sygn. akt IX U 989/25
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 23 maja 2025 r. w sprawie o numerze ON.(...).1.(...).(...).1 Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. ustalił poziom potrzeby wsparcia A. P. wyrażony w wartości punktowej w skali 0-100 punktów na poziomie 50 punktów. Jako podstawę decyzji wskazał art. 4b ust. 3 i art. 6b
(
3) ust. 1 w zw. z art. 6b
(
5) ust. 1, 3 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 44). W wyniku złożonego przez odwołującą się wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S.decyzją z dnia 29 sierpnia 2025 r. w sprawie o numerze ON.(...).1.(...).(...).2 uchylił decyzję z dnia 23 maja 2025 r. w całości i ustalił poziom potrzeby wsparcia od dnia złożenia wniosku wyrażony w wartości punktowej na poziomie 47 punktów.
A. P. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, żądając jej zmiany poprzez przyznanie jej maksymalnej ilości punktów określających poziom potrzeby wsparcia w obszarach 1-11, 13, oraz 15-32 oraz ogólnego poziomu potrzeby wsparcia na poziomie 100 punktów. W uzasadnieniu odwołania podniosła, że jest osobą, u której w wyniku przebytego udaru mózgu doszło do trwałego i znacznego niedowładu połowicznego lewostronnego, zaś skutki tego zdarzenia neurologicznego mają charakter nieodwracalny i wpływają na wszystkie aspekty codziennego funkcjonowania. Nadto w następstwie udaru utrzymują się nasilone bóle głowy o charakterze przewlekłym, zawroty oraz uczucie osłabienia, jednocześnie pojawiły się zaburzenia funkcji poznawczych, w tym pamięci i koncentracji. Dodatkowym problemem są występujące przewlekłe nadciśnienie tętnicze i objawy depresji. Życie codzienne odwołującej wymaga stałej pomocy rodziny, zaś całokształt stanu zdrowia wskazuje na trwałe i znaczne ograniczenia w sferze fizycznej, poznawczej i emocjonalnej.
Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wS. wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wskazał, że ustalenie poziomu potrzeby wsparcia zgodnie z przyjęta punktacją nastąpiło z uwzględnieniem informacji zawartych w kwestionariuszu, formularzu w zakresie ustalania potrzeb wsparcia, oraz po przeprowadzonym wywiadzie bezpośrednim i jest on adekwatny do stanu faktycznego.
Pismem z dnia 26 czerwca 2026 r. odwołująca sprecyzowała swoje żądanie i wniosła o zmianę decyzji o ustalenie poziomu potrzeby wsparcia i przyznanie jej 71 punktów z uwzględnieniem najwyżej punktowanych 25 obszarów stosownie do przyjętych ocen dotychczasowo przez organ oraz biegłą w sporządzonych przezeń opiniach. Jednocześnie wskazała, że uwzględniając decyzje organu oraz ustalenia biegłej najwyższe wartości punktowe wynosiły dla obszarów:
1. zmiana pozycji ciała – 3.420 pkt,
2. poruszanie się znanym środowisku - 3.420 pkt,
3. poruszanie się w nieznanym środowisku – 2.700 pkt,
4. sięganie chwytanie, manipulowanie przedłożonymi przedmiotami użytkowymi - 3.420 pkt,
5. przemieszczanie się środkami transportu – 3.420 pkt,
6. klasyfikacja docierających bodźców - 3.040 pkt,
7. przekazywanie informacji innym osobom - 2.400 pkt,
8. prowadzenie rozmowy - 1.600 pkt,
9. opanowanie nowej umiejętności praktycznej – 2.700 pkt,
10. koncentrowanie się na czynności – 2.400 pkt,
11. korzystanie z urządzeń i technologii informacyjno-komunikacyjnych – 1.600 pkt,
12. mycie i osuszanie ciała – 3.420 pkt,
13. mycie i osuszanie rąk i twarzy – 1.800 pkt,
14. pielęgnowanie poszczególnych części ciała – 3.040 pkt,
15. troska o własne zdrowie - 1.800 pkt,
16. korzystanie z toalety - 1.600 pkt,
17. ubieranie się – 1.800 pkt,
18. jedzenie i picie - 2.700 pkt,
19. stosowanie zalecanych środków terapeutycznych - 1.800 pkt,
20. realizowanie wyborów i decyzji - 1.800 pkt,
21. pozostawanie w domu samemu - 3.200 pkt,
22. nawiązywanie kontaktów - 2.400 pkt,
23. kontrolowanie własnych zachowań i emocji - 3.600 pkt,
24. utrzymywanie kontaktów z bliskimi - 3.040 pkt,
25. tworzenie bliskich relacji z innymi osobami - 3.040 pkt,
26. kupowanie artykułów codziennej potrzeby - 2.700 pkt,
27. przygotowywanie posiłków - 2.700 pkt,
28. dbanie o dom i ubrania - 2.700 pkt,
29. dokonywanie transakcji finansowych - 1.800 pkt,
30. rekreacja i organizacja czasu wolnego - 2.700 pkt,
31. załatwianie spraw urzędowych - 1.800 pkt,
32. realizowanie dziennego rozkładu zajęć - 2.700 pkt.
Po sprecyzowaniu żądania, odwołująca nie cofnęła odwołania w pozostałym zakresie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
A. P. urodziła się w (...), w chwili orzekania miała ukończone 48 lat. Posiada orzeczony przez Powiatowy Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności znaczny stopień niepełnosprawności na stałe.
Niesporne, a nadto dowód:
orzeczenie o stopniu niepełnosprawności – k. 3 akt organu.
A. P. zamieszkuje wraz z mężem w bloku na I piętrze, w budynku bez windy. W mieszkaniu porusza się samodzielnie, jednak z uwagi na niedowład spastyczny lewostronny oraz występujące zawroty głowy ma trudności w codziennym poruszaniu się i wykonywaniu poszczególnych czynności, w tym zmiany pozycji z leżącej do siedzącej, korzystania z urządzeń domowych jak telewizor lub telefon, przenoszenie pełnych naczyń, przygotowanie herbaty lub kawy. Niedowład spastyczny lewostronny powoduje także trudności w wykonywaniu czynności wymagających sprawności obu rąk, w tym przy ubieraniu się, zapinaniu odzieży, wiązaniu obuwia, przygotowywaniu posiłków i wykonywaniu prac domowych jak np. wieszanie prania. Możliwość ruchu i manipulacji lewą kończyną górną jest ograniczona. Przy wielu czynnościach wymaga pomocy lub asekuracji męża, w tym co do ewentualnego otwierania butelek i puszek, czasami także w zakresie korzystania z toalety. Większość obowiązków związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego, których badana nie jest w stanie wykonać samodzielnie, wykonuje mąż lub córka, w tym co do zakupów, przygotowywania posiłków, sprzątania. W celu pokonywania schodów wymaga asekuracji drugiej osoby z uwagi na potykanie się lewą nogą. Nie opuszcza domu samodzielnie, obawiając się upadku. W nieznanym otoczeniu wymaga towarzystwa i asekuracji męża, córki lub innych znanych osób. Nie porusza się samodzielnie autobusami ani tramwajami, w wyjątkowych sytuacjach korzysta z pociągu, ale tylko w towarzystwie męża.
