Postanowienie IV CZ 97/10

Sygn. akt IV CZ 97/10 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w G. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 listopada 2010 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 czerwca 2010 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1. 800 (tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Postanowieniem z 28 czerwca 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda J. J. od wyroku tego Sądu z 2 października 2009 r., jako wniesioną po terminie. Sąd wskazał przy tym, że wyrok z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi powoda 4 grudnia 2009 r., stosownie do art. 3985 § 1 k.p.c. termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał więc 4 lutego 2010 r., natomiast skarga została wniesiona 7 czerwca 2010 r. 2 W zażaleniu na postanowienie z 28 czerwca 2010 r. powód zarzucił, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 3985 § 1 k.p.c., bowiem Sąd Apelacyjny pominął istotne okoliczności mające wpływ na bieg terminu do wniesienia skargi. W okresie, w którym skarga kasacyjna powinna zostać sporządzona, skarżący przebywał w zakładzie karnym, a pełnomocnik reprezentujący go z urzędu otrzymał informację o wyznaczeniu go do tej funkcji dopiero 9 kwietnia 2010 r. i sporządził skargę kasacyjną w terminie dwóch miesięcy od tej daty. Z uwagi na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżanego postanowienia. Pozwany wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c. zdarzeniem wyznaczającym początek biegu dwumiesięcznego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest doręczenie stronie orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Termin ten nie ulega automatycznej modyfikacji ani też nie rozpoczyna biegu na nowo z powodu wyznaczenia dla strony kolejnego pełnomocnika z urzędu. Okoliczność ta może jedynie zostać wzięta przez sąd pod uwagę w ramach orzekania o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na wniosek strony. Profesjonalny pełnomocnik reprezentujący skarżącego w postępowaniu kasacyjnym powinien złożyć taki wniosek w razie niezawinionego przekroczenia terminu, wraz z wniesieniem skargi kasacyjnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 grudnia 2005 r., I UZ 33/05, OSNP 2006, nr 21-22, poz. 340 oraz z 27 września 2001 r., II UZ 51/01, OSNP 2003, nr 13, poz. 324). W konsekwencji, samo wniesienie skargi kasacyjnej przez nowego pełnomocnika z urzędu, w sytuacji gdy poprzedni pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz powołanie się na okoliczność zbyt późnego dowiedzenia się przez pełnomocnika o wyznaczeniu go do reprezentowania powoda z urzędu, nie sanuje uchybienia terminowi zakreślonemu w art. 3985 § 1 k.p.c. Z tych samych względów bez znaczenia dla sprawy pozostaje również wskazanie, że skarżący przebywa w zakładzie karnym, tym bardziej, że nie wykazano żadnego związku między tym faktem a niedochowaniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z przyczyn podanych wyżej zażalenie powoda zostało zatem oddalone (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.). O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z wnioskiem pozwanego, na podstawie art. 108 § 1 k.p.c. oraz § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 3 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w zw. z art. 11 ust. 3 ustawy z 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, Dz. U. Nr 169, poz. 1417.