Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie III CSK 319/15

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
III CSK 319/15
Rodzaj
Postanowienie

Sędzia: Bogumiła Ustjanicz

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt III CSK 319/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa G. K. i I. K. przeciwko C. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powódek od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 kwietnia 2015 r., 1) odrzuca skargę kasacyjną; 2) nie obciąża powódek kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 maja 2013 r., przez zasądzenie solidarnie na rzecz powódek kwoty 95 390,63 zł z ustawowymi odsetkami co do kwoty 73 597,26 zł od dnia 1 marca 2009 r., a odnośnie kwoty 21 803,37 zł od dnia 18 grudnia 2011 r., oddalił powództwo i apelację powódek w pozostałym zakresie. Powódki zaskarżyły wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o oddaleniu przez Sąd Apelacyjny powództwa co do kwoty 62 028,06 zł. Nie objęły natomiast skargą kasacyjną orzeczenia o oddaleniu w pozostałym zakresie złożonej przez nie apelacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o wysokim stopniu sformalizowania. Pierwszym wymaganiem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej jest oznaczenie orzeczenia, od którego jest ona wniesiona, oraz wskazanie zakresu zaskarżenia. Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 in fine w zw. z art. 3981 § 1 k.p.c., prawomocne orzeczenie sądu drugiej instancji można zaskarżyć w całości lub w części. Określenie przedmiotu i zakresu zaskarżenia wyznacza granice rozpoznania skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy. Wyznacznikami tymi Sąd ten jest związany. Z tego powodu, jak też z uwagi na charakter postępowania kasacyjnego i stopień jego sformalizowania, nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 października 1997 r., II CKN 404/97, OSNC 1998, Nr 4, poz. 59). Skarżący musi zatem wyraźnie i jasno wskazać, czy zaskarża cały wyrok, czy tylko jego część oraz - odpowiednio do zakresu zaskarżenia i w zgodności z nim - sformułować wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę całości lub określonej ściśle części zaskarżonego orzeczenia. Wymaganiom tym nie odpowiada zaskarżenie przez powódki wyroku Sądu Apelacyjnego jedynie w punkcie 1.II - oddalającym powództwo w pozostałej części. Orzeczenie to obejmuje zmienioną przez Sąd drugiej instancji treść orzeczenia Sądu pierwszej instancji. Natomiast rozstrzygnięcie odnoszące się do apelacji wniesionej przez powódki, w nieuwzględnionym zakresie, objęte zostało punktem 3 drugim wyroku. Z uwagi na to, że skarga kasacyjna skierowana jest do orzeczenia sądu drugiej instancji, to należało objąć nią rozstrzygnięcie odnoszące się do tego środka zaskarżenia. Nieprawidłowość ta nie mogła być przedmiotem postępowania naprawczego, ponieważ dotyczy wady nieusuwalnej. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z zasady przewidzianej w art. 102 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. kc

Powołane sygnatury

II CKN 404/97