex nie oświadczył, że
uwzględnił w ofercie
wzmocnienie tej lokalizację,
ani że uwzględnił ten zakres w
wycenie
Załącznika nr 1 do wyjaśnień –
Budimex nie oświadczył, że
uwzględnił w ofercie
wzmocnienie tej lokalizację,
ani że uwzględnił ten zakres w
wycenie
Załącznika nr 1 do wyjaśnień –
Budimex nie oświadczył, że
uwzględnił w ofercie
wzmocnienie tej lokalizację,
ani że uwzględnił ten zakres w
wycenie
Załącznika nr 1 do wyjaśnień –
Budimex nie oświadczył, że
uwzględnił w ofercie
wzmocnienie tej lokalizację,
ani że uwzględnił ten zakres w
wycenie
Załącznika nr 1 do wyjaśnień –
Budimex nie oświadczył, że
uwzględnił w ofercie
wzmocnienie tej lokalizację,
ani że uwzględnił ten zakres w
wycenie
Załącznika nr 1 do wyjaśnień –
Budimex nie oświadczył, że
uwzględnił w ofercie
wzmocnienie tej lokalizację,
ani że uwzględnił ten zakres w
wycenie
k)
Załącznik do DGI
nr 3/6.4.1
DW01 od km 0+270
do km 0+310,
długość: 40 m
l)
Załącznik do DGI
nr 3/6.4.1
DW01 od km 0+620
do km 0+750,
długość: 130 m
m)
Załącznik do DGI
nr 3/6.4.28
DW04 od km 0+480
do km 0+520,
długość: 40 m
n)
Załącznik do DGI
nr 3/6.4.40
DW07 od km 0+300
do km 0+500 –
długość: 200 m
Budimex nie uwzględnił
(nie zaoferował)
wzmocnienia podłoża w
tej lokalizacji, a w
podłożu występują
nasypy niekontrolowane
Budimex nie uwzględnił
(nie zaoferował)
wzmocnienia podłoża w
tej lokalizacji, a w
podłożu występują
nasypy niekontrolowane
Budimex nie uwzględnił
(nie zaoferował)
wzmocnienia podłoża w
tej lokalizacji, a w
podłożu występują
nasypy niekontrolowane
Budimex nie uwzględnił
(nie zaoferował)
wzmocnienia podłoża w
tej lokalizacji, a w
podłożu występują
mieszanina gruntów
niespoistych i spoistych
z częściami
organicznymi
Załącznika nr 1 do wyjaśnień –
Budimex nie oświadczył, że
uwzględnił w ofercie
wzmocnienie tej lokalizację,
ani że uwzględnił ten zakres w
wycenie
Załącznika nr 1 do wyjaśnień –
Budimex nie oświadczył, że
uwzględnił w ofercie
wzmocnienie tej lokalizację,
ani że uwzględnił ten zakres w
wycenie
Załącznika nr 1 do wyjaśnień –
Budimex nie oświadczył, że
uwzględnił w ofercie
wzmocnienie tej lokalizację,
ani że uwzględnił ten zakres w
wycenie
Załącznika nr 1 do wyjaśnień –
Budimex nie oświadczył, że
uwzględnił w ofercie
wzmocnienie tej lokalizację,
ani że uwzględnił ten zakres w
wycenie
Odwołujący wskazał, iż zgodnie § 73 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w
sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych, budowla ziemna powinna być tak
zaprojektowana, aby osiadania eksploatacyjne powierzchni korpusu nasypu i podłoża drogowej budowli ziemnej nie
przekraczały wartości równej 10 cm, z wyjątkiem styku z obiektem inżynierskim. W miejscu styku z obiektem
inżynierskim zastosowanie winny znaleźć rozwiązania konstrukcyjne zapobiegającego powstaniu uskoku. Z kolei
osiadania nasypu powinny być równe osiadaniu obiektu inżynierskiego i nie powinny powodować deformacji profilu
nawierzchni. Brak uwzględnienia przez Budimex wzmocnień na ww. odcinkach stanowi o niezgodności treści oferty z
przepisami odrębnymi. Wbrew zatem deklaracjom Budimex, doświadczenie Budimex z przeszłości nie przełożyło się na
dobór właściwych technologii oraz zakresów wzmocnień. Wzmocnienie gruntów słabonośnych pod drogą jest często
bardzo kosztowne, w związku z powyższym ważne jest dokładnie rozpoznanie zasięgu występowania gruntów słabych
już na etapie ofertowania. W Postępowaniu występuje co prawda możliwość, iż w stosownych przypadkach wykonawca
wykona dodatkowe badania geologicznych (otworów badawczych). Jednocześnie Odwołujący zwrócił uwagę, że
konieczność wykonania dodatkowych otworów badawczych może w ogóle nie wystąpić przez cały okres realizacji
umowy. Zatem, aktualny stan wiedzy o gruncie, przedstawiony w SW Z, powinien być zaoferowany i wkalkulowany w
cenę ofertową. Zaś ujawnienie się w toku wykonywanych badań geologicznych konieczności wykonania dalszych
wzmocnień/ulepszeń podłoża, wykonawcy powinni byli uwzględnić w koszcie ryzyka związanego z koniecznością
wykonania kolejnych wzmocnień. Budimex nie jest zatem uprawniony do zaoferowania na etapie przetargowym
dowolnych wzmocnień, bez uwzględnienia treści dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, wskazując że podczas etapu
realizacji przedstawi kolejną ofertę, tym razem uwzględniającą nie tylko ewentualne dodatkowe badania geologiczne, lecz
również treść SWZ.
Biorąc pod uwagę powyższe definicje, Odwołujący stwierdził, że Budimex nie jest uprawniony do pominięcia
przedstawionych w SW Z warunków geologicznych przy określaniu zakresu świadczenia i jego wycenie, podobnie jak nie
byłby uprawniony do pominięcia tego zakresu prac w fazie realizacyjnej. Oferta ma bowiem wiernie odzwierciedlać
zakres znany wszystkim wykonawcom, gdyż dopiero wówczas jest porównywalna z innymi ofertami, również
odzwierciedlającymi warunki zamówienia. I choć zakres kosztów ryzyka dot. zastania odmiennych warunków
geologicznych od wskazanych w dokumentacji geologiczno - inżynierskiej, może być różnie wyceniony, to jednak
każdorazowo musi być w ofercie uwzględniony. Nie uwzględnienie przez Budimex w zakresie świadczenie i wycenie
własnej oferty stosownych wzmocnień gruntu, powoduje niezgodność tej oferty z SW Z i jej nieporównywalność z np.
ofertą Odwołującego, który uwzględnił w swym zakresie świadczenia i wycenie wszystkie warunki realizacyjne. Mając
powyższe na uwadze, Odwołujący wskazał, że zaoferowane i wycenione przez Budimex wzmocnienia gruntu są
niezgodny z opisem przedmiotu zamówienia, gdyż nie uwzględniają wymaganego dokumentacją geodezyjno-inżynierską
(która stanowi wiążący zakres SW Z) minimalnego poziomu wzmocnień. Tym samym, oferta Budimex podlega
odrzuceniu.
Zamawiający w dniu 9 kwietnia 2024 r. złożył odpowiedź na odwołanie, wnosząc o oddalenie odwołania w całości
jako bezzasadnego.
W dniu 9 kwietnia 2024 r. pismo procesowe w sprawie złożył również Przystępujący, wnosząc o oddalenie
odwołania w całości.
Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron i Uczestnika postępowania odwoławczego, na podstawie
zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, uwzględniając akta sprawy odwoławczej, Krajowa Izba
Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje.
Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia zgłoszonego do postępowania odwoławczego po stronie
Zamawiającego przez wykonawcę Budimex Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie.
Izba stwierdziła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania w całości na
podstawie art. 528 ustawy Pzp.