W zakresie docierających bodźców A. P. jest w pełni zorientowana, ale nie pamięta szczegółów (wie na jakie choroby cierpi, nie pamięta jakie leki przyjmuje). Podczas ruchu występuje u niej znaczny niepokój. W trakcie komunikowania się konstruuje proste zdania, natomiast przy dłuższych wypowiedziach traci wątek. Nadto w toku wypowiedzi nieraz powtarza się i wymaga dopytywania. Zaburzenia pamięci oraz niedowład spastyczny kończyn lewych powodują ograniczenie nauki nowych czynności z uwagi na dekoncentrację i powstałą frustrację. Z uwagi na uporczywe bóle i zawroty głowy zdolność koncentracji uwagi jest upośledzona, następuje rozproszenie uwagi, zaś rozpoczęte czynności nie są finalizowane. Korzystanie z telefonu w zakresie przekraczającym wykonanie i odbiór połączenia oraz wysłanie i odbiór sms wymagają dłuższego namyślenia się. Dokonanie wypłaty środków z bankomatu następuje samodzielnie, pod warunkiem asekuracji w drodze do bankomatu, jednakże nie dokonuje samodzielnie płatności kartą lub telefonem. A. P. jest świadoma co do swoich chorób i specjalistów, których się leczy, jednakże ma problemy z wymienieniem nazwisk lekarzy, leków, dawkowania, a także wobec występujących zaburzeń pamięci zapomina o przyjmowaniu leków. Podejmując codzienne decyzje A. P. często ustala je z mężem. Wobec występujących zaburzeń lękowych i zawrotów głowy nie zostaje sama w domu, towarzyszą jej mąż lub udaje się do matki, córki lub koleżanki, które po nią przyjeżdżają. Z uwagi na problemy fizyczne i występujące kłopoty z poruszaniem się samodzielnie nie nawiązuje nowych relacji, zaś kiedy miałoby do tego dochodzić czuje się niepewnie, ma trudności z prowadzeniem konwersacji. Z uwagi na zaburzenia depresyjne i lękowe oraz zaburzenia pamięci świeżej łatwo ulega frustracji co generuje niepokój oraz wybuchy złości. Zdarzają się trudności z opanowaniem emocji. Chętnie utrzymuje relacje bliskimi.
Aktywność A. P. poza jej miejscem zamieszkania jest ograniczona i zasadniczo odbywa się w obecności oraz przy asekuracji męża lub innych osób bliskich. Przy załatwianiu spraw urzędowych wymaga pomocy męża, jej udział ogranicza się do złożenia podpisu.
Dowód:
opinia biegłej sądowej z zakresu pielęgniarstwa z dnia 23 lutego 2026 r. – k. 39-47, opinia uzupełniająca biegłej sądowej z zakresu pielęgniarstwa z dnia 25 maja 2026 r. – k. 70-72.
Decyzją z dnia z dnia 23 maja 2025 r., w sprawie o numerze ON.(...).1.(...).(...).1 Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wS. ustalił poziom potrzeby wsparcia A. S. od dnia złożenia wniosku, tj. od 7 lutego 2025 r., wyrażony w skali od 0 do 100 punktów, na poziomie 50 punktów na okres do 7 lutego 2032 r.
Dowód:
decyzja z dnia 23.05.2025 r. – k. 26 akt organu.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S.decyzją z dnia 29 sierpnia 2025 r., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i ustalił poziom potrzeby wsparcia odwołującej się na poziomie 47 punktów na okres do 7 lutego 2032 r.
W wartościach punktowanych w skali 0-4 punkty ustalił, że wymaga ona wsparcia w następujących obszarach na poziomie:
1. Zmiany pozycji ciała: 0.000 pkt, 2. Poruszanie się w znanym środowisku: 1.800 pkt, 3. Poruszanie się w nieznanym środowisku: 2.700 pkt, 4. Sięganie, chwytanie i manipulowanie przedmiotami użytkowymi: 2.700 pkt, 5. Przemieszczanie się środkami transportu: 2.400 pkt, 6. Klasyfikacja docierających bodźców: 0.000 pkt, 7. Przekazywanie informacji innym osobom: 0.000 pkt, 8. Prowadzenie rozmowy: 0.000 pkt, 9. Opanowanie nowej umiejętności praktycznej: 1.800 pkt, 10. Koncentrowanie się na czynności: 1.800 pkt, 11. Korzystanie z urządzeń i technologii: 0.000 pkt, 12. Mycie i osuszanie całego ciała: 3.420 pkt, 13. Mycie i osuszanie rąk i twarzy: 1.800 pkt, 14. Pielęgnowanie poszczególnych części ciała: 3.040 pkt, 15. Troska o własne zdrowie: 1.800 pkt, 16. Korzystanie z toalety: 0.000 pkt, 17. Ubieranie się: 1.800 pkt, 18. Jedzenie i picie: 0.000 pkt, 19. Stosowanie zalecanych środków terapeutycznych: 1.800 pkt, 20. Realizowanie wyborów i decyzji: 1.800 pkt, 21. Pozostawanie w domu samemu: 1.800 pkt, 22. Nawiązywanie kontaktów: 0.000 pkt, 23. Kontrolowanie własnych zachowań i emocji: 3.600 pkt, 24. Utrzymywanie kontaktów z bliskimi: 0.000 pkt, 25. Tworzenie bliskich relacji z innymi osobami: 0.000 pkt, 26. Kupowanie artykułów codziennej potrzeby: 2.700 pkt, 27. Przygotowywanie posiłków: 1.800 pkt, 28. Dbanie o dom i ubrania: 1.800 pkt, 29. Dokonywanie transakcji finansowych: 0.000 pkt, 30. Rekreacja i organizacja czasu wolnego: 1.800 pkt, 31. Załatwianie spraw urzędowych: 1.800 pkt, 32. Realizowanie dziennego rozkładu zajęć: 2.700 pkt.
Dowód:
decyzja (...) z 29.08.2025 r. – k. 43 akt organu.
