Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie IV CZ 51/09

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
IV CZ 51/09
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Gerard Bieniek, Irena Gromska-Szuster, Mirosława Wysocka

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 51/09 POSTANOWIENIE Dnia 17 lipca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Gerard Bieniek (sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa S. K., G. K. i M. K. przeciwko Powiatowi R. - Powiatowemu Urzędowi Pracy w R. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lipca 2009 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego […] z dnia 26 marca 2009 r., oddala zażalenie i wniosek strony pozwanej o przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 26.03.2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 31.05.2006 r., wniesioną przez S. K., G. K. i M. K. Jako podstawę wznowienia wskazano art. 403 § 2 k.p.c. twierdząc, że nową okolicznością i nowym środkiem dowodowym jest decyzja z dnia 21.10.2008 r. wydana przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Sąd Apelacyjny ustalił, że nakazem zapłaty z dnia 23.05.2002 r. Sąd Okręgowy w R. zasądził od wnoszących skargę na rzecz Powiatu R. kwotę 756.274,38 zł, z czego zobowiązani zapłacili 156.940 zł. Starosta decyzją z dnia 17.12.2003 r. rozłożył pozostałą część zadłużenia na raty zastrzegając, że opóźnienie w spłacie którejkolwiek z rat pociągnie za sobą uchylenie tej decyzji i wszczęcie egzekucji. Wobec niezachowania harmonogramu wpłat dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy decyzją z 26.01.2005 r. uchylił decyzję starosty z dnia 17.12.2003 r. i orzekł o natychmiastowej wykonalności zadłużenia. W toku postępowania odwoławczego Wojewoda M. decyzją z 21.04.2005 r. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i o wygaśnięciu decyzji starosty z dnia 17.12.2003 r. W tym stanie faktycznym zapadł wyrok oddalający powództwo wnoszących skargę, którzy żądali pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty Sądu Okręgowego w R. Apelację powodów oddalił Sąd Apelacyjny. W tej sprawie domagają się obecnie wznowienia postępowania powołując się na to, że Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia 21.10.2008 r. stwierdził nieważność decyzji Wojewody M. z dnia 21.04.2005 r. Zdaniem wnoszących skargę o wznowienie decyzja Ministra wywołuje skutek ex tunc, a więc tytułem wykonawczym jest decyzja starosty o rozłożenie należności na raty. Istnieją więc - ich zdaniem – dwa tytuły wykonawcze tj. decyzja administracyjna i nakaz zapłaty dotyczące tego samego stosunku prawnego. Sąd Apelacyjny odrzucając skargę podniósł, że decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej wydana 21.10.2008 r. nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 31.05.2006 r., gdyż powstała po zakończeniu postępowania i nie podpada pod art. 403 § 2 k.p.c. 3 Skarżąc postanowienie Sądu Apelacyjnego zażaleniem, wnoszący skargę zarzucili naruszenie art. 403 § 2 i 410 § 1 k.p.c. i wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia przez orzeczenie o wznowieniu postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W uzasadnieniu zażalenia wnoszący skargę przyznaje, że jako podstawę wznowienia wskazują decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21.10.2008 r. Nie jest to więc okoliczność faktyczna, lecz środek dowodowy, o którym stanowi art. 403 § 2 k.p.c. Jeśli tak, to ma rację Sąd Apelacyjny, że nie może stanowić podstawy wznowienia środek dowodowy, który powstał po zakończeniu postępowania. W tym względzie orzecznictwo Sądu Najwyższego jest jednoznaczne. Tej oceny w niczym nie mogą zmienić rozważania wnoszącego zażalenie odnośnie skutków ex nunc bądź ex tunc decyzji, stwierdzającej nieważność decyzji Wojewody M. z dnia 21.04.2005 r. Podstawą wznowienia, o której stanowi art. 403 § 2 k.p.c. nie są skutki, jakie wywołuje określone zdarzenie prawne, lecz okoliczności faktyczne (a więc nie prawne) lub środek dowodowy, istniejące w czasie trwania postępowania, a z których strona nie mogła skorzystać w postępowaniu. Na marginesie należy zauważyć że wbrew twierdzeniom wnoszącego skargę w sprawie nie mamy do czynienia z dwoma tytułami egzekucyjnymi, czy wykonawczymi. W szczególności takim tytułem nie jest decyzja starosty z dnia 17.12.2003 r., w której przecież nastąpiło jedynie rozłożenie na raty niespłaconej w czasie jej wydania należności. Gdyby decyzja ta była tytułem egzekucyjnym, to nie zachodziłaby potrzeba jej uchylenia na wypadek nieprzestrzegania określonego w niej harmonogramu spłat. Tym samym w tej decyzji nie nastąpiło stwierdzenie wygaśnięcia zobowiązania na skutek zapłaty, zwolnienia z długu, potrącenia, niemożliwości świadczenia i tym podobnych zdarzeń, które są objęte hipotezą art. 846 § 1 pkt 2 k.p.c. Zwrócił już na to uwagę Sąd Apelacyjny w wyroku oddalającym apelację od wyroku oddalającego powództwo o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty. 4 Z tych względów na podstawie art. 3941 § 2 i 39814 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. jz