Izba uznała, iż Odwołujący, jako wykonawca, który złożył ofertę w postępowaniu o udzielenie zamówienia, a
wnosząc środek ochrony prawnej dąży do unieważnienia wyboru oferty najkorzystniejszej oraz odrzucenia oferty
Przystępującego z uwagi na jej niezgodność z warunkami zamówienia, wykazał, iż posiada interes w uzyskaniu
zamówienia oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp, czym
wypełnił materialnoprawne przesłanki dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp.
Izba rozstrzygając sprawę uwzględniła dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia przekazaną przez
Zamawiającego, a ponadto dopuściła i przeprowadziła dowody z dokumentów:
a)załączonych do pisma procesowego Odwołującego:
-rysunek pomocniczy dotyczący szerokości przęsła w osiach podpór;
-tabele zawierające wyciąg z DGI wraz z opisem niezgodności oferty Przystępującego z DGI (pliki 1_DGI – 13_DGI);
b)załączonych do pisma procesowego Przystępującego:
-opinia techniczna GT Projekt;
-załączniki 1.1. – 1.3 obejmujące dokumenty dotyczące dokonanych przez Przystępującego głębokich wymian gruntu;
-zestawienie przypadków, w których Odwołujący nie uwzględnił wzmocnień w postępowaniu dotyczącym Odcinka nr 3,
w sytuacjach analogicznych do objętych obecnie zarzutami odwołania;
c)złożonych przez Odwołującego podczas rozprawy:
-O1: wyjaśnienia i zmiany treści SW Z w przedmiotowym postępowaniu – pismo z dnia 10 listopada 2023 r. (również w
dokumentacji o udzielenie zamówienia);
-O2: wyjaśnienia i zmiany treści SW Z w postępowaniu „Budowa drogi S10 Szczecin-Piła na odcinku koniec obwodnicy
Stargardu – początek obwodnicy Piły (z węzłem „Koszyce”) z wyłączeniem obwodnicy miejscowości Wałcz, odcinek
6, węzeł Łowicz Wałecki (z węzłem) – węzeł Piecnik (bez węzła) – pismo z dnia 10 listopada 2023 r.;
-O3: wyjaśnienia SW Z w postępowaniu „Budowa obwodnicy Metropolii Trójmiejskiej z podziałem na 2 części: Część nr
1: Budowa obwodnicy Metropolii Trójmiejskiej. Zadanie 1: Węzeł Chwaszczyno (bez węzła) – węzeł Żukowo (bez
węzła) – pismo z dnia 18 września 2020 r.;
-O4a: wydruk rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów technicznobudowlanych dotyczących dróg publicznych;
-O4b: wydruk Wytycznych projektowania odcinków dróg zamiejskich. Część 2: Kształtowanie geometryczne. W R-D-222 (01-2023.01.23);
-O5: wydruk Wytycznych wzmacniania podłoża gruntowego w budownictwie drogowym (Warszawa 2002);
-O6: Wydruk zestawienia wzmocnień złożonego przez Przystępującego w postępowaniu „Budowa drogi S10 SzczecinPiła na odcinku koniec obwodnicy Stargardu – początek obwodnicy Piły (z węzłem „Koszyce”) z wyłączeniem
obwodnicy miejscowości Wałcz, odcinek 6, węzeł Łowicz Wałecki (z węzłem) – węzeł Piecnik (bez węzła);
d)złożonych przez Przystępującego podczas rozprawy:
-P1: rysunek techniczny dotyczący rozpiętości przęseł obiektu inżynierskiego (wiaduktu drogowego) zaprojektowanego
przez Odwołującego w postępowaniu „Budowa drogi S10 Szczecin-Piła na odcinku koniec obwodnicy Stargardu –
początek obwodnicy Piły (z węzłem „Koszyce”) z wyłączeniem obwodnicy miejscowości Wałcz, odcinek 3: Suchań
(z węzłem) – Recz (z węzłem);
-P2: wyciąg z PFU w postępowaniu „Zaprojektowanie i budowa drogi S11 Koszalin Szczecinek (…)” oraz rysunki
techniczne zawierające przekroje podłużne obiektów inżynierskich zaprojektowanych przez Odwołującego;
na okoliczności wynikające z treści tych dokumentów, w zakresie wskazywanym odpowiednio przez Odwołującego i
Przystępującego w tezach dowodowych.
Izba ustaliła, co następuje:
Zgodnie z Rozdziałem 1 pkt 6 Tomu I SW Z – IDW - przedmiotem zamówienia jest„Budowa drogi S10 Szczecin –
Piła na odcinku koniec obwodnicy Stargardu – początek obwodnicy Piły (z węzłem „Koszyce”) z wyłączeniem obwodnicy
miejscowości Wałcz, Odcinek 2: węzeł „Stargard Wschód” /bez węzła/ - węzeł „Suchań” /bez węzła/”. Zakres zadania
obejmuje w szczególności: 1. opracowanie dokumentacji projektowej i uzyskanie decyzji ZRD, 2. budowę drogi
ekspresowej, 3. węzeł drogowy Krąpiel, 4. dowiązanie do istniejącego węzła „ Stargard Wschód”, 5. przebudowę
istniejących dróg w zakresie kolizji z drogą ekspresową, 6. budowę dróg innych niż droga ekspresowa w tym zmiana
przebiegu istniejących dróg, 7. budowę jezdni dodatkowych, 8. budowę lub/i przebudowę infrastruktury dla pieszych
i rowerzystów, 9. budowa MOP o funkcji wypoczynkowo – usługowej, 10. przejazdy awaryjne oraz wjazdy awaryjne na
drogę ekspresową, 11.pasy technologiczne, 12. obiekty inżynierskie w ciągu drogi ekspresowej i w ciągu dróg
krzyżujących się z drogą ekspresową, 13. system odwodnienia terenu, 14.urządzenia ochrony środowiska, 15. usunięcie
z terenu budowy i utylizacja wszelkich zidentyfikowanych roślin będących inwazyjnymi gatunkami obcymi, 16. usunięcie z
terenu budowy i utylizacja zidentyfikowanych we wcześniej opracowanej dokumentacji odpadów, 17. infrastrukturę dla
potrzeb obiektów drodze ekspresowej, 18. przebudowę kolidujących urządzeń i sieci istniejącej, 19. wyburzenia
budynków i obiektów budowlanych, rozbiórkę elementów dróg, przepustów i innych, 20. sieć teletechniczną na potrzeby
Zamawiającego, 21. oświetlenie drogowe, 22. organizację ruchu, w tym urządzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego,
23. oczyszczenie i udrożnienie istniejących urządzeń melioracyjnych i odbiorników, 24. roboty wynikające z konieczności
podłączenia odcinka do istniejącego układu komunikacyjnego, 25. system Zarządzania Ruchem, 26. wzmocnienie
podłoża gruntowego i zapewnienie stateczności skarp. Zamawiający wskazał, iż Wykonawca będzie zobowiązany do
wykonania usług projektowych oraz robót budowlanych zgodnie z prawem polskim, w szczególności z przepisami
techniczno-budowlanymi, przepisami dotyczącymi samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie oraz przepisami
dotyczącymi wyrobów, materiałów stosowanych w budownictwie Szczegółowo przedmiot zamówienia opisany został w
Tomie II-IV SW Z (Tom II – Warunki Kontraktu, Tom III Program funkcjonalno – użytkowy wraz z załącznikami, Tom IV
Wykaz płatności).
