Sygn. akt IX U 461/17
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 sierpnia 2017 r.
Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku
w składzie:
Przewodniczący:
SSO Joanna Smycz
Protokolant:
Iwona Porwoł
przy udziale ./.
po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2017 r. w Rybniku
sprawy z odwołania A. H. ( H. )
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.
o prawo do emerytury
na skutek odwołania A. H.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.
z dnia 16 lutego 2017 r. Znak (...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu A. H. prawo do emerytury począwszy od dnia 1 stycznia 2017r.
Sędzia
Sygn. akt IX U 461/17
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 16.02.2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu A. H. (H.) prawa do wcześniejszej emerytury wskazując, iż nie spełnia on ustawowych warunków do jej uzyskania, gdyż nie udokumentował na dzień 01.01.1999r. 15 lat pracy wykonywanej w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Ubezpieczony odwołał się od powyższej decyzji domagając się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury po uprzednim zaliczeniu do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu pracy od 3.05.1975r. do 31.05.1980r. w Przedsiębiorstwie (...) w charakterze kierowcy samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Ubezpieczony urodził się w dniu (...)
W dniu 30.01.2017r. złożył wniosek o przyznanie uprawnień do wcześniejszej emerytury z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach w rozpoznaniu, którego Oddział ZUS wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie.
Oddział ZUS uwzględnił ubezpieczonemu na dzień 01.01.1999r. okres zatrudnienia w łącznym wymiarze 28 lat, 10 miesięcy i 16 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 12 lat, 4 miesiące i 29 dni okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach (od 2.06.1980 do 31.10.1992).
Ubezpieczony złożył wniosek o przekazanie środków z FUS za pośrednictwem ZUS na dochody z budżetu państwa.
(dowód: dokumentacja akt organu rentowego)
Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji akt organu rentowego jako okoliczności niesporne pomiędzy stronami, bo jednoznacznie wynikające z tych dowodów i nie kwestionowane przez strony.
Ubezpieczony ukończył szkołę przyzakładową przy Przedsiębiorstwie (...) w J., gdzie uzyskał zawód kierowcy mechanika.
Pracę w tym przedsiębiorstwie rozpoczął 3.05.1975r. w Bazie w J. na ulicy (...).
Od 3.05.1975r. nazwa przedsiębiorstwa była (...).Przedsiębiorstwo to zajmowało się przewozem rzeczy budowlanych, tj. gliny, żwiru, piasku oraz węgla.
Ubezpieczony od 23.10.1972 ma uprawienia do prowadzenia samochodów ciężarowych kat.C , a kat. D i E od czerwca 1975r.
Od początku zatrudnienia ubezpieczony dostał swój samochód za który był odpowiedzialny, był to J. - S. o ładowności 16 ton. Później ubezpieczony jeździł S. z dwoma przyczepami. Ubezpieczony pracował w (...) do 31.05.1980r.
W przedsiębiorstwie był nienormowany czas pracy, pracowano powyżej 8 godzin. Nie były płacone żadne dodatki .
Ubezpieczony nie otrzymałem zaświadczenia z dnia 30.06.2005r., znajdującego się w aktach osobowych, potwierdzającego jego pracę warunkach szczególnych od 3.05.1975 do 31.05.1980r.
Po zakończeniu tego zatrudnienia ubezpieczony przyjął się do Orbisu jako kierowca autokaru stale i w pełnym wymiarze.
Razem z ubezpieczonym w spornym okresie pracowali świadkowie: K. D. i J. F. (kierowcy), którzy potwierdzili rodzaj i wymiar czasu pracy ubezpieczonego w charakterze kierowcy samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony.
(dowód: akta osobowe ubezpieczonego, zeznania świadków K. D. i J. F., zeznania ubezpieczonego, protokół elektroniczny, k. 25 akt,)
Zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny, przekonywujący, logiczny i spójny, przez co mogący stanowić podstawę rozstrzygnięcia.
Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art.184 i 32 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 887) w związku z § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 , poz.43 ze zm.) pracownik -mężczyzna, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w Wykazie A załącznika do Rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury, jeżeli:
1. ukończył wiek 60 lat,
2. na dzień 1.01.1999r. osiągnął wymagany okres 25 lat zatrudnienia i udowodnił co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy,
3. nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego.
W myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Niespornym w rozpoznawanej sprawie pozostaje fakt, iż ubezpieczony osiągnął wiek emerytalny 60 lat w dniu (...)., posiada na dzień 01.01.1999r. niezbędny do przyznania prawa do dochodzonego świadczenia 25-letni okres składkowy i nieskładkowy oraz, że złożył wniosek o przekazanie środków z FUS na dochody z budżetu państwa.
Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadzał się natomiast do ustalenia, czy ubezpieczony na dzień 01.01.1999r. posiada 15 - letni okres pracy w warunkach szczególnych.
Zgodnie z wykazem A, dział VIII poz. 2 stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, praca kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalistycznych (specjalnych) pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów jest pracą w szczególnych warunkach, uprawniającą do niższego wieku emerytalnego.
Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe niewątpliwie do okresów pracy w szczególnych warunkach należy również zaliczyć okres zatrudnienia od 3.05.1975r. do 31.05.1980r. w Przedsiębiorstwie (...), tj. charakterze kierowcy samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony tj. poz.2 Wykazu A, stanowiącego załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze.
Za takim przyjęciem przemawiają jednoznaczne zeznania świadków K. D. i J. F., zeznania ubezpieczonego.
Zeznania te Sąd uznał za wiarygodne, gdyż były one rzeczowe, logiczne, zasadniczo ze sobą zgodne, korespondujące z treścią powołanej w sprawie dokumentacji, nie były też one kwestionowane przez organ rentowy.
W aktach osobowych ubezpieczonego znajduje się oryginał zaświadczenia z dnia 30.06.2005 wystawionego przez Przedsiębiorstwo (...) w J. z którego wynika, iż ubezpieczony w okresie od 3.05.1975 do 31.05.1980 pracował na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony.
Po doliczeniu do stażu pracy w warunkach szczególnych uznanego przez ZUS w wymiarze 12 lat, 4 miesiące i 29 dni spornego okresu ubezpieczony posiada wymagane 15 lat takiej pracy.
W konsekwencji takiego stanowiska Sąd stwierdził, iż ubezpieczony na dzień złożenia wniosku ostatecznie spełnia wszystkie niezbędne przesłanki prawa do świadczenia.
Wobec powyższego Sąd z mocy art.477 14§2 kpc w wyroku zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od dnia 1 stycznia 2017r., tj. od miesiąca złożenia wniosku zgodnie z uregulowaniem art. 129 ust.1 ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS.
Sędzia