Sygn. akt IV U 272/13
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 września 2013r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak
Protokolant
st. sekr. sądowy Marta Żuk
po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013r. w Siedlcach na rozprawie
odwołania J. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.
z dnia 28 lutego 2013 r. (Nr (...) )
w sprawie J. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.
o prawo do emerytury
zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje J. B. prawo do emerytury od dnia 01 lutego 2013 roku.
UZASADNIENIE
Decyzją z 28 lutego 2013r. znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił J. B. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ rentowy podniósł, że do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono okresu zatrudnienia od 1 września 1983r. do 23 października 1989r., od 24 października 1989r. do 31 października 1990r. i od 1 listopada 1990r. do 30 czerwca 2000r. w firmie (...) ponieważ z przedłożonych dokumentów wynika, że ubezpieczony zatrudniony był na kilku stanowiskach – maszynista sprężarki pomp i hydraulik a brak jest informacji w jakich okresach praca na poszczególnych stanowiskach była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożył J. B. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury poprzez zaliczenie do stażu pracy w warunkach szczególnych pracy w Fabryce (...) w okresie od 1 września 1983r. do 30 czerwca 2000r. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że od 1 września 1983r. do 23 października 1989r. i od 1 listopada 1990r. do 30 czerwca 2000r. był zatrudniony na stanowisku bezpośredniej obsługi stacji sprężarek i pomp i pracę tę wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Tego rodzaju praca mieści się w katalogu prac wykonywanych w szczególnych warunkach. Wskazanie w nazwie stanowiska, że był hydraulikiem wynikało z tzw. dwuzawodowości, która w pewnym okresie była stosowana u pracodawcy i pozwalała na podniesienie grupy zaszeregowania. Nie wpłynęło to jednak na zakres faktycznie wykonywanej przez niego pracy, która przez cały czas polegała na bezpośredniej obsłudze stacji sprężarek i pomp (odwołanie k.2-4).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.5).
Sąd ustalił, co następuje:
Ubezpieczony J. B. w dniu (...). ukończył 60-ty rok życia. W dniu 18 lutego 2013r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 18 lutego 2013r. k.1 akt emerytalnych ubezpieczonego). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 29 lat, 3 miesiące i 8 dni, z czego okresy składkowe wynoszą 28 lat, 7 miesięcy i 18 dni, a okresy nieskładkowe 7 miesięcy i 20 dni. Ponadto organ rentowy ustalił, że do dnia 1 stycznia 1999r. ubezpieczony nie udowodnił 15 lat pracy w szczególnych warunkach, przy czym do stażu pracy w takich warunkach nie zaliczono okresu zatrudnienia od 1 września 1983r. do 23 października 1989r., od 24 października 1989r. do 31 października 1990r. i od 1 listopada 1990r. do 30 czerwca 2000r. w firmie (...) z uwagi na nieprecyzyjne określenie w dokumentach stanowiska pracy, na jakim zatrudniony był ubezpieczony.
Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w warunkach szczególnych decyzją z 28 lutego 2013r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 28 lutego 2013r. k.21 akt emerytalnych ubezpieczonego).
Ubezpieczony był zatrudniony w Fabryce (...) w O., która następnie przekształciła się w (...) Spółkę z ograniczona odpowiedzialnością w O. w okresach odpowiednio od 10 listopada 1971r. do 23 października 1989r. i od 24 października 1989r. do 31 października 1990r. w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwa pracy k.11-12 akt emerytalnych ubezpieczonego). Następnie – od 1 listopada 1990r. do 30 czerwca 2000r. kontynuował zatrudnienie w fabryce (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. (świadectwo pracy z 30 czerwca 2000r. k.13 akt emerytalnych ubezpieczonego).