W pkt 1.1.1. PFU wskazano, iż „Nie ograniczając się do niżej wymienionych Robót, lecz zgodnie z wszystkimi
innymi wymaganiami określonymi w PFU i wynikającymi z obowiązującego prawa, w ramach Zaakceptowanej Kwoty
Kontraktowej należy zaprojektować i wykonać w szczególności następujące Roboty: (…) 29) wzmocnienie podłoża
gruntowego i zapewnienie stateczności skarp wykopów i nasypów w zakresie dostosowanym do warunków gruntowowodnych, z uwzględnieniem: - właściwości gruntów, skał i materiałów, w tym materiałów antropogenicznych (nasypów
niekontrolowanych); - przewidywanych oddziaływań, które mogą być przyłożonymi obciążeniami (należy przyjmować
obciążenie od pojazdów samochodowych równomiernie rozłożone o wielkości 25 KPa) lub zadanymi przemieszczeniami
(np. spowodowanymi ruchami podłoża); - wartości granicznych odkształceń; - wymagań określonych w polskich
normach; - właściwości nasypów niekontrolowanych spowodowanych działalnością człowieka takich jak wyrobiska
kopalni kruszyw, nielegalne składowiska odpadów wraz z ich rekultywacją.”
W pkt 1.1.3.3. PFU określono parametry przewidywanych obiektów inżynierskich, a wykaz tych obiektów
przedstawiono w tabeli nr 1.1. W poz. 11 tej tabeli wskazano obiekt 10+168,25 oraz następującą kolizję z przeszkodą
„Droga powiatowa nr 1731Z z Trasą główną oraz jezdnią dodatkową DJ 1.03 i drogą DW04.”
Zgodnie z pkt 1.2 PFU „Wykonawca w ramach Zaakceptowanej Kwoty Kontraktowej i Czasu na Ukończenie
zaprojektuje rozwiązania i wykona Roboty zgodne z Wymaganiami Zamawiającego na podstawie poniższych wiążących
dokumentów, przekazanych przez Zamawiającego: 1) aktualnej prognozy ruchu - uzgodnionej przez właściwy
Departament GDDKiA pismem nr DSS.W SD-ZI-ZMR.4084.56.2022.AN z dnia 28.10.2022, 2) wyników badań gruntowowodnych w formie szczegółowej charakterystyki warunków geologicznych opracowanej na podstawie danych
uzyskanych bezpośrednio z badań podłoża budowlanego (wierceń, sondowań, badań geofizycznych, badań
laboratoryjnych, środowiskowych itp.), zawartej w: - (Dokumentacji geologiczno-inżynierskiej) – Dokumentacja
geologiczno- inżynierska, DATABOUT Sp. z.o.o, opracował M.Ż. – w trakcie opracowania; - (Dokumentacji
hydrogeologicznej) - DATABOUT Sp. z.o.o, - w trakcie opracowania, - Opinia geotechniczna – DATABOUT Sp z.o.o ,
data opracowania 02.2022, - Dokumentacja z badań geofizycznych – DATABOUT Sp z.o.o , opracował A.Ł. , data
opracowania 05.2022, 3) decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej przez Regionalnego Dyrektora Ochrony
Środowiska w Szczecinie nr 9/2021 sygnatura W ONSOŚ. 420.72.2019.AW.109 z dnia 21.07.2021 r z wyłączeniem
zakresu zmian, przewidzianych w PFU, które należy usankcjonować w ramach ponownej oceny oddziaływania na
środowisko (…).”
Rozdział 2 PFU stanowi „Wymagania Zamawiającego w stosunku do przedmiotu zamówienia”. Punkt 2.1 PFU miał
tytuł „Droga ekspresowa.” Pkt 2.1.16 PFU dotyczył drogowych obiektów inżynierskich. Punkt 2.1.16.1.2 brzmi:
„Wymagania dotyczące doboru rozpiętości przęseł i sytuowania podpór obiektów nad drogą ekspresową:
1)skrajnie poziome powinny być zgodne z wymaganiami PFU dla dróg, z zastrzeżeniem, aby lica przyczółków oraz
podstawy skarp (stożków) przy przyczółkach usytuowane były nie bliżej niż 6 m od krawędzi jej korony. Warunek
odległości ściany czołowe przyczółku od korony drogi nie dotyczy obiektów pełniących funkcję górnych przejść dla
zwierząt.
2)filar obiektu mostowego, sytuowany w pasie dzielącym autostrady/drogi ekspresowej należy lokalizować w środku pasa
dzielącego, o ile nie spowoduje to ograniczenia widoczności. Pozostałe filary należy lokalizować w odległości nie
mniejszej niż 1,0 m od krawędzi przeciwskarpy rowu do lica filara.
3)obiekty nad drogą ekspresową powinny być zaprojektowane dla docelowego przekroju drogi ekspresowej.”
Ponadto Izba ustaliła, iż Zamawiający w ramach wyjaśnień treści SW Z na pytanie nr 80 o treści: „Prosimy o
informację, czy Zamawiający dopuszcza zastosowanie pasa technologicznego przylegającego do lica przyczółków.
Jeżeli Zamawiający nie dopuszcza zastosowania pasa technologicznego przylegającego do lica przyczółków, prosimy
o określenie, w jakiej odległości od lica przyczółka Zamawiający dopuszcza zaprojektowanie krawędzi pasa
technologicznego.” Zamawiający udzielił odpowiedzi: „Zgodnie z PFU i dokumentami związanymi.” Z kolei na pytanie nr
152 o treści „Prosimy o informację, czy Zamawiający dopuszcza usytuowanie pasa technologicznego wewnątrz odcinka
6m od korony drogi do lica przyczółka?” Zamawiający odpowiedział: „Należy postępować zgodnie z zapisami PFUi
dokumentami związanymi.”
W postepowaniu wpłynęły cztery oferty, w tym Odwołującego i Przystępującego. Zamawiający pismem z dnia 8
stycznia 2024 r. wezwał Przystępującego na podstawie art. 233 ust. 1 ustawy Pzp do złożenia wyjaśnień w celu
weryfikacji zgodności treści oferty z warunkami zamówienia. Zamawiający wezwał Przystępującego m.in. do wyjaśnienia:
-„na których odcinkach, w jakiej technologii i do jakiej głębokości Wykonawca zaplanował wzmocnienia podłoża? Należy
podać dla drogi głównej i wszystkich innych dróg przewidzianych do realizacji oraz dla wszystkich elementów
inwestycji, w przypadkach w których istnieje konieczność wzmocnienia podłoża (w tym obszar węzłów, podłoże
zbiorników, etc.). Proszę podać pikietaż odcinka, przewidywaną powierzchnię wzmocnienia, technologię, zakładaną
głębokość oraz koszty jednostkowe dla poszczególnych planowanych do zastosowania rodzajów wzmocnień” (punkt
1 wezwania);
-„Prosimy o podanie, wszystkich drogowych obiektów inżynierskich jakie wykonawca przyjął do określenia wartości
oferty dla przeszkód wskazanych w Tabeli nr 1.1 pkt 1.1.3.3 PFU, wraz z następującymi informacjami dla każdego
obiektu osobno: a) przeszkoda, b) sposób pokonania przeszkody, c) przewidywany kilometraż drogi, d) rodzaj obiektu
inżynierskiego/rodzaj obiektu mostowego, e) przewidywana długość całkowita i rozpiętości przęseł w [m], f) elementy
drogi na obiekcie w [m], g) całkowita szerokość obiektu [m], h) rodzaj konstrukcji, i) rodzaj posadowienia, j) koszt
wskaźnikowy w PLN/m2 (punkt 3 wezwania).
