Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie IV CZ 138/11

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
IV CZ 138/11
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Anna Kozłowska, Grzegorz Misiurek, Zbigniew Kwaśniewski

Powołane przepisy

  • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnegoart. 98 § 1, art. 370, art. 397 § 2, art. 394(1) § 3, art. 398(16)
  • Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu§ 2 ust. 3, § 6 pkt 2, § 13 ust. 2 pkt 2, § 13 ust. 2 pkt 20, § 19

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 138/11 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) w sprawie z powództwa W. D. przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w B. i Prezesowi Sądu Okręgowego o zadośćuczynienie i rentę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 kwietnia 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 26 września 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie i przyznaje adwokat Z. D. z Kancelarii Adwokackiej w B. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego kwotę 135 (sto trzydzieści pięć) zł wraz z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem pomocy prawnej świadczonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. 2 Uzasadnienie Postanowieniem, zawartym w pkt III sentencji wyroku z dnia 8 kwietnia 2011 r. Sąd Apelacyjny zasądził od powoda na rzecz pozwanego Skarbu Państwa kwotę 1000 zł tytułem zwrotu części kosztów zastępstwa procesowego pozwanego w drugiej instancji. Postanowienie to powód zaskarżył zażaleniem. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 26 września 2011 r. odrzucił zażalenie powoda na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., wobec jego nieopłacenia w terminie tygodniowym, do czego pełnomocnik powoda został wezwany w dniu 15 września 2011 r. W zażaleniu na postanowienie, odrzucające zażalenie powoda, zarzucono naruszenie art. 96 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych przez jego błędną wykładnię, tj. uznanie, że powód zobowiązany jest uiścić opłatę od zażalenia w sytuacji wcześniejszego zwolnienia powoda w całości od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Żalący wskazuje, że Sąd pominął fakt zwolnienia powoda w całości od kosztów sądowych postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 10 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Rację ma żalący, że postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 10 czerwca 2010 r., (zalegającym na k. 64 akt sprawy) został on zwolniony od kosztów sądowych w całości. Zwolnienie to obejmuje również opłatę od zażalenia (k. 727) na zawarte w pkt III wyroku postanowienie Sądu drugiej instancji zasądzające koszty postępowania odwoławczego, ponieważ opłata ta jest elementem kosztów sądowych powstałych w postępowaniu odwoławczym (art. 96 ust. 1 pkt 10 u.k.s.c.), a nie elementem kosztów postępowania kasacyjnego nieobjętych zwolnieniem. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39816 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. 3 O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. oraz na podstawie § 2 ust. 3 i § 6 pkt 2 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2 i § 19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).