Postanowienie III SO 20/05

Postanowienie z dnia 27 października 2005 r. III SO 20/05 Niedopuszczalne jest zażalenie na postanowienie odrzucające zażalenie na postanowienie odrzucające skargę na przewlekłość postępowania. Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Beata Gudowska, Andrzej Wasilewski. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 paź- dziernika 2005 r. skargi Katarzyny S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym w Warszawie [...], na skutek zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyj- nego w Warszawie z dnia 8 czerwca 2005 r. [...] o d r z u c i ł zażalenie. U z a s a d n i e n i e Sąd Apelacyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi Katarzyny S. na narusze- nie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, postanowieniem z dnia 8 czerwca 2005 r. [...] odrzucił jej zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyj- nego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2005 r. [...], na mocy którego odrzucono jej skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. W ocenie Sądu Apelacyjnego ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nie- uzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 79, poz. 1843) nie przewiduje środka odwoławczego od orzeczenia sądu właściwego do rozpoznania skargi. Zażalenie od przedmiotowego postanowienia złożyła skarżąca, domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i uwzględnienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi oraz wniesionej skargi zgodnie z jej żądaniem, ewentualnie uchy- lenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania 2 przez Sąd pierwszej instancji oraz zasądzenia od pozwanej zwrotu kosztów postę- powania. Zdaniem skarżącej postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie jest nie- uzasadnione. Zgodnie z językowym brzmieniem przepisu art. 8 ust. 2 wskazanej ustawy w zakresie nieuregulowanym przepisami ustawy stosuje się odpowiednie przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Natomiast wobec braku ustawowej regulacji możliwości zaskarżenia orzeczeń Sądu rozpoznającego skargę, zastosowanie znaleźć powinien art. 394 § 1 k.p.c., który zezwala na zaskarżenie postanowienia kończącego sprawę, wydanego przez Sąd pierwszej instancji do Sądu drugiej instancji. Nie ulega bowiem wątpliwo- ści, że postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2005 r. o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Wprawdzie prima facie można byłoby mieć wątpliwości, czy odrzucenie zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenie skargi na rozpoznanie sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki jest dopuszczalne, lecz nie budzi najmniejszych zastrzeżeń, że zarówno ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądo- wym bez nieuzasadnionej zwłoki, jak i stosowane na podstawie normy odsyłającej art. 8 ust. 2 powołanej ustawy odpowiednie przepisy kodeksu postępowania cywil- nego nie przewidują możliwości złożenia zażalenia od postanowienia odrzucającego zażalenie w przedmiocie odrzucenia skargi na przewlekłość postępowania. W tym świetle brak normy procesowej wyrażającej kompetencję do podjęcia określonej czynności procesowej sprawia, że zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuce- niu. Już na marginesie rozważań należy powtórzyć stanowisko wyrażone w posta- nowieniu Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2005 r. (III SO 1/05) oraz postanowieniu z dnia 3 października 2005 r. (III SO 19/05), według których na postanowienie odrzu- cające skargę o stwierdzenie przewlekłości w postępowaniu cywilnym zażalenie nie przysługuje. Zgodnie z art. 394 § 1 k.p.c. zażalenie do sądu drugiej instancji przysłu- guje na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a ponadto na postanowienia sądu pierwszej instancji i zarządzenia przewodniczącego, 3 których przedmiotem są działania sądu enumeratywnie w przepisie tym wymienione i wśród których nie wymienia się postanowienia w przedmiocie skargi na przewlekłość w postępowaniu. Tymczasem postanowienie w przedmiocie omawianej skargi nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, albowiem postępowanie wszczęte na skutek skargi ma charakter incydentalny w toku procesu cywilnego, któ- rego skarga ta dotyczy. Tym samym art. 8 ust. 2 wskazanej ustawy, odsyłający w sprawach w niej nieuregulowanych do stosowanych odpowiednio przepisów o postę- powaniu zażaleniowym, nadaje skardze status zażalenia, zatem zapadłe po jej roz- poznaniu postanowienia nakazuje traktować analogicznie do postanowienia wyda- nego w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji przez sąd drugiej instancji (choć sąd nadrzędny rozpoznaje sprawę jako pierwszy i jedyny). Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. ========================================