W odpowiedzi na punkt 1 Przystępujący wskazał: „Technologie wzmocnień podłoża przyjęto na podstawie analizy
wszystkich dostępnych danych – w uzasadnionych przypadkach również analizy obliczeniowej (SGN oraz SGU). W
doborze właściwych technologii oraz zakresów wzmocnień Wykonawca kierował się szerokim doświadczeniem z
realizacji wielu podobnych inwestycji w przeszłości. Wykonawca przedstawia przyjęte na etapie składania oferty
rozwiązania w formie tabelarycznej – załącznik nr 1. Jednakże Wykonawca zastrzega, że przyjęte rozwiązania
koncepcyjne na etapie przetargu nie ograniczają go do wprowadzenia kolejnych rozwiązań uwzględniających
uzupełniające badania gruntu, zgodnych z przepisami prawa, wymaganiami Zamawiającego oraz przekazaną przez
niego dokumentacją, które mogą zostać wprowadzone na etapie projektowania.” W załączniku nr 1 przedstawiono
zestawienie wzmocnień ze wskazaniem lokalizacji, przewidywanej powierzchni, technologii oraz zakładanej głębokości.
W odpowiedzi na punkt 3 Przystępujący wskazał: „Wszystkie drogowe obiekty inżynierskie przyjęte do określenia
wartości oferty dla przeszkód wskazanych w Tabeli nr 1.1 pkt 1.1.3.3 PFU zamieszczono w zestawieniu tabelarycznym
w załączniku nr 3 do niniejszej odpowiedzi. Wykonawca zastrzega, że przyjęte rozwiązania koncepcyjne na etapie
przetargu nie ograniczają go do wprowadzenia kolejnych rozwiązań, zgodnych z przepisami prawa, wymaganiami
Zamawiającego oraz przekazaną przez niego dokumentacją, które mogą zostać wprowadzone na etapie projektowania.”
W zestawieniu stanowiącym załącznik nr 3 w poz. 11 dotyczącej obiektu W D-10+168,25 Przystępujący w kolumnie
„Przewidywana długość całkowita i rozpiętości przęseł w [m]” wskazał: „długość całkowita: 66.60 m rozpiętość przęseł:
26.70 + 20.50 + 18.50 m.”
Zamawiający pismem z dnia 9 lutego 2024 r. wezwał Przystępującego na podstawie art. 233 ust. 1 ustawy Pzp do
złożenia dodatkowych wyjaśnień w celu weryfikacji zgodności treści oferty z warunkami zamówienia, w tym w punkcie 1
wezwania wskazał: „W nawiązaniu do udzielonej odpowiedzi w zakresie pytania nr 3 (Pyt.3: Prosimy o podanie,
wszystkich drogowych obiektów inżynierskich jakie Oferent przyjął do określenia wartości oferty dla przeszkód
wskazanych w Tabeli nr 1.1 pkt 1.1.3.3 PFU, wraz z następującymi informacjami dla każdego obiektu osobno: a)
przeszkoda; b) sposób pokonania przeszkody; c) przewidywany kilometraż drogi; d) rodzaj obiektu inżynierskiego/rodzaj
obiektu mostowego; e) przewidywana długość całkowita i rozpiętości przęseł w [m]; f) elementy drogi na obiekcie w [m] ;
g) całkowita szerokość obiektu [m]; h) rodzaj konstrukcji; i) rodzaj posadowienia; j) koszt wskaźnikowy w PLN/m2)
prosimy o uzupełnienie swojej odpowiedzi o wskazanie wysokości (światło pionowe) [m] oraz szerokości obiektu (światło
poziome) [m] dla wszystkich obiektów inżynierskich pełniących funkcje ekologiczne w ciągu Trasy Głównej jakie Oferent
przyjął do określenia wartości oferty dla przeszkód wskazanych w Tabeli nr 1.1 pkt 1.1.3.3 PFU.” W odpowiedzi na
powyższe pytanie Przystępujący wskazał: „W załączniku nr 1 Wykonawca przekazuje uzupełnienie do tabeli, o którym
mowa w pytaniu, tj. wskazanie wysokości (światło pionowe) [m] oraz szerokości obiektu (światło poziome) [m] dla
wszystkich obiektów inżynierskich pełniących funkcje ekologiczne w ciągu Trasy Głównej, jakie Oferent przyjął do
określenia wartości oferty dla przeszkód wskazanych w Tabeli nr 1.1 pkt 1.1.3.3 PFU.” Do wyjaśnień załączono tabelę
uzupełnioną o wymagane dane.
Zamawiający w dniu 13 marca 2024 r. zawiadomił wykonawców o wyniku postępowania, wskazując, iż jako
najkorzystniejsza została wybrana oferta Przystępującego. Oferta Odwołującego była drugą w rankingu ofert.
Izba zważyła, co następuje:
Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, poczynione ustalenia faktyczne oraz orzekając w
granicach zarzutów zawartych w odwołaniu, Izba stwierdziła, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przywołując treść przepisów, których naruszenie zarzucono, Izba wskazuje, iż zgodnie z art. 16 ustawy Pzp
zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób: 1) zapewniający
zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców; 2) przejrzysty; 3) proporcjonalny. Art. 17 ust. 2
ustawy Pzp stanowi, iż zamówienia udziela się wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami ustawy. Zgodnie z art. 226
ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia. W myśl
zaś art. 239 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert
określonych w dokumentach zamówienia.
Poprzez warunki zamówienia, zgodnie z art. 7 pkt 29 ustawy Pzp należy rozumieć warunki, które dotyczą
zamówienia lub postępowania o udzielenie zamówienia, wynikające w szczególności z opisu przedmiotu zamówienia,
wymagań związanych z realizacją zamówienia, kryteriów oceny ofert, wymagań proceduralnych lub projektowanych
postanowień umowy w sprawie zamówienia publicznego. Niezgodność treści oferty z warunkami zamówienia zachodzi
co do zasady wtedy, gdy zawartość merytoryczna oferty nie odpowiada ukształtowanym przez zamawiającego
i zawartym w dokumentach zamówienia wymaganiom. Z taką sytuacją mamy do czynienia m.in. wtedy, gdy oferta
wykonawcy jest niezgodna z wiążącymi wymaganiami określonymi w opisie przedmiotu zamówienia, w tym w programie
funkcjonalno-użytkowym. Dodatkowo Izba wskazuje, iż możliwość odrzucenia oferty z powodu takiej niezgodności
warunkowana jest precyzyjnym i jednoznacznym określeniem wymagań przez zamawiającego. Innymi słowy, podstawa
do odrzucenia oferty wskazana w art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp materializuje się w przypadku, gdy niezgodność oferty
z warunkami zamówienia jest po pierwsze oczywista i niewątpliwa, czyli zamawiający musi mieć pewność co do
niezgodności oferty z jego oczekiwaniami, a po drugie postanowienia dokumentów zamówienia, z których wywodzona
jest niezgodność są jasne i klarowne. Negatywne konsekwencje względem wykonawców mogą zostać wywiedzione tylko
wtedy, gdy treść dokumentów zamówienia nie budzi uzasadnionych wątpliwości.
Izba stwierdziła, iż Odwołujący, na którym w postępowaniu odwoławczym spoczywał ciężar dowiedzenia
niezgodności oferty Przystępującego z warunkami zamówienia, nie wykazał, iż Przystępujący w swojej ofercie nie
uwzględnił wiążących wymagań wynikających z PFU i załączników do PFU.
Odnosząc się do zarzutu nr 1 dotyczącego niezgodności oferty Przystępującego w zakresie przyjętego
rozwiązania projektowo-konstrukcyjnego dla obiektu inżynierskiego w km 10+168,25 (poz. 11 tabeli nr 1.1. z pkt 1.1.3.3.
PFU), Izba ustaliła, iż okolicznością bezsporną pomiędzy Stronami oraz Uczestnikiem było to, że w celu rozwiązania
kolizji z opisanymi przeszkodami droga powiatowa 1731Z powinna zostać zlokalizowana na obiekcie inżynierskim
(wiadukcie drogowym), zaś pod tym obiektem powinna przebiegać droga ekspresowa, droga wojewódzka DW04 oraz
jezdnia dodatkowa DJ 1.03. Nie było także sporne to, że PFU nie narzucało wykonawcom długości obiektu
inżynierskiego, ilości przęseł czy ich rozpiętości.