Poziom potrzeby wsparcia A. P. w obszarach:
zmiana pozycji ciała (pkt 1) wynosi 3.420 pkt (wsparcie częściowe, bardzo często)
poruszanie się w znanym środowisku (pkt 2) wynosi 3.420 pkt (wsparcie częściowe, bardzo często)
poruszanie się w nieznanym środowisku (pkt 3) wynosi 2.700 pkt (wsparcie częściowe, często);
sięganie, chwytanie i manipulowanie przedmiotami użytkowymi (pkt 4) wynosi 3.420 pkt (wsparcie częściowe, bardzo często);
przemieszczanie się środkami transportu (pkt 5) wynosi 3.420 pkt (wsparcie częściowe, bardzo często);
klasyfikacja docierających bodźców (pkt 6) wynosi 3.040 pkt (wsparcie towarzyszące, bardzo często);
przekazywanie informacji innym osobom (pkt 7) wynosi 2.400 pkt (wsparcie towarzyszące, bardzo często);
prowadzenie rozmowy (pkt 8) wynosi 1.600 pkt (wsparcie towarzyszące, czasami);
opanowanie nowej umiejętności praktycznej (pkt 9) wynosi 2.700 pkt (wsparcie częściowe, często);
koncentrowanie się na czynności (pkt 10) wynosi 2.400 pkt (wsparcie towarzyszące, często);
korzystanie z urządzeń i technologii informacyjno-komunikacyjnych (pkt 11) wynosi 1.600 pkt (wsparcie towarzyszące, czasami);
mycie i osuszanie całego ciała (pkt 12) wynosi 3.420 pkt (wsparcie częściowe, bardzo często)
mycie i osuszanie rąk i twarzy (pkt 13) wynosi 1.800 pkt (wsparcie towarzyszące, bardzo często);
pielęgnowanie poszczególnych części ciała (pkt 14) wynosi 3.040 pkt (wsparcie towarzyszące, bardzo często);
troska o własne zdrowie (pkt 15) wynosi 1.800 pkt (wsparcie częściowe, czasami);
korzystanie z toalety (pkt 16) wynosi 1.600 pkt (wsparcie towarzyszące, czasami);
ubieranie się (pkt 17) wynosi 1.800 pkt (wsparcie częściowe, czasami);
jedzenie i picie (pkt 18) wynosi 2.700 pkt (wsparcie częściowe, często);
stosowanie zalecanych środków terapeutycznych (pkt 19) wynosi 1.800 pkt (wsparcie towarzyszące, czasami);
realizowanie wyborów i decyzji (pkt 20) wynosi 1.800 pkt (wsparcie częściowe, czasami);
pozostawanie w domu samemu (pkt 21) wynosi 3.200 pkt (wsparcie towarzyszące, zawsze);
nawiązywanie kontaktów (pkt 22) wynosi 2.400 pkt (wsparcie towarzyszące, często);
kontrolowanie własnych zachowań i emocji (pkt 23) wynosi 3.600 pkt (wsparcie częściowe, bardzo często);
utrzymywanie kontaktów z bliskimi (pkt 24) wynosi 3.040 pkt (wsparcie towarzyszące, bardzo często);
tworzenie bliskich relacji z innymi osobami (pkt 25) wynosi 3.040 pkt (wsparcie towarzyszące, bardzo często);
kupowanie artykułów codziennej potrzeby (pkt 26) wynosi 2.700 pkt (wsparcie częściowe, często);
przygotowywanie posiłków (pkt 27) wynosi 2.700 pkt (wsparcie częściowe, często);
dbanie o dom i ubrania (pkt 28) wynosi 2.700 pkt (wsparcie częściowe, często);
dokonywanie transakcji finansowych (pkt 29) wynosi 1.800 pkt (wsparcie częściowe, czasami);
rekreacja i organizacja czasu wolnego (pkt 30) wynosi 2.700 pkt (wsparcie częściowe, często);
załatwianie spraw urzędowych (pkt 31) wynosi 1.800 pkt (wsparcie towarzyszące, czasami);
realizowanie dziennego rozkładu zajęć (pkt 32) wynosi 2.700 pkt (wsparcie częściowe, czasami).
Dowód:
opinia biegłej sądowej z zakresu pielęgniarstwa z dnia 23 lutego 2026 r. – k. 39-47, opinia uzupełniająca biegłej sądowej z zakresu pielęgniarstwa z dnia 25 maja 2026 r. – k. 70-72, decyzja z dnia 29.08.2025 r. wraz z formularzem – k. 41-43 akt organu.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie w części.
Zgodnie z art. 4b ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 44), potrzeba wsparcia to następstwo braku lub utraty autonomii fizycznej, psychicznej, intelektualnej lub sensorycznej. Przy ustaleniu potrzeby wsparcia bierze się pod uwagę, adekwatnie do wieku oraz niepełnosprawności fizycznej, psychicznej, intelektualnej lub sensorycznej, zdolność osoby do samodzielnego wykonywania określonych czynności, związanych z obszarami codziennego funkcjonowania oraz rodzaj wymaganego wsparcia, z uwzględnieniem czasu niezbędnego do jej wykonania oraz konieczności wsparcia przez inną osobę lub technologię wspomagającą, mającą na celu zapewnienie zwiększenia lub utrzymania niezależności osoby niepełnosprawnej.
Zasady szczegółowego ustalania poziomu potrzeby wsparcia określa rozporządzenie Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 23 listopada 2023 r. w sprawie ustalania poziomu potrzeby wsparcia (Dz. U. z 2023 r. poz. 2581). Poziom ten ustala się w skali punktowej od 0 do 100, na podstawie formularza zliczającego, z uwzględnieniem m.in. kwestionariusza samooceny oraz wywiadu bezpośredniego. Ocena obejmuje obszary funkcjonowania takie jak mobilność, dbanie o siebie, zdrowie oraz funkcjonowanie społeczne. Ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1429) wprowadziła obowiązek ustalenia poziomu potrzeby wsparcia jako przesłanki przyznania świadczenia wspierającego, co nadaje szczególne znaczenie prawidłowemu określeniu wartości punktowej.
Zgodnie z § 10 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 23 listopada 2023 r. w sprawie ustalania poziomu potrzeby wsparcia, przy ocenie zdolności osoby zainteresowanej do samodzielnego wykonywania czynności związanych z obszarami codziennego funkcjonowania, w odniesieniu do każdej ocenianej czynności bierze się pod uwagę:
1) zdolność osoby zainteresowanej do świadomego i samodzielnego zainicjowania wykonania czynności;
2) zdolność osoby zainteresowanej do celowego, efektywnego i bezpiecznego wykonywania czynności w standardowym czasie uwzględniając wiek osoby zainteresowanej;
3) zdolność osoby zainteresowanej do kontrolowania wykonywania czynności od jej rozpoczęcia do jej zakończenia;
4) konieczność wsparcia osoby zainteresowanej przez inną osobę lub technologię wspomagającą;
5) niewykonanie czynności przez osobę zainteresowaną z przyczyn niezwiązanych z niepełnosprawnością;
6) nieutrwalony stan zdrowia osoby zainteresowanej niezwiązany z niepełnosprawnością.
