Sygn. akt IV Ka 721/21
1
2WYROK
2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 listopada 2021 r.
4Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
1Przewodnicząca:
1SSO Ewa Rusin
1Protokolant:
1Magdalena Telesz
przy udziale Marka Bzunka Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2021 r.
6sprawy B. Z.
7syna F. i H. z domu W.
8urodzonego (...) w B.
9oskarżonego z art. 279 § 1 kk
10na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
11od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku
12z dnia 9 lipca 2021 r. sygnatura akt II K 1624/20
I.
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
II.
wydatki związane z postępowaniem odwoławczym zalicza na rachunek Skarbu Państwa.
UZASADNIENIE
Formularz UK 2
Sygnatura akt
IV Ka 721/21
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
1
1.
CZĘŚĆ WSTĘPNA
0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
wyrok Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 9 lipca 2021r. sygn. akt II K 1624/20
0.11.2. Podmiot wnoszący apelację
☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
0.11.3. Granice zaskarżenia
0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☐ na korzyść
☒ na niekorzyść
☒ w całości
☐ w części
☐
co do winy
☐
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
0.11.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☒
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
0.11.4. Wnioski
☒
uchylenie
☐
zmiana
2.
Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
0.12.1. Ustalenie faktów
0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
2.1.1.1.
B. Z.
Był 2- krotnie karany sądownie, w tym raz wyrokiem sądu na terenie Republiki Czeskiej
Dane KRK z dnia 6.10.2021r.
303—304
0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
2.1.2.1.
0.12.2. Ocena dowodów
0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 2.1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
Dane KRK z dnia 6.10.2021r.
Dowód niekwestionowany.
0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
.
STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
Lp.
Zarzut
3.1.
naruszenia prawa procesowego, mające wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 kpk poprzez błędna ocenę materiału dowodowego , wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia, polegające na uznaniu przez Sąd Rejonowy , że zgromadzone i ujawnione w toku postępowania karnego dowody, w szczególności w postaci oględzin miejsca zdarzenia oraz opinii z zakresu genetyki uzasadniały uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu, podczas gdy ocena zgromadzonych dowodów zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 7 kpk, prowadzi do odmiennego wniosku wskazanego tezą aktu oskarżenia że B. Z. dopuścił się przestępstwa kradzieży z włamaniem
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
Stawiany w apelacji zarzut obrazy przepisów procedowania z art. 438 pkt 2 kpk może dotyczyć jedynie niezgodności przebiegu postępowania z wymogami prawa procesowego poprzez zaniechane wypełnienia konkretnych nakazów lub naruszenie zakazów proceduralnych, ewentualnie przepisów dotyczących samego orzekania, czy konstruowania orzeczenia (np. vide: wyrok SN z dnia 8 września 2009 r., WA 26/09, OSNwSK 2009/1/1844), która to obraza przepisów nadto musi skutkować wpływem na treść wyroku. Natomiast uznanie przez sąd - przy zastosowaniu kryteriów art. 7 kpk - za wiarygodne jednych dowodów i odrzucenie wiarygodności innych to prawidłowy proces ocenny, zaś następcze oparcie ustaleń faktycznych na dowodach ocenionych jako wiarygodne nie może zostać potraktowane jako obrazą art. 7 kpk tylko dlatego, iż ustalenia te nie są akceptowane przez apelującego.
Sąd odwoławczy nie stwierdził w procedowaniu Sądu I instancji uchybień opisanych w apelacji. Wręcz przeciwnie, zaprezentowana przez Sąd I instancji ocena dowodów pozostaje prawidłowa, bo obejmuje w istocie całokształt ujawnionych okoliczności sprawy, jest wszechstronna i pozbawiona błędów logicznych.
Wypada na wstępie zauważyć, iż sąd I instancji oparł swe ustalenia faktyczne na m. in. wyjaśnieniach oskarżonego, wedle których oskarżony wielokrotnie, w tym też w okresie zarzutu, przebywał na terenie Czech, tam też pracował. Oskarżony podkreślił, że w 2018 roku nałogowo palił około 30 papierosów dziennie, a niedopałki wyrzucał w miejscach przypadkowych, również przez okno pojazdu. Taką linię obrony wspierają zeznania świadka M. Z., który potwierdzając wyjaśnienia oskarżonego wskazał, że w okresie 2018 roku razem z bratem jeździł do Republiki Czeskiej zwłaszcza na tereny przygraniczne. Oba te dowody zostały ocenione przez Sąd I instancji jako wiarygodne, ale apelujący nie skierował wobec wskazanej sądowej oceny jakichkolwiek zarzutów, w szczególności wobec alibjnych dla oskarżonego zeznań świadka M. Z.. W opozycji do wyjaśnień oskarżonego apelujący nie wskazał żadnych pewnych dowodów im przeciwnych, które pozwoliłyby obalić kwestionowaną w apelacji linię obrony oskarżonego.