Spór koncentrował się wokół kwestii czy istnieje techniczna możliwość zlokalizowania pod obiektem inżynierskim o
rozpiętości przęseł przyjętej przez Przystępującego jezdni dodatkowej DJ 1.03 oraz jezdni drogi ekspresowej S10 z
uwagi na konieczność zachowania opisanych w PFU i wynikających z zarządzeń i wytycznych wymagań. W odwołaniu
powołano się na sześć wymagań wskazujących na konieczność założenia minimalnych dopuszczalnych wartości
wpływających na ustalenie niezbędnej rozpiętości przęseł (pkt 10 lit. a-f, str. 8 odwołania), w oparciu o które Odwołujący
wywodził, iż przyjęta przez Przystępującego rozpiętość przęsła 26,7m w osiach podpór jest niewystarczająca i powinna
wynosić min. 28,85m. Na podstawie treści stanowisk pisemnych i ustnych przedstawionych w tym zakresie przez
Zamawiającego i Przystępującego, Izba stwierdziła, iż osią sporu stała się okoliczność, czy Przystępujący w
planowanym rozwiązaniu uwzględnił wynikającą z pkt 2.1.16.1.2 ppkt 1) PFU minimalną odległość 6m pomiędzylicami
przyczółków oraz podstawami skarp (stożków) przy przyczółkach a krawędzią korony drogi. Odwołujący interpretował
treść ww. punktu PFU w sposób odmienny niż interpretował go Zamawiający i Przystępujący, wskazując, iż dotyczy on
usytuowania lica przyczółków oraz podstawy skarp (stożków) przy przyczółkach nie bliżej niż 6m od krawędzi korony
drogi, przy czym jako „koronę drogi” należy rozumieć koronę każdej drogi, a więc w omawianym przypadku też drogi DJ
1.03 (jezdni dodatkowej). Jego przeciwnicy procesowi podnosili zaś, że chodzi tutaj wyłącznie o koronę drogi
ekspresowej. Tym samym zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowego zarzutu miała wykładnia punktu
2.1.16.1.2 PFU, a konkretniej jego pierwszego podpunktu.
Skład orzekający Izby przychylił się do interpretacji spornego postanowienia PFU prezentowanej przez
Zamawiającego i Przystępującego, stwierdzając, iż wykładnia literalna i celowościowa tego postanowienia wskazuje, że
wymóg zachowania odległości 6m przy sytuowaniu przyczółków odnosił się do korony drogi ekspresowej.
Izba w tym miejscu ponownie przytacza sporne postanowienie:
„Wymagania dotyczące doboru rozpiętości przęseł i sytuowania podpór obiektów nad drogą ekspresową:
1)skrajnie poziome powinny być zgodne z wymaganiami PFU dla dróg, z zastrzeżeniem, aby lica przyczółków oraz
podstawy skarp (stożków) przy przyczółkach usytuowane były nie bliżej niż 6 m od krawędzi jej korony. Warunek
odległości ściany czołowe przyczółku od korony drogi nie dotyczy obiektów pełniących funkcję górnych przejść dla
zwierząt.
2)filar obiektu mostowego, sytuowany w pasie dzielącym autostrady/drogi ekspresowej należy lokalizować w środku pasa
dzielącego, o ile nie spowoduje to ograniczenia widoczności. Pozostałe filary należy lokalizować w odległości nie
mniejszej niż 1,0 m od krawędzi przeciwskarpy rowu do lica filara.
3)obiekty nad drogą ekspresową powinny być zaprojektowane dla docelowego przekroju drogi ekspresowej.”
Dokonując wykładni ww. postanowienia zauważyć należy, iż zostało ono umiejscowione w punkcie 2.1 PFU
zatytułowanym „Droga ekspresowa”. Co do zasady cały ten punkt (rozdział) odnosi się zatem do wymagań dla drogi
ekspresowej. Idąc dalej, pierwsze zdanie punktu 2.1.16.1.2 PFU wskazuje wprost, iż przewiduje on wymagania
dotyczące doboru rozpiętości przęseł i sytuowania podpór obiektów nad drogą ekspresową. Podpunkt 1) zawierający
wytyczne co do odległości usytuowania przyczółków od korony drogi był właśnie jednym z wymagań dotyczących doboru
rozpiętości przęseł i sytuowania podpór obiektów nad drogą ekspresową. Czytając punkt 2.1.16.1.2 PFU w sposób
kompleksowy, a zatem z uwzględnieniem jego wstępnej części, należy stwierdzić, iż sformułowanie „nie bliżej niż 6 m od
krawędzi jej korony” oznacza „nie bliżej niż 6m od krawędzi korony drogi ekspresowej”. Powyższe potwierdza również
użycie w pierwszym zdaniu ppkt 1) liczby pojedynczej: „jej korony”, czyli korony drogi do której odnosi się punkt 2.1.16.1.2
PFU, tj. drogi ekspresowej.
W ocenie Izby brak jest podstaw do interpretowania tego postanowienia w ten sposób, że wymóg zachowania
wskazanej odległości odnosi się do wszelkiego rodzaju dróg, w tym – jak w rozpoznawanym przypadku – jezdni
dodatkowej (DJ 1.03). Odwołujący nie przedstawił racjonalnego i logicznego uzasadnienia, opartego o reguły wykładni,
które wykazywałoby, że to jego interpretacja jest interpretacją właściwą. W odwołaniu nie zawarto żadnych rozważań, co
do sposobu rozumienia punktu 2.1.16.1.2 PFU, z kolei w piśmie procesowym z dnia 17 kwietnia 2024 r. odniesiono się w
dużej mierze do okoliczności, które w sprawie nie były sporne (dotyczących innych wymagań wpływających na
rozpiętość przęseł). W kontekście interpretacji ww. postanowienia PFU Odwołujący w piśmie procesowym stwierdził, że
„na etapie sporządzania ofert dla wykonawców jasne było, że od lica przyczółka do korony drogi DJ 1.03 szerokość min.
6m musi zostać zachowana. W tym zakresie nie zostało sformułowane żadne pytanie do SW Z.” Powyższe stanowi
jedynie gołosłowną tezę, z której nie sposób wywieść konstruktywnych wniosków. Równie dobrze można byłoby
stwierdzić, że „na etapie sporządzania ofert dla wykonawców jasne było, że szerokość min. 6 m musi zostać
zachowana od lica przyczółka do korony drogi ekspresowej. W tym zakresie nie zostało sformułowane żadne pytanie do
SW Z.” Nie jest ponadto w ocenie Izby właściwe wywodzenie przez Odwołującego, że punkt 2.1.16.1.2 ppkt 1) PFU
odnosi się do korony dróg w ogólności, a nie korony drogi ekspresowej, w oparciu o zawarte w ww. postanowieniu
sformułowanie „skrajnie poziome powinny być zgodne z wymaganiami PFU dla dróg”. Odwołujący niesłusznie utożsamia
wymagania dotyczące skrajni poziomych dróg z dodatkowym wymaganiem dotyczącym zachowania odpowiedniej
odległości od drogi do przyczółków. Skrajnie poziome mają być zgodne z PFU dla dróg, ponieważ PFU określa różne
klasy dróg, które mają różne wymagane skrajnie, regulowane innymi postanowieniami i wytycznymi. Natomiast
konieczność zachowania odległości 6m to dodatkowy wymóg, inny niż wymogi określone dla skrajni poziomych, który
został wprowadzony wyłącznie dla drogi klasy S (drogi ekspresowej). Nie jest zatem prawdziwe stwierdzenie
Odwołującego, iż Zamawiający „zawęża wymóg dotyczący skrajni poziomych wyłącznie do drogi S10, gdy tymczasem
treść opublikowana odnosi się do wszystkich dróg.”