Zgodnie z dokumentacją zawartą w aktach osobowych ubezpieczonego obejmujących okres zatrudnienia w w/w przedsiębiorstwach wynika, że początkowo ,tj. od 10 listopada 1971r. do 31 sierpnia 1983r. ubezpieczony zatrudniony był na stanowisku hydraulika, a później montera instalacji rurociągowych. Następnie – z dniem 1 września 1983r. powierzono ubezpieczonemu stanowisko maszynisty sprężarek i pomp (pismo z 1 września 1983r. k.50 akt osobowych ubezpieczonego). Na stanowisku tym ubezpieczony był zatrudniony do końca zatrudnienia w firmie (...) – ostatnio z siedzibą w Ł. ,tj. do 30 czerwca 2000r., przy czym od 1 kwietnia 1993r. nazwa stanowiska pracy ubezpieczonego określona została jako hydraulik – maszynista pomp (pismo z 1 kwietnia 1993r. k.83 akt osobowych ubezpieczonego). Faktycznie zakres czynności ubezpieczonego nie uległ zmianie. Pozostawał on maszynistą sprężarek i pomp, które to pompy stanowiły elementy sprężarki. Sprężarki obsługiwane przez ubezpieczonego były bardzo dużymi urządzeniami, średnica tłoka wynosiła 18 cm, a w jednej sprężarce znajdowały się 4 tłoki. Urządzenia te były bardzo głośne. Maszynista podczas dnia pracy nie mógł odejść od maszyny. Kiedy w okresie jesiennym w basenie, z którego sprężarki pobierały wodę, pojawiały się liście maszynista musiał oczyścić basen z liści, co zajmowało mu około 10. Czynność tę powtarzał co kilka dni. Z uwagi na to, że w sprężarkach było dużo elementów hydraulicznych do obowiązków maszynisty sprężarki należało usuwanie bieżących usterek pojawiających się w obrębie maszyny. Stąd od 1993r. do nazwy stanowiska ubezpieczonego dodano określenie hydraulik. Do większych – poważniejszych usterek wzywani byli pracownicy zatrudnieni na stanowiskach stricte hydraulików (zeznania świadków: B. O. k.14v-15 i R. G. k.15 oraz zeznania ubezpieczonego k.15).
Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego(okoliczność niesporna).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie J. B. podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę „ogólnego” stażu pracy. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych z tytułu pracy w przedsiębiorstwie (...) początkowo z siedzibą w O., a następnie w Ł. na stanowisku maszynisty sprężarek i pomp, która to pracę wykonywał nieprzerwanie od 1 września 1983r. do 31 grudnia 1998r. Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe dało podstawy do ustalenia, że we wskazanym okresie wynoszącym 15 lat i 4 miesiące ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w warunkach szczególnych ,tj. przy bezpośredniej obsłudze stacji sprężarek. Praca tego rodzaju zaliczona jest do pracy w warunkach szczególnych o czym stanowi wykaz A dział XIV poz.9 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze oraz dział XIV poz.9 pkt 1 i 2 zarządzenia nr 3 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z 30 marca 1985r. w sprawie stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w zakładach pracy resortu hutnictwa i przemysłu maszynowego (Dz.Urz. MG z 1985r. Nr 1 poz.1). O tym, że ubezpieczony wykonywał pracę maszynisty sprężarek i pomp świadczą nie tylko dowody z dokumentów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonego, ale również rzeczowe i spójne zeznania świadków – współpracowników ubezpieczonego z okresu jego zatrudnienia w przedsiębiorstwach (...) ,tj. B. O. i R. G. oraz zeznania samego ubezpieczonego (k.14-15). Wynika z nich, że ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował jako maszynista sprężarek i pomp. Okoliczność, że ubezpieczony doraźnie usuwał usterki hydrauliki pojawiające się w obrębie sprężarki nie podważa powyższego ustalenia. Usuwanie tego rodzaju usterek wiązało się bowiem ściśle z obsługą maszyny.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art.477.14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że J. B. przysługuje prawo do emerytury od 1 lutego 2013r., tj. od miesiąca, w którym ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o emeryturę. W tej dacie ubezpieczony spełniał bowiem wszystkie przesłanki nabycia prawa do emerytury na podstawie art.184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.