Z kolei zgodnie z § 10 ust. 2 omawianego rozporządzenia, potrzebę wsparcia ustala się przez ocenę w następujących czynnościach związanych z obszarami codziennego funkcjonowania:
1) zmiana pozycji ciała - polegająca na zdolności do dokonywania dowolnej zmiany pozycji swojego ciała w przestrzeni, w tym zdolności do przyjmowania i powrotu do pozycji stojącej, siedzącej lub leżącej oraz przyjmowania, i powrotu do spoczynkowej pozycji ciała;
2) poruszanie się w znanym środowisku - polegające na zdolności do chodzenia i poruszania się w obrębie mieszkania lub domu, z uwzględnieniem wchodzenia i schodzenia ze schodów, docierania do wszystkich pomieszczeń w zamieszkiwanym mieszkaniu lub domu oraz poruszania się w bezpośrednim otoczeniu mieszkania lub domu;
3) poruszanie się w nieznanym środowisku - polegające na zdolności do poruszania się w mieszkaniu lub domu innej osoby, budynkach użyteczności publicznej i na zewnątrz tych budynków oraz zdolności do pokonywania barier architektonicznych i omijania przeszkód zlokalizowanych w nieznanym jej środowisku;
4) sięganie, chwytanie i manipulowanie przedmiotami użytkowymi - polegające na zdolności do precyzyjnego używania ręki, w tym do chwytania, manipulowania, wypuszczania i odstawiania przedmiotów na miejsce w domu i poza nim, wykonywania precyzyjnych ruchów palcami rąk oraz zdolności do omijania przeszkód podczas wykonywania tych czynności;
5) przemieszczanie się środkami transportu - polegające na zdolności do przemieszczania się różnymi środkami transportu jako pasażer podczas przejazdu samochodem oraz korzystania ze środków transportu publicznego, w szczególności takich jak taksówka, autobus, pociąg, samolot, w tym również podczas dużego natężenia ruchu;
6) klasyfikacja docierających bodźców - polegająca na zdolności do rozumienia znaczenia bodźców, komunikatów oraz informacji docierających do osoby zainteresowanej różnymi kanałami komunikacji, na przykład przez przekaz mówiony, pisany lub gesty, zdolności do identyfikacji źródła docierającego bodźca oraz oceny bodźca pod względem jego bezpieczeństwa dla tej osoby;
7) przekazywanie informacji innym osobom - polegające na zdolności do logicznego, zwięzłego i zrozumiałego przekazania innym osobom posiadanych informacji za pomocą dowolnego kanału komunikacji, w szczególności przez mowę, gesty lub pismo, w tym również informacji dotyczących własnych potrzeb, dolegliwości lub samopoczucia;
8) prowadzenie rozmowy - polegające na zdolności do inicjowania, kontynuowania i zakończenia rozmowy lub wymiany informacji z jedną osobą oraz z więcej niż jedną osobą, w tym zdolności do wprowadzania nowych tematów i poglądów lub nawiązywania do tematów poruszanych przez innych, za pomocą powszechnie obowiązującego w społeczeństwie sposobu komunikacji;
9) opanowanie nowej umiejętności praktycznej - polegające na zdolności do opanowania, podjęcia i przeprowadzenia do końca nieposiadanej wcześniej, nowej umiejętności praktycznej, związanej z codziennym funkcjonowaniem lub opanowania nowego zachowania;
10) koncentrowanie się na czynności - polegające na zdolności do celowego skupienia uwagi na wykonywaniu określonej czynności, skierowania uwagi na określony bodziec i utrzymywania jej w czasie, w tym również zdolności do przerzutności i podzielności uwagi;
11) korzystanie z urządzeń i technologii informacyjno-komunikacyjnych - polegające na zdolności do korzystania z technologii, wykorzystywanych do rozwiązywania problemów, ułatwienia codziennego funkcjonowania, usprawnienia pracy albo edukacji oraz zwiększenia wydajności i jakości usług, w tym w szczególności umiejętności korzystania z radia, telewizora, komputera, Internetu, telefonu komórkowego;
12) mycie i osuszanie całego ciała - polegające na zdolności do umycia całego ciała, z użyciem wody i odpowiednich środków czyszczących, w szczególności mydła lub płynu do kąpieli oraz do osuszenia całego ciała z użyciem ręcznika, w domu i poza domem;
13) mycie i osuszanie rąk i twarzy - polegające na zdolności do umycia rąk i twarzy przy użyciu wody oraz odpowiednich środków czyszczących, takich jak na przykład mydło lub żel do mycia twarzy oraz osuszeniu rąk i twarzy z użyciem ręcznika w domu i poza domem;
14) pielęgnowanie poszczególnych części ciała - polegające na zdolności do pielęgnowania części ciała, w szczególności skóry ciała i głowy, zębów, paznokci dłoni i stóp, genitaliów, które wymagają więcej odpowiednich zabiegów pielęgnacyjnych, innych niż mycie i suszenie;
15) troska o własne zdrowie - polegająca na zdolności do uświadamiania sobie własnych potrzeb fizycznych, podejmowania czynności związanych z zapewnieniem sobie odpowiednich warunków bytowych, unikania czynników szkodliwych oraz zdrowego odżywiania się i zachowania właściwego poziomu aktywności fizycznej;
16) korzystanie z toalety - polegające na zdolności do rozpoznania potrzeb dotyczących oddania moczu i wydalania stolca, w tym udania się do odpowiedniego miejsca, przyjęcie pozycji, manipulowania ubraniem przed i po oddaniu moczu lub wydalaniu stolca;
17) ubieranie się - polegające na zdolności do podejmowania czynności związanych z zakładaniem i zdejmowaniem ubrania i obuwia, w tym umiejętności dostosowania ubioru do aktualnie panujących warunków pogodowych, właściwego dobór ubrania, zapinania guzików i wiązania butów;
18) jedzenie i picie - polegające na zdolności do podejmowania i wykonywania w domu i poza domem czynności związanych ze spożywaniem podanego pokarmu lub napoju, w tym inicjowania jedzenia i picia, zdolności do rozpoznawania i sięgania po serwowane jedzenie, rozdrabnianie go, otwierania butelek i puszek, używania przyborów do jedzenia;
19) stosowanie zalecanych środków terapeutycznych - polegające na zdolności do uświadamiania sobie własnych potrzeb zdrowotnych, podejmowania czynności związanych z korzystaniem z usług specjalistów i przestrzegania wydawanych zaleceń, przyjmowania produktów leczniczych z zachowaniem właściwej metody podawania i dawkowania oraz stosowania metod terapeutycznych;
20) realizowanie wyborów i decyzji - polegające na zdolności do realizowania własnych wyborów i decyzji, w tym zdolność do przeanalizowania problemu, identyfikacji dostępnych możliwości działania, wyboru najlepszej z tych możliwości oraz zdolność do oceny skutków dokonanego wyboru i wywiązywania się z zaciągniętych zobowiązań;
21) pozostawanie w domu samemu - polegające na zdolności do pozostawania w domu samemu przez okres co najmniej jednej doby;
22) nawiązywanie kontaktów - polegające na zdolności do inicjowania kontaktów z innymi osobami, w tym nawiązywania kontaktów z osobami wcześniej nieznanymi, w sposób fizyczny lub za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej;
23) kontrolowanie własnych zachowań i emocji - polegające na zdolności do kontrolowania własnych emocji i odruchów, zarówno werbalnych jak i fizycznych, w kontaktach z osobami znanymi lub nieznanymi, w sposób odpowiedni do danej sytuacji i akceptowany społecznie;
24) utrzymywanie kontaktów z bliskimi - polegające na zdolności do utrzymywania kontaktów z osobami bliskimi, takimi jak na przykład rodzina, przyjaciele lub bliscy znajomi, w szczególności występowanie u osoby zainteresowania i potrzeby utrzymywania relacji z bliskimi, komunikowania się lub widywania z tymi osobami oraz występowanie obiektywnych przeszkód w utrzymaniu kontaktów;