Izba nie podzieliła stanowiska Odwołującego, iż Zamawiający próbuje obecnie zmienić treść dokumentów
zamówienia po upływie terminu składania ofert i odpowiednio zawęża lub rozszerza wymagania opisane w punkcie
2.1.16.1.2 PFU. W ocenie Izby nie ma podstaw do uznania tych twierdzeń za właściwe, gdyż literalna wykładnia
spornego postanowienia prowadzi do wniosków przeciwnych niż wywodzi Odwołujący. Odwołujący nie przedstawił przy
tym twierdzeń i dowodów, które podważyłyby stanowisko Przystępującego, iż rozumienie pkt 2.1.16.1.2 PFU
prezentowane przez Przystępującego i Zamawiającego jest zgodne z praktyką rynkową, a takie założenia konstrukcyjne
przyjęto w szeregu inwestycji i nie były one kwestionowane przez Inżynierów Kontraktu czy Zamawiającego (różne
oddziały). Co więcej, Przystępujący wskazywał, że sam Odwołujący projektował rozwiązania, w których nie zachowano
odległości 6m od lica przyczółka do korony jezdni dodatkowej, a okoliczność tą poparł dowodami. Odwołujący nie odparł
tych twierdzeń.
Ponadto Izba stwierdziła, iż Odwołujący podczas rozprawy podniósł nową argumentację, niewskazaną w odwołaniu
ani nawet w później złożonym piśmie procesowym, twierdząc, że dodatkowa jezdnia DJ 1.03 jest częścią drogi
ekspresowej, a zatem zachodzi wobec niej konieczność zachowania odległości 6m, o której mowa w punkcie 2.1.16.1.2
ppkt a) PFU. Jest to argumentacja spóźniona, a w dodatku bezzasadna. Sam Odwołujący przedstawił jako dowód
Wytyczne W R-D-22-2, w których pojęcie „korona drogi” zdefiniowano następująco: „pas obejmujący podstawowe części
drogi, w tym: jezdnie główne lub jezdnie zbierające, pobocza, zatoki postojowe lub przystankowe, drogi dla pieszych,
drogi dla rowerów lub drogi dla pieszych i rowerów oraz pasy dzielące i pasy roślinności położone między wymienionymi
częściami dróg”. Definicja ta obejmuje podstawowe części drogi, a nie dodatkowe jezdnie jak DJ 1.03. Odwołujący nie
przedstawił argumentów, które przemawiałyby za przeciwnym wnioskiem. Idąc tokiem rozumowania Odwołującego
można byłoby stwierdzić, że projektując odpowiednią szerokość korony drogi ekspresowej trzeba było uwzględnić
również szerokość DJ 1.03, skoro miałaby być ona elementem „korony drogi ekspresowej”. Odwołujący jest przy tym
niekonsekwentny w prezentowanej argumentacji, z jednej strony wskazuje bowiem na fakt, że punkt 2.1.16.1.2 PFU
odnosi się ogólnie do korony dróg, a nie jedynie do korony drogi ekspresowej i z tego wywodzi konieczność zachowania
odległości 6m, a z drugiej strony, na późniejszym etapie postępowania odwoławczego, wskazuje na to, że D J 1.03 jest
częścią drogi ekspresowej i z tego wywodzi konieczność zachowania odległości 6m.
Niezależnie od powyższego Izba zwróciła uwagę, iż argumentacja Odwołującego abstrahowała od celu, jakiemu
służyć miało wymaganie opisane w punkcie 2.1.16.1.2 PFU. Zamawiający wyjaśnił, iż wymóg zachowania odległości 6m
służy m.in. zabezpieczeniu elementów betonowych przed zabrudzeniami, szczególnie w okresie zimowym.
Przystępujący ponadto wskazywał, iż odległość ta ma służyć zapewnieniu możliwości prowadzenia obsługi i utrzymania
obiektu, w tym ma umożliwiać lokalizację pasów technologicznych lub dróg (jeśli występują) do prowadzenia takiej
obsługi. Odwołujący nie podjął ze stanowiskiem Zamawiającego i Przystępującego żadnej polemiki, w szczególności zaś
nie przedstawił twierdzeń, które mogłyby wskazywać, że umiejscowienie DJ 1.03 w odległości mniejszej niż 6m od lica
przyczółka, w sytuacji gdy Przystępujący założył dla obiektu W D w km 10+168 zachowanie odległości ponad 12m od
krawędzi korony drogi ekspresowej, zniweczy wyżej przywołane cele. Tym samym Izba stwierdziła, iż również wykładnia
celowościowa spornego postanowienia PFU przemawia za racją Zamawiającego i Przystępującego.
Nie jest również w ocenie Izby zasadne twierdzenie zawarte na str. 5 pisma procesowego Odwołującego, iż „skoro
Zamawiający nie zmienił PFU i nie wyraził zgody na to, by pas technologiczny biegł wewnątrz odcinka 6m od krawędzi
korony do lica przyczółka, to tym bardziej nie wyrażał zgody, by sprzecznie z treścią SW Z jezdnia dodatkowa
zlokalizowana była wewnątrz odcinka 6m.” Pomijając okoliczność, że Odwołujący w zasadzie nie wyjaśnił z czego
wywiódł powyższy wniosek, to należy zauważyć, że oparł swoją tezę na błędnym założeniu, że Zamawiający wyjaśniając
treść SW Z nie wyraził zgody na to, by pas technologiczny biegł wewnątrz odcinka 6m. Zamawiający zarówno w
odpowiedzi na pytanie nr 80, jak i na pytanie nr 152 nie wskazał, że nie dopuszcza takiego rozwiązania, a jedynie wskazał
na konieczność postępowania zgodnie z zapisami PFU i dokumentami związanymi. Tego czy taki zakaz faktycznie
wynika z PFU i dokumentów związanych Odwołujący nie wykazał.
Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostają złożone przez Odwołującego podczas rozprawy dowody stanowiące
wyjaśnienia treści SW Z udzielone przez Zamawiającego (Oddział w Szczecinie, Oddział w Gdańsku). Po pierwsze, Izba
dokonuje oceny zgodności działania Zamawiającego z przepisami ustawy Pzp w oparciu o okoliczności stanu
faktycznego konkretnego postępowania o udzielenie zamówienia i dokumentację tego postępowania o udzielenie
zamówienia, a nie dokumentację innych postepowań. W związku z tym nie ma znaczenia to, czy w innych
postępowaniach Zamawiający dopuszczał możliwość usytuowania pasa technologicznego przylegającego do lica
przyczółków, czy też nie, ani w jaki sposób formułował swoją wypowiedź. Po drugie, odpowiedzi na pytania, na które
wskazywał Odwołujący, udzielone w innych niż obecne postępowaniach, dotyczyły usytuowania pasa technologicznego,
a nie dodatkowej jezdni, która jest przedmiotem sporu w niniejszej sprawie. Po trzecie, dowody te wskazują, że
Zamawiający co do zasady potwierdzał, iż dopuszcza takie rozwiązanie. Fakt, iż w postępowaniu o udzielenie
zamówienia, którego dotyczy odwołanie, Zamawiający nie wypowiedział się wprost, lecz odesłał do PFU bynajmniej nie
oznacza, że tego rodzaju rozwiązań nie dopuszcza, Odwołujący takiej okoliczności nie dowiódł.
Mając na uwadze powyższe, Izba stwierdziła, iż brak jest podstaw do przyjęcia, aby rozwiązanie konstrukcyjne
zaoferowane przez Przystępującego było niezgodne z wymaganiami wynikającymi z PFU.
