Postanowienie III KZ 8/03

POSTANOWIENIE Z DNIA 18 LUTEGO 2004 R. III KZ 8/03 Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia oczywiście niedopusz- czalnego środka odwoławczego jest bezprzedmiotowy, w związku z czym nie podlega rozpoznaniu. Przewodniczący: sędzia SN F. Tarnowski. Sędziowie SN: M. Sokołowski, J. Szewczyk (sprawozdawca). Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku Jana K., o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, po rozpoznaniu kwestii dopuszczalności wniosku p o s t a n o w i ł wniosek pozostawić bez rozpoznania. Z u z a s a d n i e n i a : Postanowieniem z dnia 6 maja 2003 r. Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 20 grudnia 2002 r., o odmowie przyjęcia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 6 listopada 2002 r. o odmowie przyjęcia wniosku Jana K., o stwierdzenie nieważności postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 11 kwietnia 2001 r. Pismem z dnia 13 grudnia 2003 r. Jan K. złożył zażalenie na posta- nowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2003 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, który uzasadnił tym, że w jego mieszkaniu od miesiąca lipca 2003 r. do dnia 10 grudnia 2003 r. trwał re- 2 mont i dopiero w dniu 10 grudnia 2003 r. odnalazł omawiane postanowie- nie Sądu Najwyższego, i zapoznał się z nim. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rozpoznanie przedstawionego Sądowi Najwyższemu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia nie jest dopuszczalne. Postę- powanie karne jest dwuinstancyjne, w związku z czym środek odwoławczy nie przysługuje od orzeczeń wydanych przez sąd odwoławczy na skutek odwołania (art. 426 § 1 k.p.k.). Oczywiście reguła ta odnosi się także do Sądu Najwyższego. Skoro zatem od postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2003 r. zażalenie nie przysługuje, to nie ma terminu do złoże- nia tego środka odwoławczego, a w konsekwencji wniosek Jana K. o przy- wrócenie terminu do wniesienia niedopuszczalnego zażalenia jest bez- przedmiotowy i jako taki nie może być rozpoznany. (...) Jak już wspomniano, w przypadku gdy ustawa uznaje, że od orze- czenia nie przysługuje środek odwoławczy, wniosek o przywrócenie termi- nu do złożenia niedopuszczalnego środka odwoławczego jest bezprzed- miotowy, w związku z czym nie podlega rozpoznaniu. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia niedopuszczalnego środka odwoław- czego nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Dlatego brak jest podsta- wy prawnej do wydania zarządzenia o odmowie przyjęcia złożonego po terminie niedopuszczalnego środka odwoławczego, w trybie określonym w art. 429 § 1 k.p.k., przez prezesa sądu odwoławczego, gdyż powołany przepis zawiera dyspozycję adresowaną do stosownych organów sądu pierwszej instancji (por. postanowienie SN z dnia 22 marca 2000 r. OSNKW 2000, z. 5-6, poz. 52). Oznacza to, że po wpłynięciu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia niedopuszczalnego odwołania od orzeczenia sądu odwoław- czego, prezes tego sądu winien wydać stosowne zarządzenie o charakte- rze administracyjno-porządkowym i poinformować nadawcę o sposobie za- 3 łatwienia pisma, np. przez załączenie go do akt. Odmowa przywrócenia terminu do złożenia zażalenia przez sąd lub odmowa przyjęcia niedopusz- czalnego środka odwoławczego przez prezesa sądu odwoławczego uru- chomiłaby bowiem, nieprzewidziany w ustawie dalszy tryb kontroli odwo- ławczej w postaci zażalenia na odmowę przywrócenia terminu bądź zaża- lenia na odmowę przyjęcia środka odwoławczego (odpowiednio art. 126 § 3 k.p.k. i art. 429 § 2 k.p.k.).