25) tworzenie bliskich relacji z innymi osobami - polegające na zdolności do inicjowania, tworzenia i utrzymywania bliskich relacji uczuciowych z drugą osobą, w tym zdolność do zawierania związków, założenia rodziny, wspólnego zamieszkania i planowania wspólnej przyszłości;
26) kupowanie artykułów codziennej potrzeby - polegające na zdolności do wybierania, nabywania i przewożenia artykułów potrzebnych w codziennym funkcjonowaniu, takich jak żywność, napoje, odzież, środki czyszczące i artykuły gospodarstwa domowego oraz zdolność do składowania zakupionych artykułów w odpowiednich miejscach;
27) przygotowywanie posiłków - polegające na zdolności do przygotowania i podawania do spożycia posiłków prostych, czyli posiłków o małej liczbie składników, łatwych w przygotowaniu i łatwych do serwowania oraz posiłków złożonych, czyli posiłków o dużej liczbie składników, wymagających skomplikowanych metod przygotowania i serwowania;
28) dbanie o dom, ubrania i obuwie - polegające na zdolności do czyszczenia powierzchni i sprzętu kuchennego, sprzątania zajmowanego mieszkania przy użyciu sprzętu gospodarstwa domowego, właściwego segregowania i pozbywania się śmieci oraz zdolność do dbania o ubrania i obuwie, w tym właściwego przechowywania garderoby, prania i suszenia odzieży oraz korzystania z pralki, suszarki lub żelazka;
29) dokonywanie transakcji finansowych - polegające na zdolności do dokonywania transakcji finansowych gotówkowych lub bezgotówkowych, kończących się kupnem lub sprzedażą towaru lub usługi, w tym rozumienie wartości pieniądza i cen produktów oraz używanie pieniędzy do kupowania lub sprzedaży;
30) rekreacja i organizacja czasu wolnego - polegająca na zdolności do zaangażowania się w aktywności związane z dowolną formą spędzania wolnego czasu, jak na przykład udział w wydarzeniach kulturalnych lub sportowych, w tym nieformalnych lub formalnych zorganizowanych przez instytucje publiczne i inne podmioty, wizyty w placówkach kultury, podróżowanie lub zwiedzanie, rozwijanie hobby oraz uczestnictwo w kołach zainteresowań;
31) załatwianie spraw urzędowych - polegające na zdolności do korzystania z usług publicznych, załatwienia spraw w urzędach lub instytucjach, w tym zdolności do złożenia odpowiedniego wniosku w postaci papierowego lub elektronicznej bądź przez Internet;
32) realizowanie dziennego rozkładu zajęć - polegające na zdolności do podejmowaniu działań związanych z planowaniem, ustalaniem i spełnianiem czynności wynikających z codziennego rozkładu zajęć i obowiązków.
Stosownie zaś do § 11 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia przy ocenie zdolności osoby zainteresowanej do samodzielnego wykonywania czynności związanych z obszarami codziennego funkcjonowania, o których mowa w § 10 ust. 2, bierze się pod uwagę, adekwatnie do wieku, w zakresie niepełnosprawności:
1) fizycznej - możliwość wykonywania i koordynowania czynności w zakresie zaangażowania struktur ciała związanych z ruchem, siły mięśni szkieletowych, funkcji ruchowej i manipulacyjnej, innych struktur i powiązanych z nimi funkcji ciała oraz występujące u osoby ograniczenia bólowe;
2) psychicznej - wolę i świadomość wykonywania czynności, zdolność do podejmowania racjonalnych decyzji lub wyrażenia woli wykonania czynności, zdolność dostosowania zachowania do obowiązujących norm społecznych, zdolność rozumienia znaczenia wykonywanej czynności oraz znaczenia konsekwencji jej wykonania lub zaniechania;
3) intelektualnej - możliwość nabywania wiedzy i wykorzystania nabytej wiedzy do wykonywania czynności, rozumienie znaczenia wykonywanej czynności, konsekwencji wykonywania czynności lub jej zaniechania oraz zdolność do podejmowania decyzji dotyczących własnej osoby lub wyrażenia woli wykonywania czynności;
4) sensorycznej - możliwość odbierania, przekazywania, przetwarzania i interpretowania zewnętrznych bodźców sensorycznych dostarczanych organizmowi przez narządy zmysłów.
Zgodnie natomiast z § 11 ust. 3, każdej czynności związanej z obszarami codziennego funkcjonowania jest przypisana określona waga w wartości 4 punktów.
W kolejnych ustępach § 11 rozporządzenie określa szczegółowo rodzaj wymaganego wsparcia (wsparcie towarzyszące, wsparcie częściowe, wsparcie pełne, wsparcie szczególne) oraz częstotliwość wymaganego wsparcia, którym jest przypisana określona wartość punktowa szczegółowo opisana w tymże rozporządzeniu.
Zgodnie z § 11 ust. 5 rodzajami wymaganego wsparcia są:
1) wsparcie towarzyszące:
a) w przypadku niepełnosprawności fizycznej - oznacza konieczność stymulacji lub instruowania osoby werbalnie lub gestem podczas samodzielnego wykonywania przez nią czynności związanych z obszarami codziennego funkcjonowania lub przygotowanie elementów niezbędnych do samodzielnego wykonywania przez tę osobę czynności związanych z obszarami codziennego funkcjonowania,
b) w przypadku niepełnosprawności sensorycznej - oznacza konieczność dostarczenia osobie informacji niezbędnych do samodzielnego wykonywania przez nią czynności związanych z obszarami codziennego funkcjonowania za pomocą dostępnego kanału komunikacyjnego w połączeniu z przygotowaniem lub bez przygotowania elementów niezbędnych do samodzielnego wykonywania przez nią czynności związanych z obszarami codziennego funkcjonowania,
c) w przypadku niepełnosprawności intelektualnej - oznacza konieczność instruowania lub ukierunkowania osoby w podejmowaniu decyzji, wskazywania osobie kolejnych etapów czynności w przypadku wykonywania czynności złożonej lub koordynowania działań osoby podczas samodzielnego wykonywania przez nią czynności związanych z obszarami codziennego funkcjonowania lub konieczność instruowania osoby w celu zapobiegnięcia wystąpienia niebezpiecznych następstw zachowań osoby,
d) w przypadku niepełnosprawności psychicznej - oznacza konieczność stymulacji osoby w celu zainicjowania samodzielnego wykonania czynności związanych z obszarami codziennego funkcjonowania w połączeniu z przygotowaniem lub bez przygotowania elementów niezbędnych do samodzielnego wykonywania przez osobę czynności, lub instruowania osoby w celu zapobiegnięcia wystąpienia niebezpiecznych następstw jej zachowań;
2) wsparcie częściowe - oznacza konieczność współpracy z osobą przy częściowym lub całkowitym wykonywaniu przez nią czynności związanych z obszarami codziennego funkcjonowania w połączeniu z przygotowaniem lub bez przygotowania elementów niezbędnych do wykonywania tych czynności, lub konieczność współpracy z osobą w celu zapobiegnięcia wystąpienia niebezpiecznych następstw jej zachowań, lub konieczność częściowej kompensacji funkcji organizmu przez stosowanie technologii wspomagających;
3) wsparcie pełne - oznacza konieczność całkowitego wyręczenia osoby w wykonywaniu czynności związanych z obszarami codziennego funkcjonowania przez inną osobę, w związku z całkowitym brakiem jej zdolności do samodzielnego wykonywania czynności związanych z obszarami codziennego funkcjonowania lub konieczność całkowitej kompensacji funkcji organizmu przez stosowanie technologii wspomagających;
4) wsparcie szczególne - oznacza konieczność udzielenia osobie jednego z rodzajów wymaganego wsparcia, o których mowa w ust. 5 pkt 1-3, w połączeniu z koniecznością stosowania rozwiązań niezbędnych, w szczególności technologii wspomagających, do podtrzymania lub całkowitej kompensacji podstawowych funkcji organizmu, lub zapewniania bezpieczeństwa własnego lub innych osób, w sytuacji prezentowania przez osobę zachowań niebezpiecznych, agresywnych lub oporujących.