W ocenie Izby nie został wykazany także drugi z zarzutów podniesionych w odwołaniu, dotyczący niezgodności
oferty Przystępującego z warunkami zamówienia, która wywodzona była z braku uwzględnienia przez Przystępującego
w zakresie świadczenia prawidłowych wzmocnień gruntu przynajmniej na 14 odcinkach oraz braku uwzględnienia
pełnych kosztów należnego wzmocnienia podłoża tych odcinków w cenie ofertowej.
Izba w ślad za wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2024 r., sygn. akt KIO 1003/24, wskazuje, iż odrzucenie oferty na
podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp może nastąpić wyłącznie wtedy, gdy zamawiający jest w stanie wykazać, że
oferta złożona przez wykonawcę jest niezgodna z konkretnymi postanowieniami dokumentów zamówienia, istniejącymi
na dzień upływu terminu składania ofert. Zważywszy na fakt wyboru oferty Przystępującego jako najkorzystniejszej w
postępowaniu oraz zasadę rozkładu ciężaru dowodu właściwą dla postępowania odwoławczego, to Odwołujący był
zobowiązany wykazać w sposób niebudzący wątpliwości (jednoznaczny), jakie elementy oferty Przystępującego były
niezgodne z warunkami zamówienia, z jakimi konkretnymi postanowieniami dokumentów zamówienia zachodziła
niezgodność oraz na czym te niezgodności polegały. Odwołujący postawił tezę, że Przystępujący nie zaoferował
szeregu wzmocnień, które są jego zdaniem konieczne, niemniej nie zawarł w odwołaniu żadnej rzeczowej analizy
potwierdzającej taką tezę. Argumentacja przedstawiona w odwołaniu na poparcie omawianego zarzutu była wyłącznie
hasłowa. Odwołujący w tabeli zawartej na stronach 12-15 odwołania jedynie wymienił 14 lokalizacji, w których zdaniem
Odwołującego powinno mieć miejsce wzmocnienia podłoża, jednak w kolumnie „niezgodność” poprzestał wyłącznie na
gołosłownych stwierdzeniach, że „Budimex nie uwzględnił wzmocnienia podłoża, a w podłożu występują nasypy/piaski
luźne/grunty organiczne/niecki”. W odniesieniu do każdej z lokalizacji Odwołujący poprzestał na jednozdaniowym
uzasadnieniu niezgodności, które nawet ciężko uznać za jakiekolwiek wyjaśnienie. Jest to jedynie stwierdzenie faktu, nie
poparte ani argumentacją, ani dowodami. Pozostała zawarta w odwołaniu argumentacja ma charakter ogólny i nie odnosi
się do konkretnych niezgodności ujętych w ww. tabeli. W oparciu o treść odwołania nie da się ustalić dlaczego zdaniem
Odwołującego wynikające z dokumentacji geologiczno – inżynierskiej konkretne warunki geologiczne implikują
konieczność uwzględnienia wzmocnień podłoża. Samo stwierdzenie, że w danym miejscu występują określone grunty,
piaski, niecki czy nasypy nie jest równoznaczne z tym, że wzmocnienie podłoża jest faktycznie niezbędne ani z tym, że
Przystępujący nie uwzględnił w złożonej ofercie w sposób prawidłowy uwarunkowań terenu wynikających z DGI.
Odwołujący zaniechał przedstawienia jakiejkolwiek szerszej, rzeczowej analizy. Już tylko powyższe wskazuje na
bezzasadność zarzutu.
W dalszej kolejności należy wskazać, iż Izba za wiarygodne uznała twierdzenia Przystępującego wyrażone w
piśmie procesowym. Przystępujący w tym piśmie odniósł się po kolei, konkretnie do każdej z kategorii gruntów
występujących w kwestionowanych lokalizacjach, powołując się na dokumentację geologiczno-inżynierską, przekroje
geologiczne oraz wyniki badań i wyjaśniając rzetelnie dlaczego w jego ocenie konieczność wzmocnienia podłoża w
danym przypadku nie występuje. W tym miejscu Izba odsyła do szczegółowej argumentacji zawartej na stronach 19-42
pisma procesowego Przystępującego. Na poparcie swojego stanowiska Przystępujący przedstawił także opinię
techniczną oraz dodatkowe dowody, które dotyczyły pozycji zawartej pod lit. d) tabeli na str. 13 odwołania (dokumenty
dotyczące dokonanych przez Przystępującego głębokich wymian gruntu). Przystępujący wskazał ponadto na
wybiórczość twierdzeń Odwołującego, podając jako dobitny przykład okoliczność, że Odwołujący jako jedną z czternastu
lokalizacji podał lokalizację, w której zlokalizowany jest obiekt mostowy. Przystępujący przedstawił też zestawienie
zawierające przykłady sytuacji, w których Odwołujący w analogicznych warunkach jak kwestionowane sam nie
przewidział wzmocnień (zestawienie odnosi się do 34 lokalizacji na odcinku 3 S10).
Odwołujący w piśmie procesowym stanowiącym replikę na odpowiedź na odwołanie oraz pismo Przystępującego
nie podjął w zasadzie żadnej polemiki z argumentacją Przystępującego. Po raz kolejny przedstawił argumenty natury
ogólnej, typu że wykonawcy powinni byli ocenić jakość i przydatność podłoża gruntowego, czy że wykonawcy mają
szeroką gamę metod wzmacniania gruntu. Są to okoliczności oczywiste, niemniej w żaden sposób nie wykazują one, że
Przystępujący nieodpowiednio ocenił uwarunkowania wynikające z dokumentów zamówienia. Izba nie neguje stanowiska
Odwołującego, iż do oferty należało przyjąć takie wzmocnienia podłoża, jakich konieczność dokonania wynika z
dokumentacji geologicznej, niemniej to zadaniem Odwołującego było wykazać, że w oparciu o treść DGI lub innych
właściwych dokumentów należało uwzględnić stosowne wzmocnienia we wszystkich 14 wskazanych w odwołaniu
lokalizacjach – Odwołujący powinien był wprost wskazać dlaczego dane uwarunkowania wynikające z DGI, z
uwzględnieniem przekrojów, badań, sondowań, etc., wskazują na konieczność zastosowania wzmocnień i wyjaśnić
dlaczego, a nie poprzestać na hasłowych stwierdzeniach. Izba stwierdziła, iż Odwołujący co prawda w piśmie
procesowym wskazał, iż „przedkłada w załączeniu 14 kart, na których jest zobrazowany dany odcinek gruntu
w dokumentacji geodezyjno-inżynierskiej oraz dalsze wyjaśnienie, dlaczego dane założenia Zamawiającego i Budimex są
błędne, tj. wyjaśnienie wadliwości twierdzeń o braku konieczności wzmocnienia tych odcinków” niemniej z tych
dokumentów również niewiele wynika. W każdym z plików (jest ich 13, nie 14) jedynie wklejono opis warunków z DGI,
a w kolumnie „niezgodność z DGI” wskazano wyłącznie hasłowe tezy (analogicznie jak w odwołaniu): „nie przewidziano
wzmocnienia podłoża, w podłożu występują piaski luźne/plastyczne grunty spoiste wraz z częściami
organicznymi/grunty organiczne/miękkoplastyczne grunty spoiste/nasypy niekontrolowane” (pliki 1_DGI, 2_DGI,4_DGI,
5_DGI, 6_DGI, 7_DGI),„w podłożu występuje głęboka niecka erozyjna wypełniona gruntami organicznymi, wymiana
gruntu na krótkim odcinku 20m jest technologicznie i praktycznie niemożliwa” (plik 3_DGI)„ w podłożu występują nasypy
niekontrolowane” (pliki 8_DGI, 9_DGI, 10_DGI, 11_DGI, 12_DGI), „w podłożu występują mieszanina gruntów niespoistych
i spoistych z częściami organicznymi” (plik 13_DGI). Dlaczego fakt takich uwarunkowań implikuje konieczność dokonania
wzmocnień Odwołujący po raz kolejny nie wyjaśnił. Odwołujący w złożonym piśmie nie odniósł się też w ogóle do
stanowiska Przystępującego, który uzasadnił dlaczego przewidzenie wzmocnień w danych warunkach geologicznych nie
było niezbędne, nie kwestionował też w tym piśmie złożonej opinii technicznej.
