Postanowienie IV CZ 101/08

Sygn. akt IV CZ 101/08 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Barbara Myszka SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie ze skargi powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt I ACa (…) w sprawie z powództwa W. L. przeciwko K. B. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 grudnia 2008 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 września 2008 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 11 września 2008 r. odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 13 kwietnia 2007 r. [wydanego w sprawie I A Ca (…)], wniesioną przez W. L. Podstawą odrzucenia skargi było stwierdzenie, że została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 407 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c., art. 401 pkt 2 k.p.c., art. 407 § 1 w zw. z art. 401 pkt 2 k.p.c. oraz art. 5 w zw. z art. 168 § 1 k.p.c. W oparciu o te zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Skarżący zarzucił, że Sąd Apelacyjny naruszył art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c. przyjmując błędnie, że skarga została oparta o tę podstawę, gdy w rzeczywistości podstawę skargi stanowił jedynie art. 401 pkt 2 k.p.c. W tej sytuacji odrzucenie przez Sąd skargi jako spóźnionej, z uwagi na podstawę wymienioną w art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c., nie mogło mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia, skoro zdaniem skarżącego powinna być zbadana jedynie podstawa wznowienia z art. 401 pkt 2. W tym zakresie zażalenie było zatem pozbawione uzasadnionych podstaw. Usprawiedliwiony był natomiast zarzut naruszenia art. 407 § 1 w zw. z art. 401 pkt 2 k.p.c. Skarżący podnosił, że został pozbawiony możliwości działania na skutek wadliwego postępowania jego pełnomocnika z urzędu, który odmówił między innymi sporządzenia skargi kasacyjnej i z tego względu skarżący wniósł o ustanowienie innego pełnomocnika. Pozbawienia możliwości działania upatrywał również w nierozpoznawaniu przez Sąd przez długi okres jego wniosku o zmianę pełnomocnika. Pomijając ocenę, czy okoliczności wskazane przez skarżącego spowodowały rzeczywiście pozbawienie go możliwości działania, należy stwierdzić, że jako podstawę wznowienia powołał on także zdarzenia, które nastąpiły po wydaniu przez Sąd Apelacyjny wyroku z dnia 13 kwietnia 2007 r. Nie można podzielić zatem oceny Sądu Apelacyjnego, że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania opartej przez skarżącego o podstawę z art. 401 pkt 2 k.p.c., rozpoczął bieg w dniu opublikowania wyroku i z tego względu skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2007 r. została złożona po terminie. Z tej przyczyny zażalenie podlegało uwzględnieniu na podstawie art. 3941 § 3 i art. 39815 § 1 k.p.c. W konsekwencji bezprzedmiotowe stało się rozważanie, czy miało miejsce naruszenie także art. 5 k.p.c. w zw. z art. 168 § 1 k.p.c.