Z § 11 ust. 6, 7 i 8 rozporządzenia wynika, że każdemu rodzajowi wymaganego wsparcia jest przypisany określony współczynnik:
1) 0,80 - w przypadku wsparcia towarzyszącego;
2) 0,90 - w przypadku wsparcia częściowego;
3) 0,99 - w przypadku wsparcia pełnego;
4) 1,00 - w przypadku wsparcia szczególnego.
Każdemu rodzajowi wymaganego wsparcia jest przypisana częstotliwość wymaganego wsparcia odpowiadająca częstości przypadków, w których osoba zainteresowana nie ma zdolności do samodzielnego wykonania określonej czynności związanej z obszarami codziennego funkcjonowania, w wymiarze:
1) czasami (ze współczynnikiem 0,50);
2) często (ze współczynnikiem 0,75);
3) bardzo często (ze współczynnikiem 0,95);
4) zawsze (ze współczynnikiem 1,00).
Z § 11 ust. 9-11 rozporządzenia wynika, że wartość punktową potrzeby wsparcia dla każdej czynności związanej z obszarami codziennego funkcjonowania określa się jako iloczyn współczynnika określającego zdolność do samodzielnego wykonywania czynności, rodzaju wymaganego wsparcia, współczynnika częstotliwości wymaganego wsparcia i wagi przypisanej do danej czynności. Iloczyn zaokrągla się do tysięcznych części w górę.
Poziom potrzeby wsparcia jest wyrażony wartością punktową stanowiącą sumę 25 najwyższych iloczynów ustalonych dla czynności związanych z obszarami codziennego funkcjonowania. Suma jest zaokrąglana do pełnej wartości punktowej w górę.
Na wstępie wskazać należy, że A. P. w wywiedzionym odwołaniu w sposób kompleksowy zakwestionowała ustalenia organu orzekającego. Zarzutami objęto niemalże wszystkie sfery poddane ocenie orzeczniczej. W toku postępowania odwołująca podważyła bowiem aż 30 z 32 obszarów codziennego funkcjonowania wyszczególnionych w zaskarżonej decyzji, aprobując i pozostawiając poza marginesem sporu wyłącznie punkty 12 (mycie i osuszanie całego ciała) i 14 (pielęgnowanie poszczególnych części ciała) przedmiotowego formularza.
Stan faktyczny w sprawie ustalono na podstawie zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego w postaci dokumentów zebranych w aktach sprawy, których wiarygodność i autentyczność nie budziła wątpliwości stron ani Sądu.
Dla wszechstronnego rozstrzygnięcia sprawy kluczowym było powiązanie tych faktów z obiektywnym i funkcjonalnym stanem organizmu odwołującej. Ocena czynności wykonywanych przez odwołującą w życiu codziennym wymagała weryfikacji przez pryzmat wiadomości specjalnych. Ustalenie realnego poziomu potrzeby wsparcia, zakresu ograniczenia autonomii oraz barier biologicznych lub psychologicznych uniemożliwiających samodzielną egzystencję możliwe było po zasięgnięciu opinii biegłego specjalisty.
Sąd uznając zatem, że dla rozpoznania niniejszej sprawy niezbędne było posiadanie wiadomości specjalnych, dopuścił dowód z opinii biegłej sądowej z zakresu pielęgniarstwa A. C. Dopuszczając dowód z opinii biegłej sądowej z zakresu pielęgniarstwa, poza wnioskiem strony odwołującej, Sąd miał na względzie fakt, że powyższa specjalizacja jest wymieniona w § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia (wymienione są tam następujące zawody, spośród których wyłoniony może być specjalista do spraw ustalania poziomu potrzeby wsparcia: fizjoterapeuta, psycholog, pedagog, pedagog specjalny, pracownik socjalny, doradca zawodowy, pielęgniarka albo pielęgniarz). Powołanie biegłej z zakresu pielęgniarstwa zdaniem Sądu było w pełni wystarczające do rzetelnego i wszechstronnego wydania opinii. Większość z 32 podlegających ocenie przez biegłą obszarów (szczególnie o charakterze egzystencjalnym, biologicznym, motorycznym i higienicznym) mieści się bezpośrednio w kanonie nauk o pielęgniarstwie. Biegły z tego zakresu łączy wiedzę medyczną z praktyczną znajomością funkcjonowania człowieka w środowisku domowym, co w pełni wyczerpuje potrzeby dowodowe Sądu w tego typu sprawach.
W ocenie Sądu opinia oraz opinia uzupełniająca sporządzona przez biegłą są jasne, spójne, należycie uzasadnione i opierają się na wszechstronnej analizie zarówno dokumentacji medycznej, jak i bezpośredniego badania przedmiotowego odwołującej. Biegła w sposób jednoznaczny oceniła, że zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S.z dnia 29 sierpnia 2025 r. nie odzwierciedlała rzeczywistego funkcjonowania A. P. i jej ograniczeń w tym zakresie.