Apelujący skupił swą argumentację wyłącznie na jednym dowodzie w postaci opinii z zakresu kryminalistyki, wedle której na miejscu przestępstwa odnaleziono m.in. ślad w postaci niedopałka papierosa zawierającego DNA oskarżonego. Ten dowód trafnie Sąd I instancji ocenił trafnie, wnioskując, że wskazany wynik badania DNA nie czyni niepodważalnym, że oskarżony jest sprawcą przedmiotowej kradzieży z włamaniem.
Nawet w kontekście odległości akcentowanego w apelacji faktu, że skład narzędzia, do którego dokonano włamania, znajduje się w odległości 200 metrów od innej posesji, 500 metrów od budynku szkoły oraz 13 metrów od polnej drogi, taki wniosek ekspertyzy stanowi jedynie poszlakę, że oskarżony mógł przebywać w pobliżu miejsca włamania, przechodzić, przejeżdżać przez okolicę, i to niekoniecznie w dniu przedmiotowego włamania, ale równie dobrze przed tą datą jak i po dacie włamania.
Niezależnie od powyższych wniosków godzi się dodać, że weryfikacja linii obrony oskarżonego wobec omawianego wyniku ekspertyzy była możliwa jeszcze na etapie postępowania przygotowawczego, np. w drodze badania danych logowania się ( (...)) telefonu oskarżonego w dacie zarzucanego mu włamania w bezpośredniej okolicy miejsca włamania. Pozytywne dane tj. potwierdzające że oskarżony w dacie zarzucanego czynu przebywał w bezpośredniej bliskości miejsca włamania, tworzyłyby kolejną poszlakę w kierunku sprawstwa oskarżonego. Dowodu takiego jednak nie przeprowadzono.
Trafnie sąd
meriti podniósł ponadto, że w toku sprawy nie ujawniły się jakiekolwiek inne dowody, które mogłyby potwierdzić sprawstwo oskarżonego. W tym zakresie przywołał także wyniki oględzin miejsca czynu, które dowodzą, że na miejscu włamania ujawniono ślady daktyloskopijne, ale – wedle ekspertyzy ( k.76 i nast. akt ) nie pochodzą one od oskarżonego, tj. na drzwiach i oknach budynku nie znaleziono odcisków palców oskarżonego, czego apelujący nie podważa.
Materiały sprawy także nie dostarczyły dowodów, by oskarżony dysponował narzędziami umożliwiającymi wyłamanie drewnianej okiennicy i rozbicie szyby oraz by znajdował się w posiadaniu któregokolwiek ze skradzionych przedmiotów.
Apelujący nie kwestionuje też wniosku sądu
meriti , że oskarżony nie był widziany na miejscu zdarzenia, nikt nie może potwierdzić, by kiedykolwiek przebywał w okolicy budynku i przystępował do kradzieży z włamaniem. Wszystkie przedstawione wątpliwości trafnie skłoniły Sąd Rejonowy do uniewinnienia oskarżonego w myśl zasady in dubio pro reo.
Tak więc brak dowodów sprawstwa oskarżonego w zarzucanym mu zakresie musiał skutkować rozstrzygnięciem uniewinniającym.
Wniosek
o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
Jak w sekcji 3.1 wyżej.
4.
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
4.1.
Takie okoliczności nie nastąpiły.
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
5.
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
0.15.1.1.
Przedmiot utrzymania w mocy
Orzeczenie uniewinniające oskarżonego od zarzucanego mu czynu
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
Sąd I instancji poczynił trafne ustalenia faktyczne, a prawidłowa ich subsumpcja skutkowała słusznym uniewinnieniem oskarżonego od zarzucanego mu występku.
Argumenty apelacji okazały się nieskuteczne i jako takie nie stanowią podstawy do postulowanego orzeczenia kasatoryjnego w rozumieniu art. 437 § 2 kpk.
Nadto w sprawie nie wystąpiły bezwzględne przyczyny odwoławcze z art. 439 § 1 kpk, nakazujące uchylenie zaskarżonego orzeczenia niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.
0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
6.
Koszty Procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
II.
W konsekwencji nieuwzględnienia apelacji prokuratora należało stwierdzić, że wydatki związane z postępowaniem odwoławczym ponosi Skarb Państwa ( art. 636 § 1 kpk).
7.
PODPIS
SSO Ewa Rusin
0.11.3. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
1
Podmiot wnoszący apelację
prokurator
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
orzeczenie uniewinniające
0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☐ na korzyść
☒ na niekorzyść
☒ w całości
☐ w części
☐
co do winy
☐
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
0.11.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☒
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
0.11.4. Wnioski
☒
uchylenie
☐
zmiana