Sygn. akt IV Cz 385/13
POSTANOWIENIE
Dnia 20 czerwca 2013 r .
Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział IV Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym
Przewodniczący: SSO Mariola Watemborska
Sędziowie: SO Jolanta Deniziuk
SO Dorota Curzydło (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku (...) Spółki Akcyjnej w P.
z udziałem (...) Spółki Akcyjnej w W.
o wpis w dziale IV księgi wieczystej KW nr (...) hipoteki przymusowej
na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienia Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 9 maja 2013 r. sygn. akt Dz. Kw. Nr4947/13 , Rep. Kw. Nr SL1 S/000053654/4
p o s t a n a w i a :
oddalić zażalenie
Sygn. akt IV Cz 385/13
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy Słupsku odrzucił apelację wnioskodawcy od wykreślenia z działu IV księgi wieczystej KW nr (...) hipoteki przymusowej w kwocie 7.320.393,10 zł;
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd Rejonowy wskazał, że uczestnik postępowania (...) S.A. w W. wniósł apelację od wpisu w dziale IV księgi wieczystej (...) hipoteki przymusowej w kwocie 7.320.393, 10 zł. W wyniku rozpoznania apelacji Sąd Okręgowy w Słupsku prawomocnym postanowieniem z dnia 27 lutego 2013 r. sygn. akt IV Ca 64/13 uchylił zaskarżony wpis i wniosek oddalił. Wskazał Sąd pierwszej instancji , że postanowienie to stanowiło podstawę wykreślenia z urzędu hipoteki przymusowej księgi wieczystej. Konstatował, że wpis ten (wykreślenie hipoteki przymusowej) nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy, zaskarżalnym w drodze apelacji i uznając apelację wnioskodawcy który wpis (wykreślenie hipoteki przymusowej) zaskarżył za niedopuszczalną, odrzucił ją na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Na postanowienie zażalenie złożył zażalenie wnioskodawca. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 626 8 § 7kpc w zw. z art. 626 10 §2 k.p.c., poprzez przyjęcie, iż postanowienie w przedmiocie wykreślenia hipoteki nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy, zaskarżalnym w drodze apelacji. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu apelacji wnioskodawczyni, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznawania oraz o obciążenie kosztami postępowania wnioskodawcę oraz uczestników postępowania w zakresie przez nich poniesionym.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Trafnie Sąd pierwszej instancji uznał, że wykreślenie wpisu przez sąd prowadzący księgę wieczystą w następstwie prawomocnego uchylenia zaskarżonego wpisu i oddalenia wniosku nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy. Podobny pogląd został wyrażony przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 20 września 1996 r. III CZP 104/96 (OSNC z 1996, nr 12, poz. 163), który wprawdzie wyrażony został przed wprowadzeniem do Tytułu II Działu I Kodeksu postępowania cywilnego przepisów rozdziału 6 regulującego postępowanie wieczystoksięgowe, jednak zachował aktualność również w obecnym stanie prawnym. Uchylenie przepisów art. 37 – 57 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. U. Nr 19, poz. 14/ ze zm.) i wprowadzenie do Kodeksu postępowania cywilnego rozdziału o postępowaniu wieczystoksięgowym nie zmieniło charakteru i istoty orzeczeń podejmowanych w tym i czynności technicznych związanych z wpisem i jego wykreśleniem. Jak wskazał Sądu Najwyższy w cytowanej uchwale ponieważ sąd prowadzący księgę wieczystą nie wydaje odrębnego orzeczenia zarządzającego wpis mówi się o jego podwójnym charakterze, to jest jako orzeczenia i jako czynności technicznej, która nadaje mu wymaganą przez prawo postać. Skoro Sąd Okręgowy prawomocnym postanowieniem z dnia 27 lutego 2013 r. sygn. akt IV Ca 64/13 uchylił zaskarżony wpis i wniosek oddalił to dotychczasowy wpis-orzeczenie (ujawniający nie istniejące prawo rzeczowe) jako akt prawny przestał istnieć i powstała konieczność wykreślenia tego nie istniejącego a wpisanego prawa. Orzekając o wykreśleniu sąd nie podejmował więc aktu decyzyjnego lecz wykonał czynność o charakterze technicznym, porządkującą stan zapisów w księdze stosownie do treści wydanego w tej sprawie orzeczenia.
Wobec powyższego Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie uznając je za bezzasadne.