Dokonując subsumcji stanu faktycznego pod przepisy Rozporządzenia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 23 listopada 2023 r. w sprawie ustalania poziomu potrzeby wsparcia, Sąd w pełni podzielił wnioski biegłej skutkujące koniecznością podwyższenia punktacji w 20 z 30 kwestionowanych obszarów codziennego funkcjonowania. Biegła dokonując oceny w zaskarżonych punktach decyzji organu wskazywała na odnoszące się odpowiednio do poszczególnych punktów na niedowład lewostronny w związku z przebytym udarem, co uniemożliwia odwołującej się pełną sprawność fizyczną (np. w związku z podnoszeniem się upadłej z pozycji leżącej do siedzącej, sięganiem, chwytaniem i manipulowaniem przedmiotami, ubieraniem się), a nadto na towarzyszące jej regularnie zawroty głowy i zaburzenia depresyjne i lękowe wymagające asekuracji lub towarzystwa osób bliskich w związku z codziennymi czynnościami (odwołująca się obawia się upadku, z reguły nie pozostaje sama w domu, potrzebuje pomocy w ramach poruszania się po mieszkaniu, a w szczególności poza nim, nadto w rozmowie bywa zagubiona, często powołuje się na męża, zaś w związku z dłuższymi wypowiedziami gubi się i bywa niespokojna).
Sąd zmienił ocenę punktową organu w obszarach zgodnie z poniższym.
W obszarze zmiana pozycji ciała (pkt 1) podwyższył ją do poziomu 3.420 pkt (ze wsparciem częściowym, bardzo często) względem przyznanych w decyzji 0 pkt.
W obszarze poruszanie się w znanym środowisku (pkt 2) podwyższył ją do poziomu 3.420 pkt (ze wsparciem częściowym, bardzo często) względem ustalonego w decyzji poziomu 1.800 pkt.
W obszarze sięganie, chwytanie i manipulowanie przedmiotami użytkowymi (pkt 4) podwyższył ją do poziomu 3.420 pkt (ze wsparciem częściowym, bardzo często) wobec ustalonych w decyzji 2.700 pkt.
W obszarze przemieszczanie się środkami transportu (pkt 5) podwyższył ją do poziomu 3.420 pkt (ze wsparciem częściowym, bardzo często) zamiast dotychczasowych 2.400 pkt.
W obszarze klasyfikacja docierających bodźców (pkt 6) podwyższył ją do poziomu 3.040 pkt (ze wsparciem towarzyszącym, bardzo często), wobec ustalonych przez organ 0 pkt.
W obszarze przekazywanie informacji innym osobom (pkt 7) podwyższył ją do poziomu 2.400 pkt (ze wsparciem towarzyszącym, bardzo często) względem przyznanych w decyzji 0 pkt.
W obszarze prowadzenie rozmowy (pkt 8) podwyższył ją do poziomu 1.600 pkt (ze wsparciem towarzyszącym, czasami) z dotychczas ustalonych 0 pkt.
W obszarze opanowanie nowej umiejętności praktycznej (pkt 9) Sąd ustalił w ślad za biegłym wymiar wsparcia na poziomie 2.700 pkt (ze wsparciem częściowym, często), zamiast dotychczasowych 1.800 pkt.
W obszarze koncentrowanie się na czynności (pkt 10) podwyższył ją do poziomu 2.400 pkt (ze wsparciem towarzyszącym, często) zamiast dotychczasowych 1.800 pkt.
W obszarze korzystanie z urządzeń i technologii informacyjno-komunikacyjnych (pkt 11) podwyższył ją do poziomu 1.600 pkt w miejsce ustalonych przez organ 0 pkt.
W obszarze korzystanie z toalety (pkt 16) sąd podwyższył punktację do poziomu 1.600 pkt (ze wsparciem towarzyszącym, czasami), w miejsce ustalonych przez organ 0 pkt.
W obszarze jedzenie i picie (pkt 18) podwyższył do poziomu 2.700 pkt (ze wsparciem częściowym, często) zamiast dotychczasowych 0 pkt.
W zakresie obszaru pozostawanie w domu samemu (pkt 21) sąd ustalił, że wymagane wsparcie wynosi 3.200 pkt (ze wsparcie towarzyszącym, zawsze), a nie jak wskazał organ na poziomie 1.800 pkt.
W zakresie obszaru nawiązywanie kontaktów (pkt 22) poziom potrzeby wsparcia wynosi 2.400 pkt (wsparcie częściowe, czasami), zamiast 0 pkt.
W zakresie obszaru utrzymywanie kontaktów z bliskimi (pkt 24) wymagane wsparcie wynosi 3.040 pkt (wsparcie częściowe, często), zamiast 0 pkt.
W zakresie obszaru tworzenie bliskich relacji z innymi osobami (pkt 25) wymagane wsparcie wynosi 3.040 pkt (wsparcie częściowe, często), a nie 0 pkt.
W obszarze przygotowywanie posiłków (pkt 27) sąd podwyższył punktację do poziomu 2.700 pkt (wsparcie częściowe, często) zamiast ustalonych przez organ 1.800 pkt.
Dla obszaru dbanie o dom i ubrania (pkt 28) sąd podwyższył punktację do poziomu 2.700 pkt (ze wsparciem częściowym, często) w miejsce ustalonych 1.800 pkt.
W obszarze dokonywanie transakcji finansowych (pkt 29) poziom potrzeby wsparcia wynosi 1.800 pkt (ze wsparciem częściowym, czasami), zamiast 0 pkt.
W obszarze rekreacja i organizacja czasu wolnego (pkt 30) poziom potrzeby wsparcia wynosi 2.700 pkt (ze wsparciem częściowe, często), a nie 1.800 pkt.
Odnosząc się do pozostałych 10 zaskarżonych obszarów codziennego funkcjonowania (tj. obszarów: poruszanie się w nieznanym środowisku (pkt 3), mycie i osuszanie rąk i twarzy (pkt 13), troska o własne zdrowie (pkt 15), ubieranie się (pkt 17), stosowanie zalecanych środków terapeutycznych (pkt 19), realizowanie wyborów i decyzji (pkt 20), kontrolowanie własnych zachowań i emocji (pkt 23), kupowanie artykułów codziennej potrzeby (pkt 26), załatwianie spraw urzędowych (pkt 31), realizowanie dziennego rozkładu zajęć (pkt 32)), biegła uznała punktację ustaloną przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności za prawidłową i nieznajdującą podstaw do podwyższenia. Uzasadnienie stanowiska biegłej w zakresie punktacji przyznanej przez nią w tych obszarach nie budziło wątpliwości Sądu. Nie budziło także wątpliwości odwołującej, bowiem ostatecznie, po sporządzeniu opinii uzupełniającej, sprecyzowała ona swoje żądanie, dostosowując je do punktacji wskazanej przez biegłą poza tymi punktami, które zostały ocenione nieco wyżej niż ocena biegłej przez sam organ.
Jednocześnie wskazać należy, iż obszar 12 – mycie i osuszanie całego ciała (oceniony na 3.420 pkt) i 14 – pielęgnowanie poszczególnych części ciała (oceniony na 3.040 pkt) jako jedyne zostały przez odwołującą zaaprobowane i pozostawały poza sporem.