Odwołujący dopiero podczas rozprawy podjął pewne próby uszczegółowienia swojego stanowiska (głównie w
kontekście poz. d) tabeli zawartej w odwołaniu i zarzucanej niemożliwości wymiany gruntu do głębokości 9m), niemniej
skoro w odwołaniu zaniechał skonkretyzowania okoliczności faktycznych stawianego zarzutu, co więcej – nie zrobił tego
nawet w piśmie procesowym, to jego dalsza argumentacja stanowi argumentację spóźnioną. Ponadto Izba wskazuje, iż
Przystępujący przewidział konieczność wzmocnienia podłoża w tej lokalizacji (co wynika z wyjaśnień złożonych w
postępowaniu o udzielenie zamówienia), Odwołujący nie wykazał zaś w żaden sposób, że wskazana w zestawieniu
Przystępującego załączonym do wyjaśnień technologia, nie może być uznana za właściwą. Przystępujący zaś załączył
do pisma procesowego dokumenty (załączniki nr 1.1-1.3), które dotyczyły dokonanych przez Przystępującego głębokich
wymian. Z Wytycznych wzmacniania podłoża gruntowego w budownictwie drogowym wynika zaś – jak wskazano w
piśmie Przystępującego – że technologia wzmocnień powinna być dobierana na podstawie m.in. wcześniejszego
doświadczenia z podobnych robót.
Izba podkreśla ponadto, że stanowisko Odwołującego nie zostało poparte wiarygodnymi, rzeczowymi dowodami –
ani w zakresie wzmocnień głębokich ani w żadnym innym zakresie. Odwołujący (poza wspomnianymi już kartami
załączonymi do pisma procesowego) złożył tylko zestawienie wzmocnień przedstawione przez Przystępującego w
innym postępowaniu dotyczącym drogi S10 (odcinek 6), niemniej dowód taki nie wykazuje stawianych w odwołaniu tez.
Dotyczy on innego odcinka drogi ekspresowej, a co za tym idzie siłą rzeczy również innych uwarunkowań geologicznotechnicznych. Jeżeli Odwołujący twierdził że warunki te były analogiczne (czego nie sposób ustalić już chociażby z tego
względu, że nie złożono DGI dotyczącej odcinka 6), to powinien okoliczność tę wykazać, a przynajmniej przedstawić
analizę porównawczą warunków istniejących w danej lokalizacji objętej odwołaniem i odpowiedniej lokalizacji na odcinku
6. Drugi ze złożonych na rozprawie dowodów stanowi jedynie wyciąg z Wytycznych wzmacniania podłoża gruntowego w
budownictwie drogowym i nie stanowi dokumentu wykazującego, że przyjęte przez Przystępującego założenia co do
wzmocnień gruntów w 14 konkretnych lokalizacjach są niewłaściwe.
Z uwagi na powyższe nie było żadnych podstaw do tego, aby chociażby powziąć wątpliwość co do prawidłowego
uwzględnienia przez Przystępującego założeń wynikających z dokumentów zamówienia (w tym z DGI) oraz związanych
z tym kosztów, nie mówiąc o stwierdzeniu niezgodności oferty z warunkami zamówienia, która – jak podniesiono
wcześniej – musi być jednoznaczna i niewątpliwa. To na Odwołującym spoczywał ciężar dowiedzenia tej niezgodności i
Odwołujący ciężarowi temu nie sprostał.
Jedynie uzupełniająco należy wskazać, iż skład orzekający podziela w pełni stanowisko wyrażone w wyroku z dnia
13 marca 2024 r., sygn. akt KIO 623/24, w którym stwierdzono, iż „w przypadku zamówień, w których roboty budowlane
mają zostać zrealizowane w formule „zaprojektuj i wybuduj” zakres materiałów, jaki otrzymuje wykonawca od
zamawiającego, m.in. w ramach opisu przedmiotu zamówienia, jest znacznie ograniczony (w stosunku do
występującego w przypadku formuły „wybuduj”), a co za tym idzie założenia koncepcyjne czy też finansowe przyszłej,
planowanej inwestycji opracowane są w odmiennych warunkach niż dla formuły „wybuduj”. Powyższe ustalenie nie
oznaczało oczywiście, że z uwagi na zastosowaną w postępowaniu formułę wykonania zamówienia wykonawcom
należało pozwolić na składanie ofert nieodpowiadających wymaganiom PFU, w tym w zakresie jakości i funkcjonalności
przedmiotu zamówienia. Nie można było jednak pomijać faktu, że specyfika tego rodzaju inwestycji sprowadza się do
powierzenia wykonawcom opracowania dokumentacji projektowej (co nastąpi dopiero po zawarciu umowy), która nie
istnieje na etapie oceny ofert. Generuje to ten skutek, że chcąc wykazać, że dany wykonawca złożył ofertę niezgodną z
przedmiotem zamówienia zamawiający czy też inny wykonawca podnoszący zarzuty w tej materii w ramach środka
ochrony prawnej (tak jak miało miejsce w tym przypadku) nie może bazować na ewentualnych wątpliwościach,
nieścisłościach czy niejednoznacznościach wynikających z udzielanych wyjaśnień, lecz zobligowany jest do wykazania
(udowodnienia), że ponad wszelką wątpliwość złożona oferta przez wykonawcę jest niezgodna ze stypizowanymi w
dokumentacji zamówienia, w tym
w PFU – oczekiwaniami zamawiającego. (…) W tego typu przypadkach uchwycenie niezgodności obarczone jest
koniecznością wykazania jej pomimo braku szczegółowej dokumentacji projektowej. Nie można zatem pomijać, że
wiążąca dokumentacja projektowa jeszcze nie istnieje (gdyż zostanie dopiero opracowana), a opracowaniem, które
formułuje opis przedmiotu zamówienia jest wyłącznie PFU, a więc dokument służący ustaleniu planowanych kosztów
prac projektowych i robót budowlanych oraz przygotowaniu oferty. (…) zastosowanie formuły „zaprojektuj i wybuduj” daje
wykonawcom pewną swobodę w zakresie zaprojektowania i wykonania inwestycji, o ile założenia te nie są sprzeczne z
jednoznacznymi postanowieniami zawartymi w dokumentach zamówienia.” Takiej sprzeczności Odwołujący nie dowiódł,
co uzasadniono powyżej.
W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do stwierdzenia, że Przystępujący składając ofertę nie uwzględnił
uwarunkowań wynikających z dokumentacji geologicznej, w tym z badań podłoża. Niezgodność oferty Przystępującego z
warunkami zamówienia nie została dowiedziona.
Biorąc pod uwagę powyższe Izba stwierdziła, że odwołanie podlega oddaleniu i na podstawie art. 553 ustawy Pzp
orzekła jak w sentencji.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 i 575 ustawy
Pzp oraz § 8 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 5 pkt 1 i 2 lit. b Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych
rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od
odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437). Z uwagi na oddalenie odwołania w całości Izba kosztami
postępowania obciążyła Odwołującego, zasądzając od niego na rzecz Zamawiającego kwotę 3 600 zł stanowiącą koszty
postępowania poniesione przez Zamawiającego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika.
Mając na uwadze wszystko powyższe orzeczono jak w sentencji.
Przewodnicząca:………….………….................
………….………….................
………….………….................