Powyższe ustalenia poczynione przez Sąd przedstawia poniższa tabela:
PUNKTY
DECYZJA
ŻĄDANIE
POCZĄTKOWO
OPINIA BIEGŁEJ
WYROK
ŻĄDANIE KOŃCOWO
1- zmiana pozycji ciała
0.000
4.000
3.420
3.420
2 – poruszanie się w znanym środowisku
1.800
4.000
3.420
3.420
3 – poruszanie się w nieznanym środowisku
2.700
4.000
2.700
2.700
4 – sięganie, chwytanie i manipulowanie przedmiotami użytkowymi
2.700
4.000
3.420
3.420
5 – przemieszczanie się środkami transportu
2.400
4.000
3.420
3.420
6 – klasyfikacja docierających bodźców
0.000
4.000
3.040
3.040
7 – przekazywanie informacji innym osobom
0.000
4.000
2.400
2.400
8 – prowadzenie rozmowy
0.000
4.000
1.600
1.600
9 – opanowanie nowej umiejętności praktycznej
1.800
4.000
2.700
2.700
10 – koncentrowanie się na czynności
1.800
4.000
2.400
2.400
11 – korzystanie z urządzeń i technologii informacyjno-komunikacyjnych
0.000
4.000
1.600
1.600
12 – mycie i osuszanie całego ciała
3.420
brak żądania
3.420
13 – mycie i osuszanie rąk i twarzy
1.800
4.000
0.000
1.800
14 – pielęgnowanie poszczególnych części ciała
3.040
brak żądania
3.040
15 – troska o własne zdrowie
1.800
4.000
1.800
1.800
16 – korzystanie z toalety
0.000
4.000
1.600
1.600
17 - ubieranie się
1.800
4.000
1.800
1.800
18 – jedzenie i picie
0.000
4.000
2.700
2.700
19 – stosowanie zalecanych środków terapeutycznych
1.800
4.000
1.600
1.800
20 - realizowanie wyborów i decyzji
1.800
4.000
1.800
1.800
21 – pozostawanie w domu samemu
1.800
4.000
3.200
3.200
22 – nawiązywanie kontaktów
0.000
4.000
2.400
2.400
23 - kontrolowanie własnych zachowań i emocji
3.600
4.000
3.420
3.600
24 – utrzymywanie kontaktów z bliskimi
0.000
4.000
3.040
3.040
25 – tworzenie bliskich relacji z innymi osobami
0.000
4.000
3.040
3.040
26 – kupowanie artykułów codziennej potrzeby
2.700
4.000
2.700
2.700
27 – przygotowanie posiłków
1.800
4.000
2.700
2.700
28 – dbanie o dom i ubrania
1.800
4.000
2.700
2.700
29 – dokonywanie transakcji handlowych
0.000
4.000
1.800
1.800
30 – rekreacja i organizacja czasu wolnego
1.800
4.000
2.700
2.700
31 – załatwianie spraw urzędowych
1.800
4.000
1.600
1.800
32 – realizowanie dziennego rozkładu zajęć
2.700
4.000
1.800
2.700
ŁĄCZNIE:
25 najwyższych pozycji
47
100
71
Sąd, po zapoznaniu się z opinią biegłej oraz opinią uzupełniającą biegłej przyjął je jako miarodajne dla orzekania w sprawie. Co warte podkreślenia - opinii biegłej nie zakwestionowała żadna ze stron postępowania, nie wnosząc do niej zarzutów. Opinia biegłej oraz jej uzupełnienie nie budziły także wątpliwości Sądu. Wnioski opinii zostały w sposób jasny, pełny umotywowane.
Mając na względzie przedstawioną punktację, decyzja Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności zbyt nisko określiła niektóre z wartości cząstkowych, Sąd na podstawie zgormadzonych w toku procesu dowodów podwyższył je, zmieniając, na podstawie art. 477
14 § 2 k.p.c., zaskarżoną decyzję w punktach: zmiana pozycji ciała: 3.420 pkt, poruszanie się w znanym środowisku: 3.420 pkt; sięganie, chwytanie, manipulowanie przedmiotami użytkowymi: 3.420 pkt; przemieszczanie się środkami transportu: 3.420 pkt, klasyfikacja docierających bodźców: 3.040 pkt, przekazywanie informacji innym osobom: 2.400 pkt, prowadzenie rozmowy: 1.600 pkt, opanowanie nowej umiejętności praktycznej: 2.700 pkt, koncentrowanie się na czynności: 2.400 pkt, korzystanie z urządzeń technologii informacyjno-komunikacyjnych: 1.600 pkt, korzystanie z toalety: 1.600 pkt, jedzenie i picie: 2.700 pkt, pozostawanie w domu samemu: 3.200 pkt, nawiązywanie kontaktów: 2.400 pkt, utrzymywanie kontaktów z bliskimi: 3.040 pkt, tworzenie bliskich relacji z innymi osobami: 3.040 pkt, przygotowanie posiłków: 2.700 pkt, dbanie o dom i ubrania: 2.700 pkt, dokonywanie transakcji handlowych: 1.800 pkt, rekreacja i organizacja czasu wolnego: 2.700 pkt - orzekając w pkt I wyroku. Zmiana wpłynęła na podwyższenie łącznej wartości potrzeby poziomu wsparcia do 71 punktów (po zaokrągleniu zgodnie z powołanymi przepisami).
Wyjaśnić należy, że przy ocenie poziomu potrzeby wsparcia sumuje się 25 najwyżej ocenionych obszarów funkcjonowania.
W pozostałym zakresie, na podstawie art. 477
9 § 1 k.p.c., w pkt II wyroku, oddalono odwołanie. Należy nadmienić, iż pierwotnie, zgodnie ze złożonym odwołaniem, żądano zmiany decyzji organu poprzez ustalenie maksymalnej liczby punktów dla obszarów 1-11, 13, oraz 15-32 w sumie na 100 punktów. Następnie za pismem z 26 czerwca 2026 r. co prawda sprecyzowano żądanie ze wskazaniem, aby w wyroku uwzględniono najwyższe cząstkowe oceny przyznane w obu decyzjach przez organ i w opiniach biegłej. Formalnie jednak nie dokonano cofnięcia odwołania w takim zakresie, jaki przekraczałby przyjęty w ww. piśmie zakres nowego żądania.
W pkt III wyroku zawarte zostało orzeczenie o kosztach procesu. Jego podstawą był przepis art. 98 i art. 100 k.p.c. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności przegrał proces w większej części, stąd winien zwrócić A. P. poniesione koszty, na które składało się wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika – adwokata (240 zł) ustalone w oparciu o stawki określone w § 9 ust. 2 w zw. z § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (360 zł). Ponieważ odwołująca domagała się zmiany zaskarżonej decyzji poprzez ustalenie poziomu potrzeby wsparcia na 100 punktów, to przyznany jej finalnie poziom 71 punktów (w miejsce 47 punktów) można ocenić na wygraną w 2/3 części. W związku z powyższym na jej rzecz zasądzono koszty procesu w kwocie 240 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia uprawomocnia się orzeczenia (art. 98 § 1
(
1) k.p.c.).
ZARZĄDZENIE
1.
(...),
2.
(...),
3.
(...).
4 września 2026 r.